All Chapters of เหนือเกมรัก (Black Love): Chapter 161 - Chapter 170

คืนนั้นของที่ควรเอาไปด้วยก็ถูกเพื่อนสาวจัดแยกเป็นกระเป๋าให้อย่างเรียบร้อย ลีมายืนอยู่ข้างๆ แต่พอเขาเห็นลอร่านำชุดชั้นในสีแดงยั่วยวนออกมาอวดก็หายหน้าไปเลยทันที หล่อนเล่นกระจายเสียเต็มเตียง ไม่อยากมองยังไงก็เลื่อนไปเห็น แย่งเพื่อนของเขาไปหน้าตาเฉย“ขนมผิงนอนได้แล้ว พรุ่งนี้เดินทางนาน เดี๋ยวเธอจะเหนื่อย”ช่วยพยุงคนเสร็จ ลอร่าก็รีบเก็บของที่เหลือแล้วปิดไฟขึ้นมากอดขนมผิง ส่วนลีไปนอนห้องข้างๆ เขาซื้อคอนโดติดกับเพื่อน เผื่อมีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันได้ช่วงบ่ายของวันเดินทาง สามสหายมาถึงอาคารผู้โดยสารขาออกนอกประเทศก่อนเวลาประมาณสองชั่วโมง โหลดสัมภาระทานข้าวเล็กน้อยเสร็จก็เตรียมตัวขึ้นเครื่องบิน สหรัฐอเมริกาแผ่นดินแห่งแสงสี หากไม่ใช่เพราะเชสเตอร์ชักชวนอย่างจริงใจ ขนมผิงก็อาจจะปฏิเสธ เขาช่วยเหลือหลายอย่าง เงินมากมายก็เป็นคนพูดให้ ไม่ไปก็กระไรอยู่ ถือว่าพักผ่อนด้วย อยู่ห่างไกลจะได้สบายใจขึ้น อาทิตย์หนึ่งก็กลับแล้ว“ทำไมเธอได้นั่งข้างผิง”ชั้นเฟิร์สคลาสกว้างสบาย ที่นั่งหันเข้าหากันแต่ยืดเหยียดขาได้สะดวก พอลีเห็นลอร่าพยายามแทรกตัวไปนั่งแทนที่ข้างเพื่อนสาวก็ฉุนเฉียว นางมารของจริง“ฉันจะนั่งตรงนี้แหละ

มื้อค่ำอาหารไม่ค่อยถูกปาก ขนมผิงจึงดื่มน้ำค่อนข้างเยอะ เธอไม่สามารถจิบไวน์ตามคำเชิญชวนของรุ่นพี่ได้เพราะเจ้าก้อนที่อยู่ในท้อง แปลกประหลาดมาก ทั้งๆ ที่กำลังตัดสินใจหาทางออก แต่พอรู้ว่าตนเองกำลังจะมีลูกน้อยก็เกิดความระมัดระวังขึ้นมา“ขนมผิง อยากลองชุดไหม ฉันสั่งมาจากห้องเสื้อชื่อดังโดยเฉพาะ ไม่ต้องรบกวนพี่เชสเตอร์เลย แค่เขาพาเข้างานก็เกรงใจจะแย่แล้ว” ลอร่ากุลีกุจอค้นของที่คนพึ่งเอามาส่ง เธอมีเงิน จ่ายไปมากหน่อยก็ได้ดั่งใจแล้ว“เท่าไหร่เดี๋ยวฉันโอนให้”“ตาย!มาพูดเรื่องเงินอะไรกัน อย่าเชียวนะ ฉันกับเธอไม่ต้องถามแบบนี้”“ยิ่งรู้จักยิ่งสนิทก็ยิ่งต้องเกรงใจ เผื่อช่องเล็กๆ ให้ทั้งสองฝ่ายไม่ผิดใจกันทีหลัง”“แค่ได้รู้จักเธอ ได้เจอเทลลาร์แบบส่วนตัว ได้ร่วมปาร์ตี้หลังงานประกาศรางวัล รวมแล้วต่อให้มีเงินร้อยล้านดอลลาร์ก็ยาก ถ้าจะพูดตามจริงฉันติดเธอนะ ชดใช้ด้วยร่างกายได้ไหม”“บ้า!พูดไปเรื่อย”ขนมผิงไม่คะยั้นคะยอคืนเงินเพราะลอร่ากำลังเบิกบานใจ ส่วนลีก็นั่งดื่มกับเชสเตอร์ ที่พักของเขาแยกออกไป เมาจนปลิ้นก็ให้คนแถวนั้นพาไปส่งแทนช่วงเช้าวันใหม่ขนมผิงใช้เวลาไปกับการนอน เดินทางข้ามทวีปร่างกายเธออ่อนแออยู

