In the Garden of Secrets ปรารถนาเร้นรัก

In the Garden of Secrets ปรารถนาเร้นรัก

last updateÚltima actualización : 2026-05-27
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
91Capítulos
521vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

More than a secret เจี่ยนซีหลิว แอบรัก หลี่เหยียนเสียง ค่ำคืนเร่าร้อนทำให้เธอตัดสินใจที่จะสานต่อความสัมพันธ์ หากไม่ใช่ว่าผู้หญิงคนนั้นยังคงอยู่ในชีวิตเขา ที่สำคัญพวกเขายังมีพยานรักอีกด้วย เด็กคนนั้นเรียกเขาว่า แด๊ดดี้ เธอจะทำยังไงดี...หนีไปทั้งที่เกิดอาการคลื่นเหียนอย่างนั้นหรือ!!! ************** Our Secret ทำไมผู้ชายส่วนใหญ่ถึงได้สำคัญตัวเองนัก ชอบคิดว่าตัวเองเลิศเลอเพอร์เฟคสามารถเลือกผู้หญิงราวกับไปเดินตามท้องตลาดแล้วเลือกซื้อของ แต่ละคนทั้งอยากได้ผู้หญิงที่ยังเวอร์จิ้นแต่ก็อยากได้ผู้หญิงที่เก่งเรื่องบนเตียงไปด้วย บ้าเอ้ย!!! คนแบบนั้นมันมีที่ไหนกันเหลวไหลทั้งเพ!!! ************** The Hidden secret ในคืนงานเลี้ยง ‘จวินเล่อ’ เมาไม่รู้เรื่องกลับกล้าล่วงเกินเอาเปรียบ ‘ท่านเทพแห่งเจียงซู’ ‘เฟิ่งหราน’ รุ่นพี่หล่อเหลาสาวกรี๊ดที่เอาแต่มองเธอด้วยสายตาแปลกๆ เขาไม่เคยพาตัวเองมาเข้าใกล้หญิงสาว เพียงแต่มองดูอยู่ห่างๆ ถึงอย่างนั้นทันทีที่หญิงสาวเรียนจบ ทำไมเขาถึงกลับมาคิดบัญชีทั้งต้นทั้งดอกโดยไม่ให้จวินเล่อได้ตั้งตัวละ

Ver más

Capítulo 1

บทที่ 1.1 More than a secret เพียงปรารถนา

It’s the day of my Alpha ceremony. My father, Liam Holstin, couldn’t wait to pass the Alpha title over to me. He’s been training me to take over our pack, the Shadow Falls pack, since I was a child. Unlike him, I’ve had my parents to help raise and guide me. I’m ready to take over the pack. And, unlike many Alphas that don’t want to give up the power and control that comes with being an Alpha, my father couldn’t wait to spend all his time with his mate, my mother, Angel.

My parents are disgustingly happy. I may be the oldest, but I have six brothers and sisters ranging in ages from 6 months younger than me to three years younger. Four of us are only two years apart if that gives you any idea of how much my father enjoys my mother. The thought of my parents together still makes my stomach churn. I've walked in on them in a compromising position way too many times.

My parents plan to take my three youngest sisters with them to the house that they built for their retirement, but my brothers and oldest sister will stay here in the packhouse with me. Since I haven’t found my mate yet, it’s no problem having them here. My sister, Leana, can help with Luna duties until she finds her mate, or mom can come and fill in as needed until I find my mate.

I’m the first child of our allied packs to reach adulthood and take over as Alpha for my pack. While the first child of Canyon Ridge pack, Lily, is my age, she is a female and has known that she was mated to fae royalty her entire life. There was never a plan for her to take over their pack. Cohen, Rik and Cara's first-born son and my brothers’ best friend, is still a couple years away from reaching adulthood. Emerson, the Alpha heir of Safe Haven pack, is still a year away from taking over for his father, Eli. So, that makes me, Richard Holstin, the first to ascend to Alpha.

