Lahat ng Kabanata ng Chasing My Runaway Crippled Wife: Kabanata 351 - Kabanata 360

Chapter 283Umupo na lamang si Azrael sa tabi nito.Nagbukas sina Angelo ng isang bote ng lambanog para sa mesa.Pilit na tumanggi si Azrael sa pag-inom, habang nagdahilan naman si Shuvee na hindi siya pwedeng uminom dahil sa kaniyang mga gamot.Nakaubos ng halos tatlong kapat ng bote ng lambanog ang iba bago nagbukas muli ng panibago dahil hindi pa sila sapat na nakakainom.Noong una ay masaya lamang na kumakain at nagkukuwentuhan ang lahat tungkol sa mga alaala noong high school.Subalit nang magsimula nang gumana ang alak sa kanilang mga dugo, unti-unti nang nawala sa kontrol ang usapan.Lalo na si Gaspar na matagal nang may galit kay Azrael, kaya noong malasing ito ay itinuro niya ang binata at nagmura.“Ikaw, Azrael, kung hindi dahil sa 'yo...” galit na sigaw ni Gaspar sa kaniya.Pinigilan siya ni Angelo habang sinusubukang pakalmahin ang kaklase.“Gaspar, tama na 'yan! Ano bang punto para sabihin mo pa 'yan ngayon?” pigil ni Angelo sa kaniya.Tinapik ni Gaspar ang kamay ni Angel

Chapter 285Pagkatapos magsalita ay pumasok na si Azrael sa loob ng sasakyan.Mabilis na pinatakbo ng driver ang kotse at dahan-dahang dumaan sa harap ni Shuvee.Ibinaba ng binata ang bintana ng kotse, bahagyang ngumiti sa kaniya mula sa loob, at nagsalita.“Bye, Shuvee,” mahinang paalam nito.Napakakakaiba ng ngiting iyon, napakakakaiba na tila isang pinal na pamamaalam, kaya napatitig na lamang si Shuvee habang nakatayo at nakalimutan nang sumagot ng "goodbye" sa kaniya.Nang maisara na ang bintana ng kotse, hindi na nakita ni Shuvee ang bahagyang pamumula ng mga mata ng binata sa loob.Ang bahagi ng kaniyang dibdib kung saan siya tinusok ni Angelo kanina ay nag-uumapaw sa labis na emosyon.Mas masakit pa ito kaysa sa simpleng pagtatampo lamang.Dumating ang sasakyan ni Shuvee pagkalipas ng anim na minuto.Inalalayan niya si Aliyah pumasok sa kotse at inihatid muna ito sa bahay nito bago siya umuwi sa kaniyang sariling tahanan.Hindi man lang niya naisip na magiging delikado pala an

Chapter 287Agad na nagtanong ang mga pulis kay Shuvee para kumuha ng official statement at notes.Doon nalaman ni Shuvee na para sa seguridad ng mga pasahero at kargamento, nauna nang ibinaba ang dalawang kidnapper sakay ng speedboat papuntang pampang. Nagpaiwan lang ang mga pulis at si Azrael para hanapin siya, at naghahanda na silang bumaba sa susunod na daungan."Gaano pa po kalayo? How long will it take to get to the next port?" hindi napigilang itanong ni Shuvee sa pulis.Isang cargo ship ito kaya kakaunti lang ang pasahero mula pa kanina. Habang lalim ng gabi, lalong nagiging madilim at malalim ang karagatan. Pagtingin niya sa walang katapusang dilim sa harapan, naramdaman niya ang matinding lamig na tumagos hanggang sa kanyang likod."Mga dalawa hanggang tatlong oras pa siguro," paalala ng pulis bago tuluyang tumalikod at umalis.Nahiya naman si Shuvee na sumunod sa pulis kaya natigilan siya habang may gustong sabihin. Sa huli, napabuntong-hininga na lang siya sa kanyang saril

Chapter 289Hindi na siya pinilit pa ni Azrael. Pinanood na lang niya kung paano gumatol at yumugyog si Shuvee kasabay ng pagtaas at pagbaba ng barko hanggang sa wakas ay nakarating din sila sa kabilang deck.Nakaupo ang mga crew sa deck at nagpainit ng hot pot sa isang alcohol stove. Ang maanghang na amoy ay humalo sa hangin, kaya medyo nabawasan ang maalat na amoy ng simoy ng dagat."Upo ka rito," nakahanap si Azrael ng bakanteng upuan at itinuro ang pwesto sa tabi niya.Hindi na nakipagtalo si Shuvee sa kanya ngayon; hindi naman kasi pwedeng makisiksik siya sa gitna ng mga crew."Kain ka muna, neng, para mabawasan 'yang kaba mo," alok sa kanya ng isang crew member habang nag-aabot ng disposable bowl at chopsticks."Salamat po," sa dami ng tao sa paligid, medyo nabawasan ang takot ni Shuvee sa malalim na dagat, pero malamig pa rin talaga, lalo na't nabasa siya ng malaking alon kanina sa gilid ng barko.Hindi makapaniwala ang mga crew nang pag-usapan nila ang nangyari. "Paano nangyar

Chapter 291It was always him, yet he still lost her..."Ganda, Ma'am! Panoorin niyo po!" lumapit ang isang crew member habang hawak ang cellphone nito. "Okay lang po ba na kinuha namin? Burahin na lang po namin agad kapag ayaw niyo."Tinitigan ni Shuvee ang sarili sa screen ng cellphone.Sa gitna ng madilim na gabi sa Manila Bay, nakatutok sa kanya ang liwanag ng ilaw na parang isang tunay na entablado. Sumasayaw siya sa gitna ng hangin habang umaalingawngaw ang harmonica sa paligid.Ang ganda.Hindi dahil sa galing niyang sumayaw, kundi dahil sa kakaibang emosyon na huling-huli sa video. Isa iyon sa pinakamagandang entablado na nasayawan niya."Huwag niyo nang burahin," ngumiti si Shuvee at ibinalik ang cellphone sa kanila. "Salamat nga pala dahil ang ganda ng kuha niyo."Gusto niya sanang hingin ang copy ng video pero naisip niyang nawawala pala ang cellphone niya."Ano, tara! Magsayawan tayong lahat!" sigaw ng Tito na nagsalang ng inumin ni Shuvee kanina.Tinawanan siya ng ibang k