All Chapters of รักละมุนกรุ่นไอรัก: Chapter 1 - Chapter 10

เสียงฝนโปรยปรายลงบนหลังคาสังกะสีอย่างเป็นจังหวะ รัณยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ในร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ริมชานเมือง ป้ายไม้สลักคำว่า "บ้านกาแฟอุ่นไอรัก" ดูเรียบง่ายแต่แฝงความอบอุ่นบรรยากาศในร้านถูกแต่งแต้มด้วยกลิ่นหอมของกาแฟบดสดและกลิ่นหวานละมุนของขนมไทยในตู้กระจก ด้านหน้าร้านต้นมะลิที่รัณดูแลอย่างใส่ใจออกดอกขาวสะอาด ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ยามฝนตกร่มไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงาอยู่หน้าร้าน ช่วยเพิ่มบรรยากาศร่มรื่นในวันที่ฝนตก ใบไม้สีเขียวเข้มดูสดใสกว่าเดิมเพราะหยาดน้ำฝนที่เกาะพราวอยู่ตามกิ่ง ดอกไม้หลากสีในกระถางดินเผาถูกจัดวางเรียงรายตามขั้นบันไดเล็ก ๆ ที่นำไปสู่ประตูร้าน ข้าง ๆ มีม้านั่งไม้ตัวเล็กพร้อมเบาะผ้าลายไทยที่ดูเรียบง่ายแต่ให้ความรู้สึกอบอุ่นเสียงน้ำหยดลงจากชายคากระทบกับพื้นหินขัดหน้าร้านเป็นจังหวะ ด้านหนึ่งของพื้นที่มีซุ้มไม้เลื้อยเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยดอกเฟื่องฟ้าสีชมพูสดตัดกับความเขียวชอุ่มของพุ่มไม้ด้านหลัง ซุ้มนี้เป็นมุมโปรดของลูกค้าที่ชอบมานั่งจิบกาแฟพร้อมชมวิวธรรมชาติริมกำแพงหน้าร้านมีรถจักรยานโบราณสีดำจอดพิงอยู่ กับตะกร้าหน้ารถที่เต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ซึ่งป้าสมรเก็บมาจากสวนข้างบ้

ป้าสมรที่ยืนฟังอยู่หัวเราะเบา ๆ"นี่พวกเธอสองคนแอบกวนกันอยู่ใช่มั้ย? ป้าล่ะขอเถอะ เจ้าของร้านทะเลาะกับลูกค้า ไม่เอานะรัณ ปกติก็เห็นใจเย็นตลอดวันนี้ เป็นอะไรฮึ”ธันวาหัวเราะออกมาด้วยท่าทางสบาย ๆ"เปล่าครับป้า ผมแค่พูดตามที่เห็นเท่านั้นเองไม่ได้ชวนทะเลาะครับ"เขาหยิบลูกชุบขึ้นมาชิมอีกชิ้น พร้อมชมต่อ"ป้าเก่งมากนะครับ ทำขนมไทยออกมาได้สวยขนาดนี้ ดูเหมือนงานศิลปะเลย"ป้าสมรยิ้มกว้าง ดวงตาเปล่งประกายด้วยความภาคภูมิใจ"ขอบใจนะจ๊ะหนุ่ม ขนมไทยมันต้องทำด้วยใจและความประณีต ถึงจะออกมาดีแบบนี้"ขณะที่ป้าสมรพูด รัณเดินออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ พร้อมใบเสร็จในมือ เขาหยุดอยู่ตรงหน้าธันวาและพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ"ค่ากาแฟกับลูกชุบครับ รวมทั้งหมด..."รัณเลิกคิ้วนิด ๆ พลางมองกล่องลูกชุบเปล่าที่วางอยู่ใกล้ตัวธันวา"กรุณาชำระเงินด้วยครับ"ธันวาหันไปมองกล่องเปล่า ก่อนเลิกคิ้วกลับด้วยความประหลาดใจ"เอ้า! เมื่อกี้ป้าบอกว่าให้กินฟรีไม่ใช่เหรอ?"รัณยิ้มมุมปาก ก่อนตอบกลับเสียงเรียบ"ถ้าชิ้นเดียวให้กินฟรีได้ครับ แต่คุณลูกค้า...กินไปหมดทั้งกล่องแล้วนะครับ"ป้าสมรที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หัวเราะลั่น"ฮ่า ๆ ก็จริงนะ พ่อหนุ่

