บททั้งหมดของ ชื่อนิยาย:เกิดใหม่อีกครั้ง ฉันเลือกแต่งงานกับน้องชายคลั่งรักของซีอีโอ: บทที่ 1 - บทที่ 9

9

บทที่1

ในวันครบรอบยี่สิบปีของฉัน เพื่อนมหาเศรษฐีของคุณปู่ได้วางรูปภาพหลายรูปไว้ตรงหน้าฉัน และให้ฉันเลือกคนใดคนหนึ่งเป็นสามีฉันเลือกเฉิงหวายจิ่น บุตรชายคนที่หกของตระกูลเฉิงโดยไม่ลังเลเลยสักนิดทุกคนที่อยู่ในงานต่างตกตะลึงกันหมด เพราะใครๆ ก็รู้ว่าฉันมีใจให้กับคุณชายสามแห่งตระกูลเฉิงเพียงผู้เดียว จะแต่งงานกับเขาเพียงผู้เดียวชาติที่แล้ว ฉันได้แต่งงานกับเฉิงหวายอันตามที่ปรารถนา เขาก็เลยได้เป็นเจ้าของทรัพย์สินส่วนใหญ่ของคุณปู่เฉิงแต่หลังจากแต่งงาน เขากลับนอกใจฉัน ไปคบกับน้องสาวของฉันพ่อแม่ของฉันโกรธมาก จึงส่งน้องสาวไปเรียนต่อที่ต่างประเทศเฉิงหวายอันคิดว่าฉันเป็นคนยุยง จึงเกลียดฉันเข้าไส้นับจากนั้นมา เขาก็มีแต่ผู้หญิงสวยๆ มาวนเวียนอยู่รอบตัวอย่างนับไม่ถ้วน แต่ละคนต่างก็ดูคล้ายกับฉินโหรวเล็กน้อยทำให้ฉันเป็นโรคซึมเศร้าอย่างรุนแรงแต่เขากลับแอบเปลี่ยนยาของฉันเป็นยาพิษเรื้อรัง ทำให้ฉันตายขณะตั้งครรภ์ พร้อมกับความแค้นในใจเมื่อเกิดใหม่อีกครั้ง ฉันตัดสินใจทำให้พวกเขาได้สมหวังกันแต่คิดไม่ถึงว่า เฉิงหวายอันก็เกิดใหม่เหมือนกัน1ฉันเพิ่งเดินออกมาจากห้องทำงานของคุณปู่เฉิงก็เจอกับเฉิงหวา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่2

ฉันหัวเราะเยาะ คนที่ไม่อยากแต่งงานเป็นฉันต่างหาก2ในวันงานเลี้ยงวันเกิดของฉันหลังจากผู้ใหญ่กลับไปหมดแล้ว เฉิงหวายอันจึงค่อยพาฉินโหรวมาสีหน้าของฉินโหรวแดงระเรื่อ ส่วนลำคอของเฉิงหวายอันยังมีรอยแดงเด่นชัดอยู่คนที่ช่างสังเกตจะรู้ได้ทันทีว่าเมื่อครู่พวกเขาไปทำอะไรมาถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงร้องไห้โวยวายไปนานแล้วจะซักถามเขาอย่างไม่สนอะไรเลยว่า ทำไมถึงทำเรื่องแบบนี้คนหนึ่งเป็นคนที่ฉันรัก อีกคนเป็นน้องสาวของฉันไม่คิดถึงความรู้สึกของฉันบ้างเลยเหรอ?แต่ตอนนี้ ฉันก็แค่เหลือบมองไปหนึ่งครั้ง แล้วก็หันไปคุยกับคนข้าง ๆ อย่างไม่รู้สึกอะไรเลยเฉิงหวายอันเห็นสายตาของฉันหยุดนิ่งและวนเวียนอยู่บนร่องรอยชวนให้คิดไปไกลบนร่างกายของพวกเขาอยู่สองสามวินาทีเขาจึงรีบปกป้องฉินโหรวไว้ข้างหลังแต่หลังจากรอแล้วรอเล่า ก็ไม่เห็นฉันทำอะไรเขาดูไม่ค่อยพอใจนักและฝืนยิ้ม“ฉินหยวน คุณคงไม่ใช่กลัวว่าผมจะไม่ยอมแต่งงานด้วย เลยแสร้งทำทีเป็นใจกว้างแบบนี้หรอกนะ”“แบบนี้ก็ดี จะยังไงผมก็เป็นหัวหน้าตระกูลเฉิงในอนาคต เป็นไปไม่ได้ว่าตลอดชีวิตนี้จะมีผู้หญิงแค่คนเดียว ในอนาคตผมยังจะมีผู้หญิงอื่นๆอีกเยอะมากมาย”“วัน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่3

