جميع فصول : الفصل -الفصل 30

30 فصول

บทที่ 4.1

ผมเริ่มเรียนหนักทั้งยังเริ่มรู้จักการเทรดหุ้น ผมร่วมลงทุนทำธุรกิจกับเพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกัน เพราะอยากทำงานหาเงินด้วยตัวเองแทนที่จะพึ่งพาเงินของตระกูลหลี่ ส่วนจูถิงเลือกเรียนศิลปะ เวลาของเราสองคนเริ่มไม่ตรงกัน ช่วงนั้นแม่ของผมเริ่มรู้ว่าผมกำลังคบกับเธอ ผมไม่ระแคะระคายแม้แต่น้อยว่าแม่จะทำแบบนี้กับผมสี่ปีในมหาวิทยาลัยที่ผมยังคิดว่าความสัมพันธ์ของเราสองคนยังคงเหมือนเดิม ผมไม่รู้เลยว่าคำว่าเราเปลี่ยนไปช้าๆ กระทั่งมันไม่ใช่แค่เราสองคนอีกต่อไปก่อนเรียนจบมหาวิทยาลัยเพียงไม่กี่เดือน ผมคิดว่าทุกอย่างเพอร์เฟค ผมรักเธอ เธอรักผม เราสองคนฉลองวันครบรอบแปดปีกันอย่างหนักจนเมามายและมีอะไรกันผมอ่อนหัดผมยอมรับ ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องสำหรับครั้งแรก แต่สติเลือนรางจนไม่อาจแยกแยะว่ามันคืออะไร กระทั่งจูถิงบอกผมว่าเธอท้อง ผมดีใจมากคิดว่าช่วงนั้นชีวิตสมบูรณ์แบบแล้ว ดังนั้นตอนที่ท้องยังไม่โตเราจึงบินไปเรียนต่อโทที่อเมริกาด้วยกันเด็กน้อยผู้บริสุทธิ์คลอดออกมาอย่างปลอดภัย เป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่าเกลียดน่าชัง เราตั้งชื่อว่า ‘หลี่จื่อหนิง’ กระทั่งแม่ของผมตามไปทำลายทุกอย่างความจริงเรื่องนี้ผมไม่อาจโทษใคร
last updateآخر تحديث : 2026-05-10
اقرأ المزيد

บทที่ 4.2

อาจเพราะความเหงา หรือเพราะความผิดหวังในอดีต ทำให้ผมหวาดหวั่นจนเกิดเป็นความวิตกกังวล ผมคิดวนไปเวียนมาว่าพรุ่งนี้ผมจะทำยังไง จะผูกสัมพันธ์ต่อหรือแยกย้ายกันไป ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นเหมือนความพอใจของทั้งสองฝ่ายขณะที่คิดว่าข้อหลังอาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ไม่ใช่เพื่อผม แต่เพื่อเธอคนนี้ เพราะชีวิตของผมยังคงมีปมมากมายที่ยังคงไม่อาจคลาย ทั้งเรื่องแม่ เรื่องตระกูลหลี่ รวมไปถึงตัวผมเองที่ยังคงรู้สึกยากจะไว้ใจใครสักคน‘พี่คะ ...เหยียนเสียง ฉันรักพี่’ผมขมวดคิ้วจ้องใบหน้าหลับใหลของคนที่ยังคงหายใจสม่ำเสมอ มั่นใจในสิ่งที่ได้ยินแต่ก็ลังเลไปพร้อมๆ กัน เธอหลับผมมั่นใจ และละเมอออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ผมถึงกับรู้สึกได้ถึงความสุขในรอยยิ้มนั้นด้วยซ้ำหลายครั้งผมเองก็ฝัน ในใจว่าคงละเมอออกมาอย่างมีความสุข แต่นั่นมันก็นานมาแล้ว...ผมครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้มากมาย หลังจากมั่นใจว่าไม่ได้แนะนำตัวเองให้เธอรู้จักชื่อของผมเอง รวมไปถึงเธอเองก็ไม่ได้แนะนำตัวเองเช่นกัน เพราะเราสองคนตกลงกันแบบนั้นกระทั่งบางอย่างในใจบอกว่าเธอเองก็คงอกหักมาเหมือนๆ กันกับผม เขาอาจชื่อเดียวกับผม เราสองคนอาจมีหลายๆ อย่างเหมือนกัน เพราะอย่
last updateآخر تحديث : 2026-05-10
اقرأ المزيد

