All Chapters of เหนือเกมรัก (Black Love): Chapter 171 - Chapter 180

หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นรัว เขากำลังหมายถึงเด็กในท้องเธอหรือเปล่า เดิมทีคิดว่าความลับยังไม่แตก แต่ระดับตระกูลซันวาทอเรย์ มีหรือจะปกปิดได้เคย์เดนเคยบอกกับขนมผิงว่ามีข่าวดีจะแจ้งให้รับรู้ ตอนนี้ใบหน้าหวานขาวซีด เขาไม่แน่ใจเลยว่าจะกลายเป็นข่าวร้ายสำหรับเธอหรือเปล่า“เธอท้องลูกของฉัน ถ้ากล้าคิดจะไปอยู่ข้างนอกอีกแล้วเด็กเป็นอันตราย ชีวิตนี้เธอชดใช้ไม่ไหวแน่ขนมผิงมีอาการน้ำท่วมปากพูดไม่ได้ นี่สินะที่เรียกอับจนหนทาง ที่ผ่านมาต่อให้ปัญหาถาโถมมากสักแค่ไหน เธอก็มักจะเอาตัวรอดไปได้เสมอ มาคราวนี้เหมือนอยู่ในห้องปิดตาย ไม่ว่าด้านใดก็มืดมนไปหมดป้าอุ่นเข้ามาพร้อมอาหารและพยาบาลพิเศษแพรวา ได้ข่าวว่าคนไข้กลับมาแล้ว ในใจหล่อนยินดีที่สุด ทั้งสองอยากอยู่ดูแล แต่คงไม่ต้อง สามีนั่งเฝ้าข้างๆ ไม่ขยับไปไหนเลยขนมผิงไม่มีกระจิตกระใจจะกิน เธอนั่งนิ่งเคย์เดนจึงตักป้อน คำๆ หนึ่งใช้เวลาเคี้ยวนานกว่าสองนาที พยายามกลืน พยายามฝืนจนเขาบอกให้คนยกออกไป ทั้งสองเผชิญหน้ากัน“ทำไม รู้ว่าท้องแล้วจะใช้สิ่งนี้มาประท้วงเหรอ ก่อนหน้านั้นถ้ารู้คงจะไปเอาออกแล้วใช่ไหม มารหัวขนที่เธอคิดจะฆ่าทิ้ง”เขาตรงประเด็น เพราะได้ให้คนตามดูขนมผ

ขนมผิงไม่ได้ส่งเสียงทั้งยังไม่เคลื่อนไหว เธอคงได้อยู่อย่างสงบหากไม่อ้าปากพูดกับเขา หลังจากนั้นก็มีเพียงเครื่องปรับอากาศที่ยังทำงาน ส่วนคนสองคนต่างก็ดับเครื่องนิ่งใส่กัน ขนมผิงเลือกที่จะนอนต่อ เธอไม่อยากวุ่นวาย เคย์เดนก็ไม่รบกวน เขาเอาแต่ซุกดมพวงแก้มนิ่ม แววตาหม่นเทาคล้อยหลับไปพร้อมกันกระทั่งตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อไม่พบผู้ชายกลิ่นอายอันตรายแล้วขนมผิงก็ไหว้วานป้าอุ่นจัดการธุระให้ สัญญาต้องเป็นสัญญา กลางดึกคนกลับเข้ามา พร่ำพูดเรื่องที่เธอเหมือนเด็กไม่รู้จักโตยกใหญ่ น้ำเสียงที่ใช้ไม่ดัง แต่ฟังแล้วก็ช่างระคายหู“ฟ้องพ่อฉันเลยเหรอ มีขาใหญ่ให้เกาะแล้วหนิ ฉันจะบอกเธอให้ พ่อก็ห้ามฉันไม่ได้ ฉันจะมาให้เธอเห็นหน้าทุกวัน ถ้าคิดว่าจะไม่ได้เจอก็ฝันไปเถอะ”ร่างกายสูงใหญ่มุดเข้าผ้าห่มมาอย่างว่องไว ดึงตัวเธอขึ้นเล็กน้อยเสร็จก็สอดแขนไปรองใต้ลำคอ อีกข้างวางทับบนหน้าท้องเนียน เคย์เดนกดริมฝีปากสีเข้มจูบหนักๆ สักหนึ่งทีเป็นการเน้นย้ำคน เขาไม่สนว่าจะหงุดหงิดหรือไม่ อีกสักพักเดี๋ยวเธอก็หายแง่งงอนเอง ตั้งแต่มีคนให้ท้ายชักจะเอาใหญ่ กล้าดียังไงมาเมินใส่เขาขนมผิงพลิกหันหลัง แต่กระนั้นคนตัวโตก็ตามมากอด เปลี่ยนไ

