All Chapters of เพลิงไข่มุก [NC30+] + [BDSM] + [PWP]: Chapter 11 - Chapter 20

หลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จ เขาก็สวมชุดคลุมสีเทาที่มีเตรียมเอาไว้ เขาสังเกตว่าห้องนี้เป็นห้องสีขาวทั้งหมด ทุกสิ่งทุกอย่างสีขาว และยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกเหมือนบ้านหลังหนึ่งเลยทีเดียว“รอนานไหม” เสียงของไข่มุกเอ่ยถามเขา เขาจึงหันไปที่หน้าประตู เห็นว่าเธอสวมใส่ชุดคลุมผ้าซาตินสีแดงมะฮอกกานี อีกทั้งยังปล่อยผมยาวสลวยสีดำสนิทขับกับสีผิวของเธอ“ไม่ครับ สามีคุณไม่ว่าเหรอที่เอาผู้ชายเข้ามาหลับนอนในบ้าน” เขาเอ่ยถามเธอ เธอกลับไม่พูดสิ่งใดแล้วมานั่งลงบนเตียงกว้างหกฟุต พร้อมกับแก้วไวน์แดงในมือ“ผัวฉันนั้นเหรอ ฉันหย่ามาสองปีแล้ว” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ เพราะแบบนี้หรือเปล่าที่ซื้อผู้ชายกินด้วยความเหงา เธอเองก็ยังดูสาวอยู่เลย ไม่แปลกหรอกที่ยังต้องการคู่นอนแก้ขัด แต่ว่าจะหาผัวใหม่จะไม่ดีกว่าเหรอ จะได้ไม่ต้องซื้อกินด้วย“ทำไมมองฉันแบบนั้น สมเพชหรือเวทนาฉัน” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบท่าทีไม่ค่อยพอใจ เขาเผยรอยยิ้มและก้าวเดินมาหาเธอ และนั่งคุกเข่าลงตรงเรียวขาของเธอ“ผมไม่มีความคิดแบบนั้นหรอก ถ้าผมทำให้ไม่พอใจ ผมต้องขออภัยด้วย” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน เธอเผยรอยยิ้มไม่เห็นฟัน“เพราะแบบนี้สินะ ถึงมั

“อื้อ...อือ...อื้อ...อร๊าย...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...” เธอใช้นิ้วสอดเข้าไปในกลีบร่องอย่างลืมตัว เธอบดขยี้มันภายในกลีบร่อง แล้วนำนิ้วออกเมื่อน้ำกามพวยพุ่งออกมาจากกลีบร่อง เขาใช้มือที่ว่างสอดนิ้วเข้าไปเพิ่มเป็นสามนิ้ว เธอยิ่งเสียวขึ้นไปอีก“อ๊า...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊าย...”เธอร้องครางกระเส่าเสียงระงม เขาดันเธอนอนลงใต้ร่างของเขาอีกครั้ง พร้อมกับสอดดุ้นเข้าไปในกลีบร่องของเธอ และกระแทกใส่ไม่ยั้งแรงเสียงแจะๆ ดังต่อเนื่อง ด้วยน้ำกามที่ไหลออกมาไม่หยุด“อื้อ...อือ...จะแตกแล้ว...ซี๊ด...อ่า...” เธอร้องครางกระเส่าเสียว เขาดุ้นเข้าไปสุดลำเธอสะดุ้งตัวสั่นเสียวก่อนที่จะปล่อยน้ำออกไปพร้อมกับเขา เธอรู้สึกเหน็ดเหนื่อยไร้เรี่ยวแรงที่จะเอ่ยสิ่งใด ขณะที่เขานอนลงข้างๆ เธอ มองใบหน้าหวานที่หลับตาลงดำดิ่งสู่นิทราอย่างรวดเร็ว เขาค่อยๆ ถอนถุงยางออกก้าวลงจากเตียงไปทิ้งที่ถังขยะ เขาค่อยๆ หันมามองร่างบางที่หลับใหล ใบหน้างดงามเรือนร่างอวบอิ่มสะโพกผายราวกับนาฬิกาทราย อีกทั้งมีปานแดงที่กลีบร่อง มันดึงดูดให้เขาอยากที่จะลิ้มลองอีก แต่ทว่าเขากลับเลือกเข้าห้องน้ำเพื่อไปปล่อยน้ำกามออกอีกครั้งเพลิงตื่นขึ้นมาในยามเช้าภายในห้องส

