《In the Garden of Secrets ปรารถนาเร้นรัก》全部章節:第 1 章 - 第 10 章

30 章節

บทที่ 1.1 More than a secret เพียงปรารถนา

“คุณเคยแอบรักใครสักคนจนหมดหัวใจมั้ยความรักข้างเดียวที่ทำให้หัวใจรู้สึกอบอุ่นมีแรงผลักดันความรักอันงดงามที่แม้จะรู้ว่าเขามีเจ้าของถึงอย่างนั้นขอเพียงแค่ได้ดูอยู่ห่างๆ ก็มีความสุขแล้ว”*************ท่ามกลางความพร่าเลือนสับสน แอร์เย็นฉ่ำสัมผัสผิวกายอันเร่าร้อนของฉัน อาการมึนงงสับสนซึ่งเกิดจากวิสกี้ราคาแพง ทำให้สติของฉันเริ่มรางเลือน ถึงอย่างนั้นสัมผัสที่กำลังลูบไล้กลับชัดเจนในความรู้สึกฉัน ‘เจี่ยนซีหลิว’ กำลังพยายามปรือตามองเงาร่างกำยำซึ่งทาบทับอยู่บนเรือนกาย ความงุนงงทำให้ฉันได้แต่พยายามรวบรวมสติ ถึงอย่างนั้นใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้า กลับทำให้ความทรงจำมากมายค่อยๆ หมุนวนเข้ามาคลับคล้ายคลับคลาว่าเมื่อครู่เราทั้งสองคนนั่งอยู่ในผับ ฉันนั่งมองเขาอยู่ตั้งนาน เขากลับไม่สนใจที่จะมองมาเขา ‘หลี่เหยียนเสียง’ รุ่นพี่ที่ฉันแอบหลงรักมานานกว่าสิบปีใช่...รักข้างเดียวสิบปีน่าหัวเราะใช่มั้ย แต่สำหรับฉันมันไม่ใช่เลย ทุกอย่างมันงดงามแม้ว่าเขาจะไม่รู้ ฉันไม่เคยสารภาพเพียงแอบมองอยู่ห่างๆ มองเขากับแฟนสาวซึ่งเป็นรุ่นพี่เช่นกัน เดินพูดคุยกันอย่างสนิทสนมฉันเข้าเรียนมัธยมปลายชั้นปีแรก ตอนที่เขากำลังเรี
last update最後更新 : 2026-05-05
閱讀更多

บทที่ 1.2

เสียงสบถดังขึ้นแต่ทุกอย่างก็สายเกินไป ฉันเจ็บจนไม่อาจขยับ ใบหน้าเหยเกจนเขาต้องก้มลงมาจูบกระหวัดปลายลิ้น“ทำไมไม่บอกก่อน”เขาถามเสียงพร่าเมื่อผละออก ใบหน้าหล่อเหลาเองก็คล้ายกำลังทรมานไม่ต่างไปจากฉัน “คุณ...ยังโอเคอยู่มั้ย”ภายในของฉันเต้นตุบ ความเจ็บคล้ายเจือจางลงบ้าง กำลังจะตอบแต่เขากลับเริ่มขยับ“ผม...ไม่ไหวแล้ว”ทุกสิ่งทุกอย่างพร่าพรายจนได้แต่เอื้อมมือออกไปไขว่คว้า เสียงหอบกระเส่าดังขึ้นข้างหู ร่างแกร่งกระทั้นกระแทกจนฉันโยกคลอน ส่วนประสานร้อนเร่าจนฉันได้แต่ครวญครางเพื่อระบายความพลุ่งพล่านเขาทั้งอ่อนโยนและดิบเถื่อนในเวลาเดียวกัน จังหวะตอกตรึงของเขาลึกล้ำหนักหน่วง สองมือกอบกุมเคล้นคลึง ริมฝีปากฟอนเฟ้นผิวกายจนฉันสะท้านไหว ยินยลเสียงคำรามอย่างพึงพอใจของเขาใบหน้าหล่อเหลาแนบชิดเข้ามา ฉันทำได้เพียงปรือตามองเขา กระทั่งจุมพิตอ่อนโยนประทับลงมาอีกครั้ง ฉันจึงได้แต่รับไว้และตอบสนองอย่างเท่าเทียมกายส่วนบนถูกเขารุกเร้า ส่วนล่างถูกบดเบียด ความกระสันวาบหวามแล่นพล่านไปทั่วผิวกาย เมื่อเขากดเอวสอบจ้วงลึก ฉันได้แต่อ้าปากครวญครางด้วยความซาบซ่าน รับรู้ว่าเขาเร่งจังหวะจนกายโยกคลอนความพร่าพรายแล่นขึ้นม
last update最後更新 : 2026-05-05
閱讀更多

