All Chapters of แผนร้ายรักของท่านประธาน : Chapter 11 - Chapter 20

12 แพ้ทางอธินอธินเกี่ยวผมที่ปกใบหน้าทัดหูให้หญิงสาว“โห่ ขอบคุณมากค่ะ” ใบหน้าของพลอยลินแดงก่ำ เกิดมาไม่มีเคยมีใครใส่ใจเธอเช่นนี้มาก่อน“พลอย ถ้าหากพี่ไม่ได้มีเงินทองมากมาย พลอยยังจะชอบพี่ไหม” ดวงตาดำนิลย์ไล่สำรวจใบหน้าหวาน เลื่อนมาถึงลำคอขาวระหงนวลเนียน“หึ หึ ตอนนี้พี่ธินก็ไม่มีเงินนะคะ” ใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมเสียงหัวเราะน้อย ๆ ทำให้อธินเพิ่งคิดได้ว่า มาอยู่กับพลอยลินเกือบอาทิตย์ทุกสิ่งทุกอย่างเธอเป็นคนจ่ายให้เขาทั้งหมด และตอนนี้เขามีโทรศัพท์ที่สามารถสมัครแอปธนาคารได้แล้ว ถ้าหากอยู่ ๆ โอนเงินให้เธอขึ้นมาเฉย ๆ เธอก็คงต้องถามว่าไปเอาเงินมาจากไหน ถ้าหากให้อำพลสั่งของที่เธอขาย เขาก็ขี้เกียจมานั่งแพ็ค  อธินพยายามนั่งคิดหาหนทางอยู่นาน“พลอยดูนี่ดิ มีคนโพสต์หาคนเขียนบทความ 1 หน้ากระดาษ A4 ให้ตั้ง 5 แสนนะ” อธินยื่นหน้าจอไอแพคที่เธอให้เขายืมให้เธอดู“พี่ว่า พลอยควรส่งไปนะ”“พลอยว่า น่าจะเป็นสแกมเมอร์มากกว่าค่ะ อะไรจะให้เยอะขนาดนี้”“แต่พี่ว่าไม่น่าจะใช่ พลอยลองติดต่อไปซิ ก็ไม่มีอะไรเ

14 โดนจับได้อธินเมาจนขับรถกลับไม่ไหว ลำบากอำพลต้องมาส่งตามคาด เมื่อพลอยลินเปิดประตูห้องก็จำอำพลได้ว่าเคยเจอเมื่อหลายอาทิตย์ก่อนในห้างสรรพสินค้า แล้วอธินเคยบอกพลอยลินว่า เขาหนีอำพล ๆ เป็นพี่ชายสุดเหี้ยมของภรรยาเก่า แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมทั้งสองถึงมาด้วยกันได้หลังจากทั้งสองช่วยประคองอธินนอนบนโซฟา สายตาของพลอยลินจ้องมองอำพลอยู่เนื่อง ๆ“มีอะไรอยากถามก็ถามมาเถอะ มองซะขนาดนี้แล้ว”“ครั้งก่อนที่เราเจอกัน คุณมาตามหาพี่ธินใช่ไหมคะ”“ใช่”“แล้วคุณกับพี่ธินเป็นอะไรกันแน่เหรอคะ”“เป็นเพื่อนแล้วก็…”“แล้วก็อะไรคะ….”“เธออยากรู้อะไร ก็รอถามอธินดีกว่า อย่าให้ฉันต้องพูดเลย มันไม่ดี”“แต่พี่ธินไม่เคยบอกอะไรฉันเลย…ที่คุณบอกว่า ฉันหน้าตาเหมือนน้องสาวคุณที่เสียไป แล้วน้องสาวคุณที่เสียไปเพราะตรมใจอย่างนั้นเหรอค่ะ ตรมใจจากใคร…คนรักของน้องสาวคุณคือพี่ธินใช่ไหม” คำถามที่พ

