บททั้งหมดของ Paid for the Billionaire's Child: บทที่ 1 - บทที่ 10

Chapter 1: The Taste of Gold

Cailin's POV "Why am I not invited?" Nanginginig ang mga daliri ko sa galit habang binabasa ang invitation sa screen ng phone ko. The event is a Masquerade Gala at 'The Bar of the Elite'. Alam ko sa sarili ko na isa akong social climber at gold-digger na nilalang—and I own that title with pride—but this? UNACCEPTABLE! This is my turf, my playground, at hindi pwedeng wala ang pangalan ko sa listahan. Tumingin ako sa orasan ng Atelier at eksaktong uwian na. Buti na lang! Pinatunog ko talaga ang suot kong heels sa malinis na sahig ng opisina at padabog na lumabas ng building. Bawat hakbang ko ay tila ba nagdedeklara ng giyera sa kung sino mang nakalimot na padalhan ako ng card. Inilabas ko ang aking cellphone to speed dial the only person who can fix this mess in a heartbeat. Natigil ako sa labas ng lobby habang mainit ang ulo na naghihintay na sagutin niya ang tawag. "Come on, Emarie Lorque! Hindi ito ang oras para maging snobber, napaka mo!" singhal ko kahit hindi pa nakaka

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 2: The Unraveled Seam

Cailin's POVI was wondering where we could actually do it. Hindi siya nagsalita; basta niya na lang ako hinila patungo sa isang pribadong suite sa ibaba ng venue. It was an underground sanctuary for the upper class who were in heat. Dito nagtitipon ang mga taong akala mo ay hindi makabasag-pinggan sa mga social gatherings, mga de-kalidad ang tela ng suot at tila mga santo, pero nagiging halimaw sa kama kapag wala na sa paningin ng publiko. "Come." Humiga siya sa malaking kutson. I stood there for a second, hands on my hips, arching my back to emphasize my silhouette. Ang kapal din ng mukha ng lalaking ito, ah? Hindi pa nga ako kinakande ay gusto na niyang akong labasan? Sabi niya 'Come' eh. Pambihira! Is he that excited or is he just used to getting what he wants instantly? Oh well, pinuntahan ko siya sa nais niyang pwesto. Inumpisahan niya akong halikan nang walang awa. 'Yung tipong gusto niyang ubusin ang oxygen sa baga ko. Parang biglang nawalan ng bisa ang aircon dahil sa init

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 3: The Luxury of Consequences

Cailin's POV Nagising ako na masakit ang ulo. Ang tanga lang. Imbes na nagsaya ako buong magdamag, heto ako at nakahandusay sa kama dahil tila isang buong hukbo ng bourgeois ang nanirahan sa loob ng bungo ko. Ang galing, hindi ba? Daig ko pa si Mr. Krabs sa kasakiman, pero sa pagkakataong ito, ang puhunan ko ay hindi barya kundi ang sarili kong katawan. The room was cold, quiet, and smelled of expensive cedarwood and lingering lust. Inabot ko ang lamp sa tabi ng kama, and there it was—the Black Card. Beside it, a sleek, heavy ballpen with an intricate engraving: MIRANO. "Mirano," I whispered, testing the weight of the name on my tongue. It tasted like old money and untapped power. Aanhin ko naman ang ballpen na ito? Sure naman ako na hindi na magkukrus ang landas namin after that one steamy night. Ganoon ang takbo ng mundo para sa mga nakaaangat—we were just two threads that crossed in a complicated weave, only to be pulled apart by the morning light. Nevertheless, inilagay

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 4: Stitched in Scandal

Cailin's POVI stepped into the Mirano Headquarters wearing a structured power suit in midnight navy double-crepe—the kind of fabric that doesn't just hold its shape, it demands respect. My hair was pulled back into a sleek low bun, while my makeup looked effortlessly expensive. Malinis ang pagkaka-blend ng base ko, paired with a thin, sharp eyeliner that gave me a fierce, lethal gaze. My skin glowed like I’d never seen a deadline in my life.In short, I looked like a woman who could buy the whole building, even if my bank account was currently crying for mercy. "I’m here to see Mr. Ellezar Mirano. Tell him I have his pen," sabi ko sa receptionist, my voice steady. Ginamit ko na agad ang maternity leave ko in advance so I could proceed with my plan. Bahala na ang HR kung anong idadahilan ko, basta kailangan kong ma-secure ang "financer" ko bago pa lumaki ang tiyan ko at lumiit ang pasensya ko.Nanlaki ang mata ng babae. Siguro ay hindi siya makapaniwala na may isang 'estranghera' na

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 5: A Strategic Conception

Cailin's POVThe black sedan drifted through the heavy traffic of Makati, but inside, the world felt silent and expensive. I leaned my head against the cool leather seat, closing my eyes for a second. The smell of the car that is a mix of high-end air freshener and new upholstery, was a far cry from the scent of fabric glue and burnt coffee that usually clung to me.I opened my bag and stared at the contract. One hundred thousand pesos. Every. Single. Month. To some, it was a fortune. To Ellezar Mirano, it was probably just a rounding error on one of his construction projects. But to me? It was the seed money for my freedom."I’m not just carrying a baby," I whispered to my reflection in the window. "I’m carrying a masterpiece of financial security." Ang laki talaga ng magiging pakinabang ng anak ko. In fairness, investment agad bago pa man mailabas.Love? Passion? Tigilan ako sa mga clichés. Ang kailangan ko ay financial stability. I didn't want Ellezar’s heart; I wanted his bank acc

