Semua Bab ข้อห้าม: พันธนาการและบาป: Bab 21 - Bab 23

อรุณสวัสดิ์ของอลิสซาเริ่มต้นด้วยเสียงฝนกระทบหน้าต่าง ในบ้านเงียบสงัด ยกเว้นเสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่ดังมาจากห้องครัว แซมมวล เธอยืดตัวอยู่บนเตียง รู้สึกถึงความว่างเปล่าของยามเช้า การไม่มีแม่อยู่ด้วยนั้นหนักอึ้งราวกับผ้าห่มชื้นๆ ที่กดทับจนหายใจไม่ออกเธอต้องการบางสิ่ง—อะไรก็ได้—ที่จะช่วยขับไล่ความเจ็บปวดนั้นออกไปเธอเปิดตู้เสื้อผ้าและคุ้ยหาเสื้อผ้า ไม่มีชิ้นไหนที่รู้สึกว่าใช่ จนกระทั่งปลายนิ้วของเธอสัมผัสเข้ากับเนื้อผ้าเนียนลื่น มันคือกางเกงขาสั้นที่สั้นมากจนแทบไม่ปิดต้นขา และเสื้อกล้ามที่เผยให้เห็นหน้าท้องของเธอ "ชุดใส่ไปงานปาร์ตี้นี่นา" เธอคิด "มันไม่เหมาะเลยสำหรับบ้านที่กำลังไว้ทุกข์"แต่นั่นแหละคือสิ่งที่เธอเลือกสวมใส่เมื่อเธอเดินลงบันได เธอรู้สึกได้ถึงอากาศเย็นยามเช้าที่ปะทะกับผิวเนื้อที่เปลือยเปล่า แซมมวลยืนอยู่ในครัว หันหลังให้เธอ กำลังคนอะไรบางอย่างอยู่ในกระทะ กลิ่นกาแฟและเบคอนอบอวลไปทั่ว“อรุณสวัสดิ์ค่ะ” เธอพูด โดยจงใจปรับน้ำเสียงให้อ่อนหวานกว่าปกติเล็กน้อยเขาหันกลับมา—แล้วก็ตัวแข็งค้างดวงตาสีเข้มของเขากวาดมองไปทั่วร่างของเธอในชั่วพริบตา ตั้งแต่ปลายเท้าเปล่าไปจนถึงผมเผ้าที่ยุ่งเ

ไอระเหยจากห้องน้ำลอยออกมาทางช่องว่างใต้ประตูขณะที่ซามูเอลเดินขึ้นบันได ด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากใช้เวลาทั้งวันพยายาม — และล้มเหลว — ในการไม่คิดถึงอลิสซา ทางเดินเงียบสงบ แสงสว่างมาจากโคมไฟเล็กๆ ที่ชานบันไดเพียงเล็กน้อยแล้วประตูห้องน้ำก็เปิดออกอลิสซาก้าวออกมาในเมฆไอร้อน ร่างกายยังเปียกชุ่ม ห่อหุ้มด้วยผ้าขนหนูสีขาวที่ปกปิดได้ไม่พอ น้ำไหลลงตามกระดูกไหปลาร้า ไหลผ่านร่องระหว่างหน้าอกที่แทบจะโผล่ออกมาทั้งหมดจากผ้าขนหนูที่ผูกหลวมๆ ผมเปียกของเธอตกปรกไหลลงมาบนไหล่ และขาของเธอ… พระเจ้า ขาของเธอดูเหมือนจะไม่มีวันจบสิ้น ผิวสีน้ำผึ้งจากแสงแดดซามูเอลหยุดนิ่งราวกับถูกไฟฟ้าช็อตเธอหันมองเขา ดวงตาเบิกกว้างแวบหนึ่งก่อนจะสงบลง เหมือนกับว่าเธอรอคอยช่วงเวลานี้อยู่แล้ว ผ้าขนหนูเลื่อนลงไปอีกเล็กน้อย เผยให้เห็นส่วนโค้งนุ่มของหน้าอกข้างหนึ่ง“ขอโทษนะ” เธอพึมพำ แต่ไม่ได้ทำอะไรเพื่อปกปิดตัวเอง “ฉันไม่รู้ว่าคุณกลับมาแล้ว”ซามูเอลกลืนน้ำลายดังเอื๊อก รู้สึกเลือดไหลไปสองทิศทางตรงกันข้าม — ใบหน้าที่ร้อนผ่าว และบริเวณเอวที่ตึงเครียด“ฉัน… จะลงไปข้างล่างก่อน” เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่าแต่เขาก็ไม่ขยับเธอก็เช่นกันสายตา