บทที่ 1.3

หนึ่งเดือนหลังจากการลาพักร้อนของฉัน อยู่ๆ บอร์ดบริหารของโรงแรมมีการเปลี่ยนแปลง หลายตำแหน่งถูกโยกย้าย หลายคนถูกปลด บางคนได้รับการเลื่อนขั้นและขึ้นเงินเดือน หนึ่งในคนที่ได้ขึ้นเงินเดือนจนหน้าบานก็คือฉันเอง...เจี่ยนซีหลิว“ไงจ้ะคนสวย ช่วงนี้มีเรื่องดีๆ ไม่หยุดหย่อนเลยนะ ขนาดเดือนที่แล้วได้ลาพักร้อนแอบเที่ยวคนเดียว ตอนนี้ยังมีข่าวดีอีก” จ้าวเหม่ยมองใบหน้ายิ้มแย้มของฉันแล้วอดหยอกล้อด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้“อย่าเลย เธอเองก็ยิ้มไม่หุบเลยนี่นะ”“ได้ยินว่าท่านประธานคนใหม่จะมาในอีกไม่กี่วัน เธอว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”ฉันได้แต่ส่ายหน้า “ไม่รู้สิ เสียดายที่ประธานลี่ยอมขายหุ้นเสียได้ ประธานที่ทั้งสวยทั้งเก่งและเข้าใจพนักงานผู้หญิงด้วยกันแบบนี้หายาก”“ก็นั่นน่ะสิ ไม่รู้ว่าท่านประธานคนใหม่มาแล้วจะเกิดการเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินหรือเปล่า ได้ยินมาว่าเขากวาดซื้อหุ้นเกือบหกสิบเปอร์เซ็นต์ในราคาสูงลิ่วเลยนะ”จบประโยคนั้นฉันก็รีบสะกิดจ้าวเหม่ยเพราะหัวหน้าของเรากำลังเดินเข้ามาในห้อง ด้านหลังยังมีพนักงานใหม่อีกสองคน ดูท่าแล้วคงเพิ่งมาเริ่มงานวันแรกโรงแรมเจ.ซี.แกรนด์ เดิมทีเป็นโรงแรมเพียงสี่ดาว ตอนน
last update最後更新 : 2026-05-05
閱讀更多