“ในเมื่อหนูได้เลือกเจ้าหกไปแล้ว ปู่ก็เคารพการตัดสินใจของหนู อย่าเพิ่งบอกทุกคน รอให้ทุกอย่างสงบลงแล้ว ทุกคนก็จะรู้เอง”หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ฉันก็กลืนคำพูดลงไปเฉิงหวายจิ่นก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่เหลือบมองฉันอย่างเฉยชาแต่ในดวงตากลับมีความผิดหวังเล็กน้อยฉันเข้าใจถึงความกังวลของคุณปู่เฉิงเพราะตระกูลเฉิงมีสมาชิกมากมาย และแต่ละคนต่างก็จับตามองตู้เซฟของเขาไว้ดังนั้นฉันจึงหยุดเถียงกับเฉิงหวายอันปล่อยให้พวกเขาหัวเราะเยาะเสียงดังส่วนฉันก็หันหลังและจากไประหว่างทางกลับ ฉิงโหรวนั่งรถคันเดียวกับฉันเธอแกว่งข้อมือของตัวเองอย่างได้ใจแสงระยิบระยับจากเครื่องประดับนั้น สว่างจนแทบทำให้ฉันลืมตาไม่ได้“ต่อให้พี่ได้แต่งงานกับพี่หวายอันแล้วจะทำไม สุดท้ายพี่ก็ไม่ได้ใจเขาอยู่ดี”ในสายตาของคนอื่นฉิงโหรวเป็นเหมือนกระต่ายน้อยที่ไร้เดียงสาแต่ในที่ลับตาคน เธอก็จะเผยเขี้ยวของตัวเองออกมาเมื่อมองดูเธอ ฉันก็นึกถึงฉากในชาติที่แล้วที่ฉันจับได้ว่าเธอกับเฉิงหวายอันคบชู้กันบนเตียงตอนนั้นเธอซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเฉิงหวายอัน เหมือนกระต่ายน้อยที่หวาดกลัวเฉิงหวายอันกอดเธอไว้แน่น ราวกับกลัวว่าฉัน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่5

