《THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting》全部章節：第 161 章 - 第 170 章

Parang likas na mas mapagmasid ang mga babae kaysa sa mga lalaki.Agad na naging alerto ang babaeng pulis, tumingin kay William, saka tinanong si Shiena, "Hindi ba siya ang asawa mo? O may nangyayari bang iba?"Sandaling natigilan si Shiena, pagkatapos ay bigla siyang nagtanong, "Officer, kung inaabuso ako ng asawa ko, maaari ba ninyo siyang ikulong?"Agad na dumilim ang mukha ni William. Kailan ba niya ito inabuso? Sinasabi ba niya iyon para lang makaiwas sa kanya?"Huwag kang magsalita ng walang katotohanan. Kapag nagsinungaling ka, madali ring pagdududahan ang ibang bagay sa kaso mo!"Sandaling nag-isip si Shiena bago maingat na ipinaliwanag sa pulis ang buong sitwasyon.Pagkatapos marinig iyon, nakahinga nang maluwag ang pulis at umalis, iniwan ang espasyo para sa kanilang tatlo.Malalaking hakbang na lumapit si William. Dumaan ang tingin niya sa balikat ni Troy at malamig na tumigil sa maputlang mukha ni S

Pagkarinig nito, parang biglang may tumusok sa puso ni William, ngunit hindi niya alam kung ano ang dapat niyang sabihin.Dumating na ang oras ng transaksiyon. Orihinal na si Shiena lang ang dapat na magmaneho papunta roon.Ngunit tutol si William kahit ano pa ang sabihin nila. Hindi niya kayang hayaang mawala muli sa kanyang paningin si Shiena, kaya nagpumilit siyang ihatid ito gamit ang kanyang sasakyan.Maaaring maghintay ang lahat ng iba pang bagay; ang pinakamahalaga ngayon ay mabawi ang mga litratong iyon!Sa totoo lang, medyo nag-aalala rin ang mga pulis.Bagama’t kalmado si Shiena sa panlabas, malinaw na naramdaman ng babaeng pulis ang bahagyang panginginig ng kanyang katawan habang isinasabit nito ang communicator sa kanyang leeg.Maging ang dati nitong maganda at maningning na mukha ay ngayon ay maputla na, at namumula ang mga mata dahil sa puyat at pagod.Dahil dito, pumayag siyang si William ang magmaneho at maghatid kay Shiena.Nang sasakay na sa sasakyan, likas na pumun

Shiena: “Maraming salamat talaga sa ginawa mo kanina!”Parang wala namang pakialam ang lalaki. “Trabaho ko iyon. Kung alam ko lang na may baril sila, hindi ko kailanman hahayaan na pumasok ka roon at isugal ang buhay mo!”Gusto sana ni Shiena na itanong ang pangalan nito, ngunit masyadong magulo ang sitwasyon.Makapal na usok ang lumalabas mula sa pabrika, dala ang amoy ng nasusunog na bagay at isa pang kakaibang maasim na amoy na nakakahilo.Balak sana ng babaeng pulis na dalhin muna si Shiena sa police car, ngunit nang buksan ni Shiena ang bag na hirap na hirap niyang nabawi, natuklasan niyang nawawala ang USB drive sa loob at tanging dose-dosenang litrato lamang ang natira.“Hindi, kailangan kong bumalik sa loob!”Kapag napunta na naman sa maling kamay ang laman ng USB drive, napakalaki ng magiging problema!Ngunit patuloy pa ring nasusunog ang pabrika, kaya paano siya papayagang pumasok ng babaeng pulis?

Nakarating na si Shiena sa istasyon ng pulis sakay ng sasakyan, ngunit hindi pa siya pumapasok sa loob.Suot pa rin niya ang amerikana ni William at hindi niya mapigilang ibalot pa ito nang mas mahigpit sa kanyang katawan.Kahit nasa istasyon na sila ng pulisya, paulit-ulit pa ring sumasagi sa isip niya ang mga sinabi ni Bunso.Kailangan niyang aminin na talagang natakot siya.Ilang taon na ang nakalipas, kahit nakialam ang mga pulis, ang pinakamatinding nangyari lamang ay nakulong ang lalaki nang ilang taon, ngunit kumalat pa rin sa labas ang mga litrato.Ano kaya ang mangyayari sa pagkakataong ito?Hindi maisip ni Shiena na matapos ang maraming taon, bigla na lamang muling lilitaw si Bunso sa buhay niya at bibigyan siya ng nakamamatay na dagok habang mayabang na nakangiti.Biglang bumukas ang pinto ng sasakyan at pumasok si William dala ang bahagyang lamig ng gabi.Sinulyapan niya si Shiena na n

Sumimangot si Shiena. Hindi niya gusto na inililihis ang usapan, kaya muli niyang binigyang-diin,“Wala akong gana sa larong iyan. Gusto ko lang ng diborsyo!”Hingal na hingal ding tumakbo papunta si Vanessa. Tiningnan niya ang dalawang taong magkaharap at naramdaman niyang kakaiba ang atmospera.Ngunit malinaw niyang narinig ang sinabi ni Shiena kaya halos hindi niya mapigilan ang kanyang tuwa.Pero hindi niya puwedeng ipakita iyon sa harap ni William!“Ate, paano mo nasasabi iyan? Hindi laruan ang kasal. Apat na taon na kayong mag-asawa ni Makino. Hindi naging madali ang lahat para makarating kayo sa puntong ito.”“Alam mo ba na nitong mga nakaraang araw, halos lahat ng lugar na napuntahan mo ay pinuntahan niya para hanapin ka? Hindi siya makakain at makatulog sa sobrang pag-aalala. Hindi ba dahil natatakot siyang may masamang nangyari sa iyo?”“At sa lahat ng taon ng pagsasama ninyo, ibinigay niya sa iyo ang