INICIAR SESIÓNMore than a secret เจี่ยนซีหลิว แอบรัก หลี่เหยียนเสียง ค่ำคืนเร่าร้อนทำให้เธอตัดสินใจที่จะสานต่อความสัมพันธ์ หากไม่ใช่ว่าผู้หญิงคนนั้นยังคงอยู่ในชีวิตเขา ที่สำคัญพวกเขายังมีพยานรักอีกด้วย เด็กคนนั้นเรียกเขาว่า แด๊ดดี้ เธอจะทำยังไงดี...หนีไปทั้งที่เกิดอาการคลื่นเหียนอย่างนั้นหรือ!!! ************** Our Secret ทำไมผู้ชายส่วนใหญ่ถึงได้สำคัญตัวเองนัก ชอบคิดว่าตัวเองเลิศเลอเพอร์เฟคสามารถเลือกผู้หญิงราวกับไปเดินตามท้องตลาดแล้วเลือกซื้อของ แต่ละคนทั้งอยากได้ผู้หญิงที่ยังเวอร์จิ้นแต่ก็อยากได้ผู้หญิงที่เก่งเรื่องบนเตียงไปด้วย บ้าเอ้ย!!! คนแบบนั้นมันมีที่ไหนกันเหลวไหลทั้งเพ!!! ************** The Hidden secret ในคืนงานเลี้ยง ‘จวินเล่อ’ เมาไม่รู้เรื่องกลับกล้าล่วงเกินเอาเปรียบ ‘ท่านเทพแห่งเจียงซู’ ‘เฟิ่งหราน’ รุ่นพี่หล่อเหลาสาวกรี๊ดที่เอาแต่มองเธอด้วยสายตาแปลกๆ เขาไม่เคยพาตัวเองมาเข้าใกล้หญิงสาว เพียงแต่มองดูอยู่ห่างๆ ถึงอย่างนั้นทันทีที่หญิงสาวเรียนจบ ทำไมเขาถึงกลับมาคิดบัญชีทั้งต้นทั้งดอกโดยไม่ให้จวินเล่อได้ตั้งตัวละ
Ver másIt’s the day of my Alpha ceremony. My father, Liam Holstin, couldn’t wait to pass the Alpha title over to me. He’s been training me to take over our pack, the Shadow Falls pack, since I was a child. Unlike him, I’ve had my parents to help raise and guide me. I’m ready to take over the pack. And, unlike many Alphas that don’t want to give up the power and control that comes with being an Alpha, my father couldn’t wait to spend all his time with his mate, my mother, Angel.
My parents are disgustingly happy. I may be the oldest, but I have six brothers and sisters ranging in ages from 6 months younger than me to three years younger. Four of us are only two years apart if that gives you any idea of how much my father enjoys my mother. The thought of my parents together still makes my stomach churn. I've walked in on them in a compromising position way too many times.
My parents plan to take my three youngest sisters with them to the house that they built for their retirement, but my brothers and oldest sister will stay here in the packhouse with me. Since I haven’t found my mate yet, it’s no problem having them here. My sister, Leana, can help with Luna duties until she finds her mate, or mom can come and fill in as needed until I find my mate.
I’m the first child of our allied packs to reach adulthood and take over as Alpha for my pack. While the first child of Canyon Ridge pack, Lily, is my age, she is a female and has known that she was mated to fae royalty her entire life. There was never a plan for her to take over their pack. Cohen, Rik and Cara's first-born son and my brothers’ best friend, is still a couple years away from reaching adulthood. Emerson, the Alpha heir of Safe Haven pack, is still a year away from taking over for his father, Eli. So, that makes me, Richard Holstin, the first to ascend to Alpha.
The children of the three packs have all grown up together. Our mothers are all Guardians, werewolves blessed by the Moon Goddess with extra strength and senses compared to other wolves, including Alphas. Cara Nelson, the current Luna of Canyon Ridge pack, was the first Guardian born to two Guardians. However, this generation, my generation, has shown that when a Guardian mates with their fated mate, they produce more Guardians. Every Alpha female in all three packs has the Guardian gene. None of the males show the tell-tale signs of the Guardians, the golden eyes, but we are stronger than most Alphas our age. And, if we happen to be mated to one of our neighboring packs’ Guardians, we will take on their strengths as our fathers have done.