เพื่อนๆด้านหลังเขา ต่างก็เอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก“คุณหนูฉิง คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ แม้แต่น้องสาวของตัวเองก็ยังยอมรับไม่ได้ อนาคตพี่สามของพวกเรายังจะมีผู้หญิงคนอื่นอีกมากมาย แล้วแบบนั้นคุณจะไม่โมโหจนตายหรือ?”“ฮ่าฮ่า คุณหนูฉินของพวกเราเก่งกาจไร้ผู้ต้านทั่วทั้งเมืองเลยทีเดียว คงไล่ผู้หญิงรอบกายพี่สามออกไปหมดสิ้นแน่”ตอนนั้นฉันไปเรียนศิลปะการต่อสู้เพราะเฉิงหวายอันโดยเฉพาะเลย แล้วก็ประกาศออกไปว่า ใครกล้ามาแย่งฉิงหวายอันกับฉัน ฉันก็จะซัดคนนั้นให้เละเลยตอนนี้คิดดูแล้ว รู้สึกขายหน้ายิ่งนักท่ามกลางเสียงหัวเราะ ฉิงหวายอันเดินเข้ามาใกล้ฉัน ใช้น้ำเสียงที่เหยียดหยามดูถูกพูดกับฉันว่า“วันนี้คุณปู่จะประกาศเรื่องการหมั้นหมายของเรา ถ้าคุณยังอยากแต่งงานกับผม ก็อย่าลืมสิ่งที่ผมเคยพูดเอาไว้”“หลังแต่งงานแล้ว เราก็ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง คุณห้ามมายุ่งกับผม”“หากเป็นเช่นนั้น ผมก็จะยอมให้อภัยต่อความชั่วร้ายและความโอหังของคุณ”ฉันมองดูเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อไม่เข้าใจเลยว่าคนที่ได้รับการศึกษาสูงแบบนี้ จะพูดคำพูดที่น่าขันเช่นนี้ออกมาได้เมื่อเห็นฉันเงียบไม่พูดอะไร เขาก็คิดว่าฉันยอมรับโดยปริยาย
อ่านเพิ่มเติม

บทที่5

ห้องรับแขกพลันก็อึกทึกขึ้นมาทันที"เป็นเขาได้ยังไง?""ฉินหยวนรักเจ้าสามจะเป็นจะตายเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงเลือกเจ้าหก?""ใช่ ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่เลย?"ตัวของเฉิงหวายอันเองก็หน้าแดงก่ำไปหมดถามอย่างรีบร้อนว่า "คุณปู่ มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่าครับ?"คุณปู่เฉิงกลอกตาใส่เขา "ถึงปู่จะแก่แล้ว แต่ก็ไม่ได้หูหนวกตาบอด เรื่องสำคัญแบบนี้จะผิดพลาดได้ยังไง?"ลุงโจวพูดแทรกขึ้นมา"ท่านผู้เฒ่าพูดอย่างชัดเจนแล้วว่า คู่หมั้นที่หยวนหยวนเลือกคืหวายจิ่น"เฉิงหวายอันขัดจังหวะเขา"เป็นไปไม่ได้ ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่"จากนั้นเขาก็หันมาหาฉัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง “หยวนหยวน ต้องมีอะไรผิดพลาดใช่ไหม? คนที่คุณเลือกคือผม เป็นคุณปู่ที่ดูผิดใช่ไหม?”ฉันเยาะเย้ย “คนที่ฉันเลือกคือพี่หก”เมื่อได้ยินที่ฉันเรียก เฉิงหวายจิ่นเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ ดวงตาของเขามีความไม่อยากจะเชื่ออยู่เล็กน้อยส่วนเฉิงหวายอันนั้น กลับจับมือฉันอย่างโกรธเคือง“คนที่คุณชอบคือผม คนทั้งเมืองก็รู้ คุณจะเลือกคนป่วยที่อ่อนแอแบบนี้ได้ยังไง!”“คุณปู่ต้องดูผิดไปแน่ๆ เลย!”ลุงโจวรีบดึงเฉิงหวายอันออกไปพูดกับเด็กๆ ตระกูลเฉิงที่วิพา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่6

เฉิงหวายอันตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ“หยวนหยวน คนที่ผมรักคือคุณ คือคุณต่างหาก”จู่ๆ เขาก็หัวเราะขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด“ผมรู้แล้ว คุณคงหึงสินะ ถึงได้เอาเจ้าหกมาเป็นข้ออ้างเพื่อทำให้ผมโกรธใช่ไหม? คุณแค่ไม่พอใจที่ตอนวันเกิดของคุณ ผมเอาของขวัญส่งให้ฉินโหรวใช่ไหม?”สีหน้าของฉันเฉยชา “พี่สาม พูดไร้สาระแบบนั้นไม่ได้นะ ตอนนี้ฉันหมั้นกับพี่หกแล้ว”เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉิงหวายอันก็แสดงสีหน้าที่ดุร้ายพยายามจะมากอดฉัน“ฉินหยวน คุณจะหมั้นกับใครไม่ได้ คุณต้องชอบแค่ผมคนเดียว”แต่ก่อนที่เขายังเข้าไม่ถึงตัวฉัน ฉันก็ถูกเฉิงหวายจิ่นดึงไปอยู่ข้างหลังแล้ว“พี่สาม วันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองวันไหว้พระจันทร์ มีญาติมิตรพี่น้องเยอะขนาดนี้ อย่าสร้างเรื่องเลย”“หยวนหยวนเลือกผมแล้ว”เฉิงหวายอันถ่มน้ำลายออกมา “แกคิดว่าแกเป็นใคร คู่ควรมาพูดกับฉันด้วยเหรอ?”“แล้วฉันล่ะ คู่ควรไหม?”ไม้เท้าของคุณปู่กระทบพื้นเสียงดังตุบทุกคนต่างก็เงียบลง“ไอ้สารเลว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นายไม่ต้องไปบริษัทแล้ว อยู่สำนึกผิดที่บ้านเลย”เฉิงหวายอันยังคงไม่ยอมแพ้“หยวนหยวน คุณรีบบอกคุณปู่สิว่าคนที่คุณชอบคือผม คือผมต่าง
อ่านเพิ่มเติม

บทที่7

“โอ้ คุณพระ นั่นประธานเฉิงไม่ใช่เหรอ คุณหนูใหญ่รีบมาดูเร็วค่ะ!”ฉันรีบเดินไปที่ข้างเตียง และก็เห็นเฉิงหวายอันจริงๆด้วยอยู่ในสนามบ้านเรารอบ ๆ มีเพื่อนบ้านมามุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นเต็มไปหมดคนที่รู้เรื่องต่างก็กำลังวิพากษ์วิจารณ์ถึงความสัมพันธ์ของคุณหนูฉินกับประธานเฉิงอยู่ว่าจะเป็นยังไงต่อฉันยังไม่ทันพูดจบ ฉินโหรวก็เปิดประตูพุ่งออกไปแล้ว“พี่พี่หวายอัน พี่มาหาฉันเหรอคะ?”เฉิงหวายอันผลักเธอออกไปฉินโหรวล้มลงกับพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว“หยวนหยวน แต่งงานกับผมเถอะ”พูดจบ เขาก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง และหยิบแหวนออกมาต่อหน้าทุกคน8ฉันรู้สึกขยะแขยง“คุณเข้าใจผิดแล้วหรือเปล่า คนที่คุณชอบคือฉินโหรว น้องสาวของฉันไม่ใช่เหรอ?”เขาเห็นฉันจะไป ลุกขึ้นมาอยากขวางทางไปของฉันแต่ถูกฉินโหรวดึงเอาไว้“หยวนหยวนคุณฟังผมนะ มันเป็นความเข้าใจผิด คนที่ผมชอบคือคุณ ในใจของผมนั้นไม่มีใครสำคัญเท่าคุณอีกแล้ว”“ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้พูดแบบนี้นะ คุณบอกว่าอยากจะแต่งงานกับคุณก็ต้องรู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควร หลังแต่งงานแล้วเราก็อยู่ใครอยู่มัน ต่างไม่ยุ่งเกี่ยวกัน”“ผมแค่พูดเล่น ผมจะทำแบบนั้นกับคุณได้ยังไง”
อ่านเพิ่มเติม

