All Chapters of BAD LOVE เมียแต่ง: Chapter 21 - Chapter 30

BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 22"คุณลุงเข้ามาพูดอะไรกับคุณ" หลังจากที่จักรกฤษณ์ออกไปแล้วนิวเยียร์ก็โพล่งถามออกมาแบบจับผิด"เปล่านี่""แต่ฉันไม่เคยเห็นท่าทีของคุณลุงเป็นแบบนี้กับคุณเลย""คุณกำลังคิดอะไรอยู่""ฉันขอโทษ.." ทำไมเธอต้องมีความคิดแบบนี้ด้วย เขาจะกล้าหักหลังเธอเหรอฐานะทางบ้านของเขาดีกว่าเธอซะอีกคงไม่เดือดร้อนเรื่องเงิน นิวเยียร์เลยเอ่ยคำขอโทษออกไป"เข้ามามีธุระอะไร" ชายหนุ่มถามพร้อมกับเดินไปนั่งลงเก้าอี้ เพราะเมื่อสักครู่เขายืนคุยกับจักรกฤษณ์อยู่"เรื่องสินค้าล็อตใหม่ฉันอ่านอีเมลดูหมดแล้ว""แล้วไงต่อ""ฉันคิดว่ามันเหมือนที่คุณพูดเลย"เขายังไม่มีเวลาอ่านหรอก แต่ถ้าเธอพูดแบบนั้นออกมาจักรกฤษณ์ต้องมีใต้โต๊ะกับลูกค้าแน่ เพราะเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ประกอบการจะรับข้อเสนอราคาต่ำแต่สินค้านางฟ้านอกจากเรื่องหุ้นเขาต้องมาสืบเรื่องใต้โต๊ะอีกเหรอเนี่ย ตอนที่กำลังคิดอยู่เลยมองไปดูร่างระหงของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า พอมองแล้วหัวใจก็กระชุ่มกระชวยขึ้นมา เพราะคืนนั้นเธอทำให้เขามีความสุขมากตอบแทนเธอหน่อยแล้วกัน"คุณคิดว่าฉันควรจะนัดลูกค้าทานข้าวไหม แบบให้เลขาส่วนตัวนัดโดยตรง""อย่าเพิ่งดีกว่า คุณกลับไปทำงานขอ

BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 24🔞"หยุดนะคุณนาคราชฉันไม่สนุกกับคุณเลยนะ""ใครบอกผมเล่นสนุกล่ะ ครั้งนี้เอาจริง""คนบ้า ลองทำอะไรฉันดูสิ"ได้ครับ""นี่คุณฉันยังพูดไม่จบเลยโอ๊ย" มือเรียวพยายามดันใบหน้าที่ฝังลงมากับเนินหน้าอกของเธอให้ออก แต่ยิ่งดันเขาก็ยิ่งมุด "จั๊กจี้" เล่นมุดขนาดนี้ใครจะไม่จั๊กจี้ล่ะ แต่พอเสื้อของเธอถูกยกชายขึ้นมาจนพ้นหน้าอกใบหน้าที่เพิ่งขยับออกก็ฝังลงไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่หยอกไก่อีกแล้วริมฝีปากหนาห่อเข้าแล้วดูดยอดปทุมถันที่แข็งสู้ปากอยู่"อือ ไม่นะคุณนาคราช" อารมณ์ของเธอคนละอย่างกับอยู่ปั๊มน้ำมันเลย หรือเพราะวันนั้นดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปเยอะเลยมีอารมณ์จนเผลอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาแต่เขาก็ไม่คิดจะฟังหรอก หลังจากเชยชมยอดหน้าอกไปได้ครู่หนึ่งใบหน้าคมคายก็ขยับต่ำลงมาจนถึงสะดือ"กรี๊ดดหยุดนะ!" เขาไม่ได้หยุดอยู่แค่สะดือน่ะสิยังขยับต่ำลงไปจนถึงเนินน้องสาว พร้อมกับรูดขอบกางเกงชุดนอนของเขาที่เธอใส่อยู่ขยับลงไปเขาคิดไว้แล้วขนาดเสื้อชั้นในยังไม่ได้ใส่กางเกงชั้นในก็คงจะไม่ได้ใส่เหมือนกัน หลังจากที่ขยับกางเกงต่ำลงไปจนถึงเข่าได้ใบหน้าคมก็ฝังลงกับเนินอวบนูนที่ล่อตาล่อใจอยู่ยิ่งเธอดิ

BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 26🔞"ใครโทรมา""ไม่รู้เหมือนกันโทรมาแล้วไม่พูดอะไรเลย"นาคราชเลยมองดูเบอร์ที่โทรเข้ามา ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เมมชื่อไว้แต่เขาก็จำได้ว่ามันเป็นเบอร์ของเธอ"ก็เห็นว่านายเข้าห้องน้ำอยู่เลยจะรับสายให้""ฉันกลับก่อนนะ" นาคราชหันไปบอกเพื่อนที่ออกมาทานข้าวด้วยกัน วันนี้เขาไม่อยากเข้าบริษัทพอเพื่อนโทรมานัดไปทานข้าวเขาเลยรับนัด และคนที่รับสายเมื่อสักครู่ก็คือแนนซี่"เฮ้ยเดี๋ยวก่อนสิวะ" เพชรกล้ารีบเรียกไว้ แต่นาคราชก็ไม่ได้หันกลับมาหรอกออกมาจากร้านอาหารเขาก็ตรงกลับมาที่บ้านของเธอ ..รออยู่ไม่นานนิวเยียร์ก็กลับมารถวิ่งเข้ามาก็เห็นแล้วว่ารถของเขาจอดอยู่หน้าบ้าน พอเดินเข้ามาด้านในก็เห็นเขานั่งอยู่ที่ประจำแต่เธอก็ไม่ได้สนใจแถมยังเดินผ่านหน้าขึ้นบันไดไปชั้นสองรออยู่จนค่ำแม่บ้านก็ขึ้นมาตามลงไปทานข้าวลงมาก็เห็นเขากำลังนั่งทานอยู่ก่อนแล้ว เธอเลยเดินไปนั่งที่ของตัวเองแล้วก็เริ่มทานโดยที่ไม่ได้คุยอะไรกัน จนแม่บ้านรู้สึกว่าบรรยากาศมันดูแปลกๆหลังทานข้าวเสร็จเขายังไม่อธิบายเลยว่าผู้หญิงที่รับสายเป็นใคร จนเธอทนเงียบต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว"ทำไมวันนี้ไม่ไปทำงาน""ไปทานข้าวกับเพื่อน""เพื่อน

BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 28วันนี้เธอนั่งรถมากับเขาเพราะอยากจะชวนแวะเยี่ยมพ่อก่อนเข้าบริษัท พอมาถึงก็เห็นว่าพ่อรอเธออยู่เช่นกัน"พ่อทานข้าวหรือยังคะ""ทานแล้ว" ท่านกินข้าวไม่ค่อยลงแล้วล่ะ แต่ก็บอกลูกสาวไปเพื่อให้ลูกสาวสบายใจ"พ่อดูสดใสขึ้นนะคะ" และเธอก็พูดแบบเดิมที่เคยพูดกับท่านทุกวัน ทั้งๆ ที่เห็นอยู่ว่าพ่อทรุดลงแค่ไหนแล้ว"เราก็ดูสดใสขึ้นนะ" ตอนนี้จะขยับตัวต้องให้คนช่วยโชคดีหน่อยที่ไม่มีแผลกดทับ เพราะโรงพยาบาลเอาใจใส่คนไข้ดี"คงเพราะลูกเขยของพ่อดูแลดีมั้งคะ" หญิงสาวหันไปยิ้มหวานให้กับชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกาย เขาจะได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้ของเธอแค่อยู่ต่อหน้าพ่อเธอเท่านั้นแหละ และนาคราชก็ไม่ได้ทิ้งโอกาสนี้ ตอนที่เธอยิ้มให้เขาก็ไม่ได้ละสายตาไปจากรอยยิ้มนั้นเลย"รักกันให้มากๆ​ นะลูก""ค่ะ" ใต้รอยยิ้มนั้นมันดูเศร้ามาก นาคราชเลยยื่นมือมาลูบผมเธอเบาๆ เขาไม่ได้เล่นละครกับเธอหรอกแค่เขาอยากจะมอบความอบอุ่นให้เธอเยี่ยมท่านอยู่ไม่นานก็ต้องเข้าบริษัทเพราะยังมีงานให้ไปทำอีกเยอะ ออกมาจากห้องพ่อทีไรน้ำตามันก็ไหลทุกที และเธอก็คิดถึงคำพูดของเขาว่าถ้าปล่อยท่านไปท่านก็จะไม่ทรมานแบบนี้อีก แต่ถ้าไม่มีพ่อแล้ว

BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 30🔞"นาคคะ ณิชาไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่""เราไปกินร้านอื่นกัน" นาคราชไม่ได้ตอบผู้หญิงที่ทักเขาแต่เลือกที่จะเอื้อมไปจับแขนของนิวเยียร์จะพากลับขึ้นรถ"เดี๋ยวก่อนสิคะนาค ทำไมคุณไม่คุยกับณิชาหน่อยล่ะคะ""ผู้หญิงคนนี้ใครคะ" ว่าจะรอไปถามตอนที่อยู่ด้วยกันแค่สองคนแล้วล่ะ แต่เห็นผู้หญิงอยากให้เขาคุยด้วยจนออกนอกหน้าเลยอดถามไม่ได้"แค่คนเคยรู้จัก""แค่คนเคยรู้จักเองหรือคะนาค? ว่าแต่เธอคนนี้คือใครคะ" ดวงตาคนที่ถามกรอกมองตั้งแต่ใบหน้าลงไปจนถึงช่วงล่างของลำตัวนิวเยียร์ไม่ทนอีกแล้วเธอแกะมือเขาออกแล้วหันไปมองผู้หญิงอีกคนด้วยสายตาไม่ชอบขี้หน้าเอามากๆ "บอกเธอไปสิคะว่าฉันเป็นใคร" ทีแรกว่าจะเป็นคนพูดเองแล้วล่ะแต่มันไม่สะใจพอ ให้เขาเป็นคนแนะนำดีกว่า แต่รออยู่อึดใจหนึ่งเขาก็ยังไม่พูด จากที่มองหน้าผู้หญิงคนนั้นอยู่นิวเยียร์เลยตวัดสายตากลับมามองดูนาคราช"หึหึ"แต่พอได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นขำในลำคอเธอก็รู้แล้วว่าตัวเองไม่ได้มีค่ากับเขาเลย นิวเยียร์เลยเปิดประตู เอื้อมไปหยิบเอากระเป๋าของตัวเองออกมาจากรถ แล้วเดินออกไปหวังจะไปเรียกแท็กซี่"กลับมาขึ้นรถ""ถอยไป" หญิงสาวดันร่างของเขาที่เดิ