My father comes to find me. He and my mother have always told me how proud they are of me. Compared to the lives of my parents, my brothers, sisters and I have led charmed lives. We’ve always been safe, loved and well cared for. Our pack has thrived and our alliance with our neighboring packs is strong. I plan to continue this pattern when I take over as Alpha.
“Are you ready son?” My father asks me. He comes to stand behind me in the mirror. I am a perfect replica of my father except for my gray eyes. I have my mother’s eyes. But, I have my father’s curly, unruly dark blond hair, his tall, muscular build and his dominant personality. I am my father’s son in all ways.
“I’m ready.”
After standing in front of the pack, taking my oath as Alpha and having the entire pack swear their loyalty to me, it’s time to party.
งานแต่งงานเรียบง่ายท่ามกลางญาติและเพื่อนสนิท เฟิ่งหรานใบหน้ายิ้มแย้มจนเพื่อนเจ้าสาวหลายคนอิจฉาตาร้อน จวินเล่อมองเขาอย่างมีความสุข หากรู้ว่ายอมแต่งกับเขาแล้วเขาดูมีความสุขอย่างนี้ เธออาจจะใจอ่อนตั้งแต่ที่เขาพูดถึงเรื่องแต่งงานครั้งแรกนึกถึงตอนนั้นเพิ่งผ่านพ้นเรื่องราวของความทรงจำในอดีต เธอเองก็ทำตัวติดกับเขาจนคนอื่นเริ่มซุบซิบว่าข้าวใหม่ปลามัน เดี๋ยวๆ ก็เลิกกันมันไม่จริงเลย...เฟิ่งหรานยังคงเหมือนเดิมนับจากวันแรก เขาไม่เคยเปลี่ยนไป แต่กลับดูแลจวินเล่อราวกับของมีค่าที่เขาไม่อาจคลาดสายตาเพราะกลัวทำหล่นหายเขาเคยรักยังไงวันนี้ก็ยังคงรักอย่างนั้นเคยยอมทุกเรื่องยังไง วันนี้เขาก็ยังไม่เปลี่ยนเรื่องทุกอย่างในบ้านเขาเป็นคนจัดการ นอกจากตัวเขาจะกลับช้าจวินเล่อถึงจะได้แตะต้องงานบ้านสักครั้งหนึ่ง หมายถึงในส่วนของแมนชั่น เพราะที่บ้านยังมีป้าหลี่คอยจัดการทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิต หากเป็นเรื่องร้ายเขามักจะออกหน้า หากเป็นเรื่องดีเขาไม่เคยเก็บเอาไว้กับตัว ในชีวิตของคนคนหนึ่ง หากได้พบคนที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ ขอเพียงแค่เห็นคุณยิ้มได้อย่างมีความสุข อย่างนี้แล้วคุณยังจะเรียกร้องอะไรอีกเล่า.