บทที่ 1.4

มองไปนอกหน้าต่างซึ่งฝนเริ่มโปรยปราย หัวใจของฉันสงบราวท้องทะเลที่ไร้คลื่น บางทีฉันก็เคยคิดว่าชีวิตของฉันเรียบง่ายเกินไป หรือเพราะอย่างนี้ฉันเลยดั้นด้นไปฝรั่งเศส ทันทีที่ได้ยินข่าวจากหลี่เหยียนเสียงแม้ไม่คาดหวังว่าจะพบแต่ก็ยังออกเดินทาง กระทั่งความบังเอิญอันสมควรตายนั้นเกิดขึ้น และฉันก็กลับมาด้วยความห่อเหี่ยว ทั้งที่บอกตัวเองว่าไม่เสียใจในสิ่งที่เกิดขึ้น“ฉันนี่ท่าจะบ้า ติว่าชีวิตราบเรียบน่าเบื่อก็เลยหาเรื่องใส่ตัวสินะ” ฉันพึมพำกับตัวเองเอาละ...ฉันถอนหายใจออกมาพร้อมกับลุกขึ้นเดินกลับเข้าห้องนอน ในใจคิดว่าสมควรกลับมาใช้ชีวิตราบเรียบน่าเบื่อแบบเดิมๆ ได้แล้ว เลิกคิด เลิกคร่ำครวญ เพราะถึงยังไงก็ไม่อาจย้อนเวลากลับไปได้ชีวิตของฉันสมควรกลับมาเป็นแบบเดิม หากไม่ใช่เพราะ ใบหน้าหล่อเหลาซึ่งเดินนำกลุ่มผู้บริหารเข้ามาในโรงแรม จะไม่ใช่เขาคนนั้น‘หลี่เหยียนเสียง’ฉันยืนตัวแข็งทื่ออยู่ในแถวที่เข้ามายืนรอต้อนรับ ขณะที่คนของเอส.เค.กรุ๊ป กำลังจับมือทักทายกับผู้บริหารของโรงแรมเจ.ซี.แกรนด์สวรรค์!!!ฉันได้แต่ลอบอุทานในใจ พยายามควบคุมสีหน้าแตกตื่นของตัวเอง กระทั่งค่อยๆ เดินถอยหลังมาสองก้าว จ้าวเหม่ยสังเก
last update最後更新 : 2026-05-05
閱讀更多

บทที่ 1.5

มองตัวเองในกระจกห้องน้ำหลังล้างหน้าล้างตา ผู้หญิงที่กำลังจ้องตรงมาทำให้ฉันอดเม้มปากไม่ได้ ฉันมั่นใจว่าตัวเองดูแตกต่างจากวันนั้น เขาอาจจะจำฉันไม่ได้ใครจะรู้ แต่ก็อดกลัวไม่ได้...หากเขารู้จะรังเกียจหรือไม่...หากเขารู้จะคิดว่าฉันเป็นพวกสต็อคเกอร์หรือเปล่า…เรียนมัธยมเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน บังเอิญพบกันที่ฝรั่งเศส กระทั่งมีค่ำคืนที่วาบหวาม หลังจากนั้นก็ยังเวียนมาพบที่ทำงาน...ฉันหลับตาถอนหายใจออกมาอย่างหวาดหวั่น ความเครียดเกาะกุมจนรู้สึกปวดศีรษะหนึบ ทำไมไม่เคยได้ยินว่าเขากับเฉินคุนรู้จักและสนิทสนมกัน...ทำตัวเองแท้ๆ“หลบได้วันหนึ่งก็วันหนึ่ง เขาคง...จำฉันไม่ได้หรอก ก็แค่คู่นอนคืนเดียว”ภาพจำในวันนั้นยังคงชัดเจน เด็กหญิงคนหนึ่งที่วิ่งเข้าสู่อ้อมกอดของเขา ทั้งยังเรียกเข้าว่าแดดดี้ไม่รู้ว่าฉันผ่านวันนี้มาได้ยังไง ถึงตอนนี้เลิกงานแล้วก็ยังไม่อยากจะเชื่อ ฉันพาร่างสะโหลสะเหลกลับมาถึงอพาร์ทเม้นสองห้องนอน อาการปวดศีรษะเต้นตุบจนต้องค้นทุกซอกมุมเพื่อหายาแก้ปวด“ดี...ดีจริงๆ” เหลือแต่กระปุกเปล่าๆฉันหงุดหงิดมากแต่ก็อดทนเดินลงมาชั้นล่างเพราะมีร้านขายยาไม่ไกลนักอายุก็ไม่นับว่าน้อยแต่ฉันกลับยัง
last update最後更新 : 2026-05-05
閱讀更多

