All Chapters of บังคับรักวิศวะร้าย Nc25+: Chapter 11 - Chapter 20

ฉันเดินตรงมายังห้องสมุดก็เจอกับกลุ่มน้องแป้งกำลังประชุมกับกลุ่มของอาโปเพียงแค่ฉันเดินเข้ามาหนองแป้งก็ลุกขึ้นทันทีน้ำผึ้งรอฉันอยู่ในห้องสมุดแต่ดูท่าฉันคงจะไม่ได้เข้าไปง่ายๆเพราะน้องแป้งเดินตรงมาหาฉันราวกับว่ากำลังอยากจะมีเรื่องกับฉัน"พี่ออแกนคะเมื่อคืนวันศุกร์พี่อลินพาพี่ไปไหน หายไปด้วยกันแถมฉันยังติดต่อพี่อลินไม่ได้อีก!""แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไงฉันไม่ได้นั่งเศร้าอารมณ์ตลอด 24 ชั่วโมงไม่ใช่เรื่องของฉันหลบไปฉันจะเข้าไปทำงาน!""ไม่หลบค่ะพี่ออแกนบอกมานะว่าพี่ออแกนหายไปไหนกับพี่อลิน"ดูเหมือนว่าอาโปจะเริ่มสงสัยว่าฉันกับอารินมีลับลมคมในอันหรือเปล่าแต่ด้วยความที่อาโปรรักฉันมากเธอจึงเดินเข้ามาขวางแล้วถามถึงเหตุการณ์ในตอนนี้"มันเกิดอะไรขึ้นคะทำไมพี่แป้งต้องมาตอบว่าพี่ออแกนแบบนี้ด้วย!""ไม่ใช่เรื่องของน้องหลบไปค่ะ!""ไม่ใช่เรื่องของฉันแต่ผู้หญิงที่พี่กำลังยืนด่าอยู่เป็นพี่สาวของฉันจะไม่เกี่ยวได้ยังไง""ฉันจะหายไปไหนกับอลินมันก็ไม่แปลกเธอมีสิทธิ์อะไรมายืนด่าฉันแบบนี้เป็นแฟนอารินหรือเปล่าหรือเป็นผู้หญิงที่เขาควงเล่นตอนอยู่ในผับ?""มันจะมากเกินไปแล้วนะคะพี่ออแกนพี่พูดแบบนี้มันดูถูกกันชัดๆฉันก็เป

กลับมาถึงบ้านองศาก็ขับรถตามมาติดๆ พวกเรา 3 คนเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกันวันนี้คุณย่าเดินทางมาจากบ้านพักที่ระยองพวกฉันทั้ง 3 คนจึงเข้าไปออดอ้อนโดยเฉพาะอาโปยัยตัวแสบของพวกฉันไม่รู้อ้อนยังไงคุณย่าเซ็นเช็คให้เป็นของขวัญเลย"หลานสาวของย่าทั้งสองคนหน้าตาก็สวยหุ่นก็ดีมีแฟนกันหรือยังลูก"ไม่ใช่แค่คุณย่าที่อยากรู้แต่องศากับมองหน้าฉันแปลกๆเหมือนเขาลำบากใจแต่ก็เลือกที่จะเงียบส่วนคุณพ่อของฉันไม่ต้องสืบเลยจ้ารีบขยับมานั่งที่โซฟาฝั่งซ้ายกับฝั่งขวาเลย"ออแกนยังไม่มีแฟนค่ะคุณย่า""แต่ทั้งมหาลัยชอบพูดกันว่าพี่อารินชอบไปกวนใจพี่ออแกนจนบางคนก็บอกว่าพี่อลินคงไปจีบพี่ออแกนค่ะ""มันเจ้าชู้จะตายอย่าไปยุ่งกับมันเลยมันก็ทำแบบนี้กับผู้หญิงไปทั่ว อยากจะได้ใครก็ทุ่มเทพอได้แล้วมันก็ทิ้ง""ฟังองศาไว้นะลูกพ่อคิดว่าองศาน่าจะรู้จักนิสัยใจคอของอลินมากที่สุด""ค่ะคุณพ่อ"ทำไมฉันจะไม่รู้ว่าอารินเป็นยังไงแต่ทำไมตัวฉันมันถึงได้คิดไม่ซื่อกับใจตัวเองยิ่งหนีเขาก็ยิ่งเข้าหาของฉันเปิดโอกาสเขาก็เข้ามามีอำนาจต่อหัวใจหรือว่าฉันจะรู้สึกกับอลินเข้าแล้วจริงๆหลังจากทานข้าวกับครอบครัวคุณย่าเรียกคุณพ่อทั้งสองไปคุยส่วนคุณแม่จัดการทำขนมหวา

