Semua Bab The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge: Bab 591 - Bab 600

Chapter 595Matagal nang malamig ang pagsasama nina Lucilla at Thorne at ilang taon nang hiwalay ng tirahan, kani-kaniya na ng buhay.Kung hindi lang dahil sa shares ng Romanov, bakit pa mag-aabalang makipagkita si Thorne kay Lucilla ngayong araw?Malamig siyang tiningnan ni Lucilla at hindi na nagpaligoy-ligoy pa."Kung hindi mo ipinagtabuyan ang anak mo palabas ng Romanov noon, sa tingin mo ba aabot sa ganito si Santi?""Ang kapal din naman ng mukha mong sabihing hindi ka itinuturing na ama ng anak mo! Tingnan mo muna 'yang sarili mo! May ginawa ka man lang ba kahit isa na responsibilidad ng isang ama?""Ikaw!"Ang mga babaeng nakapaligid kay Thorne ay karaniwang kinukunsinte at ginagaya lang siya, at walang sinuman sa mga ito ang nangangahas na magsalita sa kanya nang ganyan.Dahil sa mga salita ni Lucilla, automatic na itinaas ni Thorne ang kanyang kamay."Mananakit ka?"Sinalubong siya ng malamig na tingin ni Lucilla, kaya napatigil sa ere ang kamay ni Thorne bago napilitang ibab

Chapter 597"Alessandra... halika rito..."Ang kanyang boses ay wala nang dating walang-takot na sigla, at ang kanyang mga mata ay wala na rin iyong pilyong kislap.Ngayon, ang kanyang lumubog na mga socket ng mata at matinding pagod ay nagmukha sa kanyang malayo sa kung ano siya noon."Bakit ka umiiyak?" mahinang utal ni Carlo habang pilit na itinataas ang kanyang nanginginig na kamay. "Galit ka pa rin ba sa akin?"Napatigil si Alessandra, nanginginig ang buong katawan habang pilit na humahakbang papalapit. Napakapit siya nang mahigpit sa kanyang damit sa tapat ng dibdib dahil sa matinding sakit."Carlo..." pigil-hiningang bulong ni Alessandra, hindi na napigilan ang pag-agos ng mga luha sa kanyang mukha. "Bakit mo ginawa 'to sa sarili mo? Bakit hinayaan mong humantong ka sa ganito?!"Tumawa nang mahina si Carlo, isang pilit na tunog na puno ng pagod. "Sabi ko naman sa'yo... maging malaya ka lang, sapat na 'yon para sa akin. Ang galing mo na... proud na proud ako sa'yo, Alessandra."

Chapter 599Umiyak si Kristine, nagwala, at gumawa ng eksena, pero ang tanging nakuha lang niya mula sa asawa ay isang malalim na buntong-hininga.Kalaunan ay pumayag din ito sa kagustuhan niya, pero hindi na ito umuuwi para makipaglaro sa anak kapag may libreng oras, katulad ng dating ginagawa nito.Kahit umuwi man ito, nagkukulong lang ito sa study room para sa sariling mga gawain.Paano nga namang hindi magtatanim ng sama ng loob si Kristine?Pero mahal pa rin niya ang lalaking ito, kahit na ang kapalit noon ay ang sarili niyang dignidad.Inakala niya na kapag nagkaroon sila ng anak, magkakaroon sila ni Carlo ng bagong simula.Sino naman ang mag-aakala na ang kilalang playboy ng Maynila ay isa palang dakilang romantiko sa ibang babae?Dahan-dahang tumayo si Alessandra.Inayos niya ang kanyang postura at hindi na nakipagtalo sa mag-ina.Galit sa kanya si Kristine, at naiintindihan niya iyon nang buong-buo. Sa pagitan nilang dalawa, wala nang makapagsasabi kung sino ang tama at kung

Chapter 601Mabilis na pumasok si Santi sa bulwagan at malamig na tinignan ang mga taong nasa loob.Lahat sila ay miyembro ng pamilya Romanov, pero bawat isa sa kanila ay may dalang pang-eeskandalo at panlilibak sa kanilang mga mukha.Nakatayo si Lucilla sa gitna, ang mukha ay puno ng sakit at matinding galit. Habang si Zackary naman ay nakaupo sa tapat nito, kaswal na naglalaro sa kanyang telepono.Dahil sa pag-anunsyo ng kasambahay, napatingin ang lahat kay Santi.Noon, napakagalang ng mga miyembro ng Romanov sa kanya, pero ngayon, umaasta sila na para bang hindi nila siya nakikita.Kahit ang iba ay walang pakundangan pang nagsalita nang pambabastos sa harap mismo ng mukha niya."O, nakabalik na pala si Santi! Sakto ang dating mo. Kausapin mo nga 'yang tatay mo! Sa tindi ng gulo ngayon sa internet, paano pa makakatayo nang may dangal ang pamilya Romanov dito sa Maynila?""Dapat lang na maglabas agad tayo ng statement na matagal nang hiwalay ang nanay mo sa tatay mo, at walang anuman

Chapter 603"Pero wala man lang siyang pasensya para makinig sa sinasabi ng kasambahay," malamig na ngumiti si Santi. "Patuloy lang siya sa pagrereklamo kung gaano niya kagusto ang damit na 'yon at kung gaano kahirap bilhin ang bag na nadumihan. Pagkatapos noon, tumalikod siya at pumasok sa kwarto niya."Kung tiningnan man lang sana siya nito nang mas malapitan noon, nakita sana nitong basang-basa ng dugo ang kanyang mga tuhod. Narinig sana nito ang paulit-ulit niyang pagtawag ng Mommy.O baka naman... narinig iyon ng ina niya.Pero ang mga sugat niya, ang mga luha niya, at ang paulit-ulit niyang pagtawag ng Mommy ay mas walang halaga para rito kaysa sa isang damit at isang handbag."Noong gabing 'yon, umiyak ako nang napakatagal," seryosong sabi ni Santi. "At sa sandaling 'yon... narerealize ko na hindi ako mahal ng ina ko."Pagkatapos marinig ang mga salita ni Santi, dahan-dahang ipinatong ni Astrid ang kanyang kamay sa balikat ng asawa.Nang maramdaman ang init sa kanyang balikat,