ลึกลงไปใต้ผืนดินของมหานครนีโอแพนเดโมเนียม ห่างไกลจากแสงสว่างของดวงอาทิตย์ดวงใหม่และเสียงหัวเราะแห่งความยินดีของประชาชน ณ ห้องโถงศิลาสีดำทมิฬที่ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ยุคบรรพกาล สถานที่แห่งนี้คือห้องประชุมลับของสภาขุนนางปีศาจ ผนังหินสลักลวดลายอสูรกายดูน่าเกรงขามและเยียบเย็น คบเพลิงเวทมนตร์สีเขียวหม่นถูกจุดเว้นระยะห่าง ทอดเงายาววูบวาบไปตามใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยและเขาสัตว์หลากหลายรูปทรงของเหล่าขุนนางผู้ทรงอำนาจ บรรยากาศภายในห้องนั้นหนักอึ้งและเต็มไปด้วยความอึดอัด กลิ่นอายของความหวาดกลัวที่ถูกพยายามกดทับเอาไว้ ลอยคลุ้งผสมปนเปกับกลิ่นกำมะถันจางๆเหล่าขุนนางปีศาจชั้นผู้ใหญ่ ผู้ซึ่งเคยบัญชาการกองทัพและครอบครองดินแดนกว้างใหญ่ บัดนี้กลับนั่งกระสับกระส่ายอยู่รอบโต๊ะกลมที่ทำจากหินออบซิเดียน นิ้วมือที่มีกรงเล็บแหลมคมเคาะลงบนพื้นโต๊ะเป็นจังหวะที่สะท้อนถึงความว้าวุ่นในจิตใจ สายตาของพวกเขาจับจ้องสลับกันไปมา ไม่มีผู้ใดกล้าเอื้อนเอ่ยถ้อยคำแรกออกมา จนกระทั่งขุนนางชรานามว่า มัลคอร์ ผู้มีเขาสีเทาหักโค่นและดวงตาขุ่นมัวประดุจหมอกควัน กระแทกไม้เท้าศิลาลงบนพื้นเสียงดังก้อง เพื่อเรียกสติและดึงความสนใจข
閱讀更多