All Chapters of He Left Me? I Married His Mysterious Brother: Chapter 181 - Chapter 190

Hindi makapaniwalang napatingin si Sean kay Sven. Ito na ba talaga ang plano nitong i-public ang relasyon nila?Kahit sobrang shocked ang lahat, wala namang may lakas ng loob na magtanong nang direkta, pero halatang-halata ang curiosity sa mga mata nila. Nang mapansing lahat ay nakatingin sa kanila, saka lang tuluyang natauhan si Nevaeh kaya mabilis niyang inilagay ang kamay niya sa palad ni Sven bago tumayo. Hindi niya alam kung ano talaga ang balak nito, pero isang bagay lang ang sigurado siya, gusto na niyang umalis agad doon.“Mauna na kami,” casual na sabi ni Sven pagdaan nila kay Sean, bago diretsong hinawakan ang kamay ni Nevaeh at inilabas siya sa meeting room nang walang pagtatago.Habang dumadaan sila sa office area, muli na namang nagkagulo ang paligid, at ilang sandali lang ay nagsimulang magtipon-tipon ang mga tao sa may pintuan ng meeting room.Samantala, si Sean naman ay napapalibutan ng mga matang punong-puno ng tsismis. Halos pare-pareho ang tanong sa mga mata ng l

Sa loob ng private room, naroon ang ilan sa pinakamakapangyarihan at pinakamayayamang pamilya sa Pilipinas. At sa mga sandaling iyon, si Nevaeh ang pangunahing pinag-uusapan nila.“Who would’ve thought na isang simpleng scriptwriter lang ang magdudulot ng ganitong kalaking issue?” napailing ang isa habang umiinom ng alak. “At short drama lang naman iyon. Hindi naman big production.”May isa namang tumawa nang mapanlait bago nagdagdag.“Isa pa, anak siya ng mayamang pamilya pero ang ginagawa niya parang sobrang cheap. Honestly, nakakahiya.”Halos lahat ng naroon ay mga kaibigan ni Jeston kaya tulad ng dati, puro panlalait kay Nevaeh ang lumalabas sa mga bibig nila.Punong-puno ng disgusto si Peter habang nakikisali rin sa usapan.“Kaya nga hindi siya pinapakasalan ni Jeston kahit limang taon na silang magkasama noon. Tingnan mo naman kasi si Nevaeh. Kung hindi lang siya ipinanganak sa Dizon family, sa tingin n’yo ba magkakaroon siya ng chance kay Jeston? Wala naman siyang silbi.”

“Sa susunod, huwag mong sabihin sa labas na kapatid kita. Nakakahiya.”Malamig ang tingin ni Sven habang diretsong sinasabi iyon.Pagkabagsak ng mga salitang iyon, agad siyang tumalikod at naglakad palabas ng private room.Kahit simpleng paglalakad lang, ramdam pa rin ang dominante at nakakatakot nitong aura; parang wala itong kinatatakutan sa mundo.Sa gilid, halos mapilipit si Sean kakapigil ng tawa, at pati si Ivanno na laging mahinahon at elegante ay hindi rin napigilang mapangiti habang tahimik nilang sinulyapan si Jeston bago sumunod palabas.Samantala, nanatiling nakaupo si Jeston habang pakiramdam niya ay paulit-ulit siyang sinampal sa harap ng lahat kaya nag-iinit ang mukha niya sa kahihiyan.Nang marinig niyang nagsara ang pinto ng private room, tuluyan nang sumabog ang galit niya.Malakas niyang sinuntok ang marmol na mesa.Unti-unting naging madilim at mabagsik ang tingin niya dahil gusto niyang malaman ang totoo kung ano ba talaga ang namamagitan kina Sven at Nevae

“Bakit nakatingin ka lang sa akin?”Napansin ni Sven ang titig ni Nevaeh.Pagkatapos nitong patuyuin ang buhok niya, nakangiti itong tumingin sa kaniya habang may bahagyang amusement sa mga mata. Sobrang nalunod si Nevaeh sa pagtingin dito kaya hindi niya namalayang tapos na pala nitong patuyuin ang buhok niya.Nang marinig ang boses nito, saka lang siya natauhan at mabilis na umiwas ng tingin habang halatang alanganin ang kilos.“W-wala naman.”Tahimik na isinantabi ni Sven ang hair dryer bago bahagyang ngumiti at pabirong nagtanong, “So, satisfied ba si Mrs. Ferrer sa face card ko?”Sa ilalim ng ilaw, mas lalo pang luminaw at lumalim ang features nito kaya lalong naging imposibleng basahin ang ekspresyon sa malalalim nitong mata. Higit sa lahat, mas lalo ring mahirap hulaan kung ano ba talaga ang nasa isip nito.Buti na lang at may self-awareness si Nevaeh kaya hindi siya naglakas-loob mag-isip nang kung anu-ano.Bahagya siyang natawa bago mahina ang boses na sumagot. “Eh t

“Para sa ’yo ’to.”Punong-puno ng affection ang tingin ni Jeston habang inaabot ang bouquet ng pulang rosas.“Sabi mo dati gusto mo ng red roses, kaya bumili ako.”Gwapo na nga ito, maayos pa manamit, kaya habang nakatayo roon na may hawak na bulaklak ay maraming empleyadong napapalingon habang dumadaan. Alas nuebe pa lang ng umaga at siguradong hindi aksidente ang pagpunta nito roon.Malamig ang mukha ni Nevaeh habang nakatingin dito.“Paano mo nalaman na pupunta ako sa company ngayong umaga?”Hindi naman nakakapagtaka na alam nitong scriptwriter siya roon. Ang nakakapagtaka lang, hindi naman siya araw-araw pumupunta sa office para sa meetings, at kahit ngayong pupunta siya ay kakaunti lang ang may alam.Bahagyang kumunot ang noo ni Jeston habang seryoso itong nakatingin sa kaniya.“That’s not important, Nevaeh. Ang importante, mahal kita.” Huminga ito nang malalim bago nagpatuloy. “Gusto kitang ligawan ulit. Bigyan mo lang ako ng isa pang chance.”Tahimik na tumingin si Neva