ผู้ชายกลิ่นเหล้าหึ่งขยับตัวเด้งใส่มือน้อยๆ ราวกับเอวติดสปริง ซี้ดบ้าง อ๊าบ้าง ทรมาทรกรรมกันจนหน้าเขียวไปหมด ถ้าไม่ดื่มมาก็คงไม่กล้ารุกเองรับเองแบบนี้หรอกใช่ไหมขนมผิงนอนนิ่งไม่ต่างจากท่อนไม้ ตลอดหนึ่งเดือนที่เล่นสงครามเย็นกัน เขาเคยเมาแล้วมีอารมณ์มาคลอเคลียเธอเสียที่ไหน ส่วนมากถ้าไม่ได้ดั่งใจก็มักจะกระแทกเท้าตึงตังออกไป หรือไม่ก็พูดจายียวนเพื่อก่อกวน ไม่ค่อยลงเอยด้วยวิธีทางกายสักครั้ง มาทำรุ่มร่ามวันนี้ เห็นได้ชัดว่าเมาจนคุมสติไม่อยู่เคย์เดนเป็นผู้ชายที่มีนิสัยเยือกเย็นเหินห่าง เขาไม่เคยเข้าหาใครก่อน ไม่ยอมทำความรู้จักสิ่งที่ไม่จำเป็น รักครอบครัวก็จริง แต่มักจะปฏิบัติกับคนรอบข้างแข็งทื่อเสมอ หนึ่งเดือนที่แล้วปีศาจน้ำแข็งตบะแตกไปหลายหน แต่ก็ฟื้นฟูอารมณ์อย่างรวดเร็ว ไม่ตะคอก ไม่ตวาด ไม่บ้าอำนาจ ทั้งยังมาคอยเซ้าซี้ให้รำคาญด้วยน่าสงสัย หากเป็นเพราะลูกก็แค่บำรุงกันดีๆ ไม่จำเป็นต้องมาคุยสัพเพเหระให้เปลืองน้ำลาย หรือหวังจะเอาชนะแล้วตะล่อมเธอกลับไปรองรับความบ้าเหมือนเดิม ฮึ! ฝันไปเถอะ“อ๊า! fxxk!!”เสียงคำรามมาพร้อมกับสายธารสีขาวขุ่น เหนียวเหนอะเต็มมือไม่พอ ยังพุ่งกระฉูดมาใส่ชุดนอนผืนบาง เป

