All Chapters of Mister President’s Dirty Secret: Chapter 91 - Chapter 100

Chapter 89The next morning brought a blinding, harsh sunlight that cut through the sheer curtains of the massive presidential bedroom. Dahan-dahan na binuksan ni Hudson ang mga mata. His body aching from weeks of unaddressed physical and emotional fatigue. Sa mga nakalipas na taon, ang paggising sa loob ng Malacañang Palace ay palaging may kasamang isang magandang routine. Ang bango ng bagong timplang kape, ang malambing na pagbati sa kanya ni Selene, at ang matamis na ngiti nito ang sumasalubong sa kanya araw-araw.But this morning, the vast room was completely frozen in a suffocating, dead silence. Walang mainit na tasa na naghihintay sa kanya, at wala rin ang malambot na kamay na humahaplos sa kanyang noo. There was no Selene to comfort his weary soul.Hudson sat up against the heavy headboard, staring blankly at the empty space beside him. Isang matinding pangungulila at lungkot ang biglang bumalot sa kanyang dibdib sa mga sandaling iyon. He realized with a brutal, piercing clari

Chapter 91 Pakiramdam ni Hudson ay ang kapal ng ulo niya dahil sa inip na nararamdaman. He sat at the head of the massive mahogany conference table, his sharp eyes focused on a set of state security reports. Sa kabilang dulo naman ay tahimik na nakaupo si Valerio habang tinitingnan ang mga binagong dokumento para sa budget ng bansa. Since their brutal confrontation the previous afternoon, the father and son had maintained a strictly professional, freezing distance. Nagsasalita lamang sila kapag ang mga opisyal na gawain ng pamahalaan ay nangangailangan ng kanilang atensyon. Suddenly, the doors of the briefing room were thrown open without a single knock. Mabilis na pumasok si Leticia sa loob, hingal na hingal at bakas sa mukha ang matinding gulat at pagkamangha. She didn't even apologize for breaking the strict executive protocol due to the urgency of the situation. "Mr. President... you need to see the live broadcast right now," Leticia gasped, her voice trembling, habang mabilis n

Chapter 93Mabagal na bumagsak ang sikat ng araw sa marangyang balkonahe ng palasyo kung saan nakatayo si Selene. The warm morning breeze swept through her hair as she quietly stared at the garden. Abala ang kanyan isipan sa paparating na special exam sa university ngayon. Sana naman ay maalala niya ang lahat ng ni-review niya. Paano, inuna pa niya ang maghubad kagabi. Naiinis na napakamot si Selene sa ulo niya. However, her deep train of thought was suddenly interrupted by the sound of laughter echoing down the hallway.Lumingon si Selene at napuno ng ngiti ang mukha niya nang makita ang kambal na sina Elara at Dwight. The two young children were sprinting happily toward her with pure excitement. Kasunod ng dalawa ang tiyo niya, na may bitbit na ilang mga pamunas sa kambal. Nagtataka si Selene kung bakit napakaaga ng mga anak niya at tila excited na sobra ang mga ito sa ganitong oras ng umaga."Mama! Mama!" sabay na sigaw ng kambal habang sabik na humihila sa laylayan ng damit niya.

Chapter 95The small, soft lips of the child against his arm felt like a branding iron piercing through Hudson’s skin. Habang nakatingala ang apat na taong gulang na batang si Dwayne sa kanya gamit ang mga matang nasisiyahan na makita siya. Ang matatag na pagkatao, kapangyarihan at kontrol na maingat na itinayo ni Hudson sa loob ng maraming taon ay tuluyang gumuho. His entire system wasn’t able to think clearly. For a man who ruled a nation with an iron fist and logical precision, this was a variable he never anticipated."What is the meaning of this, Victoria?" Hudson demanded, his voice so low and mad. He looked up from the boy, his gaze locking onto the woman with absolute hostility, "Is this some kind of sick, desperate political theater organized by my family and General Juancho?"Victoria merely laughed, a light, melodic sound that carried the unbothered arrogance of aristocracy. She gracefully stepped closer, fixing her elegant dress."Do I look like an actress to you, Hudson?

Chapter 97Parang pinuno ng madilim na anino sa malawak na hardin ng presidential residence. Matapos ang ilang oras na pag-iyak sa tahimik na simbahan sa tabi ni Cody, nagdesisyon si Selene na bumalik sa palasyo gamit ang sasakyang dala ni Dante. Hindi siya bumalik para makipag-ayos o mag-makaawa; bumalik siya para marangal na tapusin ang isang kabanata ng kanyang buhay na unti-unti nang pumapatay sa kanyang pagkatao. She sat quietly on the white wrought-iron bench in the middle of the garden, her hands resting on her lap, her eyes staring blankly at the beautiful red roses that she used to tend to.Pakiramdam niya ngayon siya ay isang daga ma nasa lungga ng mga mamahaling pusa. Pagkatapos nito, magwo-working student pa rin siya para makapagtapos.Naramdaman niyang may taong lumapit sa kanya. She stood up and turned around. Agad na lumapit si Hudson sa kanya. The stiff, dead expression the President carried earlier vanished the moment his eyes locked onto her fragile form. His tailore