All Chapters of เหนือเกมรัก (Black Love): Chapter 191 - Chapter 200

ข่าวดีที่ขนมผิงมีหลานคนแรกให้กับตระกูลเป็นสิ่งวิเศษมาก ตั้งแต่ตั้งท้องจนถึงใกล้คลอดทุกคนยินดีปรีดาทั้งหมด กลับกันพอรู้ว่ามีความเสี่ยงที่จะต้องเสียฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไปพลันทำให้หายใจไม่โล่งเหมือนอย่างเคย ต่อหน้าหญิงสาวแม้จะอดกลั้นอารมณ์ปฏิบัติตัวเสมือนว่าไม่มีเรื่องร้ายแรง กระนั้นภายในหัวใจก็บีบคั้นเจ็บแน่นอยู่ดี ต้องมานับถอยหลังรอวันตาย ชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งทรมานขนาดนี้ เกินไปแล้วจริงๆกลางเดือนเก้า ใกล้ถึงเวลาเข้าไปทุกขณะ บ่ายวันหนึ่งแครอลกับมิ่งขวัญก็ได้มาเยี่ยมขนมผิง อีกไม่นานจะได้เห็นหน้าหลานแล้ว น้าอาทั้งหลายล้วนแต่ตื่นเต้นอยู่ไม่สุข จะต้องเข้ามาทักทายหรือไม่ก็ซื้อของฝากมอบให้เนืองๆ ซุปบำรุงร่างกายบ้าง เค้กช็อคโกแลตที่คนท้องชอบบ้าง กระทั่งพูดคุยหยุมหยิมให้ว่าที่คุณแม่ผ่อนคลายก็พร้อมบริการแครอลกับมิ่งขวัญมาเยี่ยมสัปดาห์ละสองครั้ง ไม่ใช่ไม่อยากมาบ่อย แต่เป็นเพราะพี่ชายหวงภรรยา บอกว่าเสียงของน้องสาวน่ารำคาญ ลูกเมียจะไม่สบายหู ฉะนั้นเว้นช่วงนานๆ ยิ่งดี“พี่ขนมผิง เจ้าหนูของแคลดื้อหรือเปล่า ไม่ดิ้นจนทำให้พี่ปวดท้องอีกนะ” แครอลก้มลงตรงหน้าท้องของขนมผิง พร้อมกับสั่งสอนเจ้าก้อนทั้งสอง “อย่าท

ฉับพลันขนมผิงก็คว้าหมับไปที่ไหล่ของเคย์เดน มันเป็นคำพูดที่ยากจะเอื้อนเอ่ย แต่เธอรู้สึกว่าตัวเองเกิดความผิดปกติ“เคย์ ผิงรู้สึกว่าลูกอยากออกมาแล้วค่ะ”“อะไรนะ!” เคย์เดนเหงื่อตก ไม่คิดว่าเวลาจะเร็วขนาดนี้ เขาเฝ้าเช้าเฝ้าเย็น อยากอยู่กับเธอให้นานที่สุด แต่ยังไม่ครบกำหนดก็จะคลอดออกมาแล้ว อย่าพึ่งได้ไหม ตอนนี้หมอยังหาทางออกไม่ได้เลย“เคย์!ผิงเจ็บท้องค่ะ” เพราะเขามัวแต่นิ่ง ไม่พูดไม่ทำอะไรสักที ขนมผิงจึงร้องอย่างตื่นตระหนกอีกรอบ“กลั้นไว้ก่อนได้ไหม อีกสองสัปดาห์ก็ครบเก้าเดือนแล้ว” เขาเป็นห่วงเธอ หมอยังไม่กล้ายืนยัน จะเอาอะไรมาเสี่ยง เคยได้ยินว่าเลื่อนคลอดได้ ถ้าอย่างนั้นก็ควรเลื่อนออกไปก่อน“เคย์!ผิงไม่ไหวแล้ว” อาการเจ็บท้องรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เคย์เดนจึงได้กดเรียกหมอ ข้างล่างนายท่านโทนี่หอบเอาของบำรุงมาพอดี ครั้นมองไปชั้นบนเห็นคนวิ่งกันวุ่นก็ตาลีตาเหลือกตามไปดู“ถุงน้ำคร่ำแตกแล้ว”“โอ้พระเจ้า! นี่มันอะไรกัน”“คุณขนมผิงจะคลอดแล้วครับ”ช่วงเวลาแห่งความยุ่งเหยิงได้เริ่มต้นขึ้น ขั้นแรกย้ายคนไปห้องที่ได้จัดเตรียมสำหรับทำคลอดโดยเฉพาะก่อน จากนั้นก็ให้คุณหมอสูตินรีเวชเข้ามาตรวจความพร้อม ทานอาหารผ่านไ

