All Chapters of He Left Me? I Married His Mysterious Brother: Chapter 391 - Chapter 400

Pagkatapos kumain ni Nevaeh ng kaunti, agad siyang nagsimulang magbasa ng mga dokumento. Nakaupo siya nang de-kuwatro sa carpet habang nasa ibabaw ng coffee table ang isang makapal na patong ng mga papeles.Nag-aalala si Mira na baka hindi kayanin ng katawan niya kaya pinayuhan niya ito, “That's too much. When will you finish reading all of that? You've been at it since we finished eating. You should take a break.”“I just took over the company. There are so many projects I don't understand, so I need to learn everything immediately,” sagot ni Nevaeh habang saglit na itinaas ang kanyang tingin at ngumiti kay Mira.“I know you're worried about me, but the situation is urgent. I need to get used to this and learn everything fast. If not… maybe you can help me?”Nagulat si Mira at mabilis na umiling habang kumakaway ang kamay. “No way. I only know how to walk the runway; I know nothing about these things. But next time, if you want to hurt someone, call me. I’ll take care of those use

“Yes, Young Miss.” Magalang na sumagot si Jackson.Kakaalis niya pa lang nang pumasok naman si Simon. Matangkad siya, mahaba ang mga binti, at may eleganteng aura. Suot niya ang isang silver-framed glasses na lalo pang nagpatingkad sa mataas at magandang hugis ng ilong niya.Kapag ngumiti siya, may mababaw siyang dimples. Malinis at presko ang dating niya, parang maliwanag na buwan sa kalangitan. Sa unang pagkakataon na nakita siya ni Nevaeh, hindi niya maiwasang humanga.“Miss Dizon.”Malambot ang boses ni Simon. Napakaganda pakinggan, halos parang nakakarelax. Mahirap isipin kung paano nakatagal sa malupit na mundo ng negosyo ang isang taong may ganitong banayad at malinis na personalidad.Bahagyang tumango si Nevaeh. “Have a seat.”Tumango si Simon at naglakad papunta sa sofa area.Tinawagan naman ni Nevaeh ang secretary gamit ang office phone at inutusan itong magdala ng dalawang tasa ng kape. Pagkatapos ay lumapit siya at umupo sa tapat ni Simon.“Narinig ko kay Jackson na

Pagkalabas ni Nevaeh, binawi ni Simon ang tingin niya.“Since there are no more problems, let’s sign this additional agreement.”Dalawang beses niyang marahang kinatok ang ibabaw ng mesa. Agad namang ipinamahagi ni Jackson ang inihandang agreement sa bawat isa.Matapos sabihin ni Nevaeh ang gusto niyang sabihin, wala na siyang balak makipagplastikan pa sa mga taong iyon. Naiinis siya sa kanila.Ang mga panloloko at patagong laban sa mundo ng negosyo, hindi pa niya mismo nararanasan noon, pero madalas niya itong napapanood sa mga drama. Kahit siya na part-time scriptwriter lang, ilang beses na rin niyang naisulat ang ganitong klase ng eksena.Naglakad si Nevaeh sa hallway hanggang makarating siya sa restroom sa dulo. Nitong dalawang araw, sobrang tense ng isip niya. Pumunta siya roon para maghugas ng kamay at makahinga kahit sandali.Nang bumalik siya sa hallway, isang malapad at matangkad na lalaki ang lumabas mula sa kabilang private room. Pag-angat ng tingin nito at pagkakita s

Tahimik lang siyang tiningnan ni Nevaeh, pero pakiramdam ni Sean ay parang nabasa na nito ang lahat ng iniisip niya. Biglang nakaramdam ng konsensya si Sean. “Alright, fine. Someone specifically asked me to hand this over to you.”Ngumiti si Nevaeh na parang naintindihan niya agad kung sino ang tinutukoy nito. Malinaw na alam niya sa puso niya kung sino ang nagpadala nito. Kaya itinulak niya ulit pabalik ang folder. “Please give it back to him. I can handle these things on my own. He doesn’t need to worry.”Kalmado ang ekspresyon ni Nevaeh, pero matatag ang desisyon niya. Nagulat si Sean. “But this information concerns the future of the Dizon Corporation. Just accept it. He owes you everything that is in there.”Para kay Nevaeh, sa pagitan nilang dalawa, walang totoong may utang sa isa’t isa. Noong nagpakasal sila, ito ay dahil sa galit at bugso ng damdamin. Si Sven naman ay nagpakasal dahil kailangan niyang magpakasal. Ngayong umabot sila sa ganitong sitwasyon, parang wala rin siya

Bumalik si Nevaeh sa tabi ng hospital bed. Muli niyang hinawakan ang kamay ni Mr. Mikael Dizon at idinikit iyon sa pisngi niya habang namumula ang kanyang mga mata. “Lolo, please wake up. I'm so scared,” bulong niya.“Please, I’m begging you, just wake up. Gagawin ko ang kahit anong gusto mong matutunan ko. Basta magising ka lang, makikinig ako sa lahat ng sasabihin mo, okay?” patuloy niya habang bumabagsak ang luha sa kanyang pisngi.Puno ng pagsisisi ang puso niya dahil sa mga pagkakataong hinayaan niyang mas unahin ang nararamdaman kaysa sa sarili niyang kapakanan. “Lolo, I'm sorry. Kasalanan ko ang lahat ng ito,” pag-amin niya.Mahigpit na hinawakan ni Nevaeh ang kamay ng matanda at idinikit iyon sa kanyang noo. Patuloy siyang humikbi sa ilalim ng malamlam na ilaw, nababalot ng matinding lungkot at sakit.Nang matapos niyang ilabas ang lahat ng bigat sa dibdib, gabi na. Saka pa lang bumaba si Nevaeh para umalis sa ospital. Paglabas niya ng gusali, nakita niya ang isang matangka