บททั้งหมดของ I'm gambler man กับดักหัวใจเจ้าชายพนัน: บทที่ 51 - บทที่ 60

“อื้อ~ นิ้งตายพอดี ซี๊ด~” ฉันตวัดขาเกี่ยวเอวเขาเอาไว้เพื่อให้เขาส่งตัวตนใหญ่เข้ามาได้สะดวกขึ้น มือก็ลูบไล้แผ่นหลังเขาด้วยความหลงใหล“ไม่ตายหรอกที่รัก ลองดูสักวันไหม” รอยยิ้มกับสายตาเจ้าเล่ห์ที่มองมาทำให้ฉันอยากท้าทายเขากลับบ้างก็เลยยิ้มมุมปากแล้วเอามือข้างหนึ่งไปลูบไล้แก้มของเขา“พี่กัสไหวเหรอคะ” ฉั

(ครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าพี่ไปกินข้าวกับนิ้งที่คณะนะ)“ได้ค่ะเดี๋ยวเจอกันนะคะ” หลังจากนั้นเราก็วางสายกัน วางสายแล้วก็ไม่มีอะไรทำหรอกนอนทำหน้าสวยเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยตามประสาคนสวย ๆ เลิศ ๆ แต่จะว่าไปน้องนิ้งยังไม่ได้ทำในสิ่งที่พี่เวกัสขอเลยนี่นา มีแฟนต้องอวดแฟนสินะ“อวดแบบไหนดีวะนิ้ง?” ลงรูปอ่ะเข้าใจแต

“พอดีเมื่อคืนเรานอนเล่น I* น่ะ เปิดดูรูปนิ้งไปเรื่อยเปื่อยเลยเห็นว่ามีคนหนึ่งมาคอมเม้นท์รูปนิ้งแปลก ๆ เหมือนจะเพิ่งมาตามคอมเม้นท์เมื่อวานด้วย”“เหรอ ฉันไม่ค่อยได้สังเกตเลยแก คนเม้นท์เยอะอีกอย่างเมื่อวานก็หลับตั้งแต่ช่วงเย็นด้วย แล้วเขาเม้ทท์ว่ายังไงเหรอเจ้าขา”“เขาไม่ได้เม้นท์เป็นคำ แต่เม้นท์อีโมจิน

“โล่งอกไปเรานึกว่าทะเลาะกัน ถ้าทะเลาะกันนะจะจัดการทั้งนิ้งทั้งพี่กัสเลย เพิ่งดีกันแท้ ๆ แต่นี่สงสัยหงุดหงิดเรื่องงานไม่ก็เรื่องเรียนมั้งเนอะ”“อื้อ คงงั้นแหละ เราขึ้นเรียนกันดีกว่าจะถึงเวลาเรียนแล้ว นั่งรอเจ้าขาปลดทุกข์นานมาก” ฉันเลิกคิดเรื่องพี่เวกัส ไม่อยากจับผิดอะไรแล้วหันไปแซวเจ้าขาแทน“บ้า! เรา

“รอพี่กัสค่ะ รอจนหมดอารมณ์กิน แต่หิวนะคะหิวมากด้วย”​ ระดับน้องนิ้งไม่มีอมพะนำหรอกถ้าเป็นความหัวร้อนเรื่องกิน หิวก็บอกหิว ยิ่งใครเป็นสาเหตุทำให้ได้กินข้าวช้าอีนิ้งสามารถตอบได้อย่างไม่มีการถนอมน้ำใจ“พี่ขอโทษครับ พี่รีบมาแล้วแต่ก็ยังช้าอยู่ดี”“ไม่เป็นไรค่ะ ก็ยังดีที่มา เพราะถ้าไม่มาหรือมาช้ากว่านี้นิ