"อ่าา ออร์แกน กระต่ายเธอแฉะแล้ว"อลินขยับใบหน้าลงมาตรงเนินสาว เขาใช้นิ้วเขี่ยบริเวณโพรงกระต่ายแล้วสอดนิ้วเข้าไปจนฉันต้องจิกแขนเขาไว้ "อ่าา~ อลินขา~""หืมม กระต่ายน้อยน่ารักจังเลย"อลินขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ เขาดึงนิ้วออกมาดูดชิมน้ำหวานแล้วสอดนิ้วเข้าไปใหม่ ทำแบบนี้ซ้ำๆ จนฉันรู้สึกเหมือนจะขาดใจ เขาเปลี่ยนเป็นจับท่อนเอ็นจ่อเข้ามาจนฉันรู้สึกใจหาย เมื่อเห็นความใหญ่โตที่มันเปลี่ยนไปจากเดิม"ทำไมนายเป็นตุ่มแบบนั้นอลิน""ฝังมุกมา""อ๊ะ! ฉันเจ็บ~ อ่าา~ อ๊าาา~"ฉันร้องเสียงหลงเมื่อถูกอลินดันท่อนเอ็นของตัวเองเข้ามา เขาเริ่มขยับเอวช้าๆ จนฉันได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวดังอยู่เบื้องล่าง ยิ่งฉันพยายามมองการเคลื่อนไหวของจุดเชื่อมโยง ฉันก็ยิ่งรู้สึกเสียวซ่านจนขนลุกชัน มันเสียวชนิดที่ฉันแทบจะทนไม่ไหวยิ่งฉันกรีดร้องอลินก็ยิ่งขยับเอวถี่ขึ้น ปึก! ปึก! ปึก! ความทรมานของฉันมันเริ่มไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆ ปกติก็เจ็บและจุกมากพออยู่แล้วเขาดันไปฝังมุกจนรู้สึกว่าเม็ดมุกมันครูดไปตามมดลูก ยิ่งทำให้ฉันทรมานมากกว่าเดิมอลินโน้มลงมาจูบฉัน เราสองคนแลกลิ้นดูดกลืนน้ำหวานในโพรงปากจนพอใจ เขาก็โน้มลงมาทำรอยที่คอของฉันอีก จนฉันต