บทที่ 4.3

ผมไม่รู้ว่ามันคือความบังเอิญ หรือว่าเธอเป็นคนที่แม่ผมส่งมา หลังจากให้คนตามสืบว่าเธอเกี่ยวข้องอะไรกับแม่ ผมกลับคว้าน้ำเหลวเพราะเส้นทางของเธอราบเรียบจนผมเองยังรู้สึกสงสัยผมเริ่มคล้อยตามเอนิต้า หลังพบว่าเธอเรียนมัธยมปลายที่เดียวกันกับผม ก่อนจะตามผมไปเรียนที่เซี่ยงไฮ้ในระดับมหาวิทยาลัย ถึงอย่างนั้นผมกลับไม่เคยพบและรู้จักเธอเลย กระทั่งไปบังเอิญพบเธออีกครั้งที่ฝรั่งเศสเพราะคาดหวังว่าทันทีที่พบกันเธอจะมีท่าทางดีใจ แต่ผมพบว่าเธอกลับพยายามหลบหน้าผม ผมผิดเองที่ทำให้เรื่องวุ่นวาย ผมนึกว่าตัวเองหายดีแล้ว แต่ในใจก็ยังคงหวาดระแวงว่าแม่เป็นคนส่งเธอมา แต่ขนาดหวาดระแวงผมยังเป็นเอามาก ทั้งที่เพิ่งกลับมาพบกันแต่ผมกลับปรารถนาจะครอบครอง ไม่สังเกตสักนิดว่าเธอกำลังไม่สบายความผิดพลาดในอดีตไม่ได้ทำให้ผมเรียนรู้ ผมเพิ่งตระหนักว่าตัวเองโง่เง่าบัดซบจนสมควรตาย เจอกันหลังจากผมออกตามหาเธอ ผมกลับไม่อาจควบคุมตัวเอง ครอบครองเธออย่างบ้าคลั่ง หลงใหลคลั่งไคล้สัมผัสที่ทำให้ผมเกิดความรู้สึกหวงแหน ปรารถนาจะได้เธอมาเคียงข้าง ไม่ว่าความรู้สึกในตอนนั้นจะเรียกว่าอะไร ผมสรุปให้ตัวเองว่าต้องได้ครอบครองผู้หญิงคนนี้ ไม่ว่าจะต้อง
last updateآخر تحديث : 2026-05-11
اقرأ المزيد

บทที่ 4.4

การกระทำของผมทำให้เพื่อนๆ เป็นห่วง ผมเองก็รู้ตัวดีว่ากำลังจะบ้าตายเพราะความกังวลและหวาดระแวง ตอนนี้ยังเพิ่มความหมกมุ่นเข้ามาอย่างน่าวิตกอีกด้วยผมหัวเราะ “ฉันเองก็ยอมรับนะว่ากำลังป่วยเพราะหมกมุ่นเกินไป แต่ขอเวลาอีกหน่อยได้มั้ย ฉันยังไปตอนนี้ไม่ได้ อย่างน้อยรอให้ซีหลิวคลอดอย่างปลอดภัย...”หวงอวี่ถอนหายใจพร้อมกับส่ายหน้ายอมแพ้ เขามองไปยังขวดวิสกี้ที่วางเรียงราย “ฉันดีใจที่นายยังยอมรับ แต่...นายทำไมต้องทำเรื่องมันยุ่งยาก”“ไม่ต้องกังวลหรอก ฉันไม่ได้กลับมาติดมัน ฉันแค่พยายามทำให้ตัวเองนอนหลับ”ผมนอนไม่หลับเพราะความเครียดและความกังวล ผมเริ่มเห็นคนของแม่มาป้วนเปี้ยนแถวบ้านที่เราอยู่ ดังนั้นจึงเพิ่มคนเข้ามาอีกหลายคนระหว่างที่กำลังจมอยู่กับความวิตกกังวล ผมเข้าไปซ่อมรางผ้าม่านที่ป้ายวี่บอกว่ามีเสียงเวลาลมพัดเข้ามา อีกทั้งล็อคก็ดูเหมือนจะปิดยาก ความจริงอยากแอบตามไปโรงพยาบาลมากกว่า แต่ผมก็กังวลเรื่องความปลอดภัยของบ้านที่เธออยู่ด้วย ผมต้องเลือก...และก็เลือกเข้ามาช่วยซ่อมล็อคหน้าต่างก่อน เพราะยังไงก็มีป้ายวี่ไปโรงพยาบาลกับซีหลิวอยู่แล้วผมเดินเข้าไปสำรวจทุกห้องกระทั่งห้องนอนของซีหลิว ผมทิ้งตัวลง
last updateآخر تحديث : 2026-05-11
اقرأ المزيد

