Todos os capítulos de THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting: Capítulo 1 - Capítulo 10

“Ma’am Shiena, congratulations. Positive po ang pregnancy test ninyo.” Parang biglang tumigil ang mundo. Mahigpit na napahawak si Shiena Mae Alarcon sa laboratory result na iniabot ng doktor. Ilang segundo siyang hindi nakagalaw, tila ba hindi nag-register sa isip niya ang narinig. Buntis siya. Paano nangyari iyon? Si Dr. William De la cruz, ang asawa niya, mismo ang may ayaw sa bata. Sa tuwing magsasama sila, at maymangyayari sa kanilang dalawa siya pa ang nagpapaalala kay Shiena na inumin ang pills niya. “Hindi pa ako ready sa anak,” malamig nitong sabi noon. “At ayokong may hahadlang sa career ko.” Kaya paano? Nanlalamig ang mga daliri niyang napahawak sa papel. Sa huli, isang mabigat na buntong-hininga ang pinakawalan niya. Kailangan nilang pag-usapan ito ngayong gabi. At dahil Christmas Day, naisip niyang gawin i

Magdamag halos walang tulog si Shiena.Pagmulat niya kinabukasan sa maliit na hotel room na nirentahan niya malapit sa ospital, mabigat ang ulo niya at parang nilalagnat. Halatang tinamaan siya ng ulan at lamig noong gabing umalis siya sa bahay nila ni Dr. William De la cruz.Dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama, pinisil ang sentido, saka inabot ang cellphone sa bedside table.May bagong text message.Ms. Alarcon, confirmed na po ang procedure schedule ninyo after 7 days. Please bring valid IDs and required documents.Napatitig siya roon nang matagal.Pitong araw.Pitong araw na lang bago niya tuluyang pakawalan ang batang ilang linggo pa lang na nabubuhay sa sinapupunan niya.Napapikit siya.Mabigat.Masakit.Pero ito ang tama.Ayaw ni William ng bata.Paulit-ulit na niya iyong sinabi sa loob ng tatlong taong pagsasama nila.At ngayong malinaw nang may ibang babae itong mahal… wala nang dahilan para ipilit pa ang isang pamilyang hindi naman nito gusto.Unti-unti niyang hinaplos a

Hindi lahat ng lalaki, alam kung kailan sila dapat tumigil. May mga lalaking akala nila, kaya nilang ayusin ang lahat gamit ang isang hawak… isang salita… o isang katawan na pilit na lumalapit kahit ayaw na ng isa. Pero si Shiena, pagod na. Pagod na maging pangalawa. Pagod na maging “hindi sapat.” At higit sa lahat… pagod na mahalin ang taong hindi siya kayang piliin nang buo. Sa loob ng malamig na condominium unit sa Makati, ramdam ni Shiena ang bigat ng bawat segundo. Si Dr. William De la cruz—ang lalaking asawa niya sa papel, doktor na hinangaan ng marami—nakatayo sa harap niya, tahimik pero mabigat ang presensya.“Shiena…” malamig ang boses nito, pero may bahid ng kontrol. “Hindi mo kailangang gawing komplikado ‘to.” Komplikado? Napatawa si Shiena, pero walang saya. Parang basag na salamin ang tunog. “Komplikado?” ulit niya, dahan-dahang umiiling. “Miguel, ilang taon na

Hindi naging maayos ang tulog ni Shiena buong gabi.Marahil dahil sa sobrang tulog niya noong araw, o dahil sa bigat ng lahat ng nangyari—ang hiwalayan, ang katotohanang unti-unti na niyang tinatanggap—paulit-ulit siyang nagigising, pawis na pawis kahit malamig ang hangin.Kinabukasan, mabigat ang pakiramdam niya nang magmulat ng mata.Ngunit kahit papaano, nawala na ang lagnat.Isang maliit na ginhawa sa gitna ng lahat.Dahan-dahan siyang bumangon at binuksan ang maleta. Doon niya muling napatunayan ang isang katotohanan—wala na siyang dapat ipagkunwari.Wala ang mga damit na binili niya para gayahin si Vanessa.Wala ang mga damit na akala niya ay magpapamahal sa kanya kay Dr. William.Ang natira lang…Mga lumang t-shirt, simpleng pantalon, flat shoes.At isang lumang trench coat na panglalaki.Napangiti siya nang mapait.“Ganito pala ako… kapag wala na ang lahat.”Pagkatapos kumain ng agahan, agad ni

Si Dr. William ay kilala sa pagiging maayos at disente—isang lalaking kahit tumanggi, ginagawa iyon nang may respeto. Hindi siya kailanman bastos. Hindi kailanman malamig nang walang dahilan.Pero kanina, iba.Ni hindi man lang niya binigyan ng kahit anong pagbati ang kausap niya. Isang malamig na sulyap lang ang ibinigay niya kay Shiena, saka siya tumalikod at naglakad palayo na parang walang nangyari.Naiwang nakatayo ang pharmaceutical representative, tulala, tila hindi maintindihan kung anong mali ang nagawa niya.Samantala, sa loob ng locker room, tahimik na nagpapalit ng damit si Shiena. Bumalik siya sa simpleng suot niya—walang arte, walang palamuti. Para bang gusto niyang ibalik ang sarili niya sa dating mundo… isang mundong wala si William.“Shiena.”Napalingon siya nang tawagin siya ni Supervisor Liza.Lumapit ito, nakakunot ang noo. “Kilalang-kilala mo ba si Dr. William?”Mabilis siyang umiling. “Hindi po.”