All Chapters of Nagliliyab na Pagnanasa: Chapter 31 - Chapter 40

I stood and straddled him. Ramdam ko pa rin ang kirot ng pagkaka kagat niya sa tinggil ko. I look so drunk becase of what we are doing right now. Ganoon din naman siya. “Condom, Tassy” napapaos na paalala ni Rocco sa akin. Umiling ako sa sinabi niya. “We don’t need that” umiiling na sagot ko sa kanya. Kumunot naman ang noo niya sa sinabi ko. “The least that I want right now is a child, Anastasia” seryosong sagot niya sa akin. Tinitigan ko siya, “i am on pills, i hate condoms” Naka hinga naman siya nang maluwag sa sinabi ko. Pinipilit niyang maka wala sa posas na nilagay ko sa kanya kahit alam niyang hindi siya makakawala roon. “Stop wasting your energy will you? I am the one incharge right now” naka ngiwing sagot ko sa kanya. “Just wait, kapag ako ang naka wala rito, isang linggo kitang hindi titigilan” pag babanta niya. Kinagat ko ang labi ko. “That sounds temping, but you have work and i understand” tuma tangong sagot ko sa kanya. He smirked evilly. “Do you think my work ca

I boredly sat on Rocco’s car, we are on our way to the restaurant he was talking about. I am slightly in a bad mood dahil hindi ko gusto ang dress na binigay sa akin ni Rocco. It’s a long floral dress and a stiletto sandals, I already told him that this is out of my style. Tinanggap ko ang mga sundresses na bigay niya na gina gawa kong pambahay para na kikita niyang suot ko ang mga ito. But this is just like a huge blow to me. Parang wala na akong karapatan sa mga dapat kong isuot dahil ganito ang mga gusto niyang suotin ko. Kaya naman kanina pa ako walang imik. “What’s the problem, Anastasia?” masuyong tanong ni Rocco sa akin. Dahan dahan ko siyang nilingon at inilingan na lamang. Ayoko na mag away pa kami dahil lang sa dress. “Nothing, I am just excited” naka ngising sagot ko sa kanya. Taliwas sa na raramdaman ko ngayon. Dahil simula nang ma kita ko ang dress na binili niya para sa akin ay na wala na ako sa mood. “Are you sure? Why do i feel like that there’s somethin more?”

“Oh? Akala ko ba bukas ka pa?” bungad sa akin ni Jazie nang ma kita niya ako sa labas ng condo niya. “Maagang nagpa alam si Veron, kaya wala akong pupuntahan” naka ngiwing sagot ko sa kanya. Walang tao sa bahay dahil may trabaho si Rocco, ayoko naman siyang istorbohin sa trabaho niya kaya si Jazie nalang ang pinuntahan ko. “Oh siya pasok ka, kumain kana ba?” “Oo, kanina sa mall. Kamusta ka?” Tinignan ko ang tiyan na may kaunting bukol na dahil sa pinag bubuntis niya. “Ayos naman,” kibit balikat niyang sagot sa akin. Mas pinili niya na palakihin nalang ang bata, natatakot siya sa responsibilidad pero mas pinili niyang magpaka nanay sa baby niya. “Kailan ang next check up mo? Sasamahan kita Jazie,” naka ngusong sagot ko sa kanya. “Hmm? Monday pa naman, baka may pasok ka? Huwag na huwag kang mag aabsent para lang masamahan ako!” Banta niya sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya sa akin. “Syempre hindi! Wala akong pasok kapag monday, kaya masasamahan kita” “Alam ba ng boyfri

Pang ilang buntong hininga na ang nagagawa ko. Nasa harapan namin ang pamilya ni Rocco ngayon, buong angkan nila ata ang nandito. Huli na niya ako nasabihan na may reunion silang mag papamilya dito sa palawan. Ramdam ko ang masasamang titig ng ibang kamag-anak ni Rocco sa akin, and Rocco seems so oblivious about it. What? Is this some like a family drama or what? these people should learn how to mind their own fucking businesses. “Rocco, who is she?” Hindi ko tinignan ang nag tanong dahil alam ko namang naka taas na agad ang kilay nito sa akin. Agad namang bumaling si Rocco at hinawakan ang bewang ko. Para akong tuod na nakatayo rito. “Tita’s tito’s, this is my girlfriend, Anastasia. Anastasia these are my tita’s, just call them tita, they are so many, baka hindi mo matandaan ang mga pangalan nila,” Tumango ako sa sinabi ni Rocco at bahagyang ngumiti. “Greetings everyone,” pormal kong sagot. Pasiring na inalis ng iba ang tingin sa akin, habang ang iba naman ay lantaran kung ira

Tahimik akong naka upo rito sa may dalampasigan, pinagmamasdan ko ang papalubog na araw. “I see you’re also here,” hindi ko na kailangang balingan ang nag salita. “Hindi ka sumama sakanila?” tahimik na tanong ko kay Almea. Pa darag itong umupo sa tabi ko. “Hmm? Ayoko, puro insulto lang naman ang makukuha ko sa mga ‘yon, akala mo ang lilinis nila,” naka ngiwing sambit ni Almea. “You’re right,” kunot noong sagot ko sakanya. “How about you? It’s surprising that Rocco is there and you’re alone here,” “We got into a fight, ayokong kinakausap ko siya kapag galit ako sakanya,” “Let me guess, because of me?” naka ngising tanong niya sa akin. Na tawa ako nang bahagya at umiling. “Not really, but how did you know?” “Rocco warned me not to talk to you,” naka ngusong sambit nito. Bahagya ko siyang tinignan. “And you told me that he was good to you,” Tumango siya. “He was, not until his other cousins ruined my image to him,” “And you didn’t do anything to fix that image of yours?” tano