Library

Search

Home / Romance / THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting: Chapter 1 - Chapter 10

312 Chapters

KABANATA I

“Ma’am Shiena, congratulations. Positive po ang pregnancy test ninyo.” Parang biglang tumigil ang mundo. Mahigpit na napahawak si Shiena Mae Alarcon sa laboratory result na iniabot ng doktor. Ilang segundo siyang hindi nakagalaw, tila ba hindi nag-register sa isip niya ang narinig. Buntis siya. Paano nangyari iyon? Si Dr. William De la cruz, ang asawa niya, mismo ang may ayaw sa bata. Sa tuwing magsasama sila, at maymangyayari sa kanilang dalawa siya pa ang nagpapaalala kay Shiena na inumin ang pills niya. “Hindi pa ako ready sa anak,” malamig nitong sabi noon. “At ayokong may hahadlang sa career ko.” Kaya paano? Nanlalamig ang mga daliri niyang napahawak sa papel. Sa huli, isang mabigat na buntong-hininga ang pinakawalan niya. Kailangan nilang pag-usapan ito ngayong gabi. At dahil Christmas Day, naisip niyang gawin i

KABANATA II

Madilim na ang buong kalangitan nang gabing iyon. Walang tigil ang pagbuhos ng ulan sa kahabaan ng mga kalsada ng Makati, kasabay ng nakakabinging ugong ng kulog sa kalayuan. Ang malamig na hangin ay tila may dalang bigat na hindi maipaliwanag. Mahigpit na hinawakan ni Shiena ang payong habang nakatitig sa cellphone niya.Wala pa ring bagong booking. Naka-offline na halos lahat ng taxi apps dahil sa lakas ng ulan, at ang business district sa likuran niya ay halos wala nang tao. Ang mga ilaw ng opisina ay paisa-isangnamamatay, kasabay ng unti-unting paglamig ng gabi. Napabuntong-hininga siya. Wala siyang choice kundi maglakad pauwi sa gilid ng kalsada, maingat na iniiwas ang sarili sa tumatalsik na tubig-ulan. Ngunit ilang hakbang pa lang— Beep! Beep! Isang mamahaling itim na electric sports car ang dahan-dahang huminto sa tabi niya. Agad niyang nakilala ang sasakyan. Kotse iyon ni Dr. William.

KABANATA III

Magdamag halos walang tulog si Shiena.Pagmulat niya kinabukasan sa maliit na hotel room na nirentahan niya malapit sa ospital, mabigat ang ulo niya at parang nilalagnat. Halatang tinamaan siya ng ulan at lamig noong gabing umalis siya sa bahay nila ni Dr. William De la cruz.Dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama, pinisil ang sentido, saka inabot ang cellphone sa bedside table.May bagong text message.Ms. Alarcon, confirmed na po ang procedure schedule ninyo after 7 days. Please bring valid IDs and required documents.Napatitig siya roon nang matagal.Pitong araw.Pitong araw na lang bago niya tuluyang pakawalan ang batang ilang linggo pa lang na nabubuhay sa sinapupunan niya.Napapikit siya.Mabigat.Masakit.Pero ito ang tama.Ayaw ni William ng bata.Paulit-ulit na niya iyong sinabi sa loob ng tatlong taong pagsasama nila.At ngayong malinaw nang may ibang babae itong mahal… wala nang dahilan para ipilit pa ang isang pamilyang hindi naman nito gusto.Unti-unti niyang hinaplos a

