All Chapters of เกมรักร้อนของอดีตคู่นอนลับ: Chapter 21 - Chapter 30

"เฮียยังไม่ได้เธอเลย ยอมเฮียก่อนสิคนสวยแล้วเธอจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ แม้แต่ดาวเฮียก็จะหามาให้""แล้วเฮียจะถือว่าเรื่องที่เธอเดินออกจากชีวิตเฮียในปีที่แล้วไม่เคยเกิดขึ้น""พูดอย่างกับเอวาผิดอย่างนั้นแหละ" เอวาลินเบ้ปากใส่คนตัวสูง เธอก็สนใจข้อเสนออยู่นะ แต่ว่าสุดท้ายแล้วมันก็จะกลายเป็นการกลับไปเป็นตุ๊กตาให้เขาควบคุมชีวิตเล่นเหมือนอย่างเคยน่ะสิ เพราะดูจากคำพูดคำจาของเขานั้นแสดงให้เห็นว่าไท่หมิงไม่เคยเปลี่ยนไปเลย เขาชอบบงการให้คนอื่นอยู่ใต้เท้าตลอดเวลา"ไม่ได้บอกว่าผิด...จริง ๆ มันก็เป็นสิทธิ์ของเธอ แต่อย่างน้อยก็ควรจะบอกลากันก่อนสิ""ถ้าบอกลาแล้วจะยื้อเอวาหรือไงคะ""ไม่ยื้ออยู่แล้ว"เขาเอ่ยอย่างไม่แยแสซึ่งคำพูดที่ดูไร้เยื่อใยของชายหนุ่มทำให้หัวใจของเอวาลินกระตุกวูบ...อย่างน้อย ๆ เขาก็ควรจะตอบแบบถนอมน้ำใจเธอให้มากกว่านี้นะ แต่ก็ดีเหมือนกันการพูดตรง ๆ แบบไม่อ้อมค้อมแบบนี้ก็ดี เพราะเธอจะได้มั่นใจว่าตนเองคิดถูกที่เลือกที่จะเก็บหัวใจและถอยออกมาก่อนที่จะถลำลึกไปมากกว่านี้"งั้นมันจะต่างกันตรงไหนก็ตอนนั้นเอวาอยากจบเอง""แต่ตอนนี้เธอมีสิ่งที่อยากได้อยู่ไม่ใช่เหรอ ถ้าอยากได้ก็ต้องทำอะไรเพื่อมันห

สองสามวันที่ผ่านมานี้ เอวาลินมีภาวะอารมณ์ที่ไม่มั่นคงเท่าไหร่ เพราะการปรากฏตัวของไป๋หลิงทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ ในตอนที่เจอกันครั้งแรกเธอพยายามตัดอคติทั้งหมดออกไป แต่พอวันต่อมากระรอกน้อยไป๋หลิงก็แวะมาที่ห้องทำงานอีกรอบ ซึ่งเอวาลินขมวดคิ้วหนักมากเพราะไป๋หลิงเอาขนมมาให้คนทั้งแผนกรวมทั้งไท่หมิงและเอวาลินด้วยท่าทีแสนดีและเป็นกันเองนั้นยิ่งทำให้เหล่าแก๊งพนักงานมองเธอด้วยความชื่นชม แต่มันแปลกไปหน่อยนะ เพราะห้องทำงานของแผนกการตลาดนั้นอยู่อีกชั้นเลยไม่ใช่เหรอ...บริเวณหน้าห้องของไท่หมิงก็จะเป็นแผนกที่เกี่ยวกับการบัญชีและธุรการอื่น ๆ ไม่เกี่ยวกับการตลาดเลยนี่นาและที่สำคัญที่สุดคือตอนพักเที่ยง...พอไท่หมิงและเอวาลินออกมาจากห้องและกำลังจะเดินลงไปรับประทานอาหาร ไป๋หลิงก็จะโผล่มาทุกทีราวกับรออยู่ เธอมักจะเดินมาทักทายและชวนคุยอย่างเป็นมิตร ทั้งขอคำแนะนำเรื่องงานและพูดคุยเรื่องสัพเพเหระทั่วไปตอนแรกเอวาลินก็คิดว่าไป๋หลิงจะเป็นคนประเภทพูดน้อยและไม่กล้าแสดงออก แต่นี่ตรงข้ามเลย เพราะเธอพูดเก่งมาก ขนาดไท่หมิงแทบไม่ตอบอะไร ส่วนมากก็จะเออ-ออไปตามมารยาทเฉย ๆ แต่เธอก็ยังหาเรื่องมาชวนคุยได้ทุกวี่ทุกวัน แถมไป๋หล