“คุณไข่มุกครับ คุณไข่มุก”เสียงของผู้บริหารท่านหนึ่งเอ่ยเรียกไข่มุก ขณะที่เธอนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะในห้องประชุม ด้านหน้ากำลังฉายโปรเจคเตอร์เกี่ยวกับห้างสรรพสินค้าที่พึ่งสร้างใหม่ อีกสามเดือนข้างหน้าจึงจะแล้วเสร็จ“ขอโทษทีฉันคิดอะไรเพลินไปหน่อยต่อเลยค่ะ” ไข่มุกเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ผมขอเริ่มเรื่องเนื้อที่ของห้างสรรพสินค้า และคอมแพ็คดึงดูดและจูงใจผู้คนให้เข้ามาภายในห้างแห่งนี้...”ไข่มุกทอดสายตามองโปรเจคเตอร์ที่มีคลิปวีดีโอกำลังฉายอยู่ และพักเมื่ออธิบายให้เธอและผู้บริหารประมาณสี่คนฟังฉันเป็นอะไรไป ฉันไม่เคยเอาเรื่องเซ็กส์บนเตียงมานึกถึงในเวลาทำงาน นี่ไข่มุกเธอเป็นอะไร ความเป็นตัวตนของเธอมันหายไปไหน หรือว่าหนึ่งอาทิตย์วันมานี้ฉันห่างเซ็กส์เกินไป ทำให้คิดแต่เรื่องพัลนั้นด้วยเดี๋ยวนะทำไมรู้สึกข้างล่างของฉันรู้สึกแฉะ และเมื่อลองขมิบมันก็ไหลออกมาอีก นี่ฉันต้องการมันขนาดนี้เลยเหรอไข่มุกนั่งรถตู้สีดำคันหรูออกมาจากบริษัทเพื่อมุ่งตรงกลับบ้านเช่นทุกวัน เธอทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างเห็นเม็ดฝนโปรยลงมาทั่วกรุงเทพ หนึ่งอาทิตย์มานี้เธอทำงานไม่ได้หยุด เธอล่องใต้กระบี่และภูเก็ต และขึ้นเหนือไปเขียงใหม่และเ

เธอไลน์บอกเพื่อนๆ ของเธอทั้งสองคนว่า ขอกลับบ้านไปนอนก่อน แต่ความจริงแล้วเธอหิ้วผู้ชายไปนอนที่บ้าน ผู้ชายที่ว่าก็คือเพลิงนั้นเอง เพลิงก้าวเดินก้าวเดินเข้ามาในห้องนอนสีขาวขนาดเล็กแต่ก็ถือว่าใหญ่สำหรับบ้านหลังหนึ่งเลยทีเดียว ซึ่งเป็นห้องนอนแยกกับห้องนอนของเธอที่อยู่ข้างๆ ห้องนี้ ส่วนเธอนั้นก็เดินมากับเขาด้วยเช่นกัน“ฉันจะไปอาบน้ำ เธอก็อาบน้ำรอฉัน” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วก้าวเดินออกจากห้องนี้ เพื่อก้าวเดินไปยังห้องนอน แต่ทว่ามือหนาจับมือเรียวเธอเอาไว้“ผมอยากอาบน้ำกับพี่” เขาเอ่ยบอกเธอเช่นนี้ เธอหันกลับมามองเขา“เธอคิดว่าถ้าฉันเปลือยเปล่าต่อหน้าเธอ เธอสัญญาได้ไหมล่ะว่าจะไม่มีเซ็กส์กับฉัน” เธอเอ่ยถามเขากลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ผมไม่มีเซ็กส์กับพี่โดยไม่สวมถุงยางหรอก” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม“ตามมา” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วเธอก้าวเดินไปเปิดประตูก้าวเดินออกจากห้องนี้ ไปยังห้องนอนของเธอที่อยู่ปีกขวาของตัวตึกเขาทองสายตามองบอดี้การ์ดพกปืนคนละกระบอกที่ยืนตามมุมบ้าน เหมือนกับบ้านของมาเฟียในหนัง อีกทั้งบ้านนี้ใหญ่ราวกับคฤหาสน์มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เธอเดินไปถึงห้องนอน บอดี้การ์ดเปิดประตูให้

“พี่ไข่มุก พี่นอนไม่หลับเหรอ”เสียงของเพลิงทำให้เธอดึงสติกลับมา ขณะที่เธอนั่งบนโซฟาในความมืดสลัวไร้แสงไฟในนี้ มีเพียงไฟจากตัวตึกรอบนอกที่ส่องแสงสว่างในยามค่ำคืน“มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย ฉันทำให้เธอตื่นเหรอ” ไข่มุกเอ่ยถามเพลิงด้วยน้ำเสียงเรียบ แล้วเอาแก้วไวน์แดงที่หมดแล้วออกจากมือเรียวของเธอมาวางไว้บนโต๊ะ“ผมได้ยินเสียงพี่ละเมอร้องไห้เบาๆ แต่ไม่กล้าปลุก แล้วจู่ๆ พี่ก็ลุกขึ้นจากเตียง ผมก็เลยมาดู” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้“เคยรักใครมากๆ สักคนไหม” เธอเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ถ้ารักจริงๆ คงจะเป็นแม่นะ ผมรักแม่มากเลยละ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ไม่ใช่สิ ฉันหมายถึงแฟนนะ” เธอเอ่ยถาม“ไม่นะ ผมเป็นพวกล่าแต้มมากกว่า ผมยังไม่เจอคนที่ใช่ละมั้ง ผมไม่อยากผูกมันกับใครให้เป็นทุกข์ เพราะผมเองเคยคบกับผู้หญิงแล้ว แล้วผมอกหักน่ะ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“หน้าแบบนี้เคยโดนผู้หญิงเทด้วยเหรอ” เธอเอ่ยถามแล้วเผยรอยยิ้มออกมา เขาก็เผยรอยยิ้มให้เธอเช่นกัน“คนหล่อใช่ว่าจะไม่โดนเทนี่พี่ เช่นนั้นคนหล่อเขาก็มีเมียกันหมดแล้วสิ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงติดตลก“ฉันได้คุยกับเธอ มันทำให้ฉันรู้สึกสบายใจขึ้น ขอบคุณนะ” เธอเอ่