All Chapters of MY HEART ขอได้ไหมหัวใจของคุณ | พีทxเอริส: Chapter 31 - Chapter 40

และในตอนนั้นนางร้ายของเรื่องอย่างมีอาร์ ก็เดินเข้ามาในห้องพอดี ทำให้กานต์ที่กำลังเก็บของอยู่เงยหน้าขึ้นมาให้ความสนใจกับเธอต่อ“ไงมีอาร์ มีงานต่อเหมือนกันเหรอเรา” เมื่อเห็นมีอาร์เดินเข้ามาด้วยอารมณ์ที่ดี เขาก็เอ่ยถามขึ้น“ไม่ค่ะ วันนี้ไม่มีงานแล้ว” มีอาร์ตอบเสียงเรียบ เธอไม่ได้อยากคุยกับเขาสักนิด โดยเฉพาะเวลาที่ไม่ใช่เรื่องงานแบบนี้“อ่อ ทีมผู้จัดการประชุมอยู่ไม่ใช่เหรอ จะรอแองจี้หรือว่าจะกลับเอง”“กลับเองค่ะ เดี๋ยวมีอาร์เรียกรถที่บ้านมารับ”“ไม่ดีหรอกตรงนี้มันชานเมือง กว่าจะมาถึงอีกนาน กลับกับพี่ดีกว่าพี่ก็กำลังจะกลับ”“ไม่เป็นไรค่ะ มีอาร์ไม่อยากรบกวนคุณ เราไปคนละทางกัน”“ไม่เห็นเป็นไรเลย ทางไหนพี่ก็ไปส่งได้ทั้งนั้นแหละ รีบเก็บของซะสิ”“ไม่เป็น...”“ทำไมชอบดื้อนักล่ะเรา พี่บอกว่าจะไปส่งก็ไปส่งสิ นี่ก็จะมืดแล้วด้วย เรียกรถที่บ้านกว่าจะมารับอีกดึกแล้วอันตราย อย่าลืมนะว่าเราเป็นดาราดัง”“ไม่หรอกค่ะ มีอาร์ไม่ดังหรอก ไม่ต้องห่วงเลย” เธอก็พูดขึ้นอย่างตัดพ้อ ใช่อยู่ว่าชอบเล่นบทนางร้าย แต่บางทีเธออยากเป็นนางเอกบ้าง เขาก็ยังไม่อนุมัติให้เธอสักที ขนาดได้บทมาแล้วยังเปลี่ยนตัวนางเอกให้เธอมาเล่นร้

ณ บ้านอัครพัฒนกุลชัยเพราะเรื่องเมื่อคืนทำให้เขานอนไม่หลับจนกลับมานอนที่บ้าน ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเธอมามีอิทธิพลแบบนี้ในใจเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ เพียงเวลาแค่ไม่กี่วันที่รู้จักเธอ มันทำเอาเขากระวนกระวายจนอยู่เป็นสุขไม่ได้“ลุงพีท” เด็กชายตัวน้อยที่เห็นลุงก็เรียกขึ้นเสียงดัง“ไงเรา” เพราะตอนนี้เป็นเวลาเช้า และทุกคนในครอบครัวเขาก็กำลังนั่งทานข้าวกันอยู่ ซึ่งเวลาแบบนี้ก็ไม่ได้มีบ่อย เพราะเขาเองไม่ค่อยกลับมาบ้าน นั่นทำเอาทุกคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะมองกันอย่างไม่เข้าใจ“อ้าวเฮีย กลับมานอนบ้านด้วย” ภัทรวิชญ์ที่เห็นพี่ชายที่บ้าน ตั้งแต่ตอนเช้าขนาดนี้ก็ต้องแปลกใจ“เออ กลับมาเมื่อคืน สวัสดีครับป๊า สวัสดีครับแม่ นาบี พอร์ช” ภควัตก็เอ่ยทักทายทุกคน“เฮ้อ ขนาดแม่เป็นแม่ยังไม่รู้เลย นี่แหละนะ” คุณวัลลภาก็มองลูกชายคนโตอย่างตัดพ้อ แค่จะทานข้าวด้วยกันยังไม่ค่อยมีโอกาสเลย ทั้งสองคนเหมือนกันไม่มีผิด“ช่างลูกเถอะคุณ โตแล้วให้คิดเอง” คนเป็นพ่อก็พูดขึ้นอย่างเข้าใจลูก พร้อมกับยิ้มให้อย่างคนใจดี“โธ่แม่ครับ งานผมยุ่งมากช่วงนี้ อีกอย่างคอนโดก็ใกล้กับคลับแค่นั้น นอนคอนโดสะดวกกว่า ไม่รบกวนแม่บ้านมาเปิดประตูด้วย” พ