The children of the three packs have all grown up together. Our mothers are all Guardians, werewolves blessed by the Moon Goddess with extra strength and senses compared to other wolves, including Alphas. Cara Nelson, the current Luna of Canyon Ridge pack, was the first Guardian born to two Guardians. However, this generation, my generation, has shown that when a Guardian mates with their fated mate, they produce more Guardians. Every Alpha female in all three packs has the Guardian gene. None of the males show the tell-tale signs of the Guardians, the golden eyes, but we are stronger than most Alphas our age. And, if we happen to be mated to one of our neighboring packs’ Guardians, we will take on their strengths as our fathers have done.

My father comes to find me. He and my mother have always told me how proud they are of me. Compared to the lives of my parents, my brothers, sisters and I have led charmed lives.  We’ve always been safe, loved and well cared for. Our pack has thrived and our alliance with our neighboring packs is strong. I plan to continue this pattern when I take over as Alpha.

“Are you ready son?” My father asks me. He comes to stand behind me in the mirror. I am a perfect replica of my father except for my gray eyes. I have my mother’s eyes. But, I have my father’s curly, unruly dark blond hair, his tall, muscular build and his dominant personality. I am my father’s son in all ways.

“I’m ready.”

After standing in front of the pack, taking my oath as Alpha and having the entire pack swear their loyalty to me, it’s time to party.