KABANATA IV

“Nakakahiya ka!” Parang kidlat na humaplos sa katahimikan ng ospital ang sigaw ni Shiena. Sa gitna ng malamlam na ilaw ng emergency corridor, nanigas si Dr. William. Ang kanyang mga mata ay dumilim, parang may bagyong unti-unting nagigising sa loob niya. Si Vanessa, na kanina pa nakatayo sa tabi, napasinghap. Halos hindi siya makapaniwala sa narinig niya. “Ulitin mo nga,” malamig na boses ni William, mababa ngunit puno ng babala. Ramdam ni Shiena ang bigat ng hangin. Alam niyang galit ito. Pero wala siyang pakialam. Ngumiti siya nang mapait, sabay tingin sa kanya. “Sinabi ko… ang kapal ng mukha mo.” Isang sandaling katahimikan. At sa isang iglap, hinila siya ni William palapit sa kanya. Mahigpit. Masyadong mahigpit. “Shiena…” mababa niyang sabi, halos pabulong pero may diin na nakakatakot. Ngunit bago pa man makasagot si Shie

KABANATA V

Hindi lahat ng lalaki, alam kung kailan sila dapat tumigil. May mga lalaking akala nila, kaya nilang ayusin ang lahat gamit ang isang hawak… isang salita… o isang katawan na pilit na lumalapit kahit ayaw na ng isa. Pero si Shiena, pagod na. Pagod na maging pangalawa. Pagod na maging “hindi sapat.” At higit sa lahat… pagod na mahalin ang taong hindi siya kayang piliin nang buo. Sa loob ng malamig na condominium unit sa Makati, ramdam ni Shiena ang bigat ng bawat segundo. Si Dr. William De la cruz—ang lalaking asawa niya sa papel, doktor na hinangaan ng marami—nakatayo sa harap niya, tahimik pero mabigat ang presensya.“Shiena…” malamig ang boses nito, pero may bahid ng kontrol. “Hindi mo kailangang gawing komplikado ‘to.” Komplikado? Napatawa si Shiena, pero walang saya. Parang basag na salamin ang tunog. “Komplikado?” ulit niya, dahan-dahang umiiling. “Miguel, ilang taon na

KABANATA VI

Tahimik ang silid ng ospital, ngunit ang katahimikang iyon ay puno ng bigat.Parang may nakaipit sa dibdib ni Shiena, hindi niya malaman kung paano ilalabas ang sakit na matagal na niyang kinikimkim.Sa kabilang kama, nakaupo ang kanyang ina—si Aling Lea—na halatang pinipigilan ang galit na gustong sumabog anumang oras.“Anong klaseng buhay ‘to, Shiena?” nanginginig ang boses nito. “Paulit-ulit na lang ba tayong magpapatalo? Sa kabit? Sa anak sa labas?”Napapikit si Shiena.Parang kutsilyo ang bawat salita.“Ma…” mahina niyang tugon, “pagod na ako. Hindi ako katulad niya. Wala akong ganda, wala akong charm… hindi ako kayang piliin.”Biglang tumayo si Aling Lea at bahagyang simpal siya.Hindi iyon malakas—lalo na’t kakagaling lang sa operasyon ang matanda—pero sapat para mapatigil si Shiena.“Anak kita!” umiiyak na sabi nito. “Hindi kita kayang panoorin na ganito ka… na tinatapakan ka lang!”Saglit na natahimik ang dalawa.Sa loob ng ilang segundo, bumalik sa alaala ni Shiena ang nakar

KABANATA VII

Hindi naging maayos ang tulog ni Shiena buong gabi.Marahil dahil sa sobrang tulog niya noong araw, o dahil sa bigat ng lahat ng nangyari—ang hiwalayan, ang katotohanang unti-unti na niyang tinatanggap—paulit-ulit siyang nagigising, pawis na pawis kahit malamig ang hangin.Kinabukasan, mabigat ang pakiramdam niya nang magmulat ng mata.Ngunit kahit papaano, nawala na ang lagnat.Isang maliit na ginhawa sa gitna ng lahat.Dahan-dahan siyang bumangon at binuksan ang maleta. Doon niya muling napatunayan ang isang katotohanan—wala na siyang dapat ipagkunwari.Wala ang mga damit na binili niya para gayahin si Vanessa.Wala ang mga damit na akala niya ay magpapamahal sa kanya kay Dr. William.Ang natira lang…Mga lumang t-shirt, simpleng pantalon, flat shoes.At isang lumang trench coat na panglalaki.Napangiti siya nang mapait.“Ganito pala ako… kapag wala na ang lahat.”Pagkatapos kumain ng agahan, agad ni

