All Chapters of ENGINEER LOVER อ้อนรักนายวิศวะตัวร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

ว่าไงนะ? ลูกมาเฟียเหรอ? สิ่งที่ฉันคิดไว้กับสิ่งที่ได้ยินมาเมื่อกี้มันเป็นเรื่องจริงใช่ไหม หรือยังไง ฉันหันขวับหูผึ่งแบบไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยินสักเท่าไหร่นักกับประโยคบอกเล่าที่ถูกพ่นออกมาจากปากของผู้ชายร่างสูงมีรอยสักเต็มคอ ใบหน้าหล่อเหลาแต่แฝงไปด้วยความน่ากลัวซึ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้าของฉันตอน

เช้าวันต่อมา… @มหาวิทยาลัย "หน้ามึงไปโดนอะไรมาวะไอ้โย" ทันทีที่ร่างสูงของโยธาเดินเข้ามานั่งในห้องเรียน เพื่อนอย่างแปลนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วก็เอ่ยถามถึงรอยแผลช้ำตรงมุมปากกับสันจมูกโด่งที่มีปลาสเตอร์ยาปิดไว้ทันที จนเพื่อนคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ด้วยอย่างตฤณ ทามไทและเธียรหันไปมองตามเสียงด้วยอีกคน ทว่าคนถูกต

พรึบ! ตุบ! จ๊วบ! เสียงจ๊วบจ๊าบจากการบดจูบด้วยความรุนแรงและเร่าร้อนดังขึ้นระงมไปทั่วห้อง… หลังจากที่พริกไทยลั่นประโยคสุดท้ายจบ เธอก็ผลักร่างสูงของโยธากลับเข้าไปในห้อง ก่อนจะขยับเข้าไปหาแล้วดึงใบหน้าหล่อเหลาลงมาจูบอย่างเร่าร้อน ขณะที่มือก็พร้อมใจแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวออกอย่างรวดเร็ว และแน่นอนว่

[Prik thai part] เช้าวันต่อมา... ฟึบ! ฉันเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เป็นการเด้งตัวขึ้นมาแบบงงๆ ก่อนจะใช้สายตากวาดมองไปรอบๆ ห้องที่ฉันนอนอยู่อย่างสงสัย จนกระทั่ง... ตาเถร! ฉันยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองทันที เมื่อหันไปมองข้างๆ แล้วก็พบว่ามีผู้ชายนอนคว่ำหน้าหันไปอีกฝั่งนอนอยู่ข้าง

หลังจากที่วางสายไปจากพี่ชาย โยธาก็ขับรถมุ่งหน้าสู่คอนโดของพริกไทย เขาใช้เวลาเดินทางไม่นานก็ถึงคอนโดที่เคยพาเจ้าของห้องมาส่งตอนเมาเมื่อหลายเดือนก่อน ซึ่งตอนนั้นเจ้าตัวไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำว่าเมาขนาดนั้นทำไมถึงกลับมานอนบนเตียงที่ห้องได้อย่างปลอดภัย โยธาขับรถมาถึงคอนโดพริกไทยร่างสูงก็ลงจากรถหิ้วถุงยาที