บทที่ 5.1

ฉันนั่งมองใบหน้าเศร้าสร้อยของผู้ชายที่ฉันแอบรักมานาน พยายามบอกตัวเองให้ใจเข้มแข็งเข้าไว้ บอกตัวเองว่าอย่าให้อภัยเขาถึงอย่างนั้นก็ยากเย็นเหลือเกิน หัวใจที่เจ็บปวดไปกับเขา หลังจากรับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างละเอียด ทรยศความโกรธและความเจ็บปวดจากการกระทำของเขาฉันคงจะเป็นคนจำพวกชอบทำร้ายตัวเองแน่ๆ เพราะถึงขนาดนี้ยังคงแอบยินดีเล็กๆ หลังจากได้รับรู้ว่าที่ผ่านมาหลังจากฉันลาออกจากโรงแรมเขายังคงตามดูแลฉันตลอดฉันควรโกรธที่เขาวางแผนเตรียมการทุกอย่าง หลอกล่อให้ฉันติดกับ ให้คนอื่นเข้ามาใกล้ฉัน ดูแลฉัน อยู่เป็นเพื่อน กระทั่งตระเตรียมเรื่องงานและที่พัก รวมไปถึงตัวเขาเองก็ตามมาอยู่ข้างๆ ทำตัวเหมือนเป็นสต็อคเกอร์โรคจิตที่แอบดูชีวิตประจำวันของฉันเงียบๆลึกๆ แล้วฉันเองก็เหมือนจะเอะใจ แต่มาคิดๆ ดูก็ไม่ใช่เสียทีเดียว เพราะหลังจากย้ายมาหางโจวชีวิตของฉันก็ง่ายไปเสียทุกอย่าง ฉันพยายามไม่คิดเพราะกลัวว่าจะเป็นการเข้าข้างตัวเอง แต่เมื่อมารู้ชัดเจนว่าเป็นเขา ฉันกลับไม่ได้ตกใจมากนักฉันร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น สะอื้นออกมาและปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอหลังจากแสร้งพยายามเข้มแข็ง หลังได้รับรู้ว่าเขาได้อ่านบันทึกของฉั
last updateآخر تحديث : 2026-05-11
اقرأ المزيد

บทที่ 5.2

ฉัน...คงไม่ได้บ้าไปแล้วใช่มั้ย ฉันลังเลหลายปีที่เสียไป ฉันเสียดายเวลาจริงๆ หากรู้ว่าเกิดเรื่องกับเขาแบบนี้ ฉันคงไล่ตามความรักของฉัน พยายามไขว่คว้า ไม่ให้เวลาสูญไปอย่างเปล่าประโยชน์ อีกทั้งไม่ทันได้เข้าใจในสิ่งที่เห็นอย่างแท้จริง กลับตัดสินใจจากมาเสียก่อน ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องมานั่งเสียใจในภายหลังอย่างวันนี้หากวันนั้นที่ฝรั่งเศสฉันอยู่ต่อ ไม่แอบหนีออกมาอย่างคนขี้ขลาด เรื่องคงไม่กลับกลายมาเป็นแบบนี้รู้อย่างนี้แม้จะเกิดเรื่องมากมาย แต่ฉันก็ยังอยากจะลองเอื้อมมือไปคว้าเขาเอาไว้ เพียงปรารถนาจะได้รักเขา ครอบครองเขา อยู่เคียงข้างเขาไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นยังไง ขอเพียงฉันไม่รู้สึกเสียใจในภายหลังอีกบางทีหากฉันมีความกล้ามากพอ ‘หลี่เหยียนเสียง’ จะไม่ใช่เพียงแค่ More than a secret ในบันทึกของฉันอีกต่อไป...ฉันขมวดคิ้วมองไปยังที่เขี่ยบุหรี่ซึ่งยังคงมีควันลอยกรุ่น มือลูบท้องนูนป่องจากนั้นมองหน้าเขา “ฉันจะกลับบ้านค่ะ ได้กลิ่นบุหรี่แล้วปวดหัว”“เอ่อ ได้ๆ พี่พาเธอกลับแล้วจะรีบทำความสะอาดที่นี่ ไอ้หมอต้องทำยังไงถึงจะดับกลิ่นบุหรี่ได้ละ”“เลิกสูบไง”...แหมหมอหวงนี่ใจดีสุดๆ ไปเลย เข้าประเด็นได้ตรงเผ
last updateآخر تحديث : 2026-05-11
اقرأ المزيد

