Masukชายหนุ่มใบหน้าหวานราวกับพระเอกเกาหลี เพราะเขามีผิวขาวละเอียดอมชมพู ใบหน้ารูปไข่นัยน์สีน้ำตาลเข้ม คิ้วหนา จมูกโด่งเข้ารูป ริมฝีปากเป็นกระจับ อีกทั้งเขามีร่างกายกำยำ ด้วยเป็นนักกีฬาว่ายน้ำของมหาวิทยาลัย ทั้งถ้วยและเหรียญจากการแข่งแทบจะล้นบ้าน
วันนี้เขาเข้ามาหาวิทยาลัย สวมใส่ชุดนักศึกษาด้วยเป็นเป็นนักศึกษาปีสาม และเข้ามาเพื่อมาทำรายงานกับเพื่อนๆ ในวันศุกร์สุดสัปดาห์ เพราะวันจันทร์ต้องส่งงานแล้ว “ไอ้เพลิง แม่งมากับความร้อนของวันนี้” ชายหนุ่มชื่อสายฟ้า เพื่อนซี๊ของเพลิง เพลิงนั่งลงบนม้าหิน บนโต๊ะมีโน๊ตบุ๊คสองเครื่องเปิดอยู่ และขนมเต็มโต๊ะ เพราะอาจทำงานถึงเที่ยงคืน “มึงหายไปไหนมาสามวัน ทะเลาะกับป๊ามึงมาเหรอ ดูหน้าไม่บอกบุญ” เสียงของชายหนุ่มที่ชื่อเพชร ที่นั่งทำรายงานอยู่ “เปล่า กูทำงานดึกเลยง่วงๆ หน่อย” เพลิงเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังแล้วเปิดแมคบุ๊คของตัวเอง แล้วเปิดปุ่มเซ็ตเครื่อง “มึงก็เลิกทำงานในผับสิ จะได้มีเวลานอน” สายฟ้าเอ่ยบอกเพลิงด้วยความเป็นห่วง “เมื่อวานกูไม่ได้ไปทำงานวะ วันนี้จะเข้าไป เจ้เด่นจะฉีกอกกูที่กูหยุดงานไปทำรายงานให้พวกมึง” เพลิงเอ่ยบอกแล้วส่งโน๊ตบุคหน้ารายงานส่งให้สายฟ้าและเพชร เพชรกดดูงานที่เสร็จสิ้นและสมบูรณ์ทั้งหมด ทั้งที่พวกเขาทั้งสองคนนั่งทำมาสามวันไม่เสร็จสิ้นสักที “ไอ้เพลิง ไอ้เพื่อนดีเด่น กูอยากกอดจูบลูบคลำจริงๆ วะ มึงมันสุดยอดจริงๆ” สายฟ้าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เสร็จแล้วกดส่งเลย กูจะไปหาที่นอนก่อน” เพลิงเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วเดินไปที่ม้าหินอีกตัวแล้วนอนลงทันที แต่ทว่าหญิงสาวคนหนึ่งก้าวเดินมานั่งตรงหน้าเขา เธอมีใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารัก ซึ่งเขาไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร และอยู่คณะอะไร “พี่เพลิง หนูขอเบอร์ได้ไหมคะ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเอียงอาย เขาเผยรอยยิ้มโดยทันที แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที “ชื่ออะไรครับ” เพลิงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “ชื่อน้ำหวานค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “น้ำหวาน ชื่อเพราะจังครับ พี่ขอยืมโทรศัพท์ได้ไหมครับ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอก็นำมือถือไอโพนรุ่นใหม่เปิดหน้าจอกดรหัส แล้วยื่นให้เขา เขารับโทรศัพท์และกดเบอร์ทันที “คืนนี้ว่างไหมครับ” เพลิงเอ่ยถามเธออีกครั้ง “ว่างค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเขินอายและดูตื่นเต้นสุดๆ “ไปเจอพี่ที่เดอะลุกซ์ ทองหล่อ พี่ทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์ที่นั่น” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ได้ค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ไว้เจอกันนะคะ อย่าให้พี่รอนานนะ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วจับมือเรียวของเธออย่างถือวิสาสะ เธอยิ่งรู้สึกเขินอายยิ่งกว่าเดิม เขาเผยรอยยิ้ม แล้วจูบมือเรียวของเธอแผ่วเบา เธอลุกขึ้นไปหาเพื่อนของเธอทันที “เชี่ย นั่นดาวคณะนิเทศเลยนะเว้ย แต้มบุญมึงดีจังไอ้เพลิง” เพชรเอ่ยบอกด้วยความหมั่นไส้ “เดือนดาวแล้วไง ชอบก็ปิดดิลไปสิ” เพลิงเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วใช้หัวทับแขนนาบลงกับโต๊ะ “กูอยากโชคดีเหมือนมึงจัง” สายฟ้าเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “มึงก็รู้จักดูแลบ้างออกกำลังกายชะบ้าง กล้ามจะได้โตๆ ส่วนหน้าหล่อๆ ต้องขอบคุณม๊าที่ให้หน้าหวานๆ หล่อๆ แบบนี้” เพลิงเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “สงสัยต้องเข้ายิมแล้ววะ หุ่นกูแห้งมาไหว” เพชรเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ไปทำงานไป กูจะนอนแล้ว บ่ายโมงเข้าคลาสค่อยเรียกกูแล้วกัน” เพลิงเอ่ยบอก แล้วค่อยๆ หลับตาลง “ครับคุณหนู” เพชรเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วหันไปทำงานต่อในโน้ตบุ๊ค ส่วนสายฟ้าก็ชาร์ตดาวน์เครื่องแมคบุ๊คของเพลิง ทั้งเพชรและสายฟ้าเป็นเพื่อนของเพลิงตั้งแต่ประถมและเรียนด้วยกันมาจนสอบเข้าในคณะเดียวกัน อีกทั้งทั้งสองคนก็เป็นลูกของนักธุรกิจเบอร์ต้นของประเทศSpecial Episode 2ชั่วนิจนิรันดร์ไข่มุกทอดสายตามองทะเลสุดลูกหูลูกตา ภายในบ้านพักริมทะเลหัวหิน เพลิงซื้อเป็นของขวัญแต่งงานเมื่อสิบปีก่อน และมาพักที่นี่เป็นครั้งคราววันนี้เป็นช่วงปิดเทอมพักร้อนของลูกๆ ของเธอ ที่เกิดจากเพลิงสองคน เป็นลูกสาวและลูกชายเป็นฝาแฝดเกิดในเวลาไล่เลี่ยกัน เพลิงให้ชื่อลูกชายว่า เพชร และให้ลูกสาวชื่อว่า พลอย เธอคิดว่าลูกเธอจะไม่แข็งแรงเสียแล้ว เพราะเธออายุสามเก้าปี อีกทั้งยังกินยาคุมมาสิบกว่าปี แต่เมื่อหยุดยาคุมหลังแต่งงานได้สองเดือนเธอก็ได้กำเนิดพวกเขา เป็นฝาแฝดที่แข็งแรงทั้งคู่ พวกเขาเติบโตโดยมีไข่มุกเป็นคนอบรมสั่งสอน ถึงจะมีแม่นมคอยเลี้ยงดูก็ตามทีส่วนเก้าลูกชายของเธอกับสามีเก่า เธอเขาก็ทำงานแทนเธอ เธอให้เขานั่งเป็นผู้บริหารหลังจากฝึกงานมาห้าปีเต็มในตำแหน่งเลขา เขาก็ทำงานได้ดีเยี่ยมเธอจึงมอบตำแหน่งให้ แต่เธอก็ยังคงทำงานเป็นที่ปรึกษาอยู่ดี เก้าเองก็แต่งงานกับลูกสาวของบัวชมพู ชื่อว่า ดาว เขาสองคนเป็นเพื่อนเล่นในวัยเยาว์ แต่เขาก็ได้เรียนปริญญาโทในมหาวิทยาลัยเดียวกันในอังกฤษ ทำให้รู้จักกันมากขึ้น เธอและบัวชมพูเลยให้ลูกๆ ได้แต่งงานกัน โดยไข่มุกเป็นคนซื้อคฤหาสน์ให้พวก
Special Episode 1แต่งงาน“เป็นเพราะเป็นความประสงค์ของพวกเธอที่จะแต่งงาน ให้ประสานมือขวา และประกาศความยินยอมของพวกเธอต่อหน้าพระองค์ และศาสนิกชนของพระองค์”เมื่อบาทหลวงกล่าวขึ้น เพลิงและไข่มุกจึงหันใบหน้าเข้าหากัน และผสานมือทางด้านขวาทันที เพลิงทอดสายตามองไข่มุกในชุดเจ้าสาวสีขาวลักษณะเป็นชุดปาดไหล่แขนเสื้อลายลูกไม้จากอิตาลี เสื้อมีลักษณะเว้าทรวงอกให้ดูใหญ่ขึ้นทับลูกไม้ลายเดียวกับแขนเสื้อ กระโปรงบานยาวจรดพื้นรองเท้าที่สูงสีนิ้ว ด้านหลังของกระโปรงยาวห้าเมตร ใบหน้าตบแต่โทนอ่อน ริมฝีปากแดงชาด และยังสวมใส่เวลสีขาว แต่ไม่ได้บดบังความงามของเธอแม้แต่น้อยเลย“ผมนายคณิน ก้องวัฒนะกุล ขอรับ นางสาวมุกดารา วรเตชะทรัพย์ เป็นภรรยาของผม ผมสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี ผมจะรักคุณและให้เกียรติคุณตลอดชั่วชีวิตของผม” เพลิงเอ่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม เธอเผยรอยยิ้มเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เช่นเดียวกับเพลิงที่เผยรอยยิ้มให้เธอหลังจากกล่าวจบ“ดิฉัน นางสาวมุกดารา วรเตชะทรัพย์ ขอรับ นายคณิน ก้องวัฒนะกุลเป็นสามีของดิฉัน ดิฉันสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และส
สามวันหลังจากวันที่ลูกชายของไข่มุกลับมาอยู่บ้าน เพลิงก็อยู่บ้านของเธอไม่ได้กลับไปที่บ้านของตัวเองเลย วันนี้เขาพาเธอนั่งรถมากินข้าวข้างนอกบ้านช่วงห้าโมงเย็น กินข้าวเสร็จก็ประมาณหกโมงกว่าๆ เขาจึงพาเธอมาร้านจิวเวลรี่ที่อยู่ไม่ไกลจากร้านอาหารมากนัก“พาฉันมาทำไม ในบ้านของฉันก็เก็บของพวกนี้ไม่หวาดไม่ไหวแล้ว” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ลงมาเถอะครับ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม แล้วเปิดประตูรถสปอร์ตสีเทาคันใหม่ของเขา เธอจึงก้าวลงมาจากรถทันที เขาก้าวเดินมาหาเธอ แล้วเขาจับมือเรียวของเธอก้าวเดินเข้าไปในร้าน เธอเห็นร้านเพชรเป็นร้านที่ใหญ่มาก มีเพชรพลอยระยิบระยับสว่างไสวสู้กับแสงไฟในร้าน“สวัสดีค่ะ คุณเพลิง คุณไข่มุก ไม่ได้เจอกันตั้งเกือบเดือนสบายดีไหมคะ” หญิงสาววัยกลางคนเธอจำได้ดี“สวัสดีค่ะคุณแข เปิดร้านใหม่เหรอคะ” ไข่มุกเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ใช่ค่ะ พึ่งเปิดได้เดือนกว่าๆ ช่วงนี้ชาวต่างชาติเข้าเยอะทั้งวัน วันนี้น้องเพลิงขอให้พี่ปิดร้านตอนเย็น เห็นว่าจะพาแฟนมาเลือกแหวนแต่งงาน” แขไขเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“พี่ไข่มุก ผมไม่รู้ว่าพี่อยากได้แหวนแบบไหน ผมก็เลยพาพี่มาเลือกเอง” เพลิงเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม“ฉันไม
เขาประคองเธอนอนลงบนเตียง เธอผลักเขานอนลงใต้เรือนร่างของเธออย่างรวดเร็ว เขาทอดสายตามองเธอ เป็นสายตาเร่าร้อนราวกับนางเสือที่รอขยุ้มเหยื่อตรงหน้าให้ตายด้วยกรงเล็บของเธอ“อร๊าย...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊าย...งื้อ...เสียว...เสียวไม่ไหว....ฟัก...ฟัก...ฟัก...อร๊าย...” เธอกรีดร้องครางสุดเสียงเมื่อเธอจับดุ้นเข้าไปในกลีบร่องอีกครั้ง มือเรียววางบนอกแกร่งจิกเล็บลงบนนั้นเป็นทางยาว มือหนาจับก้นของเธอกระแทกลงสุดลำ เธอกรีดร้องด้วยความเสียวสะท้านแทบขาดใจ“อร๊าย...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊าย...กรี๊ด...!” เธอกรีดร้องครางสุดเสียงยกก้นขึ้นน้ำกามพวยพุ่งออกมาจากกลีบร่องราวกับน้ำตกลงสู่เบื้องล่าง เธอเสียวจะสุดบรรยาย เขาลุกขึ้นนั่งจับเธอนอนลงใต้เรือนร่างของเขา และพลิกเธอนอนคว่ำ สอดดุ้นเข้าไปในร่องก้น เพื่อไม่ให้เธอถอดกลีบร่องเวลาที่เธอปล่อยน้ำออกมา เมื่อเขาสอดเข้ามาเธอก็ปล่อยน้ำใส่ที่นอน“พี่น้ำปล่อยน้ำเยอะขนาดนี้ เดี๋ยวร่างกายก็ขาดน้ำหรอก” เขาเอ่ยบอกขณะที่กระแทกใส่ร่องก้นไม่หยุด ร่องก้นเธอเองก็ตอดดุ้นของเขาไม่ต่างกับกลับร่องแต่อย่างใด มือหนาประคองเธอลุกขึ้นนั่ง กระแทกดุ้นใส่ไม่ยั้งแรง ริมฝีปากหนาดูดกัดซอกคอระหงเป็น
ไข่มุกก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำ เมื่อเธอจะเข้าห้องน้ำเธอเห็นว่านุชนาฏก้าวเดินเข้าไปในห้องครัว และออกคำสั่งไล่แม่บ้านออกไปทั้งหมด เธอเห็นว่ามีสาวใช้ก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มพร้อมกับส่งขวดใสมีผงสีขาวด้านใน นุชนาฏไม่รอช้าใส่ผงสีขาวลงไปในถ้วยขนม ทำให้ไข่มุกรู้สึกสงสัยแต่ไม่เข้าไปถาม ไม้ช้านุชนาฏเอาแผ่นกระดาษติดที่ก้นถ้วยวางในถาด สาวใช้เผยรอยยิ้มแล้วยกถ้วยออกไปทันทียาอะไร ทำไมต้องใส่ในถ้วยขนมด้วย หรือว่าจะเป็นยานอนหลับหรือไม่ก็ยาปลุกเซ็กส์ ว่าแต่จะเอาไปให้กิน ใช้คุณทรงกลดกินหรือจะให้เพลิงกิน เคยได้ยินจากโชคว่าเพลิงเคยมีแฟนสาวชื่อนุช แต่ว่าไปแต่งงานกับมหาเศรษฐีชื่อ ทรงกลด พอมาเห็นวันนี้ถึงทำให้รู้ว่านุชที่ว่าคือศัตรูหัวใจของโฉมฉายเพื่อนของเธอไข่มุกก้าวเดินมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ เพลิง เพลิงเผยรอยยิ้มให้เธอ เธอเองก็เผยรอยยิ้มเช่นกัน นุชนาฏก้าวเดินมาพร้อมสาวใช้ นุชนาฏวางถ้วยขนมตรงหน้าทรงกลดด้วยรอยยิ้ม แล้วหยิบถ้วยที่มีกระดาษที่ก้นถ้วยวางตรงหน้าของเพลิง แล้ววางให้ไข่มุก และนำมาวางให้ตัวเอง“วันนี้นุชตั้งใจทำขนมสาคูน้ำกะทิ คว้านเม็ดลำไยด้วยตัวเองเลยนะคะ และยังเป็นขนมที่พี่กลดชอบทานด้วย” นุชนา