พูดไปก็กดเสียงต่ำไป เขาสังเกตมานานแล้วว่าเธอพยายามหลบเลี่ยงไม่สนเรื่องลูก ป้าอุ่นกับพยาบาลพิเศษหรือแม้กระทั้งหมอเธอก็ไม่เคยถามเกี่ยวกับสุขภาพ ตั้งใจเหินห่างเพราะจะคลอดทิ้งไว้แล้วไปหาผัวใหม่ ไม่มีวันสมหวังหรอก เขาจะทำตรงข้ามกับสิ่งที่เธอต้องการเสมอฝ่ายขนมผิงพอได้ยินเต็มหูว่าได้ลูกแฝด หัวใจของเธอก็เต้นรัว คนเดียวก็ตัดใจห่างลำบากอยู่แล้ว ยังมาเพิ่มอีก“ไม่ดีใจ เป็นแม่ประสาอะไร” เขากำลังจะหลุดปากต่อว่า แต่แล้วก็เก็บเงียบ เปลี่ยนเป็นดึงเธอเข้ามากอดแนบอกแทน“เธอกล้าทิ้งลูก กล้าไม่อยู่ดูแลเหรอ เห็นแก่ตัว” ท้ายประโยคไม่ค่อยเต็มเสียง ต่อว่าได้แต่ห้ามเข้มหน้าอกแกร่งกระเพื่อมถี่รัว ขนมผิงสัมผัสได้ว่าคนร่างใหญ่หายใจเร็วแค่ไหน เขากำลังหงุดหงิดแต่ก็ยังกอดเธอเอาไว้ ไม่กระทืบเท้าหรือพูดจาประชดประชันมากเท่าปกติ หมายความว่ายังไงกันนะ จะบอกให้เลี้ยงลูกอีกเหรอ ใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว ผู้ชายสามคนนี้ สุดท้ายแล้วจะตัดใจจากไปได้ไหมบ่ายแดดอ่อนรำไร ขนมผิงกับพยาบาลพิเศษและป้าอุ่นลงจากตึกไปนั่งรับลมในสวม ด้านหลังแม้จะมีผู้ติดตามมากมาย แต่ก็ไม่มีใครส่งเสียงรบกวน ต่างก็แอบส่องแอบมองอยู่ห่างๆ“ช่วงเที่ยงทานอาหารไ

ลูกไม่มีผลต่อการตัดสินใจ ยกมาอ้างเพื่อหลอกให้ขนมผิงพูดจาปกติเท่านั้น เขาไม่ชอบเวลาที่เธอสนิทสนมกับคนอื่น ยิ้มระรื่นออกนอกหน้า ทั้งยังไว้ใจพวกเขามากกว่าผัวตัวเอง มันเสียการปกครอง หากหลอกให้เธอหลงเชื่อว่าเขาไม่เป็นอันตรายสำเร็จ จากนี้ก็ง่ายขนมผิงถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนจะกล่าว “เคย์รู้ใช่ไหมคะว่าผิงไม่ได้อยากสู้กับเคย์”“ไม่อยากสู้ ทำไมไม่คุยกับฉันตั้งหนึ่งเดือน เธอท้าทายชัดๆ”“คุณโกหกผิง ยิงเพื่อนของผิง คุยกันทีไรก็มีแต่ทะเลาะ หากเราสลับกัน เคย์จะโกรธการกระทำของตัวเองไหมคะ”โกรธแน่นอน แค่ไม่รักษาคำพูดก็ยิงทิ้งแล้ว แต่นี่ไม่เหมือนกัน ตอนนั้นเขาโมโหจึงขาดสติยั้งคิด เอ่ยเงื่อนไขให้เธอไปหาเงิน ที่จริงประชดไม่ได้หมายความตามนั้น ทั้งเนื้อทั้งตัวจะมีสักเท่าไรเชียว ส่วนยิงชู้ไม่นับ ยังมีชีวิตอยู่ก็ปรานีแล้ว หรืออยากให้ไปซ้ำ“เคย์ไม่คิดว่าตัวเองผิดใช่ไหมคะ” ขนมผิงรู้ทัน แม้จะมองไม่เห็นสีหน้าท่าทาง แต่นิสัยของเขาเป็นที่เข้าใจกันดี“ฉันผิดอะไร”“ไม่รักษาคำพูด อันธพาล เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนความรู้สึกของคนอื่น…อื้อ!”การสาธยายความผิดยังไม่สิ้นสุดเคย์เดนก็ก้มลงประกบจูบ เขายึดริมฝีปากที่กล้าหาญเพราะมีขา