ห้วงเวลาภายในห้องบรรทมอันกว้างใหญ่และโอ่อ่าของปราสาทราชวังแห่งมหานครสุริยัน นีโอแพนเดโมเนียม คล้ายกับถูกหยุดนิ่งเอาไว้ด้วยเวทมนตร์อันทรงพลานุภาพที่สุดในมหาจักรวาล บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยความตึงเครียด ความหวาดผวา และกลิ่นอายแห่งความตายที่ลอยวนเวียนอยู่เมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อน บัดนี้ได้ถูกปัดเป่าให้มลายหายไปจนสิ้น หยาดน้ำศักดิ์สิทธิ์จากยอดเขาโอลิมปัสที่ไหลเวียนอยู่รอบท่อศิลาเวทมนตร์ของเปลไกวแห่งจักรวาล ยังคงทำหน้าที่หล่อเย็นและรักษาสมดุลของอุณหภูมิได้อย่างไร้ที่ติ ทว่าสิ่งที่ทำให้มวลอากาศภายในห้องนี้เย็นยะเยือกและหยุดชะงักลงอย่างแท้จริง หาใช่อำนาจของน้ำแข็งบรรพกาล ทว่ามันคือปฏิกิริยาของบุรุษผู้ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าภาพฉายมายาแห่งชีวิตจอมมารไคเซอร์ กษัตริย์แห่งแดนปีศาจผู้ยิ่งใหญ่คับฟ้า ผู้ซึ่งมีนามสะท้านไปทั่วทั้งสิบทิศ บุรุษผู้เคยใช้มือเปล่าบดขยี้ภูเขาหินผาให้แหลกละเอียด ผู้เคยเดินลุยข้ามทะเลเลือดและเหยียบย่ำกองซากศพของศัตรูนับหมื่นนับแสนด้วยใบหน้าที่เยียบเย็นและปราศจากความรู้สึกใดๆ ผู้ซึ่งถูกขนานนามว่าเป็นฝันร้ายที่มีชีวิตและเป็นจุดจบของทุกสรรพสิ่ง บัดนี้ ร่างอันสูงใหญ่และทรง
閱讀更多