《คนเถื่อนปล้นรัก》全部章節：第 51 章 - 第 60 章

พนาขมวดคิ้วเหลือบมองเจ้าสีดำเมื่ยมในมือ “ไม่ดูได้ยังไง ฉันอยากให้ขิมดู ถ้าไม่ดูจะเสียดาย ลืมตาขึ้นเถอะ”พนาถอนหายใจจะพูดยังไงหญิงสาวก็ไม่ยอมลืมตาขึ้นมาดูร่างสูงกำยำที่มีบ็อกเซอร์ติดกายตัวเดียวทรุดตัวลงนั่งข้างๆ แล้วถือโอกาสวาดแขนโอบเขมขิมเข้ามาหาตัวจนใบหน้าหญิงสาวถูกเขาจับมาซุกแนบชิดสนิทกับอกแกร่ง เขมขิมสัมผัสได้ว่าแก้มแดงๆ ของเธอหนาววูบ ขนลุกขนชัน แค่ผิวเสียดสีกันก็ขนลุกแล้ว และถ้าเขาจะรุกรานเข้าไปถึงข้างในเธอจะทำยังไงร่างเล็กดิ้นน้อยๆ ยิ่งดิ้นก็ยิ่งถูกเขาแกล้งโอบจนแน่นแล้วจับขึ้นมานั่งตัก หญิงสาวแทบจะดีดตัวออกจากตักเขาถ้าไม่ถูกเขากดเอาไว้เพราะบั้นท้ายกลมกลึงสัมผัสได้กับสากไม้เนื้อแข็ง เอ๊ะ...หรือว่าสากหิน เขมขิมยังไม่แน่นใจ“เอ่อ...พ่อเลี้ยงคะ ขิมยังไม่อยากดู เท่าที่สัมผัสอยู่ตอนนี้ก็มโนรูปทรงมันได้แล้วว่าน่าเกลียด น่ากลัว ตัวเท่ายักษ์แค่ไหน ไม่ต้องบังคับให้ขิมดูก็ได้”พนาหัวเราะเห็นหญิงสาวแล้วขำ น่าเอ็นดูนัก “ดูเถอะ รับรองเจ้านี่มันไม่กล้ากัดขิมหรอก ถ้าขิมไม่ลืมตาขึ้นมา ขิมจะไม่ได้ดูโทรศัพท์ของฉัน แต่ฉันจะเป็นฝ่าย

หล่อโคตรอลินมองอย่างตะลึงงัน เดาไม่ยากว่าชายหนุ่มที่ขนาบข้างเขมขิมคงเป็นพ่อเลี้ยงพนา ที่เขาลือให้แซ่ดว่ากำลังจะเป็นเจ้าบ่าวของเขมขิมนังขิมทำบุญอะไรนะ อัตทิ้งไป มันได้ของดีกว่าเดิมอลินรู้สึกหงุดหงิด ความคิดติดกับคำว่าทุกข์ ไม่คิดเลยว่าคนที่เธอแย่งคนรักมาได้สำเร็จ จะไปไกลกว่า ดีกว่า“คุณอลินคะ ขอแนะนำให้รู้จักค่ะ นี่พ่อเลี้ยงพนา ว่าที่เจ้าบ่าวขิมเอง” ที่จริงแล้วเขมขิมไม่ได้คิดจะมาเปิดตัว หากไม่เห็นสายตาที่อลินมองข้ามไหล่เธอไปหาพ่อเลี้ยงพนาที่ยืนปั้นหน้าเฉยชาด้วยแววตาตะลึงแกมสนใจ เหมือนตอนที่ยัยนี่เข้ามาเป็นพนักงานใหม่และมีคนแนะนำให้รู้จักอัตมัน“สวัสดีครับ” พนาส่งยิ้มให้อลินตามมารยาท“อลินค่ะ เคยเป็นเพื่อนร่วมงานของพี่ขิม มาจากกรุงเทพฯ” หญิงสาวโปรยยิ้มหวานไม่ได้สนใจสายตาของอัตมันและเขมขิมสักเท่าไหร่เพื่อนเหรอ เขมขิมไม่อยากใส่ใจแล้วเดินผ่านหน้าอลินไป เธอตั้งใจมาเยี่ยมอาการของอัตมัน เพราะเธอมีส่วนทำให้เขาตกเขา ได้ยินว่าเขาขับรถตามเธอไปที่อำเภอสะเมิงเขมขิมหอบดอกลิลลี่สีขาวช่