บทที่ 5.3

หมอหวงยิ้มให้ฉัน “เขาเป็นคนน่าสงสาร ผมพูดเพราะอยากให้คุณเห็นใจเขาให้มากที่สุด ไม่ได้อยากใช้ความใจอ่อนของคุณเลยแต่มันจำเป็น”ฉันหัวเราะเสียงเบา “ฉันไม่ใช่คนใจอ่อนค่ะ อย่างน้อยก็ไม่ใช่กับทุกคน” เว้นแต่กับคนที่ฉันรัก... แน่ละฉันไม่ได้พูดออกมา หากจะพูดหลังจากนี้ฉันตั้งใจจะบอกเจ้าตัวเองหลังจากส่งหมอหวงกลับไปแล้ว หลี่เหยียนเสียงเดินตามฉันเข้ามาในบ้าน ใบหน้าของเขาลังเลคล้ายอยากพูดอะไร ฉันเงยหน้ามองเขาจากนั้นถอนหายใจออกมาเสียงเบา“เข้ามาสิคะ คุยกันหน่อยดีมั้ย”เขาเดินเข้ามานั่งลงบนโซฟาอย่างว่าง่าย นั่งตัวลีบราวกับกลัวว่าฉันจะเปลี่ยนใจหากเขาขยับตัวมากไปจนน่ารำคาญนี่คืออีกเรื่องที่เขาเปลี่ยนไปมาก เขาไม่ใช่คนเจ้าบงการคนเดิม แต่เหมือนกลายเป็นกระต่ายขี้ตกใจเมื่ออยู่ต่อหน้าฉัน คล้ายกับว่ากลัวว่าฉันจะไล่เขาไปไกลๆ หากเผลอทำอะไรให้ฉันขุ่นเคืองเข้า“ฉันรู้มาว่าคุณเคยเข้ารับการรักษาด้วยอาการป่วยทางจิต” ฉันยิงเข้าประเด็นพร้อมสังเกตอาการของเขาไปด้วย เขาก้มหน้าบีบมือแน่น “หมอหวงแนะนำว่าคุณควรกลับไปเข้ารับการรักษากับผู้เชี่ยวชาญที่ซูโจว”“แต่...”“ฟังฉันให้จบก่อน” ฉันขมวดคิ้วมองท่าทางตื่นกลัวของเขา “นะคะ
last updateآخر تحديث : 2026-05-11
اقرأ المزيد

บทที่ 5.4

ฉันมองยังประตูบ้านก่อนก้มลงมองดูท้องนูนป่องของตัวเอง สายตาเลยไปเห็นมือใหญ่ชื้นเหงื่อที่กุมมือของฉัน เขากำลังตื่นเต้นฉันรับรู้ได้แน่ละเราทำเรื่องงามหน้าอย่างท้องก่อนแต่ง แม่ของฉันคงได้โวยวายบ้านแตกอย่างไม่ต้องสงสัย“พร้อมนะ” เขาหันมามองฉันฉันพยักหน้าให้เขายิ้มๆ ความหวาดกลัวปลิวหายไปทันทีที่สบตาคมเข้มของเขา ความมั่นใจเริ่มเพิ่มพูนเมื่อเห็นเขาก้าวลงจากรถและยื่นมือออกมารับ“ไม่ต้องกลัว ทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี”เขาปลอบฉันทั้งที่ไม่จำเป็นเลย ฉันกลับกังวลเกี่ยวกับตัวเขามากกว่า เพราะนี่คือครั้งแรกที่ฉันพาเขากลับมาบ้าน ฉันพาเขามาแนะนำให้ที่บ้านรู้จัก พร้อมกับเซอร์ไพร์สด้วยการท้องโตใกล้คลอดฉันโทรมาบอกพ่อกับแม่ก่อนแล้ว ดังนั้นทั้งสองจึงเดินลงมารอที่ชั้นล่าง แม่สบตากับฉันด้วยรอยยิ้มแข็งค้าง สายตาเลื่อนลงไปยังหน้าท้องนูนป่องของฉัน พ่อเองก็เบิกตามองเหมือนไม่อยากจะเชื่อ ทั้งสองนิ่งค้างเหมือนภาพวิดีโอที่ถูกกดหยุดฉันเดินไปหยุดตรงหน้าทั้งสอง ข้างๆ ยังมีหลี่เหยียนเสียงช่วยพยุง“พ่อ แม่” ฉันเรียกทั้งสองคนเสียงสั่น ความรู้สึกผิดจู่โจมหัวใจ แต่ยังคงมีความกล้าที่จะแนะนำคนข้างๆ ให้พ่อกับแม่ได้รู้จัก“เ
last updateآخر تحديث : 2026-05-12
اقرأ المزيد