บทที่8

ฉินโหรวเดินตามไปแต่เมื่อไปถึงบ้านตระกูลเฉิงเฉิงหวายอันกลับไม่ยอมให้เธอเข้าไป“พ่อหนูกำลังต่อว่าเธออยู่ในห้องทำงาน”ฉันเพียงพยักหน้าอย่างเฉยชารู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย9ณ วันแต่งงานฉันตื่นมาแต่งหน้าตั้งแต่ฟ้ายังไม่รุ่งสางถูกเฉิงหวายจิ่นอุ้มออกจากบ้านและขึ้นรถฉันแอบมองใบหน้าด้านข้างของเขาเขาแตกต่างจากเฉิงหวายอันเฉิงหวายอันเป็นพวกลูกคนรวยที่ไม่ค่อยแคร์อะไร ใจนักเลงหน่อย ๆ ให้ความรู้สึกแบบร้าย ๆ นิดนึงส่วนเฉิงหวายจิ่นนั้นจริงจังและเคร่งขรึมมากเขามีจมูกที่โด่ง และริมฝีปากที่บางเขาว่ากันว่าผู้ชายแบบนี้เป็นคนใจโลเลแต่ฉันกลับเคยเห็นเขาบ้าคลั่งเพราะฉันมาแล้วเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ในใจก็เอ่อล้นไปด้วยความหวานชื่นแต่งงานอีกครั้ง เส้นทางเดิมแต่อารมณ์ความรู้สึกของฉันกลับแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงชาติที่แล้ว ฉันกลัวอยู่เสมอว่าเฉิงหวายอันจะเสียใจแต่ชาตินี้ ฉันมีเพียงความสบายใจเท่านั้นทันใดนั้น รถแต่งงานก็หยุดลงฉันเห็นเฉิงหวายอันสวมสูทและติดป้ายชื่อเจ้าบ่าวยืนอยู่ตรงกลางถนน ไม่มีใครคาดคิดว่า เขาจะกล้าก่อเรื่องในวันแต่งงานของเราดูท่าแล้วเขาบ้าไป
อ่านเพิ่มเติม

บทที่9

“อะไรคือดี?” เสียงของเขาแหบเล็กน้อย“คุณไม่กลัวเหรอว่าคนอื่นจะบอกว่าคุณแต่งงานกับผู้หญิงที่พี่สามของคุณไม่เอา?”เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเบาๆ ว่า “พูดอะไรของคุณน่ะ ได้แต่งงานกับคุณมันเป็นบุญของผม เขาไม่รักษาเขาตาไม่ถึงเอง”หัวใจฉันรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย“ผมมีความลับอันหนึ่งจะบอกคุณ” จู่ๆ เขาก็หัวเราะขึ้นมา “ที่จริงแล้ว ผมแอบชอบคุณมานานแล้ว”ฉันมองเขาด้วยความประหลาดใจ“ตอนที่พ่อแม่ผมยังมีชีวิตอยู่ ชอบพาผมไปบ้านคุณในฐานะแขก ตอนนั้นคุณอายุแค่ขวบกว่า ทำหน้าบึ้งและขอขนมกินกับผม ตอนนั้นผมก็คิดแล้วว่า บนโลกนี้มีเด็กผู้หญิงที่น่ารักแบบนี้ได้ยังไงกัน”“หลังจากพ่อแม่ผมเสียไป ผมก็ไม่ค่อยออกจากบ้านเลย แต่ทุกครั้งที่คุณมาตระกูลเฉิง ผมก็จะแอบไปสังเกตคุณ แต่ก็กลัวว่าจะรบกวนคุณ แต่ก็สงสารคุณที่จะเป็นจะตายเพราะพี่สาม”“แต่ตอนนี้ก็ดีแล้ว” เขาหัวเราะอย่างได้ใจฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราเคยเจอกันตั้งแต่เนิ่นขนาดนั้นแล้วและไม่รู้เลยว่าเขาสังเกตฉันมานานขนาดนี้โชคชะตาช่างน่าทึ่งจริงๆแต่ฉันก็นึกเรื่องบางเรื่องได้“ได้ยินมาว่าตอนแม่กับพ่อประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์คุณก็อยู่ และหลังจากนั้นคุณก็……”ฉ
อ่านเพิ่มเติม
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status