และเมื่อช่วงเวลาปาร์ตี้ได้สิ้นสุดลง แต่ละคนก็แยกย้ายกันกลับที่พักของตัวเอง เอริสกับศรัณตอนนี้ ก็คุยกันถูกคอขึ้น จนศรัณอาสาเดินมาส่งที่ห้องพัก ที่อยู่คนละโซนกับของเขา“ขอบใจมากนะศรัณ”“ไม่เป็นไรแค่นี้เอง” รอยยิ้มอบอุ่น ก็ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อ“โอเค ไว้เจอกันนะ”“เอ่อ...เอริส พรุ่งนี้ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกันไหม จะได้เก็บภาพด้วย”“อือ ได้สิ เจอกันพรุ่งนี้นะ”“ถ้าอย่างนั้นแลก LINE กันไว้หน่อยได้ไหม เดี๋ยวโทรตามพรุ่งนี้”“ได้สิ นี่ LINE เอริสนะ” แล้วเธอก็ยื่นโทรศัพท์ไปให้เขาแอดเพื่อนทาง LINE“โอเค เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมโทรหาแต่เช้านะ รีบพักผ่อนเถอะดึกแล้ว”“อือ ขอบใจมากเลยนะ ที่อุตส่าห์มาส่ง”“ครับ ฝันดีนะ”“ฝันดี”แล้วทั้งคู่ก็โบกมือล่ำลากัน พร้อมกับรอยยิ้มที่สดใส วันนี้เป็นการเริ่มต้นรู้จักกันที่ดีมากจากนั้นเธอก็รีบเข้าห้องไป โดยไม่ได้สังเกตใครบางคนที่ตามมาเลย ไม่นานในตอนนั้นเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น“อะไร...”แล้วก็คิดว่าอาจจะเป็นศรัณ จึงเปิดประตูออกอีกครั้ง แบบไม่ได้ส่องตาแมวดู แต่แล้วก็ต้องชะงักไป เมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่หลังประตูบานนั้น“คุณ...”“หึ ก็ผมไงคุณคิดว่าใคร” คนที่เริ่มเมาแล้วก็ถามเธอ

“สวยมากเลยมีอาร์ พี่ขอชิมหน่อยนะ จุ๊ฟ” ไม่พูดแค่นั้นเขายังจ้องหน้าเธอ ก่อนจูบไปที่ปากบาง แล้วลากลิ้นลงไปละเลงเลียตั้งแต่ปากถึงส่วนล่างด้วยความหิวโหย“ซี้ดดด อื้มมมมม ไม่นะ” แล้วเธอก็ครางออกมาด้วยความเสียว ทั้งเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่สุดในชีวิต แบบที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน“แผล็บ แผล็บ แผล็บ” ลิ้นสากก็ตวัดเลียด้วยจังหวะที่แรงขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับจ้องใบหน้าสวย ที่กัดนิ้วตัวเองและจ้องเขาอยู่เช่นกัน“อ๊ายยย ซี้ดดด ไม่ไหวแล้วววว” ด้วยความเสียวที่โดนปนเปรออย่างถึงใจ ร่างบางก็ครางออกมาเสียงดัง“แผล็บ! แผล็บ! อื้มมม หวาน” ส่วนเขาเมื่อเห็นว่าเธอเสียวเขายิ่งเลียในจังหวะที่เร็วมากขึ้นเมื่อรู้ว่าเธอจะถึงสวรรค์ในอีกไม่ช้าจากนั้นน้ำรักของเธอก็ถูกปลดปล่อยออกมาจนแตกกระจายไปทั่วใบหน้าหล่อของเขา และเขาเองเมื่อเห็นน้ำเหล่านั้น เรียวลิ้นของเขาก็ยิ่งเลียรัวเร็วมากขึ้นทวีคูณ“อ๊ายยยยย เสร็จแล้ว อื้มมมม”จนเธอที่เป็นผู้ถูกกระทำก็ครางขึ้นเสียงดังด้วยความเสียวจนแทบขาดใจ เมื่อถึงสวรรค์ครั้งแรกในชีวิต ถึงแม้จะยังกังวลอะไรหลายอย่าง แต่เธอก็ยอมรับว่าเธอรู้สึกดีไม่น้อยเมื่อส่งเธอถึงสวรรค์ครั้งแรกแล้ว เขาก็ลุกขึ้น เต

ในช่วงสายของอีกวัน ผู้จัดการสาวก็ตื่นมาด้วยอาการที่เหนื่อยล้า เมื่อคืนนี้เธอเมาสุดเหวี่ยง และมากไปกว่านั้น คือมีเรื่องบางอย่างที่เกิดขึ้นเหมือนกัน“คะ...คุณ” คนที่ตื่นมาพร้อมกัน ก็ถึงกับทำหน้าไม่ถูก เมื่อมองสบสายตากัน โลกทั้งใบก็เหมือนหยุดชะงักไปในทันที“กรี้ดดดดดดดดดดดดดด” แจนที่ได้สติก็กรี๊ดขึ้นเสียงดัง“เงียบนะ คุณจะกรี๊ดทำไม” ไม่พูดแค่นั้นมือหนาของกรยังปิดปากบางไว้ จนเธอเงียบเสียงลงได้ และปัดมือเขาออกจนใบหน้าสวยเป็นอิสระ“ไอ้บ้า! แกข่มขืนฉัน แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง” เมื่อเปิดดูใต้ผ้าห่ม ก็พบว่าตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยซักชิ้น รวมถึงเขาที่นอนอยู่ข้างกันด้วย เธอก็ยิ่งโวยวายขึ้นมากกว่าเดิม แม้เรื่องเมื่อคืนมันแทบจะชัดเจน แต่เธอก็คิดว่ามันอาจจะเป็นฝัน ถึงได้ยอมโอนเอนร่างกายไปตามเขา จนโดนเขากระทำทั้งคืนจนเกือบเช้าขนาดนี้“คุณฟังผมก่อน!” กรก็ตะโกนขึ้นเสียงดังเหมือนกัน เมื่อเธอโวยวายไม่เลิก“...” นั่นทำเอาร่างบาง ถึงกับกระพริบตาถี่ ๆ และเงียบเสียงลงได้“คุณฟัง! นี่ห้องผม คุณเข้ามาที่ห้องผมเอง”“ไม่จริง...” ดวงตากลมก็หันมองรอบห้อง เพื่อที่จะย้อนแย้งว่าเธอไม่ได้เข้าห้องผิด แต่แล้วก็ต้องเ