All Chapters of The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge: Chapter 541 - Chapter 550

Chapter 546Napabuntong-hininga nang malalim si Ingrid."Tumatabang na talaga ang merkado para sa Opera nitong mga huling taon. Gusto sana ni Prof. Gomez na mag-organisa ng isang buong tour sa Pilipinas, pero kahit napakahaba na ng ginawa naming paghahanda, hindi pa rin kami makakuha ng pondo. Wala ring gustong magpa-reserve ng venue at mag-handle ng publicity," malungkot na pahayag ng ina.Mabilis kasing nakakakuha ng atensyon ang mga pop music sa mga kabataan ngayon; unti-unti nang nawawalan ng interes ang mga tao sa mga klasikal na sining tulad ng Opera.Naiintindihan ni Astrid ang punto ng kanyang ina. Ito rin ang suliranin ng maraming tradisyunal na sining sa bansa at nakakalimutan dahil sa mabilis na pag-usbong ng Fast-Food Culture at Pop Culture.Nag-isip muna nang ilang sandali si Astrid bago muling nagsalita."Mom, 'di ba marami ka namang naging estudyante noon sa Opera Art Center na itinayo mo sa Cavite?" tanong ni Astrid. "Bakit hindi kayo gumawa ng isang TV variety show? P

Chapter 548Huminga nang malalim si Alessandra nang makalayo na ang lalaki. Umupo siya uli sa tabi ni Astrid at tinitigan ito nang may nakatagong usisa sa mga mata.Naramdaman agad ni Astrid kung ano ang tumatakbo sa isip ng kaibigan."Huwag mo akong tingnan nang ganyan. Sadyang hindi ko lang talaga matagalan ang mukha niya," inunahan na siya ni Astrid.Tumango-tango si Alessandra habang nagkukunwaring naniniwala. "Hindi mo matagalan si Zackary... o hindi mo matagalang naririnig na pinagsasalitaan niya nang masama ang taong 'yon sa harap mo?"Iniiwas ni Astrid ang kanyang tingin. Tinawag niya ang waiter para magbuhos uli ng bagong baso ng juice upang maiwasan ang tanong."Nandito na ang pagkain," turo ni Astrid sa harap.Ang head chef ng restawran ay mukhang nasa bandang tatlumpung taong gulang pa lang. Nabalitaan niyang dating executive chef ito sa isang kilalang French Black Pearl restaurant bago nagpasyang magtayo ng sarili niyang kainan para mag-sulat ng sariling mga malikhaing re

Chapter 550Sa pagkakataong ito, dahan-dahan nang nag-angat ng tingin si Santi.Hawak pa rin niya sa kanyang kamay ang igat na bago pa lang naisasaayos, may bahid pa ng pulang dugo. Ang ganoong madugong tanawin, kasama ng malamig at madilim na mukha ni Santi, ay nagdulot ng matinding kaba at panginginig sa mga nakakakita.Dahan-dahang lumakad si Santi patungo sa mesa ni Zackary. Inalis niya ang kanyang guwantes na may mantsa ng dugo at kinuha ang bote ng red wine upang ipagbuhos ito sa baso.Kahit na ginagawa niya ang trabaho ng isang waiter, ang kakaibang awra at kapangyarihang nakatatak na sa kanyang buong pagkatao ay gumawa kay Zackary na magmukhang mas mababa sa harap niya.Napakunot ang noo ni Zackary sa nakitang kaanyuan.Tinitigan niya ang red wine sa baso. Sa mismong harap ni Santi, dahan-dahan niyang itinapon at ibinuhos ang alak sa semento.Tumingin siya nang may panghahamon kay Santi at dahan-dahang nagsalita."Punasan mo 'yan!" utos ni Zackary.Akala ni Zackary ay magiging

Chapter 552Halos maiyak si Santi sa sobrang emosyon.Dahan-dahan niyang ginagalaw ang kanyang palad sa tiyan ng dalaga. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na naramdaman niya ang sipa at galaw ng sanggol—ang patunay na may buhay na nakakabit sa kanyang sariling dugo.Pinunasan ni Astrid ang kanyang mukha at ibinukas-sara ang mga mata upang pigilin ang luha.Pinilit niyang kalmahin ang kanyang sarili at ibalik ang kontrol sa kanyang boses."Kailangan ko nang umalis," malamig niyang sabi.Tumayo siya para umalis, natatakot na kapag nanatili pa siya nang mas matagal doon ay makagawa siya ng isang bagay na pagsisisihan niya kalaunan."Astrid!"Mabilis na hinawakan ni Santi ang pulso ni Astrid.Lumingon si Astrid at ang kanyang malamig na tingin ay bumagsak sa kamay ni Santi.Ang matalim na titig na iyon ang nagpakaba kay Santi, kaya dahan-dahan ngunit atubili niyang binitiwan ang kamay ng dalaga."Gusto ko lang..." mahinang usal ni Santi habang dahan-dahang nag-aangat ng tingin. "Hindi ka

Chapter 554Seryoso ang mukha ni Santi, walang kahit kaunting bakas ng pagiging pormal lang o pakitang-tao."Napakaswerte ni Astrid na may kaibigan siyang tulad mo. Makakasa ka na tutulungan kita kapag kinailangan mo ang tulong ko sa hinaharap."Inilahad ni Santi ang kanyang kanang kamay sa isang maayos at maginoong paraan. Wala sa kanya ang dating kayabangan; nararamdaman ang kanyang katapatan sa bawat galaw.Inabot ni Alessandra ang kamay ni Santi at nakipagkamay."Huwag kang mag-alala, siguradong hindi ako mahihiyang humingi ng tulong."Umalis si Santi sa restawran at nakita si Astrid na nakaupo nang mag-isa sa observation deck sa tuktok ng bundok.Lumalapit si Santi sa likod ni Astrid, hinubad ang kanyang jacket, at dahan-dahang ipinatong iyon sa mga balikat ng dalaga.Nang maramdaman ang biglaang pagpatong ng jacket, bản năng na umiwas si Astrid, ngunit ang pamilyar na amoy ng cedarwood ang nagpabalik sa kanya sa katotohanan kung kanino iyon."Santi, divorced na tayo."Malamig at