All Chapters of I was His Wife by Lies, Now Claimed by His Billionaire Uncle: Chapter 1 - Chapter 6

My husband never treated me as his wife, not even after five years of marriage. Sa paningin niya, isa lamang akong obligasyon na kailangan niyang tiisin at pakisamahan. He never lingered on me, never gave me a glance that meant anything. Ang kaya niya lang ialok ay lamig at distansiya, walang bakas ng pagmamahal, kahit kailan.Kahit ngayong ikalimang anibersaryo namin, ganoon pa rin siya, malayo at hindi maabot. Para bang kahit magkatabi kami, may pagitan pa ring hindi ko kayang tawirin.“Your mom called,” maingat kong bungad, pilit pinipili ang mga salitang hindi magpapalala ng sitwasyon. “ She said, we should celebrate your birthday in Switzerland. Para naman daw makapag-relax ka dahil lunod ka na sa trabaho. Pwede mo naman daw ipaubaya muna kina Beatrice o Trevor ’yung Kompanya. And honestly, you really deserve a break from work,"Dahan-dahan niyang ibinaba ang kubyertos sa plato ngunit ang marahang galaw na iyon ay may kasamang matinding iritasyon. Nang iangat niya ang tingin sa a

"You still haven’t decided to have a child? Five years of marriage is more than enough to produce an heir, Amanda. Five years of simply enjoying life with those rings on your fingers, it’s excessive. We’re growing old. We want a grandchild,” mahinahon na sambit ng ina ni Brandon, saka marahang ibinaba ang kanyang wine glass."Hindi pa po namin iyon napag-uusapan ni Brandon… at sa tingin ko po, hindi pa siya handa.” sagot ko.We’re having a family dinner at the Marco Polo Imperial Palace, a luxurious, high-end hotel owned by Brandon’s family. Since it’s his birthday, kaya hindi lang pamilya niya ang narito, his friends and business partners are also in attendance. Giovanni is here too, accompanied by a woman who I'm not familiar with. However, the only person isn't present was Brandon's Grandmother.We were seated at a round table just big enough for the four of us, Brandon, his parents, and his sister. Kakaalis lang ni Brandon kasama ang papa niya para sa isang importanteng bagay, kay

"Emelda, ano ito?!” sigaw ni Belinda, ang boses ay matinis at nanginginig sa galit.Nanatili akong nakalugmok sa sahig, naninigas habang isa-isang bumabagsak ang mga luha mula sa aking mga mata. Ramdam ko ang bigat ng katahimikan sa pagitan ng bawat bulungan, ang uri ng katahimikang mas masakit pa kaysa sa sigawanAng mga mukha ng mga magulang ni Brandon ay hindi maipinta—galit, pagkadismaya, at pagkabigla na sabay-sabay na nag-uunahan. Si Brandon at ang kanyang kapatid ay tila napako rin sa kinatatayuan, samantalang si Giovanni, na nasa aking tabi, ay nanatiling tahimik at walang emosyon.“We’re being played! Limang taon kaming nawala, tapos ito lang ang dadatnan namin?!" singit ni Amanda, bakas ang matinding paninisi sa boses."Shut up, you witch!" bulyaw ni Beatrice."You shut up! Ibinigay na nga sa inyo ang katotohanan, pilit niyo pa ring itinataboy!" bawi ni Amanda, hindi man lang natorpe.Ngunit hindi na sila pinansin ni Emelda.Lumapit siya sa akin.Napasinghap ako nang bigla n