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
91 Capítulos
บทที่ 1.1 More than a secret เพียงปรารถนา
“คุณเคยแอบรักใครสักคนจนหมดหัวใจมั้ยความรักข้างเดียวที่ทำให้หัวใจรู้สึกอบอุ่นมีแรงผลักดันความรักอันงดงามที่แม้จะรู้ว่าเขามีเจ้าของถึงอย่างนั้นขอเพียงแค่ได้ดูอยู่ห่างๆ ก็มีความสุขแล้ว”*************ท่ามกลางความพร่าเลือนสับสน แอร์เย็นฉ่ำสัมผัสผิวกายอันเร่าร้อนของฉัน อาการมึนงงสับสนซึ่งเกิดจากวิสกี้ราคาแพง ทำให้สติของฉันเริ่มรางเลือน ถึงอย่างนั้นสัมผัสที่กำลังลูบไล้กลับชัดเจนในความรู้สึกฉัน ‘เจี่ยนซีหลิว’ กำลังพยายามปรือตามองเงาร่างกำยำซึ่งทาบทับอยู่บนเรือนกาย ความงุนงงทำให้ฉันได้แต่พยายามรวบรวมสติ ถึงอย่างนั้นใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้า กลับทำให้ความทรงจำมากมายค่อยๆ หมุนวนเข้ามาคลับคล้ายคลับคลาว่าเมื่อครู่เราทั้งสองคนนั่งอยู่ในผับ ฉันนั่งมองเขาอยู่ตั้งนาน เขากลับไม่สนใจที่จะมองมาเขา ‘หลี่เหยียนเสียง’ รุ่นพี่ที่ฉันแอบหลงรักมานานกว่าสิบปีใช่...รักข้างเดียวสิบปีน่าหัวเราะใช่มั้ย แต่สำหรับฉันมันไม่ใช่เลย ทุกอย่างมันงดงามแม้ว่าเขาจะไม่รู้ ฉันไม่เคยสารภาพเพียงแอบมองอยู่ห่างๆ มองเขากับแฟนสาวซึ่งเป็นรุ่นพี่เช่นกัน เดินพูดคุยกันอย่างสนิทสนมฉันเข้าเรียนมัธยมปลายชั้นปีแรก ตอนที่เขากำลังเรี
Leer más
บทที่ 1.2
เสียงสบถดังขึ้นแต่ทุกอย่างก็สายเกินไป ฉันเจ็บจนไม่อาจขยับ ใบหน้าเหยเกจนเขาต้องก้มลงมาจูบกระหวัดปลายลิ้น“ทำไมไม่บอกก่อน”เขาถามเสียงพร่าเมื่อผละออก ใบหน้าหล่อเหลาเองก็คล้ายกำลังทรมานไม่ต่างไปจากฉัน “คุณ...ยังโอเคอยู่มั้ย”ภายในของฉันเต้นตุบ ความเจ็บคล้ายเจือจางลงบ้าง กำลังจะตอบแต่เขากลับเริ่มขยับ“ผม...ไม่ไหวแล้ว”ทุกสิ่งทุกอย่างพร่าพรายจนได้แต่เอื้อมมือออกไปไขว่คว้า เสียงหอบกระเส่าดังขึ้นข้างหู ร่างแกร่งกระทั้นกระแทกจนฉันโยกคลอน ส่วนประสานร้อนเร่าจนฉันได้แต่ครวญครางเพื่อระบายความพลุ่งพล่านเขาทั้งอ่อนโยนและดิบเถื่อนในเวลาเดียวกัน จังหวะตอกตรึงของเขาลึกล้ำหนักหน่วง สองมือกอบกุมเคล้นคลึง ริมฝีปากฟอนเฟ้นผิวกายจนฉันสะท้านไหว ยินยลเสียงคำรามอย่างพึงพอใจของเขาใบหน้าหล่อเหลาแนบชิดเข้ามา ฉันทำได้เพียงปรือตามองเขา กระทั่งจุมพิตอ่อนโยนประทับลงมาอีกครั้ง ฉันจึงได้แต่รับไว้และตอบสนองอย่างเท่าเทียมกายส่วนบนถูกเขารุกเร้า ส่วนล่างถูกบดเบียด ความกระสันวาบหวามแล่นพล่านไปทั่วผิวกาย เมื่อเขากดเอวสอบจ้วงลึก ฉันได้แต่อ้าปากครวญครางด้วยความซาบซ่าน รับรู้ว่าเขาเร่งจังหวะจนกายโยกคลอนความพร่าพรายแล่นขึ้นม
