All Chapters of Not Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!!): Chapter 121 - Chapter 130

​"คนนี้จริงจังครับ พี่ก็รู้ว่าผมชอบพลับพลึงมานานแล้ว" คำว่าชอบฉันมานานแล้วของอะตอมมันทำให้ฉันต้องขมวดคิ้วมุ่น แล้วคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเก่าของฉัน ก็รู้เรื่องนี้มาตลอดอย่างนั้นน่ะเหรอ... "ครับๆ แค่นี้พี่ โอเค ไว้ผมส่งพลับพลึงเสร็จ จะโทรหาอีกที" อะตอมพูดกับพี่ชายเขาออกไป "ครับ ได้พี่ ไม่มีปัญหาคร

"แล้วจะโทรไปบอกอุ่นทำไมว่าลูกอยากเจอ" ผมกะมาที่นี่เพื่อนอนกอดลูก ไม่ได้ต้องการมาหาเธอสักหน่อย ตอนแรกผมตัดสินใจว่าจะกลับไปนอนที่คอนโด แต่เเล้วก็ต้องเปลี่ยนใจ ถ้ากลับไปที่คอนโดผมจะต้องคิดถึงพลับพลึงมากแน่ๆ เพราะที่นั่นมีความทรงจำระหว่างเธอกับผมอยู่เต็มไปหมด วันนี้แค่ได้ยินไอ้ตอมมันย้ำว่าชอบพลับพ

ร่างกายของเมียผมหอมมาก แบบนี้ผมอดใจไม่ไหวเลย... ผมไม่รู้หรอกว่าทำไมผมต้องมาหาเธอทั้งๆที่เราสองคนเลิกกันไปแล้ว ผมรู้แค่ว่าผมต้องมา ผมอยากมาหาเธอ "หอมจัง..." ผมกดจมูกลงบนแผ่นหลังนวลเนียนของพลับพลึงแล้วฝากรอยเอาไว้อย่างหักห้ามใจไม่อยู่ "อื้อออ...เจ็บ...โอ้ย! ใครน่ะ!" อยู่ๆเธอก็ดีดตัวลุกขึ้นแล้วเอ

ไอ้เวร... "นั่นมันน้องพลับพลึงคนสวยนี่หว่า ขาวฉิบหาย แล้วนั่น...มากับใครวะน่ะ? อย่างกับแฟนกัน" ผมหันกลับไปมองตรงร้านยาฝั่งตรงข้ามอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงไอ้ดั๊กพูดขึ้น "นั่นมันน้องชายมึงนี่หว่า คนที่หล่อๆอ่ะ" ไอ้โอ๊ตมันพูดขึ้น หัวคิ้วผมกระตุกทันทีเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า "เชี่ยยย โอบกันด้วย เป็น

พลับพลึง ระหว่างทางที่ฉันนั่งรถมากับพี่อุ่น ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกจากปากของเราสองคนแม้แต่น้อย ฉันรับรู้ได้ถึงการลอบมองของพี่อุ่นเป็นพักๆ บางทีเหมือนเขาพยายามจะพูดอะไรแต่สุดท้ายเขาก็เงียบลงไป และนั่น มันกำลังทำให้ฉันอึดอัด ไม่รู้สิ เมื่อเช้าฉันเพิ่งบอกว่าเกลียดเขา ฉันเพิ่งโดนเขาขืนใจมาก่อนหน้าน