สิ้นเสียง หมอและพยาบาลก็เฮโลกันเข้ามาตามคำสั่ง เหล่าผู้ช่วยชีวิตมองไปยังคนบนเตียง เห็นใบหน้าซีดเซียวและร่างกายเหนื่อยล้าของผู้ป่วย แทบไม่แตกต่างจากที่ผ่านมาเลยก็นึกสงสัย แต่ว่า เหมือนดวงตาคู่สวยจะกะพริบแล้วเฮ้!นี่มันเรื่องใหญ่ ในที่สุดนายหญิงยอดดวงใจก็ฟื้น คุณหมอประจำตระกูลรีบหยิบเครื่องมือออกมาตรวจอาการ ทั้งยังซักถามคำสองคำเพื่อยืนยันผลลัพธ์ด้วย“พักฟื้นหนึ่งเดือนก็กลับมาเกือบเป็นปกติแล้วนะครับ ระหว่างนี้ให้ทานยาทานอาหารย่อยง่ายก่อน ห้ามทำกิจกรรม เอ่อ...” คุณหมอเว้นไว้ให้คิด พอประมาณแล้วก็ออกไปขนมผิงอยากดื่มน้ำอีก รู้สึกเหมือนสมองยังไม่ทำงาน หมอบอกว่าเธอสลบไปสามวันสามคืนเลย นานขนาดนั้นยังดีที่ไม่ตาย ทีแรกก็คิดว่าจะไม่รอดแล้ว“ไม่ต้องขยับมาก เดี๋ยวจะพาลูกมาหา”เคย์เดนป้อนน้ำให้เธอดื่มหลายอึก ไม่กี่นาทีต่อมาก็ได้ทานโจ๊กฝีมือป้าอุ่น อาหารจืดชืดไร้รสชาติ แต่ลงท้องไปแล้วทำให้รู้สึกมีกำลังวังชา ช่วยพาสติที่กำลังเลื่อนลอยค่อยๆ เข้าที่เข้าทางหลังจับต้นชนปลายได้ แม่นมก็นำเหล่าจอมซนเข้ามาให้ผู้เป็นแม่ได้อุ้ม แต่ละคนดิ้นขยุกขยิก ทั้งยังส่งเสียงร้องเกรียวกราวเหมือนแมวน้อย ทำให้เกิดความรู้สึกอ