Leer más
บทที่ 1.3
หนึ่งเดือนหลังจากการลาพักร้อนของฉัน อยู่ๆ บอร์ดบริหารของโรงแรมมีการเปลี่ยนแปลง หลายตำแหน่งถูกโยกย้าย หลายคนถูกปลด บางคนได้รับการเลื่อนขั้นและขึ้นเงินเดือน หนึ่งในคนที่ได้ขึ้นเงินเดือนจนหน้าบานก็คือฉันเอง...เจี่ยนซีหลิว“ไงจ้ะคนสวย ช่วงนี้มีเรื่องดีๆ ไม่หยุดหย่อนเลยนะ ขนาดเดือนที่แล้วได้ลาพักร้อนแอบเที่ยวคนเดียว ตอนนี้ยังมีข่าวดีอีก” จ้าวเหม่ยมองใบหน้ายิ้มแย้มของฉันแล้วอดหยอกล้อด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้“อย่าเลย เธอเองก็ยิ้มไม่หุบเลยนี่นะ”“ได้ยินว่าท่านประธานคนใหม่จะมาในอีกไม่กี่วัน เธอว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”ฉันได้แต่ส่ายหน้า “ไม่รู้สิ เสียดายที่ประธานลี่ยอมขายหุ้นเสียได้ ประธานที่ทั้งสวยทั้งเก่งและเข้าใจพนักงานผู้หญิงด้วยกันแบบนี้หายาก”“ก็นั่นน่ะสิ ไม่รู้ว่าท่านประธานคนใหม่มาแล้วจะเกิดการเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินหรือเปล่า ได้ยินมาว่าเขากวาดซื้อหุ้นเกือบหกสิบเปอร์เซ็นต์ในราคาสูงลิ่วเลยนะ”จบประโยคนั้นฉันก็รีบสะกิดจ้าวเหม่ยเพราะหัวหน้าของเรากำลังเดินเข้ามาในห้อง ด้านหลังยังมีพนักงานใหม่อีกสองคน ดูท่าแล้วคงเพิ่งมาเริ่มงานวันแรกโรงแรมเจ.ซี.แกรนด์ เดิมทีเป็นโรงแรมเพียงสี่ดาว ตอนน
Leer más
บทที่ 1.4
มองไปนอกหน้าต่างซึ่งฝนเริ่มโปรยปราย หัวใจของฉันสงบราวท้องทะเลที่ไร้คลื่น บางทีฉันก็เคยคิดว่าชีวิตของฉันเรียบง่ายเกินไป หรือเพราะอย่างนี้ฉันเลยดั้นด้นไปฝรั่งเศส ทันทีที่ได้ยินข่าวจากหลี่เหยียนเสียงแม้ไม่คาดหวังว่าจะพบแต่ก็ยังออกเดินทาง กระทั่งความบังเอิญอันสมควรตายนั้นเกิดขึ้น และฉันก็กลับมาด้วยความห่อเหี่ยว ทั้งที่บอกตัวเองว่าไม่เสียใจในสิ่งที่เกิดขึ้น“ฉันนี่ท่าจะบ้า ติว่าชีวิตราบเรียบน่าเบื่อก็เลยหาเรื่องใส่ตัวสินะ” ฉันพึมพำกับตัวเองเอาละ...ฉันถอนหายใจออกมาพร้อมกับลุกขึ้นเดินกลับเข้าห้องนอน ในใจคิดว่าสมควรกลับมาใช้ชีวิตราบเรียบน่าเบื่อแบบเดิมๆ ได้แล้ว เลิกคิด เลิกคร่ำครวญ เพราะถึงยังไงก็ไม่อาจย้อนเวลากลับไปได้ชีวิตของฉันสมควรกลับมาเป็นแบบเดิม หากไม่ใช่เพราะ ใบหน้าหล่อเหลาซึ่งเดินนำกลุ่มผู้บริหารเข้ามาในโรงแรม จะไม่ใช่เขาคนนั้น‘หลี่เหยียนเสียง’ฉันยืนตัวแข็งทื่ออยู่ในแถวที่เข้ามายืนรอต้อนรับ ขณะที่คนของเอส.เค.กรุ๊ป กำลังจับมือทักทายกับผู้บริหารของโรงแรมเจ.ซี.แกรนด์สวรรค์!!!ฉันได้แต่ลอบอุทานในใจ พยายามควบคุมสีหน้าแตกตื่นของตัวเอง กระทั่งค่อยๆ เดินถอยหลังมาสองก้าว จ้าวเหม่ยสังเก
