Todos os capítulos de #แอคเค่อพี่เสือ: Capítulo 11 - Capítulo 20

"เอาล่ะๆ ทุกคนรีบยกกระเป๋ามาไว้ตรงนี้นะ แล้วก็ขึ้นไปนั่งกันข้างบนเลย" คนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มที่เป็นคนนำนักศึกษาไปทำค่ายอาสาก็คือ 'สมาย' เพื่อนในคณะที่อยู่ปี 4 ด้วยกัน กับอาจารย์หนึ่งคนที่คอยคุมอยู่อีกที สมายให้ทุกคนที่มานั่งรอจนมาครบกันหมดทุกคนแล้ว ช่วยกันยกสัมภาระของตัวเองไปไว้ใต้ท้องรถแล้วขึ้นไปนั่งบนรถบัสค่ายอาสาในคณะครั้งนี้มีคนไปด้วยประมาณ 20-30 คน ถือว่าเป็นจำนวนที่ปกติไม่มากหรือน้อยเกินไปในทุกปี แต่ทิศเหนือก็ได้ยินมาว่าค่ายอาสาในครั้งนี้นั้น จะมีรุ่นพี่ที่จบไปแล้วมาร่วมด้วยอีกหนึ่งคนอีกฝ่ายจบไปได้ประมาณ 7-8 ปีแล้ว แต่ก็อยากที่จะมาร่วมด้วยในครั้งนี้ เป็นเรื่องที่ปกติเพราะส่วนใหญ่การทำค่ายอาสา ก็จะต้องมีเงินทุนด้วย เห็นว่ารุ่นพี่ที่จบไปแล้วคนที่จะไปด้วยนั้นเป็นคนออกสนับสนุนค่าใช้จ่ายทั้งหมดในครั้งนี้ซึ่งผู้สนับสนุนที่เป็นรุ่นพี่คนนี้ยังคงเป็นปริศนาอยู่ ทิศเหนือเคยถามแล้วว่ารุ่นพี่คนนั้นเป็นใคร พวกเรารู้จักอีกฝ่ายไหม แต่สมายปากแข็งยิ่งกว่าอะไร ไม่ยอมบอกอะไรเลยสักอย่างจนทิศเหนือแอบคิดละนะว่ารุ่นพี่คนนั้นเป็นดาราหรือเปล่า ทำไมสมายมันถึงได้ปากแข็งไม่ยอมบอกเรื่องอะไรแบบนี้ แต่เท่า

"หื้ม พูดอะไรกัน มึงเมามากแล้วนะไทเกอร์ เดี๋ยวกูพาไปนอนดีกว่า" ทิศเหนือไม่ได้ตอบคำถามของไทเกอร์แต่อย่างใด เขาไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองชอบไทเกอร์ไหม หรือเคยรักอีกฝ่ายหรือเปล่า แต่ทุกครั้งที่ไทเกอร์ทำดีด้วยก็จะรู้สึกดีอยู่ตลอด ไม่รู้ว่าความรู้สึกดีที่เกิดขึ้นบ่อยนั้น ทำให้เขาเคยชินกับความรักของอีกฝ่ายไปแล้วหรือเปล่าระหว่างที่คิดเรื่องราวเหล่านี้ทิศเหนือก็พยุงร่างของไทเกอร์เดินไปที่ห้องพัก คนที่กลับห้องไปนอนได้ก็จะกลับ ส่วนคนที่ไม่ไหวแล้วก็คงได้แต่ปล่อยให้นอนค้างอยู่ที่นี่ ไทเกอร์ในตอนนี้ไม่ได้พูดอะไรขึ้นเหมือนว่าจะเมาจนหลับไปแล้วก๊อกแกร๊กๆ"หื้มม ทำไมประตูถึงล็อกล่ะ"ก๊อกๆ"น่านฟ้าๆ ได้ยินไหม มาเปิดประตูให้หน่อย นอนแล้วหรอ" ทิศเหนือพยุงร่างของไทเกอร์มาถึงที่หน้าห้องของอีกฝ่าย แต่ไม่ว่าจะพยายามเปิดประตูเท่าไรมันก็ไม่เปิด ดูเหมือนว่าน่านฟ้าจะล็อกประตูเอาไว้ เรียกเท่าไรก็ไม่ตื่นนั้นก็หมายความว่าอีกฝ่ายน่าจะหลับไปแล้ว"งั้นนอนห้องกูก็ได้วะ" ประตูห้องอีกฝ่ายเปิดไม่ได้ ทิศเหนือไม่ใช่คนใจร้ายที่จะทิ้งให้ไทเกอร์นอนด้านนอกได้ ตัดสินใจที่จะให้อีกฝ่ายนอนที่ห้องตัวเองด้วย ถึงแม้ว่าการนอนสามคนบนเตี

