All Chapters of He Left Me? I Married His Mysterious Brother: Chapter 291 - Chapter 300

“Antonius, ang secretive mo naman. May test drive pala kayo ngayon, pero hindi mo man lang ako inimbita para manood?”Nakasuot si Scarlett ng isang mamahaling puting business suit habang kumpiyansa at elegante siyang naglalakad papalapit sa kanila. May mapang-akit at pamilyar na ngiti sa kanyang mga labi habang diretsong nakatingin kay Sven, na para bang matagal na silang malapit sa isa't isa.Pagdating niya sa harapan ng grupo, bahagya siyang sumulyap sa direksyon ng nasirang test vehicle. Pagkatapos ay umiling siya, tila puno ng pagkukunwaring panghihinayang.“What a pity.” Mahina siyang napabuntong-hininga. “But judging from what I just saw, mukhang hindi naging successful ang test drive ng bago ninyong system, right?”Napakurap si Nevaeh.Ngayon lang siya nakakita ng taong kayang magtago ng isang matalim na pang-iinsulto sa likod ng napakagandang ngiti. Sa unang tingin, parang naaawa si Scarlett sa nangyari sa sasakyan. Ngunit sa totoo lang, malinaw na pinagtatawanan nito ang

Pinasimple ni Nevaeh ang kanyang tanong habang diretsong nakatingin sa mga mata ni Sven.“So, be honest with me,” mahina niyang sabi. “Siya ba talaga ang babaeng gusto mo? And earlier, when you held me that tightly in front of her... was it because you wanted to make her jealous?”May bahagyang ngiti sa mga mata ni Sven, tila hindi man lang siya naiilang sa diretsong pagtatanong nito.Isa-isa niyang sinagot ang mga tanong nang walang pag-aatubili.“To your first question, no. She's not the woman I like.” Bahagya siyang huminto bago nagpatuloy. “And for the second one, definitely not. I didn't do that just to make her jealous.”Tahimik na pinagmasdan siya ni Nevaeh.Maingat niyang sinusuri ang bawat pagbabago sa ekspresyon ng lalaki, naghahanap ng kahit kaunting senyales ng pag-aalinlangan o pagsisinungaling. Ngunit wala siyang nakita.Nanatiling kalmado ang mukha ni Sven mula simula hanggang dulo.Sa totoo lang, pakiramdam niya ay hindi ito ang klase ng tao na magsisinungaling

Kung nagalit nang husto ang taong iyon, baka pati ang supermarket ay mahirapang magpatuloy sa negosyo. Pero para kay Nevaeh, isang simpleng aksidente lang naman ang nangyari dahil sa maling pagkakaayos ng mga paninda sa shelf. Gayunpaman, naging seryoso pa rin ang kanyang mukha habang nakikipag-usap sa manager.“Maswerte na walang nasaktan ngayon,” wika niya habang nakatingin sa mga nagkalat na kahon sa sahig. “But you really need to pay more attention to safety. Hindi puwedeng maulit ito.”Paulit-ulit namang tumango ang manager habang humihingi ng tawad. “Yes, Miss Dizon. You're absolutely right. We'll make sure this never happens again.” Bilang kabayaran sa abala, agad itong naglabas ng ilang shopping cards at pilit na iniabot sa kanya. Wala na siyang nagawa kundi tanggapin ang mga iyon.Mayamaya, iniabot niya ang mga card kay Jayden. “sa 'yo na lang ito. After all, ikaw naman ang muntik masaktan.”Nakatayo lamang si Jayden habang nakasuksok ang dalawang kamay sa bulsa ng kanyang

Hindi man malakas ang boses ni Sven, sapat naman iyon para marinig ng mga taong nasa paligid. At sapat din iyon upang tuluyang mataranta ang buong bulwagan.Samantala, si Nevaeh ay tila nawalan ng kakayahang magsalita. Nakatitig lamang siya sa mukha ng lalaki sa kanyang tabi. Sa ilalim ng maliwanag na ilaw ng mansyon, mas lalong lumitaw ang matalas at gwapong mga features nito, para bang may sariling liwanag na nakapalibot dito. Sa sandaling iyon, pakiramdam niya ay bigla ring lumiwanag ang kanyang puso.Marahil, ito talaga ang dahilan kung bakit niya ito nagustuhan.Anuman ang lugar, kahit sino pa ang kaharap nila, palagi siyang pinoprotektahan ni Sven. Paulit-ulit nitong ipinaparamdam sa kanya kung ano ang pakiramdam ng mahalaga. Kung ano ang pakiramdam ng may taong handang tumayo sa tabi mo kapag buong mundo ang kalaban mo. At higit sa lahat, kung ano ang pakiramdam ng pagiging ligtas.Samantala, unti-unting dumilim ang mukha ni Mr. Javier.“Wife?” mabigat nitong ulit.Hindi l

Bahagyang tumango si Nevaeh, ngunit ayaw na niyang manatili pa roon kaya agad siyang naghanap ng dahilan para makaalis.Sa totoo lang, habang tumatagal ang gabi, mas lalo niyang nararamdaman na hindi na sana siya pumunta sa birthday banquet na ito. Pakiramdam niya ay kusa siyang naglakad papasok sa isang lugar na puno ng intriga, kompetisyon, at mga emosyon na hindi niya kayang kontrolin. Mula nang dumating sila, halos wala siyang naranasang katahimikan.Napansin agad ni Sven ang pagbabago sa kanyang mood.Mula sa likuran ay mabilis itong sumunod at hinawakan ang kanyang kamay.“Where are you going?”Napahinto si Nevaeh at lumingon.Malamig man nang bahagya ang kanyang tono, pinilit pa rin niyang manatiling kalmado.“The restroom.”Simple lamang ang sagot niya.Hindi siya galit.Pero hindi rin siya masaya.At may kakaibang distansya sa kanya ngayong gabi na agad napansin ni Sven.Lalong bumigat ang ekspresyon nito, na para bang may mabigat itong pasan sa dibdib.“I'm sorry