บทที่ 1.6

ความจริงฉันควรเรียกเขาว่าประธานหลี่อย่างที่ใครๆ ในโรงแรมเรียกเขา “ฉันไม่คิดว่านี่เป็นการพบปะระหว่างประธานกับพนักงานตัวเล็กๆ ในองค์กรที่สมควรเกิดขึ้น”“นั่นสินะ”เขาเอนตัวลงพิงพนักเก้าอี้ บนเรือนกายแกร่งยังคงมีสูทเต็มตัวราคาแพงซึ่งยังคงเนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้ว “ได้ยินมาว่าเดือนที่แล้วคุณลาพักร้อน”ฉันสะดุ้งกำมือแน่นเข้าจนข้อนิ้วซีดขาว “ฉันมีสิทธิ์ตามกฎหมายในการลาพักร้อน”“ก็จริง” เขาพยักหน้าเห็นด้วย ใบหน้ายังคงเรียบเฉย แต่แววตากลับสามารถให้ความรู้สึกคล้ายกำลังถูกเขาคุกคามทำไมนะ...ฉันไม่เคยเห็นด้านนี้ของเขามาก่อนเลยสักครั้ง หรืออาจเพราะฉันเห็นเฉพาะด้านดีๆ ที่เขาแสดงออกต่อคนรักอา...รู้สึกเจ็บหนึบในอกนั่นสินะฉันจะไปหวังอะไรละ หวังให้เขาทำดีกับทุกคน? จะเป็นไปได้อย่างไร“ผมบังเอิญรู้มาว่าคุณเดินทางไปฝรั่งเศส”มาแล้ว...สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดเขาลุกขึ้นยืนฉันเองก็เช่นกัน ความรู้สึกหวาดหวั่นในใจนี้มันคืออะไรกันนะ ฉันตัวสั่นจนไม่อาจควบคุม ยิ่งในยามที่เขาก้าวเข้ามาฉันเองก็ถอยหนีทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันยังไม่ทันหวีดร้องด้วยซ้ำ เขาขยับตัวเดินเข้ามาสองสามเก้า ในขณะที่ฉันหมุนตัวเพื่อวิ่งหนี ถึงอย่
last update最後更新 : 2026-05-06
閱讀更多

บทที่ 1.7

ขณะที่รับรู้ว่าข้อมือถูกรั้งขึ้นสูง พร้อมกันนั้นเขาก็พันธนาการฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว เพราะมืออีกข้างกำลังไต่เข้าไปในตัวเสื้อ กอบกุมบีบเคล้นหน้าอกของฉันผ่านบราเซียฉันเจ็บแต่กลับยินยลเสียงคำรามด้วยความพึงพอใจของเขา เขาทำให้ฉันนึกถึงค่ำคืนนั้นที่ฉันตระหนักว่าเขาเร่าร้อนเพียงใดฉันไม่ได้มีอารมณ์ร่วม ในขณะได้ยินเสียงรูดซิปกางเกง ไม่ตระหนักว่ากางเกงขาสั้นของฉัน ร่วงลงไปกองกับพื้นตั้งแต่ตอนไหน อาการปวดตุบที่ข้างขมับ ทำให้ร่างกายฉันไม่ตอบสนองกระบวนการป้องกันตัวเอง แม้กระทั่งตอนที่รับรู้ว่าขาข้างหนึ่งถูกยกขึ้นพาดเอวสอบเขาใช้เพียงปลายนิ้วเกี่ยวกางเกงในลูกไม้ออกจนพ้นทาง ก่อนจ่อประชิดพร้อมกับเสียงหอบกระเส่าข้างหูฉันตาพร่า อาการหน้ามืดทำให้ไม่ได้ดิ้นรนขัดขืน เขาเองก็คงไม่ได้สนใจนอกจากความปรารถนาของตนเอง ดังนั้นจึงดันพรวดเข้ามาจนสุดทางพร้อมกับเสียงคำรามฉันสั่นระริกและไม่รับรู้อะไรต่อจากนั้น ทุกอย่างดับวูบลง หลงเหลือเอาไว้เพียงบางอย่างที่แตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆมันคล้ายกับมีเพียงฉันเท่านั้นที่ได้ยิน ฉันสงสัยว่ามันอาจจะเป็นเศษซากความรักของฉันที่แตกออกเป็นชิ้นๆ อยากยื่นมือออกไปเก็บเศษซากเหล่านั้
last update最後更新 : 2026-05-06
閱讀更多

