บททั้งหมดของ โลกันตร์คนคลั่งรัก SM25+++: บทที่ 31 - บทที่ 40

ตอนที่ 32 ตุ้บ! ตั้บ! ผัวะ! พลั๊ก! เสียงเตะเสียงต่อยดังขึ้นประสานกันเหล่าบอดี้การ์ดของไฟต่างรุมกระทืบวกวนตามคำสั่งของผู้เป็นนายอย่างดุเดือดทำเอาวกวนกระอักเลือดออกมาไม่หยุดสภาพวกวนตอนนี้น่าสงสารเป็นอย่างมาก "พอ" ไฟยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้หยุดทำให้เหล่าบอดี้การ์ดที่กำลังรุมทำร้ายวกวนอยู่เดินถอยหลังกลับไปยืนเรียงหน้ากระดานอยู่ที่เดิมอย่างรู้งาน"จำใส่กะโหลกของมึงเอาไว้..น้ำขิงเป็นผู้หญิงของกูอย่าริเข้ามาเสือกอีก" ผัวะ! ผัวะ! ปลายกระบอกปืนถูกฟาดลงที่ขมับทั้งสองข้างของวกวนอย่างแรงด้วยฝีมือของไฟเลือดสีแดงสดไหลออกมาอาบท่วมใบหน้าหล่อเหลาของวกวนคิ้วหนาแตกลึกทั้งสองข้างทำให้วกวนนอนจมกองเลือดกับพื้นอย่างหมดสภาพ "นี่คือการเตือนครั้งที่หนึ่ง..และถ้ามึงยังดึงดันอีกมึงจะหายสาปสูญไปจากโลกใบนี้ด้วยน้ำมือของกู" ตุ้บ! ไฟใช้เท้าเตะเข้าที่หน้าท้องแกร่งของวกวนอย่างแรง "กระทืบมันจนกว่ากูจะพอใจ" ไฟหันไปออกคำสั่งกับเหล่าลูกน้องของเขาอีกครั้งก่อนจะเดินเลี่ยงไปสูบบุหรี่อีกทางอย่างใจเย็น "พอ" นานหลายนาทีกว่าที่ไฟจะเดินกลับเข้ามาหาวกวนที่นอนจมกองเลือดอยู่ "ถ้ากูยังเห็นมึงมาวอแวผู้หญิงของกูอีกอย่าคิดว่ากูจะปล

ตอนที่ 3413 : 00 น."ร้อนสุด" ชะเอมเป็นเจ้าของคำพูดนั้นขณะที่เดินออกมาถ่ายเอกสารที่หน้าอาคารเรียนพร้อมกับน้ำขิงและวกวน "หิวน้ำอ่ะ" น้ำขิงเอ่ยขึ้นเสียงเบาพลางใช้สมุดพกพัดใบหน้าของตัวเองไปด้วย"หิวเหมือนกัน..วกวนไปซื้อน้ำให้หน่อยสิ" ชะเอมหันมาบอกวกวน"มึงไม่มีขาเหรอ" วกวนตอบ"เป็นผู้ชายรึเปล่า..ไปซื้อน้ำแค่นี้ก็ไปซื้อให้ไม่ได้" ชะเอมใช้หางตามองวกวน"แล้วมันเรื่องอะไรของกูที่ต้องไปซื้อให้มึง..ร้านน้ำก็อยู่ใกล้แค่นี้มึงก็ไปซื้อเองสิ" วกวนชี้นิ้วชี้เรียวยาวไปทางร้านน้ำที่อยู่ไม่ไกลนัก"วกวน..ไปซื้อน้ำให้เราหน่อยได้ไหม" น้ำขิงเอ่ยปากบอกวกวน"ได้คร้าบบบ..เดี๋ยวจะเหมามาให้ทั้งร้านเลย~" วกวนตอบกลับน้ำขิงเสียงหวาน"เสียงที่สามสิบแปด..ไม่เข็ดสินะโดนกระทืบจนอ่วมขนาดนั้นยังไม่เข็ด?..สงสัยรอบนี้ต้องให้พี่ไมค์ไทสันกระทืบเข้าที่ปากของแกหนักๆซะแล้วกระทืบให้ปากของแกขยับไม่ได้เลย" ชะเอมบิดยิ้มร้ายใส่วกวนพลางกลอกตามองบนใส่วกวนอย่างมีจริต"ปากมึงก็ไม่ต่างจากกูนักหรอก" วกวนว่าให้ชะเอมพลางกระแทกหมัดลงที่ท่อนแขนเรียวเล็กของชะเอมอย่างไม่แรงนักก่อนจะเดินออกไปซื้อน้ำมาให้น้ำขิง"ขอแทรกคิวแป๊บนึงได้ไหม" วกวนเด