Leer más
บทที่ 1.5
มองตัวเองในกระจกห้องน้ำหลังล้างหน้าล้างตา ผู้หญิงที่กำลังจ้องตรงมาทำให้ฉันอดเม้มปากไม่ได้ ฉันมั่นใจว่าตัวเองดูแตกต่างจากวันนั้น เขาอาจจะจำฉันไม่ได้ใครจะรู้ แต่ก็อดกลัวไม่ได้...หากเขารู้จะรังเกียจหรือไม่...หากเขารู้จะคิดว่าฉันเป็นพวกสต็อคเกอร์หรือเปล่า…เรียนมัธยมเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน บังเอิญพบกันที่ฝรั่งเศส กระทั่งมีค่ำคืนที่วาบหวาม หลังจากนั้นก็ยังเวียนมาพบที่ทำงาน...ฉันหลับตาถอนหายใจออกมาอย่างหวาดหวั่น ความเครียดเกาะกุมจนรู้สึกปวดศีรษะหนึบ ทำไมไม่เคยได้ยินว่าเขากับเฉินคุนรู้จักและสนิทสนมกัน...ทำตัวเองแท้ๆ“หลบได้วันหนึ่งก็วันหนึ่ง เขาคง...จำฉันไม่ได้หรอก ก็แค่คู่นอนคืนเดียว”ภาพจำในวันนั้นยังคงชัดเจน เด็กหญิงคนหนึ่งที่วิ่งเข้าสู่อ้อมกอดของเขา ทั้งยังเรียกเข้าว่าแดดดี้ไม่รู้ว่าฉันผ่านวันนี้มาได้ยังไง ถึงตอนนี้เลิกงานแล้วก็ยังไม่อยากจะเชื่อ ฉันพาร่างสะโหลสะเหลกลับมาถึงอพาร์ทเม้นสองห้องนอน อาการปวดศีรษะเต้นตุบจนต้องค้นทุกซอกมุมเพื่อหายาแก้ปวด“ดี...ดีจริงๆ” เหลือแต่กระปุกเปล่าๆฉันหงุดหงิดมากแต่ก็อดทนเดินลงมาชั้นล่างเพราะมีร้านขายยาไม่ไกลนักอายุก็ไม่นับว่าน้อยแต่ฉันกลับยัง
Leer más
บทที่ 1.6
ความจริงฉันควรเรียกเขาว่าประธานหลี่อย่างที่ใครๆ ในโรงแรมเรียกเขา “ฉันไม่คิดว่านี่เป็นการพบปะระหว่างประธานกับพนักงานตัวเล็กๆ ในองค์กรที่สมควรเกิดขึ้น”“นั่นสินะ”เขาเอนตัวลงพิงพนักเก้าอี้ บนเรือนกายแกร่งยังคงมีสูทเต็มตัวราคาแพงซึ่งยังคงเนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้ว “ได้ยินมาว่าเดือนที่แล้วคุณลาพักร้อน”ฉันสะดุ้งกำมือแน่นเข้าจนข้อนิ้วซีดขาว “ฉันมีสิทธิ์ตามกฎหมายในการลาพักร้อน”“ก็จริง” เขาพยักหน้าเห็นด้วย ใบหน้ายังคงเรียบเฉย แต่แววตากลับสามารถให้ความรู้สึกคล้ายกำลังถูกเขาคุกคามทำไมนะ...ฉันไม่เคยเห็นด้านนี้ของเขามาก่อนเลยสักครั้ง หรืออาจเพราะฉันเห็นเฉพาะด้านดีๆ ที่เขาแสดงออกต่อคนรักอา...รู้สึกเจ็บหนึบในอกนั่นสินะฉันจะไปหวังอะไรละ หวังให้เขาทำดีกับทุกคน? จะเป็นไปได้อย่างไร“ผมบังเอิญรู้มาว่าคุณเดินทางไปฝรั่งเศส”มาแล้ว...สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดเขาลุกขึ้นยืนฉันเองก็เช่นกัน ความรู้สึกหวาดหวั่นในใจนี้มันคืออะไรกันนะ ฉันตัวสั่นจนไม่อาจควบคุม ยิ่งในยามที่เขาก้าวเข้ามาฉันเองก็ถอยหนีทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันยังไม่ทันหวีดร้องด้วยซ้ำ เขาขยับตัวเดินเข้ามาสองสามเก้า ในขณะที่ฉันหมุนตัวเพื่อวิ่งหนี ถึงอย่