"นี่มันน้ำตกที่ดอยนิหว่า"ทิศเหนือรู้แล้วว่าทำไมถึงรู้สึกคุ้นๆ กับสถานที่นี่ ปรากฏว่ามันคือที่ดอยที่พวกเขาไปเข้าค่ายอาสากันมา ถึงว่าน้ำตกนั้นคุ้นตามากเหมือนเคยไป พวกเขาพึ่งจะออกมาจากที่นั่นไม่กี่ชั่วโมงเอง"อ๊ากกก นี่กูคลาดกับพี่เสือหรอวะ พี่เสือไปวันไหน กลับวันไหนกัน""โอ๊ยยย รู้สึกเหมือนหัวใจจะแตกสลายเลย แทนที่จะได้เจอพี่เสือแท้ๆ "ทิศเหนือรู้สึกว่าในตอนนี้หัวใจตัวเองกำลังจะแตกสลาย เขาพึ่งจะคลาดกับพี่เสือไปเอง อีกแค่นิดอีกแค่นิดเดียวเท่านั้น เขาก็จะได้เจอหน้าพี่เสือแล้ว มันช่างเจ็บปวดอะไรแบบนี้ที่รู้ว่าตัวเองพลาดอะไรที่สำคัญมากๆ ไป"มีสติไอ้เหนือ ถึงครั้งนี้มึงจะไม่ได้เจอพี่เสือ แต่มึงก็ต้องได้เจอในอีกสองเดือนต่อจากนี้แน่"ทิศเหนือปลุกกำลังใจให้กับตัวเอง มองในแง่บวกเอาไว้ พอนึกขึ้นมาได้ว่าอีกสองเดือนทิศเหนือจะต้องได้เจอกับพี่เสือแน่ๆ ทิศเหนือจึงนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองยังไม่ได้เข้าไปดูยอดวิวในทวิตเตอร์เลยว่าตัวนี้มีผู้ติดตามเท่าไรแล้ว"ห๊าาา เชี่ยๆๆ กูมีผู้ติดตามแอคลูกแมวของพี่เสือเกินหมื่นคน เย่ๆ"ทิศเหนือลุกขึ้นยืนยืดตัวขึ้นชูมืออย่างดีใจ สีหน้าแสดงออกว่าดีใจอย่างห้ามไม่อยู่ ตั้งแต่ว

ทิศเหนือตัวแข็งทื่อ เขาจำได้อย่างชัดเจนว่าเสียงนี่คือเสียงของใคร ทิศเหนือไม่คิดว่าพี่ทิวไผ่จะมาหาตนที่มหาวิทยาลัยแบบนี้ ตอนแรกเขาก็แค่คิดว่าอีกฝ่ายพิมพ์เล่นในตอนนั้นเท่านั้น เพราะหลังจากนั้นพวกเขาทั้งสองคนต่างก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากมายนักแต่วันนี้วันที่พึ่งจะเปิดเรียนเป็นวันแรก เสียงของอีกฝ่ายกลับดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง"ว่าไงครับน้องทิศเหนือ สนใจที่จะไปกินข้าวเที่ยงกับพี่ไหม พี่เอารถมาด้วยนะ"มีช่อดอกกุหลาบมาวางบนโต๊ะหินด้านหน้าทิศเหนือ ก่อนพี่ทิวจะนั่งลงตรงไม่ไกลจากทิศเหนือเอ่ยปากชวนไปกินข้าวด้วยกัน ชูกุญแจรถในมือชี้ไปที่รถเฟอร์รารี่ที่จอดอยู่ที่ด้านหลังนทีในตอนนี้อึ้งไปหมดทุกอย่างแล้ว เขาไม่รู้เลยว่าสถานการณ์ในตอนนี้มันคืออะไรกันแน่ ตอนแรกที่เรียกทิศเหนือก็เพราะว่าเห็นว่ามีรถเฟอร์รารี่มาจอดที่ด้านหลังก่อนพี่ทิวไผ่จะเดินลงมาจากในรถพร้อมดอกกุหลาบในมือ นทีแค่จะเรียกให้ทิศเหนือหันไปดูว่าพี่ทิวไผ่ที่เป็นแอคเค่อจะเอาดอกกุหลาบมาให้ใครแต่นทีไม่เคยคิดและก็คิดไม่ถึงเลยว่า คนที่พี่ทิวไผ่เอาดอกกุหลาบมาให้จะเป็นเพื่อนรักของตัวเองแบบนี้ นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่เขาตามไม่ทันแล้ว"ว่าไงครับ

แอคเค่อนิสัยโลมา : หื้มม นี่พูดจริงหรอทิศเหนือ ถ้าเสียใจมากจนคิดอะไรแบบนี้พี่ไม่เอานะแอคเค่อนิสัยโลมา : ถ้าเรามาเสียใจทีหลังมันจะมีแต่เรื่องแย่ๆ ตามมานะพี่ทิวไผ่ตอบกลับทิศเหนืออย่างรวดเร็ว สิ่งที่อีกฝ่ายตอบกลับมาไม่ใช่การรีบตอบตกลงที่ทิศเหนือพิมพ์ไป แต่เป็นการถามความรู้สึกของทิศเหนือก่อนเป็นอันดับแรกนี่ทำให้ทิศเหนือรู้สึกดีกับพี่ทิวไผ่ขึ้นมาอีกนิด อีกฝ่ายไม่ใช่คนที่เข้าหาทิศเหนือเพื่อผลประโยชน์ในเรื่องนั้นอย่างเดียวอย่างที่คิดแอคเค่อลูกแมวน้อย : ไม่ต้องห่วงครับ มันไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ แต่ผมคิดแบบนี้มานานแล้วแอคเค่อลูกแมวน้อย : ว่าถ้าพี่เสือไม่เลือกผม ผมจะถ่ายคลิปกับพี่ทิวไผ่การโกหกนั้นคือสิ่งที่ทิศเหนือกำลังพยายามที่จะทำในตอนนี้อยู่ เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะไม่ถูกพี่เสือเลือก แล้วก็ไม่เคยคิดอย่างที่พิมพ์ไปแต่อย่างใดที่ว่าถ้าพี่เสือไม่เลือกก็คิดที่จะไปถ่ายกับพี่ทิวไผ่ ทุกอย่างมันก็แค่การโกหก ทิศเหนือในตอนนี้ต้องการที่จะพิสูจน์ตัวเอง ในเมื่อพี่เสือไม่เลือกที่จะถ่ายคลิปวิดีโอร่วมกับเขาทิศเหนือก็จะไปถ่ายกับพี่ทิวไผ่ที่เป็นเบอร์สองเอง ทิศเหนือต้องที่จะช่วยดันให้พี่ทิวไผ่กลายเป็นอัน