บทที่ 2.1

ฉันอับอายจนหน้าแดงก่ำ ได้แต่แกล้งตายให้รู้แล้วรู้รอด เข็มน้ำเกลือถูกถอดออกไปแล้ว ข้างหูได้ยินเสียงกำชับของหมอเกี่ยวกับอาการเครียดสะสมที่เป็นสาเหตุของการล้มป่วยของฉันเสียงสวบสาบดังขึ้น แต่คนที่ยังคงแย่งพื้นที่เตียงกลับไม่ยอมไปไหน ดังนั้นฉันจึงลืมตาขึ้นอย่างเสียไม่ได้ “คุณเองก็สมควรกลับไปได้แล้ว ฉันเหนื่อย อยากพักผ่อน”เขาก้าวลงจากเตียงจริงๆ แต่ไม่ใช่เพราะยอมฟังฉัน เขาเดินไปที่หน้าประตูก่อนจะส่งเสียงพูดคุยกับผู้ช่วยของเขาที่ยังคงอยู่ กระทั่งฉันมองเห็นเขาเดินกลับเข้ามาพร้อมกับถาดข้าวต้มร้อนๆ“กินข้าว กินยาแล้วค่อยนอน”ฉันขมวดคิ้วมองใบหน้าเรียบเฉยของเขา “ฉันดูแลตัวเองได้”“เห็นอยู่ คุณดูแลตัวเองได้ดีมาก ขนาดตัวร้อนสามสิบเก้าองศาแต่กลับเพิ่งออกไปหายาแก้ปวดมากิน”ฉันเม้มปาก “ฉันควรจะได้นอนและพักผ่อนไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะ...”“ก็ได้ ผมยอมรับว่าผมรุนแรงเองพอใจหรือยัง กินข้าวกินยาก่อน แล้วผมจะไม่กวนคุณอีก เรื่องอื่นวันหลังค่อยคุย”เห็นสีหน้าของเขาแล้วฉันได้แต่จนใจจริงๆ ตกลงแล้วหลี่เหยียนเสียงเป็นคนยังไงกันแน่ สมัยเรียนฉันเห็นแต่ด้านอ่อนโยนของเขา ไม่เคยเห็นด้านเย็นชาและดึงดันดื้อรั้นมาก่อน...เ
last update最後更新 : 2026-05-06
閱讀更多