ผ่านไปสามชั่วโมงทุกอย่างก็จบลง เชสเตอร์ได้รางวัลโปรดิวเซอร์ยอดเยี่ยมจากอัลบั้มของนักร้องสาวชื่อดังคนหนึ่ง เทลลาร์กวาดเพลงแห่งปีไปเรียบร้อยที่น่าตกใจคือศิลปินต่างชาติชื่อคุ้นหู นาโนได้รับเลือกให้เข้าชิงการผสมดนตรียอดเยี่ยมจากเพลงในอัลบั้มซึ่งกำลังโด่งดังในตอนนี้ นั่นก็คือ hold my hand จังหวะที่เพลงเปิดขึ้นมาขนมผิงกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว เหมือนกับเธอก็ได้ลุ้นรางวัลนี้ด้วย แม้จะไม่ชนะ แต่ก็เป็นก้าวสำคัญ“ลีไม่เห็นบอกเลย”“อยากเซอร์ไพร์ไง ของขวัญชิ้นนี้ชอบไหม”“อืม”ลอร่าถามเพราะอยากรู้ ทำไมขนมผิงร้องไห้ พอลีบอกว่าเพลงเมื่อครู่ขนมผิงแต่ง ลอร่าก็กรี๊ดออกมาสนั่น ภาคภูมิใจเหมือนกับแม่คนหนึ่ง“ฉันจะแบ่งใจของฉันจากเทลลาร์มาให้เธอขนมผิง ฉันจะเป็นแฟนคลับของเธอ จะสนับสนุนเธอทุกอย่างเลย” ลอร่ากอดคนอย่างรักใคร่ เธอยึดตัวขนมผิงไว้ ใช้ก้อนอกนิ่มๆ เป็นที่ซับน้ำตาให้คน ขนมผิงเกรงใจ เดี๋ยวจะขาดอากาศตายซะก่อนหลังจากนั้นก็ถึงเวลาปาร์ตี้ สามสหายนัดพบเชสเตอร์ที่ห้องหลังเวทีก่อนค่อยรวมตัวขึ้นรถไปด้วยกัน ขณะนั้นลีเกิดอยากเข้าห้องน้ำ เขาวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว กลัวว่าจะทำให้รอระหว่างยืนปลดปล่อยอย่างสบายอารมณ์ก็รู

