SINIMSIM ni Eunice ang alak habang pinagmamasdan ang labas ng rest house. Bumabalik sa kanyang isipan ang huling pag-uusap nila ni Xander. Noong mga oras na iyon, akala niya ay mahuhuli na siya nito—na siya ay isang impostor na nagpapanggap lamang na katulong, na walang alam at naghihirap sa buhay.Mabuti na lang at mabilis siyang nakaisip ng paraan upang malusutan ang paghihinala ni Xander. Ngunit kahit nakaligtas na siya sa pagkakataong iyon, hindi nawala ang bigat na nakadagan sa kanyang dibdib. Alam niyang hindi iyon ang huling pagkakataon na magtatanong ito.Xander is brilliant. Sa maikling pananatili niya sa mansyon, naobserbahan na niya ang tunay na pag-uugali nito. Katulad ito ng ugali ni Don Federico—matalino at mapagmatyag; walang sinuman ang mas hihigit sa kanila.Itinaas niya ang baso at inubos ang natitirang laman nito sa isang lagukan.“Wala nang atrasan ito,” bulong niya sa sarili habang ibinababa nang malakas ang baso sa mesa. “Kailangan kong tapusin ang sinimulan ko.
Magbasa pa
Mag-log in
