Lahat ng Kabanata ng โลกันตร์คนคลั่งรัก SM25+++: Kabanata 11 - Kabanata 20

ตอนที่ 12"พูดตามตรง..ฉันชอบเธอฉันขอหมั้นเธอไว้ก่อนได้ไหม" มือหนาลูบวนริมฝีปากเล็กของน้องสาวเบาๆ ค่อยๆสอดนิ้วชี้นิ้วกลางเข้ามาในโพรงปากหวานของน้องสาวต่างสายเลือดก่อนจะดึงนิ้วยาวออกมาจากโพรงปากหวานในนาทีต่อมา "ฉันขอจองเธอเอาไว้ก่อนได้ไหม""พี่ชาย~" น้ำขิงมองใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชายต่างสายเลือดด้วยแววตาที่สับสนเพียงนิดก่อนจะก้มหน้าลงในนาทีต่อมาเธอไม่แน่ใจว่าอาการที่เป็นอยู่นี้คืออะไรทำไมถึงใจเต้นแรงเวลาที่อยู่กับพี่ชาย "น้องไม่ได้ชอบพี่ชายแบบนั้น..น้องชอบพี่ชายแบบพี่น้อง""ที่ร้องไห้หาฉันตอนที่ฉันไม่อยู่..เธอไม่ได้ชอบฉันเหมือนกันหรอกเหรอ" มือหนาจับปลายคางมนของน้องสาวขึ้นมาสบตากับตนสายตาคมกริบจ้องมาเข้าไปที่นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มกลมโตคู่นั้นของเธอราวกับกำลังอ่านความคิดของเธออยู่"โกหกฉันทำไม...เธอกำลังมีใจให้ฉันอยู่" ไม่มีใครที่สามารถหลบเลี่ยงสายตาของเขาได้ทำไมเขาจะดูไม่ออกว่าเธอเองก็แอบมีใจให้เขาบ้างแล้ว "ฉันเองก็ชอบเธอชอบตั้งแต่แรกเจอตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่...เธอไม่ต้องตอบฉันตอนนี้ก็ได้ฉันจะมาถามเธออีกครั้งตอนที่เธออายุครบสิบแปดปี นับแต่นี้ไปฉันจะจีบเธอเองจะจีบไปเรื่อยๆ จนกว่าเธอจะชอบฉั

ตอนที่ 14@หลายวันต่อมา@โรงเรียนนานาชาติxxx"น้ำขิงอยากกินอะไรเลือกเลยนะเดี๋ยวเราจ่ายให้เอง" วกวนเอ่ยปากบอกน้ำขิงเสียงหวานขณะที่เดินออกมาที่ตลาดหลังโรงเรียนพร้อมกันโดยที่มีชะเอมเพื่อนอีกคนเดินมาด้วย"ทำไมจ่ายให้แค่น้ำขิงคนเดียวไม่เห็นจ่ายให้เราบ้างเลย" ชะเอมทักท้วงขึ้น"เธอมีตังค์ก็จ่ายเองสิชะเอม" วกวนตอกกลับ"แต่น้ำขิงก็มีตังค์เหมือนกัน" ชะเอมตอบกลับ "ถ้าเธอไม่ซื้อให้เรา...เราจะฟ้องพี่ชายน้ำขิงว่าเธอจีบน้ำขิง""พี่ชายของน้ำขิงอยู่ต่างประเทศมาไม่ได้...นั่น...สตรอว์เบอร์รี่เสียบไม้เคลือบน้ำตาล...น้ำขิงอยากกินสตรอว์เบอร์รี่เสียบไม้เคลือบน้ำตาลไหมเดี๋ยวเราซื้อให้" วกวนหันมาส่งยิ้มหวานให้น้ำขิงจนตาหยี"อืม..เราขอหนึ่งไม้นะ" น้ำขิงตอบ"วกวนซื้อให้เราด้วยสิเราก็อยากกินเหมือนกัน" ชะเอมกล่าว"เธอมีตังค์ก็ซื้อกินเองสิ""ก็เธอซื้อให้น้ำขิงเราก็อยากได้บ้าง""วกวนซื้อให้ชะเอมด้วยได้ไหม" น้ำขิงหันมาถามกับวกวนตาแป๋ว"ได้คร้าบบบบ" วกวนลากเสียงยาวพลางกระพริบตาปริบๆมองใบหน้าจิ้มลิ้มของน้ำขิงตาหวานเยิ้ม"เราเอาสตรอว์เบอร์รี่ห้าไม้เลย" ชะเอมพูดขึ้นทำให้วกวนที่กำลังส่งสายตาหวานเยิ้มให้น้ำขิงอยู่ต้องหันว