Leer más
บทที่ 1.7
ขณะที่รับรู้ว่าข้อมือถูกรั้งขึ้นสูง พร้อมกันนั้นเขาก็พันธนาการฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว เพราะมืออีกข้างกำลังไต่เข้าไปในตัวเสื้อ กอบกุมบีบเคล้นหน้าอกของฉันผ่านบราเซียฉันเจ็บแต่กลับยินยลเสียงคำรามด้วยความพึงพอใจของเขา เขาทำให้ฉันนึกถึงค่ำคืนนั้นที่ฉันตระหนักว่าเขาเร่าร้อนเพียงใดฉันไม่ได้มีอารมณ์ร่วม ในขณะได้ยินเสียงรูดซิปกางเกง ไม่ตระหนักว่ากางเกงขาสั้นของฉัน ร่วงลงไปกองกับพื้นตั้งแต่ตอนไหน อาการปวดตุบที่ข้างขมับ ทำให้ร่างกายฉันไม่ตอบสนองกระบวนการป้องกันตัวเอง แม้กระทั่งตอนที่รับรู้ว่าขาข้างหนึ่งถูกยกขึ้นพาดเอวสอบเขาใช้เพียงปลายนิ้วเกี่ยวกางเกงในลูกไม้ออกจนพ้นทาง ก่อนจ่อประชิดพร้อมกับเสียงหอบกระเส่าข้างหูฉันตาพร่า อาการหน้ามืดทำให้ไม่ได้ดิ้นรนขัดขืน เขาเองก็คงไม่ได้สนใจนอกจากความปรารถนาของตนเอง ดังนั้นจึงดันพรวดเข้ามาจนสุดทางพร้อมกับเสียงคำรามฉันสั่นระริกและไม่รับรู้อะไรต่อจากนั้น ทุกอย่างดับวูบลง หลงเหลือเอาไว้เพียงบางอย่างที่แตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆมันคล้ายกับมีเพียงฉันเท่านั้นที่ได้ยิน ฉันสงสัยว่ามันอาจจะเป็นเศษซากความรักของฉันที่แตกออกเป็นชิ้นๆ อยากยื่นมือออกไปเก็บเศษซากเหล่านั้
Leer más
บทที่ 2.1
ฉันอับอายจนหน้าแดงก่ำ ได้แต่แกล้งตายให้รู้แล้วรู้รอด เข็มน้ำเกลือถูกถอดออกไปแล้ว ข้างหูได้ยินเสียงกำชับของหมอเกี่ยวกับอาการเครียดสะสมที่เป็นสาเหตุของการล้มป่วยของฉันเสียงสวบสาบดังขึ้น แต่คนที่ยังคงแย่งพื้นที่เตียงกลับไม่ยอมไปไหน ดังนั้นฉันจึงลืมตาขึ้นอย่างเสียไม่ได้ “คุณเองก็สมควรกลับไปได้แล้ว ฉันเหนื่อย อยากพักผ่อน”เขาก้าวลงจากเตียงจริงๆ แต่ไม่ใช่เพราะยอมฟังฉัน เขาเดินไปที่หน้าประตูก่อนจะส่งเสียงพูดคุยกับผู้ช่วยของเขาที่ยังคงอยู่ กระทั่งฉันมองเห็นเขาเดินกลับเข้ามาพร้อมกับถาดข้าวต้มร้อนๆ“กินข้าว กินยาแล้วค่อยนอน”ฉันขมวดคิ้วมองใบหน้าเรียบเฉยของเขา “ฉันดูแลตัวเองได้”“เห็นอยู่ คุณดูแลตัวเองได้ดีมาก ขนาดตัวร้อนสามสิบเก้าองศาแต่กลับเพิ่งออกไปหายาแก้ปวดมากิน”ฉันเม้มปาก “ฉันควรจะได้นอนและพักผ่อนไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะ...”“ก็ได้ ผมยอมรับว่าผมรุนแรงเองพอใจหรือยัง กินข้าวกินยาก่อน แล้วผมจะไม่กวนคุณอีก เรื่องอื่นวันหลังค่อยคุย”เห็นสีหน้าของเขาแล้วฉันได้แต่จนใจจริงๆ ตกลงแล้วหลี่เหยียนเสียงเป็นคนยังไงกันแน่ สมัยเรียนฉันเห็นแต่ด้านอ่อนโยนของเขา ไม่เคยเห็นด้านเย็นชาและดึงดันดื้อรั้นมาก่อน...เ
