Semua Bab กับดักร้ายหมอภูวินทร์: Bab 21 - Bab 30

คอนโดภูวินทร์ ติ๊ด แกร็ก เสียงสแกนคีย์การ์ดดังขึ้น ทำให้ดวงตาคมที่กำลังจดจ้องอยู่กับหน้าจอโทรศัพท์ ละสายตาแล้วหันไปมองยังประตู ก่อนที่จะเห็นหญิงสาวเปิดประตูเข้ามา "บริษัทที่เธอจะเข้าไปทำงาน ชื่อบริษัทอะไร" เมื่อคนตัวเล็กปิดประตูแล้วเดินเข้ามา เขาจึงเอ่ยถามทันที "บริษัทXXXค่ะ" "ไปลาออกซะ" เสียงทุ้มเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "พั้นซ์ยังไม่ได้เข้าไปทำเลยนะคะ จะให้ลาออกได้ยังไง พั้นซ์ไม่ลาออกค่ะ พั้นซ์จะทำ" เธอเถียงเสียงแข็งอย่างไม่ยอม "งั้นฉันจะไปลาออกให้เธอเอง" "ไม่ได้นะคะคุณหมอ คุณหมอจะทำแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด" เรียวปากบางบอกพลางเดินมายืนอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม ที่นั่งอยู่บนโซฟาหรู "ทำไม" "พั้นซ์รับปากเขาไว้แล้ว ว่าจะเข้าไปทำพรุ่งนี้ค่ะ" "นั่นแหละ โทรไปบอกเขา ว่าจะไม่เข้าไปทำ" "ไม่ได้ค่ะ นินิวอุตส่าห์หางานมาให้พั้นซ์ แล้วจะให้พั้นซ์ผิดคำพูดกับนินิวได้ยังไงคะ" "งั้นฉันจะโทรไปบอกนินิวเอง" "อย่านะคะ อย่าทำแบบนั้น" ใบหน้าใสพูดห้ามร่างสูงอย่างจริงจัง "ฉันจะทำ" "ทำไมคุณหมอต้องบังคับพั้นซ์ทุกเรื่องเลยคะ แม้กระทั่งไปทำงานหาเงิน พั้นซ์ก็ทำไม่ได้" "เธอไม่ต้องออกไปหางานที่ไหนหรอก มาหาเง

บ้านพั้นซ์ วันต่อมา วันนี้ภูวินทร์มาบ้านของพั้นซ์ตั้งแต่เช้า เพราะเขารู้ว่า วันนี้เป็นวันหยุดงานของเธอ ภูวินทร์ขับรถสปอร์ตสีดำคันหรูเข้ามาจอดยังหน้าบ้านของพั้นซ์ ก่อนที่จะลงจากรถแล้วเดินเข้าไปภายในบ้าน ก็เห็นว่า ไตรภพกับพิมพ์นั่งอยู่ในบ้าน เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงเข้าไปทักทายยังชายวัยกลางคนที่กำลังนั่งคุยกันกับนักกายภาพที่เขาเป็นคนจ้างมา "สวัสดีครับคุณอา" ภูวินทร์ยกมือไหว้ไตรภพด้วยท่าทีสุภาพ พร้อมกับส่งรอยยิ้มให้ทั้งสองคน "สวัสดีครับคุณหมอ/สวัสดีค่ะคุณหมอภูวินทร์" ไตรภพไหว้กลับยังหมอตัวสูง พร้อมกับพิมพ์ที่ไหว้ภูวินทร์เช่นกัน ก่อนที่ไตรภพจะบอกให้ภูวินทร์นั่งบนเก้าอี้ที่ใกล้กับที่ตัวเองกับพิมพ์นั่งอยู่ "เชิญคุณหมอภูวินทร์นั่งก่อนครับ" "ขอบคุณครับ" จากนั้นเขาก็นั่งลง "ไม่ทราบว่าวันนี้คุณหมอมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ หรือว่าคุณหมอมีธุระกับพั้นซ์" ชายวัยกลางคนถามพร้อมกับยิ้มให้ด้วยความใจดี "ผมมาเยี่ยมคุณอา แล้วก็มาหาพั้นซ์ด้วยครับ" "พั้นซ์ไม่อยู่หรอกครับคุณหมอ พั้นซ์ออกไปซื้อกับข้าวในตลาดหน้าปากซอยน่ะครับ" "อ๋อครับ แล้วพั้นซ์ออกไปนานหรือยังครับ" "ออกไปสักพักใหญ่ๆแล้วล่ะครับ"