หลังจากการนั่งรับประทานสเต๊กที่ทำให้หน้าร้อนผิดปกติเสร็จสิ้น เอวาลินก็เป็นฝ่ายออกจากร้านไปก่อนโดยจังหวะที่เดินออกไปเธอไม่ใช่แค่เดินตามแต่ยังเกาะแขนของหนุ่มลูกครึ่งหน้าหล่อนั้นอีกด้วยนี่มันจงใจยั่วโมโหชัด ๆแต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องไปหงุดหงิดที่อดีตผู้หญิงในสต๊อกไปเดตกับคนอื่นด้วย เขาคอยย้ำกับเธอมาตลอดว่าไม่มีสถานะอะไรกันแต่ตอนนี้กลับมาร้อนรนเองให้ตายสิ...ไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย เวลาเจออะไรที่เหนือการควบคุมนี่มันหงุดหงิดชะมัด"เดี๋ยวผมจ่ายให้" เขาหยิบบัตรเครดิตสีดำออกมาจากกระเป๋าให้พนักงานนำไปรูด ถึงแม้เธอจะเป็นคนชวนมาแต่เขาก็ต้องเลี้ยงอยู่แล้ว จะปล่อยให้ผู้หญิงจ่ายเงินให้ได้ยังไงล่ะ"ขอบคุณนะคะ เฮียใจดีเหมือนเดิมเลย" แม้ว่าน้ำเสียงของคนตัวเล็กจะหวานหยดขนาดไหนแต่ก็ไม่อาจทำให้เขาอารมณ์เย็นลงได้ จริง ๆ ถ้าไม่มีเหตุการณ์ที่เอวาลินมากับผู้ชายคนอื่นเขาอยากจะรีบกินรีบกลับเสียด้วยซ้ำนี่อิ่มจนจะอ้วกแล้วเนี่ย…“…”พอจ่ายเงินเสร็จคนตัวสูงลุกเดินนำออกมาจากโต๊ะด้วยใบหน้าบูดบึ้ง เขาพาตัวเองเข้ามาประจำที่นั่งคนขับในรถซูเปอร์คาร์สีดำคันโปรด ก่อนจะรีบบึ่งไปส่งไป๋หลิงด้วยหัวใจไม่อยู่กับเน

Zhang Group's - Prom Night Partyงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจากดอกกุหลายที่ถูกประดับตัดกับแสงไฟสะท้อนวิบวับ โดยมีเสียงเพลงจังหวะนุ่มนวลคลอไปกับบรรยากาศสุดพิเศษที่ถูกเนรมิตขึ้นโดยบริษัทจัดเลี้ยงชั้นนำระดับประเทศ...เหล่าพนักงานบริษัทต่างพากันแต่งตัวเต็มยศเพื่อร่วมเฉลิมฉลองในคำคืนสุดแสนพิเศษที่จะพาพวกเขาย้อนกลับไปสมัยมัธยมปลายอีกครั้งด้วยธีม 'Prom Night'ไม่ว่าจะชายหนุ่มหรือหญิงสาวก็ล้วนอยู่ในชุดแต่งกายที่จัดเต็มเล่นใหญ่จนละลานตาไปด้วยความพลิ้วไหวของชุดราตรีมากมาย...ทุกคนดูสนุกและตื่นเต้นไปกับการชนแก้วแชมเปญและเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน จนกระทั่งถึงการปรากฏตัวของหญิงสาวในชุดเดรสสีแดงทั้งห้องก็แทบจะอ้าปากค้างกันหมด...เอวาลินก้าวเข้ามาในงานอย่างสง่างาม โดยใบหน้าหวานหยดถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงจากฝีมือของช่างแต่งหน้าชื่อดังเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนถูกรวบขึ้นไปเพื่อโชว์ลำคอขาวยาวระหง เพราะชุดที่เธอเลือกใส่ในวันนี้คือเกาะอกผ่าด้านข้างสีแดงสดที่ด้านหลังมีดีเทลเป็นโบว์สีแดงขนาดใหญ่ราวกับว่าเอวาลินคือของขวัญชิ้นโปรดของใครสักคนและด้วยความที่ชุดเกาะอกของเธอผ่าด้านข้างขึ้นมาจนเผย

หลังจากจบบทรักอันแสนเร่าร้อนคนตัวสูงโน้มกายลงไปกกกอดร่างเล็กไว้ในอ้อมแขน เขาจูบไปที่ขมับน้อยเบา ๆ พลางลูบไล้ไปตามเนื้อตัวนุ่มเนียนที่เขาโลมเลียในทุกส่วนมาแล้วบรรยากาศในห้องยังคงอบอวลไปด้วยไออุ่นแห่งความปรารถนา เสียงลมหายใจที่เคยหอบกระเส่าของทั้งคู่แปรเปลี่ยนเป็นความเงียบงันจากพละกำลังที่เริ่มกลับมาเป็นปกติ"..."ระหว่างที่ไท่หมิงกำลังกกกอดร่างนิ่มไว้ในอ้อมแขน คิ้วหนาก็ต้องขมวดเข้าหากันเมื่อคนน้องลุกขึ้นไปยืนข้างเตียงและหยิบชุดราตรีสีแดงขึ้นมาใส่ดังเดิม"ไม่ค้างเหรอ" เขาชันกายขึ้นมานั่งมองคนตัวเล็กที่จัดการกับเสื้อผ้าจนเรียบร้อยและลูบผมยุ่งเหยิงของตนเองให้กลับเข้าทรงดังเดิม"ไม่ได้บอกว่าจะค้างนี่คะ" เอวาลินหันมาตอบพร้อมส่งยิ้มหวาน ๆ มาให้ ทำเอาไท่หมิงเงียบไปชั่วอึดใจและจ้องมองเข้าไปยังนัยน์ตาสกาวแสงพยายามอ่านความคิดของคนน้อง เพราะเอวาลินดูไม่ใช่กับคนเดิมที่เขาเคยรู้จัก เมื่อก่อนเขาคิดว่าสามารถเข้าใจเธอได้โดยง่าย แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอจะซับซ้อนและแข็งแกร่งขึ้นจนเกินกว่าเขาจะควบคุมได้แล้วหรือเปล่านะ?"งั้นเดี๋ยวเฮียไปส่ง" คนตัวสูงกำลังจะลุกไปยังตู้เสื้อผ้า แต่เอวาลินก็มาขวางทางไว้ก่อน