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6: A Hostile Takeover

Cailin's POV If there’s one thing I’ve learned in the fashion industry, it’s that people treat you based on your packaging. Right now, my look was screaming "struggling artist," and honestly? Hindi pwede ’yun. If I wanted Ellezar and the vultures surrounding him to take me seriously, I had to make my presence scream importance. The move to BGC was swift. Iniwan ko na ang karamihan sa mga luma kong gamit—they didn’t fit my new life. I only kept my sewing machine and my most precious fabric bolts. Everything else? I replaced them using the "Ice King’s" money. Consider it an initial investment. I was standing in the middle of my new living room, staring out of the floor-to-ceiling windows. The unit was still bare, but the air already smelled like Diptyque candles and success. "Cailin, are you sure about this?" untag ni Emarie habang dala ang box ng favorite takeout ko. "Ang mahal ng rent dito, girl. Isang buwang sweldo ko na yata ang isang square meter dito." "Emarie, don't be

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 7: The Wrong Thread

Cailin's POV Wait. Isang salita, apat na letra, pero nakakaburyo. Sabi nila, "Patience is a virtue." Pero para sa akin, patience is an expensive hobby. Sampung araw. Sampung araw bago lumabas ang result ng DNA test na magdidikta kung magiging bilyonaryo ba ang anak ko o habang-buhay na lang kami bubuhayin ng pagdidisenyo at pagtatahi ko. Sa totoo lang, ang bawat oras ay tila isang dekada. Nakakabaliw ang katahimikan sa loob ng condo ko kapag wala akong ginagawa, kaya naman minabuti kong magpaka-busy. I mean, why rot in bed when I can dominate the streets of Taguig? But of course, I didn't spend those days biting my nails and praying. No way. Sayang ang foundation na hindi pipitsugin! I spent my week in BGC doing what I do best: Brand Management. And the brand was Me. Kailangan kong ipakita sa buong mundo, lalo na kay Ellezar, na hindi ako isang hamak na babaeng nabuntis lang at naghihintay ng limos. I am a woman of substance, a designer with a vision, and a mother who will s

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 8: The Silent Witness

Cailin's POV"Rusquen, let go of my arm," I hissed, bawat salita ay parang may kasamang talim. Kakaiba kasi talaga siya. Patay na patay sa akin! Dinakma ba naman ang braso ko. Pustahan, muntik nang maalog ang hinaharap ko na target sana niya, pero sumala lang dahil sa gigil niya. Ganoon siya katindi! Naramdaman ko ang paghigpit ng hawak niya, ang mga daliri niyang tila ba inaangkin ang balat ko. Hindi ko ma-get kung bakit ginugulo niya pa ako, eh marami namang mayayaman na mas masarap tingnan kaysa sa akin! Sa paligid namin, ang mga kobyertos ng mga elite ay patuloy sa pagtunog, oblivious sa silent war na nangyayari sa corner table na ito. He didn’t budge. Sa halip, lalo siyang lumapit, at ang mabahong amoy ng kanyang obsesyon ay tila nanunuot sa bawat hininga ko. "You think you can just walk away, Cailin? Sa akin lahat galing ang suot mo!" Hindi ko siya magawang tawaging makapal ang mukha dahil tama nga naman siya. Nagkataon na siya ang bumili ng heels, hikaw, at bag ko. Muntik na

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 9: The Ghost of the Atelier

Cailin's POV The smell of steaming fabric and industrial-grade adhesive. Grabe, ito talaga ang paborito kong pabango. Mas gusto ko pang malunod sa amoy ng satin at tulle kaysa sa amoy ng mga bilyonaryong puro pananakot lang ang alam. Muntik na ngang makulot ang buhok ko sa stress na ibinigay ni Rusquen... and of course, pati na rin ni Ellezar. My atelier in Makati was my sanctuary, ang tanging lugar kung saan ako ang masunod, kung saan ang bawat tahi ay nasa ilalim ng kontrol ko. Dito, walang Mirano na nagmamando at walang Duarte na nauulol sa akin. Dito, ang tanging batas na sinusunod ay ang disenyo ko. Pero ngayong umaga, parang kahit ang mga sewing machine ko ay nakikiramay sa bigat ng nararamdaman ko. Ang ingay ng mga makina ay tila ba naging soundtrack ng nagkakagulo kong buhay. "Cailin, 'yung measurement ng bustier para kay Ms. Soler, kailangan na raw i-finalize," tawag ng isa kong assistant. "Shucks, oo nga pala!" napahilot ako sa sentido. "Just a second," sagot k

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 10: The Double-Edged Needle

Cailin's POV Apat na araw. Apat na araw na lang ang natitira bago ang hatol ng laboratoryo ng mga Mirano. Pakiramdam ko, bawat tik-tak ng orasan sa dingding ng atelier ko ay sinasabayan ang kabog sa dibdib ko. Sa totoo lang, hindi na ako makapaghintay! Imbes na makapag-focus ako sa pag-aayos ng mga huling tahi para sa Metamorphosis Gala, para akong timang na pabalik-balik ang tingin sa cellphone ko na akala mo naman ay magfa-fast forward ang oras sa kakatitig ko. Walang tawag mula kay Ellezar matapos ang huli naming pag-uusap. Walang text mula kay Rusquen. Ang katahimikan nilang dalawa ay mas nakakakilabot kaysa sa sabay-sabay silang mag-eskandalo rito sa harap ko. Mas mabuti na sigurong huwag ko muna silang isipin. May mas malaking giyera akong kailangang harapin sa makalawa, at iyon ay ang mapatunayan kay Highlighter Boy, a.k.a. Hadji Alfajora, na hindi ko lang basta pupunuin ang "filler slots" ng runway. "Ma'am Cailin, okay na po ba 'yung bagsak ng bias cut dito sa emerald gown?

อ่านเพิ่มเติม

1 2 3 4 5

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป