หญิงสาววัยกลางคนทอดสายตามองกรุงเทพมหานครในยามค่ำคืน แสงไฟจากตึกและบ้านเรือนสาดส่องเข้ามาภายในห้องกว้างในบ้านริมแม่น้ำเจ้าพระยาของเธอ ในเวลาเดียวกันก็มีสายฝนโปรยปราย เพราะอยู่ในช่วงเดือนมิถุนายนหน้าฝนพอดี มือเรียวของเธอถือแก้วคริสตัลทรงสั้น ในแก้วมีวิสกี้อยู่ที่ก้นแก้ว แต่ทว่ามือหนาของชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาขาวตี๋สูงโปร่งสวมกอดเธอจากด้านหลัง เขามีอายุเพียงยี่สิบเท่านั้นสวมกอดเธอจากด้วยหลัง ทำให้ริมฝีปากแดงจัดเผยรอยยิ้ม ขณะที่เขาจูบที่ซอกคอของเธอและขบเบาๆ“พี่ไข่มุก พี่ไม่นอนต่อละครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเส่าวาบหวามและออดอ้อน เธอวางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะกระจก แล้วหันมามองชายหนุ่มด้วยรอยยิ้ม“พี่ยังไม่ไม่ค่อยง่วง โดมช่วยทำให้พี่หลับสิจ๊ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่ายั่วยวน ชายหนุ่ยหนุ่มนามว่าโดมเผยรอยยิ้ม เขาจึงปลดเชือกเสื้อคลุมสีแดงของเธอออกจากเรือนร่าง ทำให้เขาเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าที่มีซิกแพคตรงหน้าท้องเล็กน้อยเกิดจากการออกกำลังกายแทบทุกวัน เขาใช้ริมฝีปากหมายจะจูบที่ริมฝีปากของเธอ เธอหันใบหน้าหนีทันที“พี่ไม่เคยให้ผมจูบเลยนะครับ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วเลื่อนมาจูบ
Terakhir Diperbarui : 2026-05-09 Baca selengkapnya