ตอนที่ 16"แต่น้องไม่ได้ขอให้พี่ชายรอหนิคะ...น้องไม่รับผิดชอบหรอก" เด็กสาวแย้งกลับ "น้องจะมีอะไรกับคนที่เป็นแฟนของน้องเท่านั้น""ต้องเป็นแฟนกันก่อนใช่ไหมฉันถึงจะเยxเธอได้" คำถามตรงไปตรงมาของไฟทำเอาน้ำขิงตกใจไม่น้อยกับคำหยาบคายทางเพศที่ตรงไปตรงมาเกินไป แต่ทว่าเธอก็พยักหน้าแล้วยิ้มหวานให้เขา"มาเป็นแฟนสาวของฉันนะเกี๊ยว""ไม่เป็นค่ะ...อ๊ะ!" ยังไม่ทันที่จะกล่าวจบประโยคริมฝีปากหนาก็ตะโบมจูบปิดปากคนตัวเล็กอย่างเร่าร้อนฟันคมดูดเม้มกัดริมฝีปากอวบอิ่มจนบวมเจ่อ มาเฟียหนุ่มสอดแทรกลิ้นร้อนเข้ามาควานหาความหวานในโพรงปากเล็กอย่างเอาแต่ใจรสจูบสุดแสนร้อนแรงเร่าร้อนทำเอาเด็กสาวตัวอ่อนระทวยปวกเปียกไร้เรี่ยวแรงที่จะขัดขืน"ไม่ทันแล้วเด็กน้อย...ฉันถือว่าเธอเป็นแฟนสาวของฉันแล้ว" มาเฟียหนุ่มกระซิบข้างใบหูก่อนจะเลื่อนใบหน้าหล่อเหลาลงมาจ่อที่ใจกลางความเป็นสาวตวัดลิ้นสากเลียตามรอยแยกที่ปิดสนิท จ๊วบบบ! แผล็บ แผล็บ แผล็บ ริมฝีปากหนาตะโบมจูบดูดดึงร่องสวาทอวบอูมของเด็กสาวอย่างมูมมามก่อนจะผละใบหน้าออกจากใจกลางความเป็นสาวในนาทีต่อมา"เอาเข้าไปนะ" มาเฟียหนุ่มวางท่อนลำใหญ่ไว้บนเนินสามเหลี่ยมอวบอูมเกลี้ยงเกลาไร้เส้นขนเ

ตอนที่ 18"น้องขอโทษค่ะ" น้ำขิงก้มหน้าสำนึกผิด"พอโตเป็นสาวแล้วเธอดูเปลี่ยนไปเยอะเลยนะโดยเฉพาะนิสัย""พี่ชาย~""เด็กน้อยใสซื่อขี้กลัวเมื่อ 5 ปีก่อนไปไหน...ตอนนี้ฉันเห็นเพียงแค่เด็กสาววัยรุ่นที่ดูเหมือนจะแก่แดดเกินวัยอยู่ตรงหน้าฉัน""น้องก็ยังเป็นคนเดิม" น้ำขิงพึมพำเบาๆให้ได้ยินแค่ตัวเองขอบตากลมโตเริ่มมีน้ำตาคลอ"ถ้าไม่อยากทะเลาะกัน...อย่าใส่เสื้อนักเรียนรัดรูปแบบนี้อีก...รู้ใช่ไหมว่าฉันหวงเธอมากแค่ไหน" มาเฟียหนุ่มพูดเสียงอ่อนลงเมื่อเห็นคนตัวเล็กขอบตาเริ่มแดงก่ำ"รู้แล้วค่ะ..เข้าใจแล้วค่ะ" "ถึงโรงเรียนแล้ว" มาเฟียหนุ่มเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดนิรภัยให้น้ำขิงก่อนจะหันกลับมาปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองออกพลางเปิดประตูฝั่งที่นั่งคนขับเดินอ้อมลงไปเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับให้น้ำขิงก้าวขาลงมา"ขอบคุณที่มาส่งน้องค่ะ" น้ำขิงเขย่งเท้าขึ้นริมฝีปากอวบอิ่มกดจูบลงบนสันกรามของมาเฟียหนุ่มก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปในห้องเรียนของตัวเอง16 : 00 น.น้ำขิงเดินออกมาจากห้องเรียนหลังจากที่เรียนวิชาสุดท้ายของวันเสร็จแล้ว"น้ำขิงเหนื่อยไหม...อยากดื่มน้ำเย็นๆไหมเดี๋ยวเราซื้อน้ำให้นะน้ำขิง" วกวนหันมาส่งยิ้มหวานให้น้ำขิงก

ตอนที่ 20 "ลูกขิง" พริบพราวรีบเดินเข้ามาภายในห้องนอนของลูกสาวอย่างร้อนใจด้วยกลัวว่าลูกชายจะทำอะไรลูกสาวของเธอเหมือนอย่างที่เคยทำเมื่อ 5 ปีก่อน"ค่ะ..คุณแม่" น้ำขิงเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยรอยยิ้มสดใสในชุดคลุมอาบน้ำ"เมื่อกี้พี่ชายเราเข้ามาทำอะไรที่ห้องลูก" "อ่อ..พี่ชายเอาของมาคืนนะค่ะ" น้ำขิงยิ้มหวานให้ผู้เป็นมารดาตีเนียนกลบเกลื่อนไม่ให้ผู้เป็นมารดาสงสัย"ของอะไร" พริบพราวหรี่ตามองลูกสาวอย่างจับผิด"โน๊ตบุ๊คนะค่ะ..คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ" "เปล่าหรอก..ส้มโอบอกว่าลูกกับพี่ชายกลับมาแล้วแม่เลยขึ้นมาเรียกลูกทั้งสองคนลงมาทานข้าวเย็น""พอดีหนูทานมาแล้วค่ะ..คุณแม่ยังไม่ทานใช่ไหมคะ" น้ำขิงจำใจต้องโกหกผู้เป็นมารดาด้วยไม่อยากลงไปให้ผู้เป็นมารดาและเหล่าแม่บ้านเห็นสภาพตอนเธอเดินขาก่าง"แม่ทานแล้ว..งั้นแม่ไม่รบกวนลูกแล้วฝันดีนะคะคนสวยของแม่" พริบพราวกดจูบลงบนหน้าผากมนของลูกสาวก่อนจะเดินออกไป5 นาทีก่อนหน้า"ตื่นก่อน..แม่มา" ไฟเขย่าแขนน้ำขิงอย่างไม่แรงนัก"อื้อ" น้ำขิงลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยท่าทางงัวเงีย"ถ้าไม่รีบลุก..ฉันจะบอกกับแม่แล้วนะว่าฉันเจาะไข่แดงเธอแล้ว" น้ำขิงรีบดีดตัวลุกขึ้นมาจากเตียงนอนวิ่