อาหารค่ำฝีมือเฟิ่งหรานใต้แสงเทียน กับบรรยากาศในมุมสูงของเซี่ยงไฮ้ยามค่ำคืน ทำให้จวินเล่อนึกครึ้มอกครึ้มใจอยากดื่มไวน์ขาวสักแก้วกับสเต๊กปลาเห็นท่าทีกระตือรือร้นของเจ้าของแมนชั่น หญิงสาวได้แต่หมั่นไส้“อย่าคิดอะไรเลยเถิด แค่แก้วเดียวหรอกค่ะ ฉันไม่ค้างที่นี่ ไม่ได้บอกแม่ไว้”“พี่ก็ไม่ได้คิดอะไรนี่ เธอคิดมากไปเอง”“ให้มันจริงเถอะ”สรุปคืนนั้นเธอก็ยังต้องค้างคืนที่แมนชั่นของเขาอยู่ดี ไวน์ขาวแก้วเดียวจริงๆ แต่รินไปไม่รู้กี่ครั้งจนหมดขวดและก็ยังเป็นเธอที่จับเขากดหลังจากเมาได้ที่ เฮ้อ...ปีต่อมาจวินเล่อออกจากงานมารับช่วงต่อกิจการตระกูลจวิน ถึงอย่างนั้นเฟิ่งหรานก็ยังไม่ยอมให้หญิงสาวขับรถไปทำงานเองเขายังคงคอยตามรับส่งหญิงสาว หากวันไหนไม่ว่างก็จะมีคนขับรถมารอรับจวินเล่อไปส่ง เรื่องนี้ถูกซุบซิบหนาหูว่าท่านประธานเฟิ่งหวงและห่วงคู่หมั้นอย่างกับอะไรดีแต่...เบื้องหลังก็คือก่อนหน้านั้นจวินเล่อขับรถไปทำงานเอง ระหว่างทางดันชนท้ายรถคันหนึ่งเข้าผลก็คือเจ้าของรถคันนั้นเอาแต่โทรมาตามจีบหญิงสาวจนท่านเทพพิโรธออกหน้ารบ...หมายถึงออกตัวว่าเป็นแฟนตัวจริงของเธอปีที่สองที่คบกันจริงจัง จวินเล่อไม่สบายเข้าโรงพย
จวินเล่อพยักหน้าและพยายามสงบอารมณ์ลง กระทั่งเฟิ่งหรานพามาส่งถึงบ้าน อ้อมอกของพ่อกับแม่อบอุ่นปลอดภัยคนละแบบกับอ้อมกอดของเฟิ่งหราน หญิงสาวโผเข้ากอดพ่อกับแม่ด้วยความรู้สึกหลากหลาย“หนูขอโทษนะคะที่ทำให้เป็นห่วง”“ไม่เป็นไร ปลอดภัยก็ดีแล้ว ดีแล้ว”จวินเซียวมองเฟิ่งหรานด้วยสายตาซาบซึ้ง ทั้งสองมองกันเงียบๆ ไม่จำเป็นต้องพูดมากความทรงจำของจวินเล่อกลับมาแล้ว และไม่ได้เลวร้ายอย่างที่ทั้งหมดหวั่น แม้ติดขัดบ้างแต่ก็นับว่าผ่านไปได้ด้วยดี จวินเล่อเดินเข้าไปในห้องของจวินเซี่ย น้ำตาค่อยๆ ไหลออกมาเงียบๆ แต่ใบหน้ากลับยังคงมีรอยยิ้ม“พี่คะ สบายดีมั้ย ฉันคนเดิมกลับมาแล้ว ขอโทษนะคะที่ให้รอนานเลย”มองดูรูปถ่ายที่เธอขี่หลังพี่ชาย จวินเล่อสะอื้นออกมาพร้อมกับนั่งลงบนพื้นซบใบหน้าลงไปกับเตียงนอน“ฉันคิดถึงพี่” เสียงสะอื้นดังออกมาเบาๆ “ฉันจะมีชีวิตต่อไปให้ดี ดูแลตัวเองดีๆ ดังนั้นไม่ต้องห่วงฉันนะคะ”Epilogueงานเลี้ยงรุ่นคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีครึกครื้นฮือฮา ท่านเทพแห่งเจียงซูควงว่าที่ภรรยาออกงานอย่างสง่างาม ทำเอาสาวๆ ที่แอบปลื้มเขาอกหักกันเป็นแถบไม่มีใครคาดคิดว่าคนที่พิชิตหัวใจท่านเทพเฟิ่ง จะเป็นรุ่น