คืนนั้นฉันตัดสินใจที่จะขับรถมานอนอยู่ที่คอนโดขององศา หากกลับบ้านตอนนี้องศากลัวว่าทุกคนจะจับได้ว่าฉันกำลังอกหักและฉันอาจจะถูกที่บ้านดุเอามาถึงคอนโดขององศาฉันมองไปรอบๆ เหมือนองศาจะมีแฟนแล้วจริงๆ เพราะมันมีของใช้ของผู้หญิงอยู่ที่นี่ด้วยแต่ฉันไม่ได้ถามว่าผู้หญิงขององศาเป็นใครรู้แต่ว่าเหมือนองศาจะค่อนข้างคลั่งรักเหมือนกัน ทั้งห้องน้ำห้องนั่งเล่นแม้แต่ห้องครัวก็มีทั้งยางมัดผมมีของใช้ผู้หญิงแทบจะทุกที่ฉันเอื้อมมือไปที่ลูกบิดประตูห้องนอนขององศา หวังจะเข้าไปดูด้านในแต่องศารีบวิ่งมาขวางหน้าประตูไว้ทำให้ฉันต้องกอดอกจ้องหน้าเลยถูกองศาพามาอีกห้องหนึ่ง"อย่ามือบอนห้องนอนฉันห้ามเข้าเด็ดขาดรู้ไหม""ทำไมอย่าบอกว่าซุกผู้หญิงเอาไว้นะ!""จะบ้าหรือไงจะไปซุกใครได้ เขาออกมาได้ก็ดีสิ""ทำไมล่ะผู้หญิงของนายออกจากบ้านไม่ได้เหรอ?""เรื่องมันยาวคืนนี้เธอไปพักเถอะพรุ่งนี้ค่อยคุยกันว่าจะเอายังไง จะกลับบ้านหรือจะอยู่ที่นี่ก่อนก็แล้วแต่เธอ ส่วนเรื่องไอ้อลินจะให้ฉันพูดกับมันตรงๆ ไหมว่าอย่ามายุ่งกับเธอ?""ช่างเถอะเดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะคุยกับอลินเอง"ฉันเดินเข้ามาในห้องนอนที่องศาเข้ามาเตรียมที่นอนเอาไว้ คอนโดนี้ก็ดูดีเป

ตอนนี้ฉันอยู่ในการดูแลของคุณพ่อ คุณพ่อพายุไม่ปล่อยให้ฉันไปไหนมาไหนคนเดียวอีกแล้ว เสาร์ อาทิตย์ฉันจึงเลือกที่จะไม่ออกไปไหนส่วนอลินเขาก็หายเงียบไปมีเพียงส่งข้อความมาก่อนนอนทุกคืนแต่ฉันไม่เคยเปิดอ่านและไม่ได้สนใจจึงปัดมันทิ้งทุกครั้งที่เด้งขึ้นมาวันนี้ฉันเดินทางมามหาวิทยาลัยโดยมีคุณพ่อขับรถมาส่ง พอคุณพ่อขับรถออกไปฉันจึงหันหลังเดินกลับเข้ามาในตึกแต่ฉันต้องเจอกับอลิน เขายืนมองฉันด้วยสายตาเศร้าหมองข้างกายมีอรัญกับองศาที่เดินมาอ่อยผู้หญิงตึกบริหารเหมือนทุกวัน"คุณพ่อฝากบอกอะไรฉันไหม เมื่อเช้าฉันออกมาก่อนไม่ทันได้ลาคุณพ่อเลย""คุณพ่อบอกว่านายเองก็หัดกลับบ้านให้ตรงเวลาบ้างไม่ใช่แรดไปทั่ว""พูดอะไรแบบนี้ ฉันเนี่ยเป็นลูกที่ดีมาตลอดนะ""ดีกับผีน่ะสิ ฉันขอตัวไปเรียนก่อนก็แล้วกันไปนะพวกนาย"ฉันฝืนที่จะโบกมือลาอลินกับอรัญ สองคนนั้นก็ดูหน้าจ๋อยๆ คงเป็นเพราะฉันไม่ได้สนิทกับพวกเขาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ขึ้นมาบนห้องเรียนฉันก็มานั่งปรับทุกข์กับน้ำผึ้ง ช่วงนี้น้ำผึ้งเองก็มีปัญหากับแฟนคงจะเป็นเรื่องที่แฟนของน้ำผึ้งอยากให้น้ำผึ้งออกไปอยู่ด้วยถาวรไม่ใช่ไปๆ มาๆ ส่วนน้ำผึ้งยังไม่ได้ขออนุญาตที่บ้านอีกอย่างการออก