บทที่ 2.2

“อา” ฉันเผลอส่งเสียงออกมาอย่างน่าอาย สัมผัสจากปลายนิ้วซึ่งลูบไล้ลงไปยังหน้าท้อง ทำเอาฉันเสียดวูบยังกลางกายจุมพิตพัวพันยังคงประทับลึกล้ำ เอวสอบของเขากดตรึงส่วนล่างของฉัน กระทั่งรับรู้ถึงบางอย่างที่ตื่นตัวฉันดิ้นรนดันอกแกร่งด้วยสองมือ แต่เขากลับใช้มือหนึ่งรวบข้อมือฉันขึ้นกับหัวเตียง เสียงปฏิเสธกลับถูกดูดกลืนด้วยริมฝีปากร้อน กายส่วนล่างกำลังถูกลูบไล้ด้วยมืออีกข้างฉันสบตาคมกริบเมื่อเขาผละจุมพิตออก “ได้โปรด” ฉันส่ายหน้าและขอร้องเขาด้วยดวงตาวาวหยาดน้ำ เขากดจุมพิตลงมาอีกครั้ง แผ่วเบา...ก่อนเลื่อนหน้าผากลงแนบชิด“ผมสัญญาว่าจะอ่อนโยน...นะครับ”พูดจบเขาก็กรีดปลายนิ้วลงมา ฉันรู้สึกวูบวาบเสียดเสียวจนอดไม่ได้ที่จะครางออกมาด้วยเสียงอันน่าละอายอีกครั้งภายในกายเร่าร้อนราวกับถูกแผดเผา กลางกายถูกเขาจุ่มจ้วงด้วยปลายนิ้ว แต่กลับรู้สึกซาบซ่านระคนหวามไหว โดยไม่รู้ตัวฉันกลับเผลอตอบสนองจังหวะจุ่มจ้วงทีละน้อย ทีละน้อยร่างทั้งร่างอ่อนยวบอย่างยอมจำนน จุมพิตปลอบโยนของเขาประทับลงมาอีกครั้ง พร้อมกับข้อมือของฉันที่ถูกปล่อยเป็นอิสระกายส่วนล่างถูกปลายนิ้วของเขารุกเร้า อกอิ่มถูกเขาฟอนเฟ้น ร่างของฉันแอ่นหยัด เรีย
last update最後更新 : 2026-05-06
閱讀更多

บทที่ 2.3

มือใหญ่กดลงยังจุดประสาน ฉันรับรู้ถึงแก่นกายแข็งขึงที่ขยับจ้วงลึก ช้าๆ แต่กลับหนักแน่นทุกการปะทะ หลี่เหยียนเสียงก้มลงจุมพิตฉันลึกล้ำ ทุกการโจนจ้วงเขาลืมตาขึ้นมองฉัน กดค้าง ตรึงฉันเอาไว้จนภายในสั่นระริก“อา...อีก เร็วอีก” ฉันไม่ไหวแล้วดังนั้นจึงเริ่มแอ่นกายหาเขาเขาหัวเราะเสียงเบาก่อนกระซิบ “อยากได้อะไรจ้ะทูนหัว” เขาไม่รอคำตอบแต่กลับพลิกกายฉันขึ้นทาบทับ ฉันสั่นระริกเพราะแก่นกายที่เต้นตุบจากการที่ฉันนั่งคร่อมกายแกร่งเขาดันร่างของฉันขึ้นนั่งตัวตรง มือหนึ่งกอบกุมอกอิ่ม ส่วนอีกข้างคว้าจับสะโพกของฉันเอาไว้ สะโพกสอบสอดเสยขึ้นมาเพื่อกำหนดจังหวะ ฉันวางสองมือลงยังหน้าท้องหนั่นแน่น กดเอวอ่อนตอบสนองเขาโดยไม่รู้ตัวความรัญจวนพร่าพรายแตกตัวออก มันระยิบระยับจนฉันสะท้านไปทั้งกาย ภายในเร่าร้อนเรียกร้องการปลดปล่อย ฉันได้แต่ขยับไหวพร้อมจังหวะที่มือใหญ่บีบบังคับให้บดเบียด ทั้งหมุนวนและกระทั้นกระแทก โดยมีเขาช่วยแอ่นเกร็งจากเบื้องล่างจังหวะซุกแทรกยิ่งมาก็ยิ่งเร้าใจ ฉันกายโยกคลอน ไม่แน่ใจว่าเป็นฝ่ายควบขับหรือถูกเขาบงการ รู้เพียงแต่ความเสียวซ่านที่แล่นไปทั้งกาย ทำให้ขยับไปตามสัญชาตญาณเสียงคำรามของคนเบื้องล
last update最後更新 : 2026-05-07
閱讀更多
上一章
123
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status