บ้านภูวินทร์ วันนี้เป็นวันหยุดงานของภูวินทร์ เขาจึงกลับมาบ้านเพื่อที่จะบอกเรื่องราวของเขากับพั้นซ์ให้พ่อแม่ได้รับรู้ "แม่ครับ" ภูวินทร์เรียกผู้เป็นแม่ ที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องพักผ่อน "อ้าว ภูวินทร์ วันนี้ลูกไม่เข้าโรงพยาบาลเหรอ" แม่ละสายตาจากหนังสือแล้วเอ่ยทักลูกชายตัวสูง ก่อนที่จะเอาหนังสือไปวางไว้บนชั้นวาง "วันนี้ผมหยุดครับ" ปากหนาขยับบอกพร้อมกับหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาตัวที่ติดกันกับผู้เป็นแม่ "ทำไมวันนี้ลูกถึงกลับมาบ้านได้ล่ะ ปกติวันหยุดก็อยู่คอนโดไม่ใช่เหรอ" กาญจนาหันมาถามลูกชายที่นั่งอยู่ด้านข้าง "ผมมีเรื่องจะมาบอกแม่ครับ" "เรื่องอะไรเหรอลูก" "ผมจะพาแฟนมาเจอพ่อกับแม่ครับ" "แฟนคนไหนเหรอ ไม่ใช่ว่าคนที่ชื่อน้ำ..." "ไม่ใช่ครับ เธอชื่อพั้นซ์" ภูวินทร์รีบพูดขึ้นทันที โดยที่ผู้เป็นแม่ยังพูดไม่ทันจบ "ชื่อพั้นซ์เหรอ..." กาญจนาพึมพำเอ่ยชื่อ พลางทำท่านึกไปถึงอะไรบางอย่าง" "ครับ ชื่อพั้นซ์" "แม่รู้สึกว่าคุ้นๆชื่อนี้นะ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน" "พั้นซ์เป็นเพื่อนสนิทกับนินิวครับ ตอนงานหมั้น พั้นซ์ก็มาในงานด้วยครับ" ภูวินทร์บอก เพื่อให้ผู้เป็นแม่ได้กระจ่าง "อ้อ...แม่นึกอ

ทันทีที่ประตูคอนโดปิดลง ภูวินทร์ก็ดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิดกับตัวเอง แล้วกดจูบริมฝีปากอมชมพูด้วยความดูดดื่มเมามันส์ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ "อื้อ" เสียงหวานส่งเสียงครางออกมาเมื่อลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวกับลิ้นเล็กของเธอ สองลิ้นตวัดนัวเนียกันด้วยความเร่าร้อนต่างไม่มีใครจะยอมกัน ทั้งสองร่างจูบกันอย่างดุเดือด พลางเดินไปล้มตัวลงบนโซฟา แล้วจูบต่อด้วยความหื่นกระหายเมามันส์ ก่อนที่มือหนาจะจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอและของตัวเองออก จนทั้งสองร่างนอนเปลือยเปล่าอยู่บนโซฟา ริมฝีปากหนาผละออกจากริมฝีปากสวย แล้วเคลื่อนตัวลงไปยังกลางกายของหญิงสาว ก่อนที่จะจับขาเรียวให้แยกออกจากกัน จนเผยให้เห็นดอกไม้งามสีสวยที่อยู่ตรงหน้าดวงตาคู่คมของเขา "คุณหมอจะทำอะไรคะ" เมื่อเห็นว่าใบหน้าหล่อทำท่าจะก้มลงไปตรงดอกไม้งามของเธอ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม "พี่อยากชิมพั้นซ์" "ยังไงคะ" "แบบนี้ไง" พูดจบ เขาก็ไม่รอช้า มือหนาจับไปตรงสองกลีบอวบสวยแล้วแบะออกจนเห็นเนื้อในสีชมพู จากนั้นใบหน้าหล่อก็ก้มลงไป พร้อมกับส่งลิ้นร้อนไปแตะกับสองกลีบสวยของเธอด้วยความอ่อนโยน แผล่บ "อื้อ ซี๊ดด" แค่โดนลิ้นร้อนสัมผัสลงไปแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ก็ทำ

ภูวินทร์มารับพั้นซ์ที่ห้างสรรพสินค้าในเวลาตอนเย็น เพื่อพาเธอไปยังบ้านของเขา เพื่อที่จะคุยเรื่องแต่งงาน และได้ข้อสรุปว่า งานแต่งงานจะจัดขึ้นในอีกสามเดือนข้างหน้า เมื่อคุยธุระเสร็จ ภูวินทร์ก็พาเธอกลับคอนโด ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เขาพาเธอไปเจอพ่อกับแม่ที่บ้าน แล้วพาเธอมานอนที่คอนโด ด้วยความที่เขาอยากอยู่ใกล้กับหญิงสาวทุกวัน เขาจึงขออนุญาตไตรภพให้พั้นซ์ย้ายไปอยู่กับเขาที่คอนโด ไตรภพก็ไม่ได้ว่าอะไร อนุญาตให้พั้นซ์ไปอยู่กับเขาได้โดยไม่มีอะไรขัดข้อง และตอนนี้ พิมพ์ก็ได้ย้ายมาอยู่กับไตรภพเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไตรภพกลับไปทำงานขับรถส่งวัตถุดิบให้โรงแรมได้เหมือนเดิม เพราะเป็นงานที่ไม่ได้หนักอะไร ทำเฉพาะตอนกลางวัน และยังได้หยุดเสาร์อาทิตย์ด้วย ทว่าภูวินทร์ก็โอนเงินเข้าบัญชีให้ไตรภพได้ใช้จ่ายทุกเดือน ถึงแม้ว่าไตรภพจะปฏิเสธ แต่ภูวินทร์ก็ขอให้รับไว้ เพราะเป็นน้ำใจจากลูกเขย ไตรภพก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะไม่อยากทำให้ลูกเขยเสียกำลังใจ จึงรับเอาไว้แต่โดยดี ในขณะที่พิมพ์ก็ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลของภูวินทร์เช่นเดิม คอนโดภูวินทร์ สามเดือนต่อมา งานแต่งงานของพั้นซ์กับภูวินทร์จัดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว และงานเลี้ย