All Chapters of โลกันตร์คนคลั่งรัก SM25+++: Chapter 1 - Chapter 10

บทนำ“พี่ชาย..ปล่อยน้องนะ” น้ำขิง พยายามดีดดิ้นออกจากอ้อมกอดรัดแน่นของ ไฟ ผู้เป็นพี่ชายต่างสายเลือดที่แอบทำกุญแจผีไขเข้ามาในห้องนอนของเธอหวังจะข่มขืนเธอ วันนี้ทั้งคฤหาสน์หรูมีเพียงแค่เธอและพี่ชายและบรรดาเหล่าบอดี้การ์ดนับร้อยคนที่ยืนเฝ้าอารักขาความปลอดภัยบริเวณรอบคฤหาสน์หรูอันกว้างใหญ่แห่งนี้วันนี้บิดาและมารดาของไฟออกไปงานเลี้ยงตั้งแต่สองทุ่ม จนตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มแล้วพวกเขาก็ยังไม่กลับ เวลานี้เป็นเวลาทองอันดีที่ไฟจะได้สานสัมพันธ์สวาทกับน้องสาวต่างสายเลือดสักทีไฟทำแบบนี้อยู่หลายครั้งตั้งแต่น้ำขิงย้ายเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์ แต่ก็ทำไม่สำเร็จสักครั้งเพราะทั้งคฤหาสน์ไม่ได้มีเพียงแค่เขาและเธออาศัยอยู่ มันไม่ง่ายเลยที่เขาจะได้เธอมาเป็นเมีย เพราะเธอกับมารดาของเขาตัวติดกันตลอดเวลา ไฟ หรือ โลกันตร์ เกิดในตระกูลมาเฟียของญี่ปุ่น คิมหันต์ผู้บิดาของเขา เป็นชาวญี่ปุ่น คิมหันต์ หรือ ยามาโตะ โฮมูระ เป็นอดีตเจ้าชายแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น เคยเป็นรัชทายาทลำดับที่สอง ส่วนมารดาของไฟ คือ อุรัสยา ยามาโตะ ชื่อเล่นว่า พริบพราว เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกา พริบพราวแต่งงานกับคิมหันต์จึงเปลี่ยนนามสกุล จากเดิมใช้นามสกุ

ตอนที่ 3@หลายวันต่อมา“วันพรุ่งนี้ลูกว่างไหม” พริบพราวเดินเข้ามาเอ่ยถามลูกชายที่นั่งทำงานอยู่ภายในห้องทำงานใหญ่ของคฤหาสน์หรูพริบพราวอุ้มน้ำขิงนั่งลงบนตักของเธอเด็กน้อยเอาแต่จ้องมองพี่ชายต่างสายเลือดตาใสแป๋ว“แม่มีอะไร” ไฟถามผู้เป็นแม่เสียงเรียบโดยที่สายตาคมกริบไม่ได้ล่ะไปจากเอกสารตรงหน้า“พรุ่งนี้ลูกช่วยไปงานวันพ่อที่โรงเรียนน้องแทนพ่อเขาหน่อย”“แม่จะให้ผมไปนั่งบนเวทีให้ลูกสาวคนโปรดของแม่ไหว้?” ไฟเงยหน้าออกจากกองเอกสารตรงหน้ากล่าวถามผู้เป็นแม่เสียงเขียว ให้ตายสิ เขาไม่ได้อยากจะเป็นพ่อเลี้ยงของเธอเสียหน่อย เขาอยากจะเป็นคนรักของเธอต่างหาก@วันต่อมา@โรงเรียนนานาชาติxxxไฟเดินอุ้มน้องสาวต่างสายเลือดแนบอกแกร่งเดินเข้ามาในหอประชุมใหญ่ของโรงเรียนผู้ปกครองต่างพากันมองมาที่เขาเป็นตาเดียวกันด้วยท่าทางที่น่าเกรงขามบวกกับอายุของเขาที่ดูเหมือนจะเป็นผู้ปกครองที่อายุน้อยที่สุดในหอประชุมแห่งนี้"เรียนเชิญผู้ปกครองของนักเรียนชั้นเกรดหกขึ้นมานั่งบนเวทีได้เลยค่ะ" คุณครูสาวสวยที่ทำหน้าที่เป็นพิธีกรพูดขึ้นทำให้มาเฟียหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินขึ้นไปนั่งรอน้ำขิงขึ้นมาไหว้พร้อมๆกับคุณพ่อของเด็กๆคนอื่นๆ

