All Chapters of She Was Never the Billionaire's Choice-Until She Left: Chapter 51 - Chapter 60

Pagpasok pa lamang nila sa isang publikong silid, naroon na sina Monica at Aleya, tila parang matagal ng naghihintay.Napansin agad ni Monica ang ngiti sa labi ni Ralp at hindi napigilang magtanong, "Bakit parang ang saya mo? May nakakatawa bang nangyari kanina?"Bahagyang tumawa si Ralp, sabay upo, "Wala naman. May nakasalubong lang akong taong... nakakatuwang pagmasdan." aniya.Nang matapos ang hapunan. Si Samuel at Aleya ay umuwi na rin. Pagkababa palang ng sasakyan, agad na tumakbo si Aleya, hindi maitago ang tuwa sa mukha habang sumisigaw, na para bang may nais ipahatid na magandang balita."Mom, mom..." masayang boses na puno ng pananabik.Nang marinig ng mayordoma ang ingay ng bata sa labas mula sa kusina, hawak pa niya ang basahan sa kamay. "Hindi pa umuwi si mommy mo." malumanay na usal nito."Ha?" napakunot noo si Aleya, bakas ang pagkadismaya sa boses. "Bakit si mommy laging sobrang busy nitong mga nakaraang araw." aniya, habang nagrereklamo at paakyat ng hagdan.Nakita ng

Nang paalis na si Aleya, naghanda ang matandang ginang ng maraming paborito niyang pagkain bilang pasalubong.Ngunit mahinahong itinulak ni Mauren pabalik ang mga dala ng matanda at maayos na sinabi, "Itabi n’yo na lang po para sa mga anak ni Uncle. Mas magugustuhan nila ’yan." ani Mauren.Pagkaalis ni Aleya, agad na nakipag-ugnayan si Mauren sa tagapamahala ng bahay ng mga Varron at hiniling na sunduin na lang ang bata. Hindi na rin siya sumama para ihatid ito nang personal.Napatingin ang matandang ginang at bahagyang nagtaka, pero hindi na rin niya masyadong pinag-isipan pa.Malamang ay nag-enjoy nang husto si Aleya kasama sina Monica, dahil mula sabado hanggang Linggo ay hindi man lang siya nakipag-ugnayan kay Mauren.Pagsapit ng Lunes, pumasok si Mauren sa INTELIX tulad ng nakasanayan.Malapit nang matapos ang oras ng trabaho nang tumawag si Shaina at nagsabing gusto niyang ilibre si Mauren ng hapunan.Habang papatapos na ang kanilang pagkain, nagpaalam si Mauren at nagtungo sa b

Pagkalayo ng kaunting grupo nina Albert, lumingon si Helena kay Mauren, may bakas ng pag-aalala sa kanyang mukha at mga mata. "Mauren." anito.Umiling lamang si Mauren at mahinahong sinabi, "Ayos lang ako." aniya.Mula pa noong iniwan ni Albert ang kanyang ina, tuluyan na itong nabura sa puso ni Mauren bilang isang ama.Ang pagkakagulo sa kanilang relasyon ang siyang nagpapabigat sa kanyang kalooban lalo na't nadadamay pa ang kanyang tiyo sa mga suliraning dapat sana'y hindi na umaabot sa kanila.At higit pa sa lahat, ang malinaw na pagkiling ni Samuel kay Monica ang siyang lalong nagpapasama ng kanyang loob.Habang iniisip na si Samuel ay nagmamalasakit lamang kay Monica na handang saktan si Diego at pati na rin ang kanyang tiyuhin alang-alang dito, at ni minsan ay hindi inisip ang damdamin niya parang tinutusok ng matalim na kutsilyo ang puso ni Mauren nang mga sandaling iyon."Mauren." Buong pag-aalalang niyakap siya ni Helena.Pilit na ngumiti si Mauren, at hindi na nagsalita pa.

Sa dami ng kumpanyang hawak ni Samuel, palaging abala ang kanyang mga araw. Halos hindi na ito nauubusan ng trabaho, palaging may kailangang asikasuhin, may mga pulong na kailangang puntahan, at may mga desisyong dapat gawin.Dahil dito, sa loob ng susunod na dalawang araw, wala siya sa bahay. May mahalaga siyang kailangang ayusin sa labas, kaya naiwan nanaman si Aleya mag-isa.Tahimik ang buong bahay. Wala ang presensya ni Samuel na dati’y nagbibigay ng kahit papaano’y kasiglaan sa loob ng mga pader ng kanilang tahanan. Sa una’y ayos lang kay Aleya, sanay naman siyang mag-isa. Ngunit habang lumilipas ang oras, naramdaman niyang bumibigat ang katahimikan. Ang bawat segundo ay tila mas mabagal kaysa dati. Paulit-ulit siyang napapabuntong-hininga, pilit iniiwasang maramdaman ang matinding pagkabagot na unti-unting sumasakal sa kanya.Hanggang sa hindi na niya kinaya.Kinuha niya ang kanyang telepono, bahagyang nag-alinlangan, ngunit sa huli'y pinindot din ang pangalan ng taong madalas n

Ilang oras na ang nakalipas ngunit wala parin si Samuel, kaya't napikon na ang Ginang, at halatang naiinis na din ang batang si Aleya.Ngunit si Mauren, kalmado pa rin wari’y walang nangyaring kakaiba. Maingat siyang nagparaya ng tsaa para sa matanda at mahinahong sabi, "Baka may biglaang mahalagang kailangan siyang asikasuhin, kaya hindi muna makaalis." aniya.Masama ang timpla ng matanda kaya maaga itong pumasok sa silid upang matulog nang gabing iyon.Samantala, ilang beses na ring tumawag si Aleya sa kanyang ama ngunit wala ni isang sagot mula rito.Kinabukasan ng umaga, nang magising si Mauren wala ni isang tao sa paligid. Tahimik ang buong villa, tila ba naiwan siyang mag-isa.Wala si Aleya hindi alam ni Mauren kung saan nagpunta ang anak niya.Nag-ayos siya ng kanyang sarili, naghilamos at lumabas ng silid. Tahimik ang buong villa, lumilinga-linga siya sa paligid, ngunit wala talaga siyang nadatnan kahit na sino.Matapos magtanong-tanong, nalaman ni Mauren na dahil hindi dumati