แสงแดดยามสายสาดส่องผ่านรอยแยกของม่านผืนหนา กระทบลงบนเตียงกว้างที่บัดนี้เต็มไปด้วยร่องรอยของกิจกรรมเข้าจังหวะที่เพิ่งสงบลงไปไม่นาน พลอยไพลินขยับกายเล็กน้อยด้วยความรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัว ความเจ็บแปลบกึ่งซ่านเสียวที่กึ่งกลางกายยังคงย้ำเตือนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าเธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดานห้อง แต่เป็นแผงอกกว้างที่อยู่ชิดติดจมูก กลิ่นกายชายหนุ่มผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ และน้ำหอมราคาแพงที่ตอนนี้เธอรู้สึกว่ามัน ‘หอม’ กว่าครั้งไหนๆ“ตื่นแล้วเหรอ...” เสียงทุ้มต่ำพร่ามัวดังขึ้นเหนือศีรษะพลอยสะดุ้งน้อยๆ พยายามจะถอยห่าง แต่กลับถูกวงแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามรวบเอวอวบของเธอเข้าไปชิดกว่าเดิม การันต์ในสภาพเปลือยเปล่า ครึ่งท่อนล่างอยู่ใต้ผ้าห่มจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่มีความเย็นชา ไม่มีความระแวงสงสัย มีเพียงความ ‘หิวกระหาย’ ที่ฉายชัดจนพลอยต้องหลบสายตา“รันคะ ปล่อยก่อนค่ะ พลอยจะไปอาบน้ำ”“จะรีบไปไหน เมื่อกี้ยังเรียกชื่อผมเสียงหลงอยู่เลย” รันพูดพลางยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เขาใช้นิ้วเรียวยาวเขี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากขาวชื้นเหงื่อของเ
最後更新 : 2026-05-04 閱讀更多