ตอนที่ 36"เอาบิ๊กไบค์ออก" มาเฟียหนุ่มออกคำสั่งเสียงเรียบกับเซนมือซ้ายคนสนิทในขณะที่กำลังเดินลงมาจากบันไดชั้นสองของบ้านพร้อมกับน้องสาว"วันนี้นายจะขับบิ๊กไบค์เหรอครับ" เซนเอ่ยถามเจ้านายหนุ่มด้วยเป็นห่วงความปลอดภัยของคุณหนูคนเล็กของบ้าน"กูบอกให้ไปเอารถออก" มาเฟียหนุ่มตวัดตามองมือซ้ายคนสนิทอย่างนึกลำคาญ"นายจะขับบิ๊กไบค์ไปดื่มโดยที่มีคุณหนูไปด้วยเหรอครับ""มึงมีปัญหาอะไรกับคำสั่งของกู""เปล่าครับ" เซนรีบเดินออกไปเอารถบิ๊กไบค์ออกมาให้ผู้เป็นนายตามคำสั่ง- - - - - - - -"พี่ชาย..อุ้ม" น้ำขิงออดอ้อนพี่ชายเสียงหวานในขณะที่ไฟกำลังสวมเสื้อแขนยาวหนังสีดำอยู่ข้างๆเธอ"ใส่ไว้" มาเฟียหนุ่มสวมหมวกกันน็อคให้น้องสาวอย่างเบามือก่อนจะก้าวขานั่งคร่อมบนบิ๊กไบค์สีดำคันหรูพลางออกแรงแขนยกใต้ข้อพับรักแร้ของน้องสาวขึ้นมานั่งคร่อมบนถังน้ำมันรถบิ๊กไบค์โดยที่มาเฟียหนุ่มจัดท่าทางให้น้องสาวนั่งหันหน้าเข้าหาเขา"กอดไหม" มาเฟียหนุ่มเอ่ยถาม น้ำขิงพยักหน้ารับอย่างไม่เรื่องมากพลางสวมกอดเอวสอบของพี่ชายเอาไว้แน่น"ถ้าไม่อยากตกก็กอดแน่นๆ" น้ำขิงกระชับแรงกอดรัดเอวสอบของพี่ชายแน่นขึ้นตามที่พี่ชายบอก"พี่ชายขับช้าๆนะน้องกล

ตอนที่ 38"โดนยุงกัดมาใช่ไหม" นักรบเอ่ยถาม "นี่ยา..ยุงที่มหาวิทยาลัยเยอะหน่อยจะไปนั่งที่ไหนก็ระวังหน่อยอย่าให้ยุงมันกัดบ่อย" นักรบยื่นครีมทาผิวหนังหลังยุงกัดหลอดสีส้มให้กับน้ำขิง"ขอบคุณค่ะ" น้ำขิงผายมือรับครีมหลอดนั่นมาตามมารยาท"มีแฟนรึยัง" คำถามตรงไปตรงมาของนักรบทำให้น้ำขิงนิ่งไป "มีใครในใจหรือยังถ้ายังไม่มี..พี่ขอจีบเราเลยได้ไหม"ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะประตูห้องพักของอาจารย์ดังขึ้นสองครั้งก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกโดยฝีมือของวกวนและชะเอม"ขอโทษที่เสียมารยาทค่ะ..พอดีท่านอธิการบดี..พี่ชายของน้ำขิงให้มาตามน้ำขิงกลับบ้านค่ะ" ชะเอมเน้นคำว่าอธิการบดีอย่างจงใจก่อนจะเดินเข้ามาจูงมือของน้ำขิงออกไปจากห้องพักของอาจารย์ทันที"ขอเตือนว่าอย่ายุ่งกับน้ำขิงถ้าไม่อยากมรณะก่อนอายุขัย" วกวนพูดตักเตือนนักรบก่อนจะยกกองเอกสารใบงานสำหรับที่จะเรียนพรุ่งนี้ออกไปทันทีคำพูดของวกวนสร้างความงุนงงให้นักรบไม่น้อย"น้ำขิง..รีบไปหาพี่ชายที่ห้องอธิการบดีสิ" ชะเอมหันมาบอกกับน้ำขิงที่เดินมือไม้สั่นอยู่ข้างๆของเธอก๊อก~ก๊อก~"เข้ามา" น้ำเสียงทุ่มต่ำที่คุ้นเคยดังเล็ดลอดออกมาจากห้องพักของอธิการบดี น้ำขิงก้าวขาเรียวสวยเดินเ

ตอนที่ 40วันต่อมา08 : 00 น."อึก" น้ำขิงนั่งทานโจ๊กผ่านม่านน้ำตาพร่ามัวในชุดนักศึกษาถูกระเบียบอยู่บนเก้าอี้โต๊ะทานอาหาร"ถ้าเจ็บก็ไม่ต้องไปเรียน" มาเฟียหนุ่มเอ่ยบอกน้องสาวเสียงเรียบก่อนจะเดินเข้ามาอุ้มน้องสาวขึ้นในท่าเจ้าสาวเดินตรงขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเองบนชั้นสองของบ้านทันที"นอนลงไป" มาเฟียหนุ่มกดไหล่มนของน้องสาวลงนอนบนเตียงนอนของตัวเอง"อึก..น้องต้องไปเรียนแล้ว" น้ำขิงสะอื้นไห้ด้วยไม่อยากอยู่ใกล้กับพี่ชายอีก"ฉันบอกให้นอนลงไป" มาเฟียหนุ่มออกคำสั่งเสียงเข้มพลางก้าวขายาวขึ้นมานั่งคร่อมร่างเล็กเอาไว้"อึก..น้องไม่อยากอยู่กับพี่ชายแล้ว..ฮือๆ" กำปั้นเล็กกระหน่ำฟาดลงหน้าท้องแกร่งของพี่ชายด้วยความน้อยใจ"ทำไม..จะไปหาอดีตชู้รักของเธอเหรอ" มือหนาบีบปลายคางมนของน้องสาวอย่างแรงจนน้ำขิงเบ้หน้าด้วยความเจ็บ"อึก..พี่ชายพูดอะไรคะ..น้องไม่เคยทำแบบนั้น""ฉันไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นฉันมีแค่เธอคนเดียวในตอนที่เธอมองหน้าผู้ชายคนอื่นฉันขอให้เธอคิดถึงหน้าฉันเอาไว้เป็นคนแรก" มาเฟียหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาขบกัดซอกคอขาวผ่องของน้องสาวสร้างรอยความเป็นเจ้าของซ้ำรอยเดิมจากเมื่อคืนจนน้ำขิงรู้สึกเจ็บแปลบตามรอยเขี้