“ไข่มุก ผมไม่ได้เจอคุณมาตั้งนาน สบายดีไหม” ทรงกลดเอ่ยถามเธอด้วยรอยยิ้ม ไข่มุกนั่งลงไขว่ห้างบนโซฟาโดยไม่ต้องเชิญแต่อย่างใด “ฉันสบายดีค่ะ พี่ทรงกลด เสียดายที่ยัยโฉมไม่อยู่แล้ว ถ้าเธออยู่ เธอจะได้เห็นลูกชายเพียงคนเดียวของเธอว่าเติบโตและสง่างามแค่ไหน” ไข่มุกเอ่ยบอกเช่นนี้ “เธอไปสวรรค์แล้ว” ทรงกลดเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ที่พี่เรียกมุกมา เพราะเพลิงใช่ไหมคะ” ไข่มุกเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบ แม่บ้านนำน้ำเย็นมาวางไว้ตรงหน้าเธอ แล้วก้าวเดินออกไป “ใช่” ทรงกลดเอ่ยบอกเช่นนี้ “จะบอกให้ฉันเลิกยุ่งกับเขาใช่ไหมล่ะ” ไข่มุกเอ่ยถาม “ถ้าผมเสนอหุ้นบริษัทให้สามสิบเปอร์เซ็นต์เพื่อเลิกยุ่งกับเพลิง คุณคิดว่าอย่างไร” ทรงกลดเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไข่มุกโน้มตัวพิงโซฟาแล้วเผยรอยยิ้มมองไปยังทรงกลด ราวกับว่าเขาเป็นเด็กไม่รู้ภาษา “พี่ทรงกลด พี่ก็รู้ว่ามุกก็มีบารมีในวงการธุรกิจทั้งในประเทศและต่างประเทศ สินทรัพย์ก็มีไม่ต่างจากพี่เลย พี่ก็รู้ว่าทำธุรกิจถ้ามันขาดทุนแล้วจะทำไมละคะ” ไข่มุกเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ “เพลิงยังเด็กก็ควรปล่อยเขาไปเติบโตมีผู้หญิงในวัยเดียวกันเข้ามาแต่งงานกับเขา” นุชนาฏเอ่ยบอกด้วยน้ำ
เพลิงก้าวเดินมาหาไข่มุก ไข่มุกทอดสายตามองเพลิงที่ยืนตรงหน้าของเธอ เขาทั้งสูงและสง่าด้วยความสูงถึงร้อยเก้าสิบ เขาเผยรอยยิ้มมองเธอด้วยความชื่นชมใบหน้าที่หล่อเหลา ผิวขาวละเอียด ผมสีดำสนิท ดวงตาเฉียบคมราวกับเหยี่ยว เรียนร่างแข็งแรง“สวัสดีครับ จะให้ผมเรียกพี่ว่าอะไรดีครับ” เขาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“ฉันชื่
เพลิงยืนชงเหล้าให้บรรดาสาวๆ ที่กำลังรอเขาเสิร์ฟ เขามีบุคลิกสง่างามด้วยร่างกายสูงใหญ่ ยิ่งสวมใส่ชุดบาร์เทนเดอร์มันยิ่งทำให้เขาเป็นที่น่าสนใจด้วยใบหน้าหล่อเหลาจนเป็นที่สะดุดตาของเหล่าสาวๆ“มาร์ตินนี่ แก้วนี้ของพี่รันครับ” เขาเอ่ยบอกหญิงสาวที่ชื่อรันด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวชื่อ รัน เผยรอยยิ้มให้เขาด้วยท่าท
“พี่ไข่มุกอยากได้ใครมาดูแลเป็นพิเศษไหมครับ” นิวเอ่ยถามเธอด้วยรอยยิ้ม“ไม่จ๊ะ ขอคอสโมโพลิแทนหนึ่งแก้ว” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ครับ” นิวเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเช่นกันแล้วก้าวเดินออกไป เธอทอดสายตามองไปบนเวทีที่หนุ่มๆ หลายต่อหลายคนกำลังเต้นรูดเสากันอยู่ หน้าท้องของพวกเขาอุดมไปด้วยซิกแพค ทำให้สาวๆ หน้าเวทีต่
ไข่มุกขับสปอร์ตหรูสีแดงสด มูลค่าประมาณร้อยกว่าล้านมายังไนต์คลับ โดยมีบอดี้การ์ดของเธอขับรถเก๋งสีดำตามมาสองคน และเป็นเช่นนี้ถ้าเธอออกนอกบ้าน วันนี้เธออยากดื่มอะไรเบาๆ และไม่อยากมีเซ็กส์กับใครทั้งสิ้น ถ้าอยากมีเธอก็สามารถโทรหาชายหนุ่มหลายคนได้ โดยไม่ต้องมาหาตามร้านอาหารด้วย เพราะชายหนุ่มที่เธอหลับนอน







