All Chapters of Chasing My Runaway Crippled Wife: Chapter 331 - Chapter 340

Chapter 263Tumingin si Shuvee sa kanya at hindi mapigilang humagalpak ng tawa."Aren't you getting in the car? Hindi ka ba nilalamig diyan sa labas, ha?" nakangiting tanong ni Shuvee habang nakatingin sa kaibigan. "Kanina ka pa nakatayo diyan, para kang estatwa!""Huh? Isama niyo ako? As in, ngayon na? Seryoso ba 'yan?" napatanga si Rocco at lalong nagmukhang naguguluhan ang mukha."Are you planning to spend Christmas Eve alone in this cold place? Mag-isa ka lang dito kung ayaw mo sumama, tulala ka na diyan," sita sa kanya ni Shuvee habang nakangiti."No! I mean... ah... I really want to come! Wait lang, sigh... ano kasi..." paikot-ikot itong naglakad nang ilang beses sa sobrang taranta. "Oh, right! Wait a minute! I'm going to get the gift! Kukunin ko lang sa loob, sandali lang talaga! Wag niyo ako iiwan!"Matalim na kasi nitong iniisip noong nakalipas na mga araw na maiimbita si Shuvee ng kuya nito para sa Christmas dinner. Ilang beses na itong nag-dream at nag-imagine kung paano ka

Chapter 265"Maraming salamat po sa papuri, Tita!" malawak ang ngiti ni Rocco habang ibinababa ang huling plato sa mesa."Naku, ikaw talagang bata ka, sobrang husay mo magluto," natutuwang komento ng Tita habang tinitingnan ang mga ihinain nito.Medyo exaggeration man ang sinabi ng Tita, sapat na iyon para ipakita kung gaano kabihasa at maipagmamalaki ang kasanayan ni Rocco sa pagluluto."Ano ka ba, Rocco, huwag mo masyadong pasakayin si Tita," pambubuko naman ni Shuvee habang nakatitig sa kaibigan.Tinititigan siya ni Shuvee tuwing binabanggit nito ang salitang iyon."Bakit? Masama bang maging magalang sa Tita mo?" dahan-dahang bulong ni Rocco pabalik habang nagpanggap na hindi napapansin ang makahulugang tingin ni Shuvee, bagamat unti-unting namumula ang mga tainga nito.Ito ang gabi ng muling pagsasama na matagal nang pinapangarap ni Shuvee.Noong bata pa siya, nakakapanood siya ng mga patalastas sa telebisyon na laging nagpapakita kung paano ipagdiwang ang Bagong Taon sa Pilipinas

Chapter 267Bahagyang itinaas ni Robert ang kaniyang kilay. "Kahit ano pa ang gawin mo. Once I'm dead, itapon mo ako kahit saan. Wala na akong pakialam sa mangyayari kapag wala na ako, lalo na ngayong buhay pa ako."Habang nagmamaneho nang may halong excitement si Rocco, malapit na sila sa kalsada patungong parke. Kaunti na lang at makakarating na sila sa bahay nang bigla siyang huminto."Shuvee, gusto ko sanang tawagan si Kuya," pakiusap ng binata."Bakit mo naman tatawagan?" takang tanong ni Shuvee habang nakatitig sa kaniya.Para sa kaniya, napakalikot din talaga ng isip ng lalaking ito. Sa tuwing nagmamakaawa ito at nagmumukhang kawawang tuta, hindi niya talaga ito matiis na pagalitan."Kasi Shuvee, may na-book akong restaurant. Isang buwan ko na 'yong inireseba. Akala ko kasi may chance na mai-date kita ngayong Pasko..." bumalik na naman ang kaniyang signature na kawawang mukha.Nanliit ang mga mata ni Shuvee habang nakatitig sa kaniya."Shuvee..." maingat nitong inabot at hinawa

Chapter 269Ibinato rin agad ni Robert ang cellphone pabalik sa kaniya. "Nasa labas na siya kasama ng ibang tao, bakit ka pa nagtatago sa madilim na sulok na 'to para lang mag-stalk sa kanila nang limang oras?""Anong alam mo?" inis niyang nakuha ang cellphone, ang mga mata ay nakatitig pa rin sa screen para sundan ang bawat galaw ng dalaga. "She is my pride."Lalong natawa si Robert sa kaniyang narinig. "Pride? Whos pride?"Naramdaman ni Azrael ang matinding pang-aasar sa boses ng kaniyang ama kaya muli siyang nahiga sa sofa at tumitig sa kisame."Ang babaeng 'yan ay talagang nakakapagmalaki, pero hindi na siya sa 'yo, son!" umupo si Robert sa maliit na sofa sa kaniyang tabi habang nakakrus ang mga binti.Maitim ang mukha ni Azrael sa galit habang nakatitig sa kaniya.Alam niyang totoo ang lahat ng sinabi ng matanda, pero hindi niya kailangang ipaalala pa sa kaniya iyon!Punong-puno siya ng inis habang mahigpit na hawak ang cellphone, naglakad na siya pabalik sa kaniyang kwarto nang

Chapter 271Bigla na lang nawala si Azrael nang walang anumang pasabi.Mula Pasko hanggang Bagong Taon, at ngayong malapit na naman ang Pista ng Bayan, hindi na ulit siya nagpakita kay Shuvee.Wala namang naramdamang kahit ano si Shuvee dahil naging masyado siyang abala sa mga bakasyon, reunion ng pamilya, at kay Rocco.“Gusto mo pa ng init ng sinigang, Shuvee?” tanong ng tiya niya habang nakahawak sa plastic na pangkutsara.“Salamat po, Tita, busog na po ako,” nakatitinging sagot niya bago pilit na ngumiti.Kung mayroon mang kaunting lungkot sa mga araw na iyon, iyon ay ang masamang balitang narinig niya sa barangay clinic.Ang lola na katabi niya sa pila ang mismong nagkwento tungkol sa pagpanaw ni Robert.Ang masiyahing matanda na laging tumatawag sa kaniya ng "little dancing girl" ay hindi na kailanman makakabalik sa klinika.“Naku, iha, nakita ko mismo nung isakay siya ng anak niya sa ambulansya, tapos hindi na nakauwi!” kwento ng lola habang nagpupunas ng luha gamit ang panyo.“