“ให้พี่เขาสอนการบ้านไปก่อนนะเดี๋ยวแม่ลงไปเอาของว่างขึ้นมาให้” พริบพราวพูดจบจึงรีบเดินลงไปเตรียมของว่างทันที น้ำขิงยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าประตูไม่กล้าเข้าไปด้านในห้องนอนของตัวเองด้วยกลัวว่าพี่ชายต่างสายเลือดจะกลั่นแกล้งเธอเหมือนวันนั้นอีก“เข้ามา” มาเฟียหนุ่มออกคำสั่งเสียงเรียบเขาถือวิสาสะขึ้นไปนอนรอน้องสาวบนเตียงนอนสีชมพูขนาดคิงไซส์ของเธออย่างสบายใจ“ถ้ายังไม่เข้ามา..เธอจะเจ็บตัว” คำขู่ของมาเฟียหนุ่มทำให้เด็กน้อยต้องจำใจเดินเข้ามานั่งลงบนโซฟาภายในห้องนอนหลีกเลี่ยงการขึ้นไปนั่งบนเตียงนอนกับเขา เธอเลือกที่จะเปิดประตูค้างเอาไว้เมื่อที่มาเฟียหนุ่มจะได้ไม่กล้าทำอะไรเธอ“บอกหลายครั้งแล้วว่าอย่าหวงตัวเวลาอยู่กับฉัน..ขึ้นมานี่” น้ำเสียงดุดันของมาเฟียหนุ่มทำให้น้ำขิงต้องเดินขึ้นมานั่งบนเตียงนอนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้“จะให้ฉันสอนบทไหน” มาเฟียหนุ่มเปิดหนังสือเรียนของน้องสาวออกมาอ่านดูพลางกล่าวถาม“บทที่สองค่ะ”“มานั่งตรงนี้” มือหนาตีหน้าขาแกร่งของตัวเองเบาๆ ทำให้น้ำขิงต้องคลานเข้ามานั่งตรงกลางระหว่างขาของเขาอย่างไม่มีทางเลือก“อ๊ะ!..จะทำอะไรคะ” น้ำขิงสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเมื่อมือใหญ่บีบเคล้นหน้าอก

ตอนที่ 7“ทีกับฉันทำเป็นหวงตัวทีกับผู้ชายคนอื่นยิ้มหน้าระรื่นทำตัวระริกระรี้” มาเฟียหนุ่มพ่นวาจาร้ายกาจออกมาก่อนจะฉีกกระชากเสื้อนักเรียนของน้องสาวจนมันขาดวิ่น ตุ้บ!!“ฮือๆ! น้องเจ็บ” น้ำขิงร้องไห้ปล่อยโฮดังลั่นห้องนอนเมื่อถูกพี่ชายต่างสายเลือดผลักร่างเล็กของเธอล้มลงบนเตียงนอนอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บบริเวณที่ถูกกระแทก“ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้ยุ่งกับผู้ชายคนอื่น” พูดจบมือใหญ่ก็ฉีกกระชากเสื้อชั้นในตัวจิ๋วออกอย่างรวดเร็วเผยให้เห็นหน้าอกใหญ่ขนาดพอดีมือริมฝีปากหนาตะโบมดูดดึงยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่ออย่างแรงลิ้นสากลากลิ้นเลียวนรอบยอดอกสีสวยใช้ปากดุนจนยอดปทุมถันแข็งชันเป็นไต พลางใช้มือใหญ่เกี่ยวขอบแพนตี้สีชมพูออก“ฮือๆๆคุณแม่!” น้ำขิงดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวดและกลัวเธอตะเบ็งเสียงร้องเรียกผู้เป็นมารดาราวกับจะขาดใจ “อึก..อื้อ!” คำพูดของน้ำขิงกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อถูกมาเฟียหนุ่มจูบปิดปากไม่ปล่อยให้เธอส่งเสียงร้องออกมาอีก มือใหญ่เขี่ยติ่งเกสรสีสวยไปด้วยนิ้วหัวแม่มือเขี่ยเม็ดเกสรถี่ๆเขี่ยจนร่องเล็กเริ่มแฉะ“หึ..ไม่น่าเชื่อว่าเด็กอย่างเธอจะมีอารมณ์กระสันแล้ว” มาเฟียหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอหนาเบาๆอย่างพึ

ตอนที่ 9"พอแล้ว.." น้ำขิงปัดมือของพี่ชายออกเพราะอยากจะรีบเดินไปหาผู้เป็นมารดาจึงกระโดดลงจากเตียงหมายจะเดินเข้าไปหาผู้เป็นมารดาที่ห้องครัว"จะไปไหนเด็ก..ยังทำแผลไม่เสร็จเลย" อชิเอ่ยเรียกน้ำขิงเอาไว้ในตอนที่เธอกำลังจะเดินพ้นจากประตู"กลับมาเกี๊ยว" น้ำเสียงดุดันของไฟทำให้น้ำขิงเดินถอยหลังกลับมานั่งที่เดิม"แก้มน่ะแก้ม" พนาเอ่ยแซวแก้มป่องๆอมชมพูระเรื่อของน้ำขิงอย่างนึกเอ็นดู "กินหมูหมดไปกี่ตัวแล้ว""หลายตัว" น้ำขิงตอบกลับเพื่อนของพี่ชายตาแป๋วคำตอบของเธอเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากไฟได้ไม่ยาก"ไอ้ไฟมึงยิ้มเป็นแล้วเหรอ" อชิเอ่ยแซวเพื่อนรักทำให้ไฟหุบยิ้มทันที"ดูมึงเป็นคนพูดมากนะเวลาอยู่กับน้องสาว" พนาเอ่ยแซวขึ้นอีกคน"เย็นชากับทุกคนยกเว้นน้องสาวคนเดียวสินะถึงได้ดูแลเป็นห่วงเป็นใยดีขนาดนี้" อชิยืนกอดอกมองเพื่อนรักอย่างจับผิด"กูจะเป็นยังไงพวกมึงไม่ต้องเสือก" ไฟพ่นคำหยาบคายพลางตวัดตามองเพื่อนรักอย่างนึกรำคาญ"ปรึกษากูได้นะ..ถ้าอยากได้วิธีจีบเด็ก" พนาพูดขึ้นพลางยักยิ้มมุมปาก ไฟไม่ได้ตอบกลับอะไรเพื่อนรักเขายืนทำแผลให้น้ำขิงต่ออย่างเงียบๆ@วันต่อมา"อึก..พี่ชายน้องไม่เอาหน้าม้าเต่อแบบนี้..ฮือๆ" น้ำขิง