คำพูดนั้นราวกับคลื่นพลังพุ่งเข้ามาจู่โจม รุนแรงคลุ้มคลั่ง เต็มไปด้วยความปรารถนาและทุ่มสุดตัว คนอย่างเขา โลกของเขา เทียบกับเธอแล้วต่างกันไม่เห็นฝุ่น กับความรัก ตอนที่เอ่ยออกมาเสมือนว่าไม่ใช่เรื่องจริงขนมผิงชะงักงัน สีหน้าว่างเปล่า ล้อเล่นในเวลาแบบนี้มันไม่ควร“เธอทิ้งผู้ชายของตัวเองลงเหรอ” เคย์เดนทวงถามราวกับไม่ได้รับความเป็นธรรม เขาเชยคางมนขึ้น เช็ดน้ำตาที่กำลังพร่างพราวให้คนอย่างเบามือสัมผัสที่แสนอ่อนโยน นุ่มนวลราวกับปุยเมฆ แต่ก็คงไว้ซึ่งเอกลักษณ์เฉพาะตัวกำลังไหลโอบล้อมทั้งร่างกายและหัวใจของขนมผิงเธอมักจะหาเหตุผลให้ตัวเองอยู่เสมอเวลาเจอสถานการณ์น่าสับสน เฝ้าแยกแยะว่าสิ่งไหนควรไม่ควร จริงไม่จริง ยกข้ออ้างเรื่องอารมณ์คนท้องบ้าง มิตรภาพที่ดีบ้าง ต่างๆ นาๆ ทั้งที่ลึกๆ แล้วข้างในหวั่นไหว เธอหวาดกลัวความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้น กลัวว่าจะหลงระเริงจนสุดท้ายต้องเสียใจ กลัวว่าจะผูกพันกันเกินไป“พวกเราเป็นไปไม่ได้”“เป็นไปไม่ได้เพราะเธอไม่อยากให้เป็น” คำพูดนี้ไร้ช่องโหว่ให้หาทางคัดค้าน เพราะเธอเอาแต่หนี แล้วเมื่อไรจะเป็นไปได้สักที“ฉันรับรองด้วยชีวิต ถ้าเกิดเรื่องไม่ดีกับเธอ”ขนมผิงยกมือขึ้นปิ

ผู้ชายขี้อิจฉาไม่รีรอ มองอยู่นานแล้ว จะต้องได้เหมือนกัน เคย์เดนคลานขึ้นเตียงด้วยความรวดเร็ว เขากดขนมผิงลงไป เปิดเสื้อของเธอขึ้น ริมฝีปากเร่าร้อนโน้มดูดดื่มน้ำนมคุณภาพที่เต็มไปด้วยประโยชน์อย่างตะกละตะกลาม“เคย์ ผิงต้องบีบให้ลูกนะคะ”“ไม่ให้ ของฉัน”ขนมผิงโดนสูบน้ำนมอยู่นาน เกือบจะเตลิดไปไกลแล้วจู่ๆ ก็มีการประท้วงจากก้อนกลมๆ พร้อมกัน หากพูดได้ก็อยากจะฝากถึงปะป๋า โตแล้วอย่าแย่งของเด็ก ทำให้หม่ามี๊ลำบากอยู่เรื่อยปุ๋ง!ปู๊ด!ปู๊ด!ขนมผิงหัวเราะจนไหล่สั่น ส่วนเคย์เดนเหมือนจะพอใจแล้วจึงได้ยกใบหน้าออก กำลังจะเผด็จศึก ขัดจังหวะทำไม ไม่อยากมีน้องสาวเพิ่มหรือไง เขาเดินไปจ้องลูกชายหัวแก้วหัวแหวนสักครั้งก่อน มีคำพูดหนึ่งที่ควรบ่น “ก้างขวางคอ” ไม่ใช่แค่ชิ้นเดียว สองชิ้นเบ้อเร่อ และเป็นชิ้นที่ใหญ่มากหลังให้นมเจ้าหนูได้สักระยะ คุณหมอก็เข้ามาตรวจสุขภาพเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการผ่าตัด ร่างกายของขนมผิงฟื้นฟูเร็ว อีกทั้งหลังคลอดก็ได้ผู้เชี่ยวชาญมาช่วยแนะนำออกกำลังปรับหุ่น เวลาเพียงสองเดือน คุณแม่ท้องโย้กลับมาสวยสะพรั่งดังเดิมหลังผ่าตัดหนึ่งเดือนเต็ม ก็ถึงเวลาที่รอคอย เคย์เดนยึดหน้าที่เปิดผ้าปิดตาให้ขนมผิ