รัณเบ้ปากเล็กน้อย“ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้นแหละ”ป้าสมรหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะตบบ่าธันวา“เอาน่า อย่างน้อยหลานก็ช่วยร้านได้เยอะขึ้น เดี๋ยวป้าจะไปเตรียมขนมเพิ่ม ขากลับจะเอาลูกชุบมาให้ลองจัดอีกนะธันวา”“โอเคครับป้า ผมจะตั้งใจมากขึ้น” ธันวายิ้มกว้างก่อนจะหันมาทางรัณ“ว่าแต่... เมื่อกี้นายชมฉันว่าเก่งใช่มั้ย?”รัณชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะพูดกลบเกลื่อน“ฉันแค่บอกว่า... นายขยัน ไม่ได้หมายความว่านายเก่ง”ธันวาหัวเราะในลำคอพลางยื่นมือไปหยิบผ้าเช็ดโต๊ะใกล้ ๆ“โอเค ๆ ถือว่าได้คำชมครึ่งหนึ่งแล้วกันนะ”รัณถอนหายใจ ก่อนจะหันไปสนใจงานของตัวเอง แต่ในใจกลับรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นจากวันแรกที่เขามองว่าธันวาเป็นแค่ลูกค้าปากเสีย กลายเป็นใครสักคนที่เริ่มเข้ามามีบทบาทในร้านและอาจจะ... มีบทบาทในชีวิตเขามากกว่านั้นก็ได้ช่วงบ่ายของวัน ร้านเริ่มคึกคักมากขึ้นเมื่อมีลูกค้าสั่งขนมไทยจำนวนมาก โดยเฉพาะขนมลูกชุบที่ป้าสมรขึ้นชื่อ ธันวาที่กำลังทำความสะอาดเคาน์เตอร์หันไปเห็นป้าสมรกำลังปั้นลูกชุบด้วยสีหน้ากังวล เนื่องจากออเดอร์ในวันนี้ล้นหลามจนทำแทบไม่ทัน"ป้าสมรครับ ให้ผมช่วยไหม?" ธันวาเดินเข้ามาใกล้พร้อมถลกแ
最終更新日 : 2026-04-19 続きを読む