KABANATA VIII

Masyadong napaaga ang paghinga ng maluwag ni Shiena Mae.Akala niya, matapos ang ilang araw na puro malas ang dinanas, kahit papaano ay babawi na ang kapalaran. Pero mukhang mali siya.Dahil ang kostumer na ipinasa sa kanya ni Supervisor Liza—ang kailangang asikasuhin buong gabi—ay walang iba kundi ang parehong lalaking manyakis na nakasabay niya noong unang araw niya sa trabaho.Nasa VIP room ito, kasama ang ilang kliyente. Malalakas ang boses, may halong yabang ang tawanan, at umaalingasaw ang amoy ng alak.“Miss, dito ka,” tawag ng supervisor sa kanya kanina, sabay tulak sa loob.Ngayon, naroon siya—nakatayo sa tabi ng mesa, pilit ang ngiti, pilit ang pagiging mahinahon.Habang nagkukuwentuhan ang mga lalaki tungkol sa negosyo, bigla niyang naramdaman ang isang kamay na dumikit sa kanyang baywang.Nanigas si Shiena.Pero hindi na siya ang babaeng tatahimik lang.Hindi na.Dahan-dahan niyang inangat an

KABANATA IX

Si Dr. William ay kilala sa pagiging maayos at disente—isang lalaking kahit tumanggi, ginagawa iyon nang may respeto. Hindi siya kailanman bastos. Hindi kailanman malamig nang walang dahilan.Pero kanina, iba.Ni hindi man lang niya binigyan ng kahit anong pagbati ang kausap niya. Isang malamig na sulyap lang ang ibinigay niya kay Shiena, saka siya tumalikod at naglakad palayo na parang walang nangyari.Naiwang nakatayo ang pharmaceutical representative, tulala, tila hindi maintindihan kung anong mali ang nagawa niya.Samantala, sa loob ng locker room, tahimik na nagpapalit ng damit si Shiena. Bumalik siya sa simpleng suot niya—walang arte, walang palamuti. Para bang gusto niyang ibalik ang sarili niya sa dating mundo… isang mundong wala si William.“Shiena.”Napalingon siya nang tawagin siya ni Supervisor Liza.Lumapit ito, nakakunot ang noo. “Kilalang-kilala mo ba si Dr. William?”Mabilis siyang umiling. “Hindi po.”

KABANATA X

“Dr. William De la cruz, hinawakan mo ang kamay ng anak ko at nangako kang aalagaan mo siya habang-buhay. Pero ngayon, ganito ang nangyari? Huwag mong isipin na puwede mo siyang apihin dahil mahal ka niya!”Halos nanginginig ang boses ni Aling Lea habang nagsasalita. Nakahiga siya sa hospital bed, maputla ngunit matapang ang mga mata.“Kung may kalokohan kang ginagawa sa labas, mas mabuti pang hiwalayan mo na siya ngayon pa lang! Huwag mong hilahin pababa ang anak ko!”“Ma…” mahina ngunit nag-aalalang sambit ni Shiena, agad na hinaplos ang likod ng ina. “Huwag ka pong masyadong magalit…”“Ubo… ubo…” Napahawak si Aling Lea sa dibdib habang inuubo.Mas lalong kinabahan si Shiena. “Ma, please… relax lang po…”Tahimik na nakaupo si William sa gilid, diretso ang likod, kontrolado ang ekspresyon. Ngunit may bahid ng pagkapikon sa kanyang mga mata.“Ma,” kalmado ngunit matigas niyang sagot, “mga tsismis lang po ang lahat. Wala pong namam

PREV

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status