ขนมผิงนั่งนิ่ง แต่แล้วก็อดเหลียวหลังกลับไปมองไม่ได้ เชสเตอร์เป็นยังไงบ้าง ตอนห่างออกมาได้ยินเขาร้องเจ็บปวดด้วย ได้โปรดใครก็ได้ช่วยเขาที เธอไม่อยากรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตนะ เคย์เดนโกรธเป็นทุนเดิม พอเห็นคนอาลัยอาวรณ์ก็ไม่มีสติยั้งคิด มือหยาบกระด้างพลิกใบหน้านองน้ำตากลับมาแล้วกัดที่ริมฝีปากบางอย่างเลือดเย็นขนมผิงดิ้นตบตีไม่หยุด แต่เพราะเรี่ยวแรงน้อยกว่าจึงจมอยู่ในอ้อมอกเขา รับเอาความโกรธเกรี้ยวที่ไร้เหตุผลนั่นมาอย่างไม่ยุติธรรม ผู้ชายคนนี้เคยมีสัจจะบ้างไหมเขาจูบเธอเอาเป็นเอาตาย สูบพลังชีวิตจนแทบขาดอากาศหายใจ ไม่สนเลยว่าลูกน้องที่ขับรถให้จะเห็น ร่างที่ใหญ่และเอาแต่ได้ดันคนหน้าหวานนอนราบลง เขากัดไปตามปลายคางและซอกคอเนียน เสียงหอบหายใจกระชั้นถี่แผดเผาผิวกายจนแทบมอดไหม้ไม่เหลือชิ้นดี“อย่าค่ะ ผิงขอร้อง” ลำคอแกร่งถูกกอดเอาไว้ คนไร้ทางสู้ไม่อยากให้ทำมากกว่านี้อีก มีคนอื่นอยู่ด้วย ถ้าเขาดึงดันนั่นหมายความว่าไม่ให้เกียรติเธอสติเดือดพล่านค่อยๆ กลับเข้าที่ เมื่อครู่ฉุนขาดเหมือนคนบ้า ขนมผิงตัวสั่นแค่ไหนก็ไม่รับรู้ แต่เมื่อเธอกอดเขาแน่นิ่ง ส่วนลึกจึงต่อต้านการกระทำชั่วช้า อยากจะลงโทษก็ชะงัก เจ้าตัวเ

สุดท้ายแล้วเธอก็เป็นพวกเห็นแก่ตัวสินะ ปรักปรำคนอื่นสุดทางจริงๆ ตัวเองไม่เคยผิดเลย ไม่ผิดสักอย่าง ขนมผิงพยายามปัดมือเคย์เดน แต่เพราะเธอกล้าเขาจึงยิ่งกอดแน่น กอดเสียจนได้ยินเสียงกรอบของกระดูกที่เข้าที่เข้าทางเลยทีเดียวตามจับเมียกลับมาได้ก็ไม่รั้งอยู่นาน เย็นวันนั้นเคย์เดนพาขนมผิงขึ้นเครื่องบินส่วนตัวกลับประเทศไทยทันที เธอหน้าหม่นหมองตลอด ก่อนขึ้นเครื่องยังมาขอโทรศัพท์ เขาอนุญาต แต่ต้องอยู่ในสายตา“ผิงปลอดภัยหรือเปล่า บอกสถานที่ลีมา ลีจะไปหา แจ้งตำรวจแล้ว ไอ้เวรนั่นไม่รอดแน่”ลีถูกทุบสลบคาห้องน้ำ ลอร่าไปเห็นจึงช่วยเขาไว้ พอลงมาข้างล่างเพื่อสมทบกับเชสเตอร์ก็ปรากฏว่าโปรดิวเซอร์ใหญ่ถูกยิง ต้องเป็นคนๆ เดียวกันแน่ จุดประสงค์ของมันคือลักพาตัวขนมผิง ผู้หญิงมองไม่เห็นไร้ทางสู้ เขาแทบไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเธอกลัวแค่ไหน“ลี ผิงอยากรู้ว่าเชสเตอร์ปลอดภัยหรือเปล่า”“ปลอดภัยแล้ว โดนยิงที่ไหล่ ไม่ใช่จุดตาย ไอ้เลวนั่นมันจับผิงไปขังไว้ที่ไหน ลีจะรีบไปช่วย”ขนมผิงยังไม่ทันพูดก็โดนยึดโทรศัพท์ เขาไม่อนุญาตให้เธอคุยกับไอ้เวรทุกตัว แค่รู้มันยังไม่ตายก็พอมือน้อยๆ ควานเอาของๆตัวเองคืน แต่ก็คว้าเพียงลม ผู้ชายหน้าค