บทที่ 5.5

ฉันกับแม่หูผึ่งเมื่อได้ยินเสียงแว่วมาจากอีกด้าน “ไม่ได้นะ!” ฉันสะดุ้งเมื่อแม่โพล่งขึ้นเสียงดัง “จะแต่งเข้าไปได้ยังไงท้องโตขนาดนี้”“เอ่อ...” หลี่เหยียนเสียงหันมาสบตากับฉัน เขาดูลนลานเล็กน้อยแต่พยายามเก็บอาการ“จดทะเบียนสมรสกันก็พอ คลอดแล้วค่อยพูดเรื่องพิธีการ แต่งไปทั้งอย่างนี้ไม่ได้” แม่เองก็ดูเหมือนจะเสียงอ่อนลงหลังจากเห็นท่าทีของเขาฉันแอบหัวเราะ คุณนายเจี่ยนนี่ก็ช่างหาเรื่องให้คนอื่นตกใจ“ครับ ผมจะรีบจัดการเรื่องนั้น ยังมี...ช่วงที่ผม...”“ฉันจะกลับมาอยู่บ้านช่วงนี้สักพักเพราะพี่เขาต้องไปทำธุระสำคัญ แม่กับพ่อคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ยคะ” ฉันขัดขึ้น ไม่อยากให้เรื่องอาการป่วยของเขาทำให้พ่อกับแม่กังวล เขาเองก็ดูเหมือนจะเข้าใจจึงเงียบไป“ดีสิ มีเรื่องต้องพูดกันเยอะเลย”พ่อของฉันพยักหน้าเห็นด้วย ดังนั้นคืนนั้นจึงเป็นคืนแรกที่ฉันพักอยู่ที่บ้านกับพ่อแม่ ระหว่างเดินออกมาส่งเขาที่หน้าประตู ฉันกุมมือของเขาอย่างให้กำลังใจ“กลัวมั้ยคะ”“หมายถึงอะไรละ กลัวเรื่องรักษา กลัวพ่อกับแม่เธอ หรือกลัวที่จะได้อยู่ห่างกัน”หัวใจของฉันไหววูบ ตระหนักได้ว่าทุกคำของเขาออกมาจากใจ ดวงตาของเขาบอกทุกอย่างออกมาอย่างไม่ป
last updateآخر تحديث : 2026-05-12
اقرأ المزيد

บทที่ 5.6

ฉันรู้ว่าเขาเองก็ทำแบบเดียวกันนั้น เขาไม่เคยพูดแต่ทำให้ฉันเห็น เขาไม่เคยทำอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกไม่มั่นคง ไม่เคยทำอะไรให้ฉันหวาดระแวง และชัดเจนเสมอถึงความรู้สึกที่มอบให้ฉัน ซึ่งฉันเองก็ขอบคุณเขาในเรื่องนี้ผู้หญิงคนหนึ่งจะต้องการอะไรจากชีวิตคู่ มากไปกว่าความรักและความรู้สึกมั่นคง วันนี้ฉันกับเขามีลูกเป็นที่ยึดเหนี่ยว มีความรักผูกพันถักทอ เท่านี้ยังจะกล้าร้องขออะไรอีกละ“คิดอะไรอยู่ครับ”เขาถามเพราะฉันเอาแต่นั่งเหม่ออยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ฉันยิ้มให้เขาผ่านกระจกเงา “คิดถึงเรื่องเก่าๆ ค่ะ”ฉันพบว่าเขาเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่อ่านแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเขาเห็นฉันนั่งเหม่อนานเท่าไหร่เขาเลิกคิ้วเมื่อเห็นฉันลุกขึ้นและเดินเข้าไปหา ฉันนั่งลงบนตักของเขา แย่งหนังสือออกไปวางบนโต๊ะ ยื่นมือไปกุมใบหน้าที่ยังคงหล่อเหลาเช่นวันวานวันนี้ระหว่างเดินเล่นในห้างสรรพสินค้า เขาดูมีเสน่ห์ยิ่งขึ้นเมื่อเดินจูงมือลูก ฉันคิดแบบนั้นจนหวั่นไหวเมื่อเห็นสาวๆ หลายคนแอบมองเขาด้วยความชื่นชมฉันเห็นเขาหันมามองหาเมื่อเห็นว่าฉันเดินรั้งท้าย‘ที่รัก ไปทำอะไรตรงนั้น มานี่สิครับมาเดินกับเรา’เขายื่นมืออีกข้างมาให้ฉัน มือหนึ่งจับม
last updateآخر تحديث : 2026-05-12
اقرأ المزيد
السابق
123
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status