16 ความจริงจากปากอำพล กริ๊ง เสียงกริ๊งประตูห้องดัง ดึงพลอยลินออกจากภวังค์ เธอมองนาฬิกาเพิ่งบ่ายโมง ทำไมอธินจึงกลับบ้านเร็วจัง แล้วไม่ใช้รหัสเปิดประตูเข้ามา แต่เมื่อมองตาแมวก็เห็นเป็นอำพล“มีอะไรหรือเปล่าคะ” พลอยลินรีบเปิดประตูเพราะคิดว่า น่าจะเป็นเรื่องงาน“มาเอาเอกสารให้อธินอะ” อำพลเดินไปหยิบเอกสารในกระเป๋าก่อนจะอ่านอย่างละเอียด ถ้าหากขืนหยิบผิดไปมีหวังโดนอธินด่าเละแน่“อ่อ ค่ะ”“แล้วเป็นอย่างไรบ้าง เธอมาอยู่นี่ปรับตัวได้ยัง” อำพลหันมองหน้าหญิงสาว“ก็เริ่มจะได้แล้วค่ะ”“อืม ดีแล้ว” ร่างสูงกำลังจะก้าวเท้าหันหลังออก แต่ก็มีเสียงเล็กตามหลัง“คุณอำพลขอบคุณมาก ๆ นะคะ ที่ช่วยดูแลพี่ธินช่วงที่พ่อแม่พี่ธินเสีย”พลอยลินได้ฟังคำบอกเล่าจากอธิน แล้วรู้สึกซาบซึ้งใจครอบครัวของอำพลที่คอยดูแลอธินอย่างดี

18 ครั้งแรก 2 วันผ่านไป อาการของอธินหายเป็นปกติ เสียงโทรศัพท์หลายสิบสายโทรตามเขาทั้งวันจนแบตหมด ซึ่งไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใครโทรมาตาม“พี่ธินจะไม่รับหน่อยเหรอคะ”“ไม่เป็นไรหรอก เป็นเบอร์ของอำพลพี่ทำงานเสร็จหมดแล้วก่อนจะมานี่ ปล่อยให้มันจัดการเองบ้าง”“อุ้ย พี่ธิน!” อธินคว้าพลอยลินดึงล้มทับร่างอันกำยำของตัวเอง“พี่ธินทำอะไรคะ”“ก็คิดถึงเมีย อยากกอดเมียเฉย ๆ ไม่ได้เหรอ”“ใครเมียพี่”“ก็พลอยลินไงค่ะ”“มั่วแล้ว”อธินมองลึกเข้าไปในดวงตา แล้วจู่โจมด้วยตัณหา กดจูบริมฝีปากแดง ลิ้นแทรกซ้อนเข้าไปลิ้มลองรสหวานในโพรงปาก อย่างเนิ่นนานและละมุน“ฮือ”พลอยลินทุบอกเมื่อขาดอากาศหายใจ ๆ เต้นแรง เธอไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครมาก่อน แต่ความปราถนาเพิ่มขึ้นไม่หยุด เมื่อหายใจได้เต็มปอดริมฝีปากบางเป็นฝ่ายก้มจูบอี

20 จับตัวได้แล้วอธินยังคงอยากเห็นว่า ที่เธอหนีมาเป็นเพราะเธอมีคนอื่นหรือเปล่า เขายังคงนั่งนิ่งจ้องมองหญิงสาวอย่างเงียบ ๆ แต่ก็ไม่เห็นมีใครก็มีแต่พนักงานร้านจะว่าพนักงานร้านก็ไม่เชิงที่เทียวไล้เทียวขื่อ ยิ่งเห็นก็ยิ่งน่าหมั่นไส้จริง ๆ“เย็นนี้คุณพลอยว่างไหมครับ ผมอยากชวนคุณพลอยไปทานข้าว พอดีมีร้านมาเปิดใหม่อร่อยมากเลย”บาริสต้าหนุ่มรวบรวมความกล้าเดินมายันโต๊ะที่เธอนั่งก่อนเอ่ยปากชวน“ชวนพลอยเหรอคะ” เธอผละสายตาออกจากหน้าจอคอม“ใช่ครับ”“อืม”“ก็ได้ค่ะ” ไม่ใช่เพราะเห็นเขาหล่อ แต่อยากมีคนพื้นที่เป็นเพื่อน เพราะไม่แน่เธออาจจะอยู่ที่นี้ต่ออีกหลายเดือน มีเพื่อนอยู่นนี่ไว้ก็ไม่เสียหาย ใบหน้าหล่อเหล่ายิ้มไม่หุบเมื่อเห็นเธอตอบตกลง“ผมสามารถออกไปได้ตอนนี้” เขามองดูเวลาประมาณ 4 โมงเย็น“ไม่เป็นไรค่ะ รอให้คุณเลิกงานก่อนก็ได้ค่ะ พลอยยังไม่หิว”“ไม่เป็นไรครับ ผมอยากพาคุณพลอยนั่งรถชมวิวเกาะภูเก็ต