Leer más
บทที่ 2.2
“อา” ฉันเผลอส่งเสียงออกมาอย่างน่าอาย สัมผัสจากปลายนิ้วซึ่งลูบไล้ลงไปยังหน้าท้อง ทำเอาฉันเสียดวูบยังกลางกายจุมพิตพัวพันยังคงประทับลึกล้ำ เอวสอบของเขากดตรึงส่วนล่างของฉัน กระทั่งรับรู้ถึงบางอย่างที่ตื่นตัวฉันดิ้นรนดันอกแกร่งด้วยสองมือ แต่เขากลับใช้มือหนึ่งรวบข้อมือฉันขึ้นกับหัวเตียง เสียงปฏิเสธกลับถูกดูดกลืนด้วยริมฝีปากร้อน กายส่วนล่างกำลังถูกลูบไล้ด้วยมืออีกข้างฉันสบตาคมกริบเมื่อเขาผละจุมพิตออก “ได้โปรด” ฉันส่ายหน้าและขอร้องเขาด้วยดวงตาวาวหยาดน้ำ เขากดจุมพิตลงมาอีกครั้ง แผ่วเบา...ก่อนเลื่อนหน้าผากลงแนบชิด“ผมสัญญาว่าจะอ่อนโยน...นะครับ”พูดจบเขาก็กรีดปลายนิ้วลงมา ฉันรู้สึกวูบวาบเสียดเสียวจนอดไม่ได้ที่จะครางออกมาด้วยเสียงอันน่าละอายอีกครั้งภายในกายเร่าร้อนราวกับถูกแผดเผา กลางกายถูกเขาจุ่มจ้วงด้วยปลายนิ้ว แต่กลับรู้สึกซาบซ่านระคนหวามไหว โดยไม่รู้ตัวฉันกลับเผลอตอบสนองจังหวะจุ่มจ้วงทีละน้อย ทีละน้อยร่างทั้งร่างอ่อนยวบอย่างยอมจำนน จุมพิตปลอบโยนของเขาประทับลงมาอีกครั้ง พร้อมกับข้อมือของฉันที่ถูกปล่อยเป็นอิสระกายส่วนล่างถูกปลายนิ้วของเขารุกเร้า อกอิ่มถูกเขาฟอนเฟ้น ร่างของฉันแอ่นหยัด เรีย
Leer más
บทที่ 2.3
มือใหญ่กดลงยังจุดประสาน ฉันรับรู้ถึงแก่นกายแข็งขึงที่ขยับจ้วงลึก ช้าๆ แต่กลับหนักแน่นทุกการปะทะ หลี่เหยียนเสียงก้มลงจุมพิตฉันลึกล้ำ ทุกการโจนจ้วงเขาลืมตาขึ้นมองฉัน กดค้าง ตรึงฉันเอาไว้จนภายในสั่นระริก“อา...อีก เร็วอีก” ฉันไม่ไหวแล้วดังนั้นจึงเริ่มแอ่นกายหาเขาเขาหัวเราะเสียงเบาก่อนกระซิบ “อยากได้อะไรจ้ะทูนหัว” เขาไม่รอคำตอบแต่กลับพลิกกายฉันขึ้นทาบทับ ฉันสั่นระริกเพราะแก่นกายที่เต้นตุบจากการที่ฉันนั่งคร่อมกายแกร่งเขาดันร่างของฉันขึ้นนั่งตัวตรง มือหนึ่งกอบกุมอกอิ่ม ส่วนอีกข้างคว้าจับสะโพกของฉันเอาไว้ สะโพกสอบสอดเสยขึ้นมาเพื่อกำหนดจังหวะ ฉันวางสองมือลงยังหน้าท้องหนั่นแน่น กดเอวอ่อนตอบสนองเขาโดยไม่รู้ตัวความรัญจวนพร่าพรายแตกตัวออก มันระยิบระยับจนฉันสะท้านไปทั้งกาย ภายในเร่าร้อนเรียกร้องการปลดปล่อย ฉันได้แต่ขยับไหวพร้อมจังหวะที่มือใหญ่บีบบังคับให้บดเบียด ทั้งหมุนวนและกระทั้นกระแทก โดยมีเขาช่วยแอ่นเกร็งจากเบื้องล่างจังหวะซุกแทรกยิ่งมาก็ยิ่งเร้าใจ ฉันกายโยกคลอน ไม่แน่ใจว่าเป็นฝ่ายควบขับหรือถูกเขาบงการ รู้เพียงแต่ความเสียวซ่านที่แล่นไปทั้งกาย ทำให้ขยับไปตามสัญชาตญาณเสียงคำรามของคนเบื้องล
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status