บททั้งหมดของ The Chase: The Billionaire’s Game: บทที่ 21 - บทที่ 24

And God—I almost broke from what I saw there. Galit. Takot. At pagmamahal na pilit niyang nilulunod. “You really don’t know what you do to me, no?” halos pabulong niyang sabi.Huminto ang paghinga ko.Napakuyom siya ng kamao habang pilit na lumalayo ang tingin niya sakin, parang bawat segundo na tumatagal akong nakatayo sa harap niya, mas lalo siyang nawawalan ng kontrol. “I spent years trying to hate you, Tonie.” Mahina. 

Mahaba ang daan ngunit wala siyang ibang naririnig kundi ang tunog ng sapatos niya sa lupa at ang mga alaala na pilit bumabalik kahit anong iwas niya. Celestine laughing under the rain, Celestine hugging him from behind habang tumutugtog siya noon ng gitara, Celestine telling him she would never leave him. Napahigpit ang hawak niya sa strap ng gitara. “Bullshit…” mahinang mura niya sa sarili. Dahil lahat pala ng pangakong iyon, kayang-kayang sirain ng babae At iyon ang pinakakinamumuhian niya hanggang ngayon. Hindi yung iniwan siya Kundi yung hanggang ngayon, pagkatapos ng lahat—si Celestine pa rin.