กว่าจะตื่นขึ้นมาหลังผ่านความเร่าร้อน จวินเล่อก็แทบขยับตัวไม่ได้ ร่างทั้งร่างปวดเมื่อยจนต้องร้องโอดโอย เรียกเสียงหัวเราะของคนที่ตื่นก่อนและเอาแต่แอบมองหญิงสาวที่กำลังหลับ“ยังจะมาหัวเราะ ไม่ใช่เพราะพี่หรือไงที่เป็นต้นเหตุ” จวินเล่อพลิกตัวหนีอ้อมกอดที่รัดแน่นเข้า “ทำไงดี ทำไมเหนื่อยแบบนี้ กี่โมงแล้วคะ จะไปทำงานไหวมั้ยเนี่ย”เฟิ่งหรานยังคงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “หยุดสักวันมั้ย ต้องกลับบ้านไม่ใช่หรือไง”จวินเล่อชะงัก “พี่โทรหาคุณพ่อหรือยังคะ”“อืม บอกไปแล้วว่าไม่ต้องห่วง”“งั้นตอนเย็นค่อยกลับดีกว่า ขอทำใจอีกวัน” จวินเล่อไหล่ห่อแต่พูดไปอย่างนั้น เพราะขืนยังไม่กลับรู้ได้เลยว่าพ่อกับแม่คงกังวลจนไม่เป็นอันทำอะไรเฟิ่งหรานพาหญิงสาวลงมาชั้นล่างแมนชั่น ตอนนั้นยังไม่สว่างรอบๆ ยังคงไร้ผู้คน มองเวลาก็พบว่าเป็นเวลาตีห้าครึ่ง จวินเล่อหาวหวอดตอนที่กำลังเดินไปที่รถยนต์ซึ่งจอดอยู่ยังลานจอดไม่ไกลจากลิฟต์“เฟิ่งหรานคะ”ด้านหลังมีเสียงของลี่เจี่ยนดังขึ้น จวินเล่อไม่ได้กันกลับไปมอง เพียงเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่ม เขาเองก็ก้มลงมองมายังเธอเช่นกัน“จวินเล่อ ฉันแค่อยากมาขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ อย่าให้เฟิ่งหรานปลดคุ
ฉันอับอายจนหน้าแดงก่ำ ได้แต่แกล้งตายให้รู้แล้วรู้รอด เข็มน้ำเกลือถูกถอดออกไปแล้ว ข้างหูได้ยินเสียงกำชับของหมอเกี่ยวกับอาการเครียดสะสมที่เป็นสาเหตุของการล้มป่วยของฉันเสียงสวบสาบดังขึ้น แต่คนที่ยังคงแย่งพื้นที่เตียงกลับไม่ยอมไปไหน ดังนั้นฉันจึงลืมตาขึ้นอย่างเสียไม่ได้ “คุณเองก็สมควรกลับไปได้แล้ว ฉัน
ขณะที่รับรู้ว่าข้อมือถูกรั้งขึ้นสูง พร้อมกันนั้นเขาก็พันธนาการฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว เพราะมืออีกข้างกำลังไต่เข้าไปในตัวเสื้อ กอบกุมบีบเคล้นหน้าอกของฉันผ่านบราเซียฉันเจ็บแต่กลับยินยลเสียงคำรามด้วยความพึงพอใจของเขา เขาทำให้ฉันนึกถึงค่ำคืนนั้นที่ฉันตระหนักว่าเขาเร่าร้อนเพียงใดฉันไม่ได้มีอารมณ์ร่วม
ความจริงฉันควรเรียกเขาว่าประธานหลี่อย่างที่ใครๆ ในโรงแรมเรียกเขา “ฉันไม่คิดว่านี่เป็นการพบปะระหว่างประธานกับพนักงานตัวเล็กๆ ในองค์กรที่สมควรเกิดขึ้น”“นั่นสินะ”เขาเอนตัวลงพิงพนักเก้าอี้ บนเรือนกายแกร่งยังคงมีสูทเต็มตัวราคาแพงซึ่งยังคงเนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้ว “ได้ยินมาว่าเดือนที่แล้วคุณลาพักร้อน”ฉันส
มองตัวเองในกระจกห้องน้ำหลังล้างหน้าล้างตา ผู้หญิงที่กำลังจ้องตรงมาทำให้ฉันอดเม้มปากไม่ได้ ฉันมั่นใจว่าตัวเองดูแตกต่างจากวันนั้น เขาอาจจะจำฉันไม่ได้ใครจะรู้ แต่ก็อดกลัวไม่ได้...หากเขารู้จะรังเกียจหรือไม่...หากเขารู้จะคิดว่าฉันเป็นพวกสต็อคเกอร์หรือเปล่า…เรียนมัธยมเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน บังเอ