“เรื่องที่อัตดึงมือขิมไปจับใช่ไหมคะ”เขาพยักหน้า แล้วเขมขิมต้องตกใจเมื่อรู้ว่าบางครั้งภายใต้ท่าที่เงียบๆ นั่นคืออารมณ์ฉุนขาด น่ากลัวกว่าเวลาเขาปากเสีย“ไปเถอะ เดี๋ยวจะบอกให้ว่าไม่ชอบเพราะอะไร”มือใหญ่โอบเอวกิ่วแล้วอุ้มไว้เดินผ่านห้องรับรองอย่างคุ้นเคยแล้วเลยเข้าไปบริเวณด้านในของห้องซึ่งมีประตูสีขาว หน้าประตูมีฉากบังกั้นเอาไว้ “พ่อเลี้ยงจะพาขิมไปไหนคะ”“ไปลบกลิ่นออกจากตัว”“ลบกลิ่น”ความอยากรู้ของเธอมีคำตอบเมื่อเขาเฉลยว่า ห้องนี้เป็นห้องของเขากับน้องสาว เวลาเข้ามาที่นี่ก็จะใช้ห้องนี้พักผ่อน ภายในตกแต่งหรูหราเหมือนห้องนอนปกติทั่วไป มีห้องอาบน้ำในตัวเขาพาว่าที่เจ้าสาวไว้นั่งบนเตียง “ฉันหวง” เขาจ้องเธอเขม็ง “ตรงไหนบ้างที่ไอ้บ้านั่นมันเคยจับ”“ทำไมคะ”เขาดึงแขนเรียวเข้าหาตัวก้มจุมพิตที่เรียวแขนลงไปถึงฝ่ามือ “จะลบให้”ริมฝีปากร้อนผ่าวที่ลากไล้เธอไม่รู้หรอกว่ามันกลบกลิ่นแบบที่เขาว่าได้ไหม แต่เวลานี้ มันทำให้เธอสยิ

          เมญาณีได้ยินชื่ออดีตแฟนเก่า แล้วสนใจอลินขึ้นมาทันที “รู้จักสิ รู้จักดีด้วย ผัวเก่า...เอ่อ คนรักเก่าพี่เอง”          “จริงเหรอคะ” อลินตกใจเสียงสูง “งั้นแสดงว่านังขิมมันก็แย่งแฟนพี่เมญ่าไปอย่างงั้นล่ะสิ ถ้าใช่เราสองคนก็มีศัตรูหัวใจคนเดียวกันแล้วล่ะ”          “เธอรู้จักนังนั่นด้วยเหรออลิน”          “ทำไมจะไม่รู้จักล่ะคะ ก็อลินซิ่วแฟนนังนั่นมาเป็นแฟนอลิน แต่ตอนนั้นอลินก็ดีใจนะคะเพราะแอบปลื้มคุณอัต แต่ตอนนี้รู้สึกเสียใจมากกว่าคนอะไรมีดีแค่หน้าตา อย่างอื่นไม่มีดีเลย สู้พ่อเลี้ยงพนาก็ไม่ได้เห็นแล้วเล้าใจกว่าเยอะ” อลินรีบยกมือขึ้นปิดปาก          “ขอโทษทีค่ะพี่เมญ่า  อลินไม่น่าพูดถึงพ่อเลี้ยงพนาแบบนั้นเลย ลืมไปว่าเป็นแฟนเก่าพี่เมญ่า” อลินมองไปรอบๆ ห้องแล

ภายในผับปิดที่รับเฉพาะเศรษฐีมีเครดิตพนานั่งหล่อเหลาในชุดสูทอยู่ในมุมที่เงียบสงบที่สุดของร้าน คืนนี้อลินเลือกใส่ชุดแสกสั้นเปิดไหล่สีแดง ดูแพง และร้อนแรงมากสังเกตได้ขณะที่หญิงสาวเดินผ่านเธอตกเป็นเป้าจากทุกสายตา เพราะความยาวของกระโปรงห่างเพียงคืบครึ่งก็จะมองเห็นแพนตี้ที่ซ่อนตัวอยู่ด้านใน เพียงแต่ขาขาวเนียนทำให้ดูไม่น่าเกลียดและชวนมองขึ้นไปเรื่อยๆ          “รออลินนานไหมคะพ่อเลี้ยง” หญิงสาวยิ้มแล้วส่งสายตาโปรยเสน่ห์          ชายหนุ่มส่งยิ้มหล่อเจ้าเสน่ห์ “สวยๆ อย่างอลินรอถึงเช้าผมก็รอได้ครับ”          “ออกมาแบบนี้พี่ขิมรู้ไหมคะ ยิ่งใกล้แต่งงาน”          “เลิกพูดถึงขิมเถอะครับ ผมไม่อยากฟัง ถ้ารู้ว่าจะงี่เง่าขนาดนี้ไม่แต่งด้วยแล้ว ผู้หญิงอะไรไม่ให้กำลังใจแล้วยังทำตัวน่ารำคาญ”        &nbs