ในห้องทำงานหรูหราภายในคฤหาสน์ริมทะเลของตระกูล วงศ์พิทักษ์ คณินนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องไปที่หน้าจอแท็บเล็ตที่กำลังแสดงรายงานล่าสุดจากลูกน้อง"ยังไม่มีข่าวของคุณธันวาเลยหรือ?" เสียงทุ้มเข้มของเขาดังขึ้น ทำให้เลขาหน้าห้องที่รายงานอยู่แทบไม่กล้าสบตา"ขออภัยครับท่าน เราพยายามตรวจสอบช่องทางทั้งหมดแล้ว แต่คุณธันวาไม่ได้ใช้บัตรเครดิต หรือเบอร์โทรศัพท์มือถือที่เคยใช้เลย"คณินถอนหายใจหนัก ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็นชา"งั้นก็เร่งมือซะ ฉันไม่สนว่าเขาจะไปซ่อนตัวที่ไหน แต่เขาคือลูกชายฉัน... และเขาต้องกลับมาสานต่อธุรกิจของครอบครัว"ที่อีกมุมหนึ่งของคฤหาสน์ริมทะเล มิวกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ริมสระน้ำ แต่แล้วเสียงเข้มของพ่อก็ดังขึ้นจากด้านหลัง"มิว... พี่ชายเธอติดต่อมาหรือยังเขาจะกลับมาเมื่อไหร่?"มิวสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบเงยหน้ามองพ่อ คณินยืนกอดอก จ้องเธออย่างจับผิด"เอ่อ... พี่ธันวาก็ส่งข้อความมาตลอดค่ะ แต่เขาแค่เที่ยวเล่นอยู่ เขาสบายดี"มิวรีบตอบพลางเสมองไปทางอื่น เธอพยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุด"อย่ามาโกหก" คณินพูดเสียงเย็น"พ่อรู้ว่าเธอปิดบังอะไรบางอย่าง... ถ้าธันวาไม่กลับมา

อีกด้านหนึ่งธันวาที่กำลังพักอยู่ในห้องของเขา เปิดแอปพลิเคชันรีวิวเพื่อเช็กสถานะของช่อง "แชะชิม" ของตัวเอง ขณะที่กำลังเลื่อนดูฟีดของช่อง ดวงตาคมของเขาหยุดลงที่โพสต์ล่าสุดเกี่ยวกับร้าน "บ้านกาแฟอุ่นไอรัก"โพสต์นั้นดึงดูดความสนใจของธันวาทันที โดยเฉพาะเมื่อเขาเห็นชื่อของรัณปรากฏในคอมเมนต์ด้านล่าง เขารีบกดเข้าไปอ่านข้อความที่รัณพิมพ์อย่างรวดเร็ว"ขอบคุณคุณเอกภพมากนะครับสำหรับรีวิวที่ช่วยโปรโมตร้าน ‘บ้านกาแฟอุ่นไอรัก’..."ธันวาอ่านข้อความนั้นแล้วสีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที เขากำโทรศัพท์แน่น ความสงสัยที่ค้างคาอยู่ในใจมานานกลับมาอีกครั้ง"เอกภพอีกแล้ว..." ธันวาพึมพำพลางขมวดคิ้ว เขาเริ่มประติดประต่อเรื่องราวได้ว่าเอกภพคงเป็นคนที่ใช้ชื่อช่องของเขา "แชะชิม" ในการหลอกลวงเจ้าของร้านค้าเพื่อเรียกเก็บเงินรีวิว"นี่มันเกินไปแล้ว เขาไม่เพียงแค่อ้างชื่อฉัน แต่ยังเอาชื่อเสียงของฉันไปใช้ในทางที่ผิดอีกด้วย" ธันวาคิดในใจด้วยความโกรธธันวาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดโน้ตที่เขาบันทึกไว้เกี่ยวกับพฤติกรรมของเอกภพก่อนหน้านี้ เขาเคยได้ยินข่าวลือจากเจ้าของร้านหลายแห่งเกี่ยวกับคนที่แอบอ้างว่าเป็นเจ้าของช่องรี

หลังจากพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง รัณตัดสินใจรับธันวาเข้าทำงาน แม้จะไม่รู้ว่าชายคนนี้เป็นใครกันแน่ แต่ความตั้งใจและคำพูดของเขาก็ดูจริงใจพอในใจลึก ๆ ธันวามีแผนซ่อนอยู่ เขาตั้งใจเข้ามาใกล้ชิดทำงานที่นี่เพื่อจับตาดูเอกภพ และหาหลักฐานที่ชัดเจนว่าเอกภพกำลังแอบอ้างชื่อช่องรีวิวของเขาป้าสมรยืนอยู่ใกล้เคาน์เตอร์ ขณะที่ธันวายืนข้างรัณพลางมองลูกค้าที่เริ่มซาลงหลังจากช่วงเร่งด่วน ป้าหันมาทางรัณพร้อมสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล“หลาน... ป้าขอพูดตรง ๆ นะ ตอนที่ธันวามาเตือนเรื่องเอกภพ ป้าก็ได้ยินอยู่ ป้าเองก็รู้ว่าหลานอยากให้ร้านอยู่รอด แต่อย่าใจร้อนเชื่อคนง่ายนัก” ป้าสมรพูดพร้อมกับถอนหายใจ“ธันวามาทำงานที่นี่ก็ดีแล้ว อย่างน้อยก็ช่วยปรามหลานเรื่องนี้ได้บ้าง”“ผมไม่อยากให้คุณโดนหลอก แต่สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับคุณรัณว่าจะตัดสินใจยังไง”รัณที่ยืนฟังอยู่นิ่ง ๆ หันไปมองป้าสมร“แต่เอกภพเขาบอกว่าเขามีช่องรายการอื่น ๆ ที่เข้าถึงกลุ่มลูกค้าที่หลากหลายมากขึ้น ร้านเราก็จะได้รับความสนใจจากคนกลุ่มใหม่ ๆ ด้วย”พูดจบ รัณหยิบกระดาษที่เอกภพให้มาจากหลังเคาน์เตอร์แล้วยื่นให้ป้าสมรดู“นี่ครับแพคเกจที่เขาเสนอมาเมื่อวาน มีช่องทา