Alle Kapitel von The Scumbag's Regret: Marrying the Arrogant Billionaire: Kapitel 101 – Kapitel 110

Isang bahagyang ngiti ang sumilay sa labi ni Silver."I hope to have the opportunity to work with you in the future."Malaking papuri ang mga salitang iyon mula kay Josh. Hindi basta-basta nagbibigay ng ganoong pagkilala ang isang taong katulad nito."Sana nga," mahinahon niyang sagot.Pagkatapos ubusin ang kape at dessert, sabay silang lumabas ng café.Si Josh na rin ang naghatid sa kanya pabalik sa Forbes Park.NAKASANDAL si Lucian sa malaking bintana ng sala, nakahalukipkip habang tahimik na pinagmamasdan ang itim na Bentley na huminto sa harap ng bahay.The two had been gone for one hour, three minutes, and forty seconds Iyon ang eksaktong tagal na magkasama sina Silver at Josh. Tahimik niyang binilang ang bawat segundo.PAGKABABA ni Silver, ngumiti ito at nagpasalamat kay Josh bago pinanood ang sasakyang unti-unting mawala sa labas ng gate.Saka lamang siya pumasok.Bukas pa rin ang telebisyon sa sala at nakaupo si Lucian sa sofa na parang isang hari sa sarili nitong kaharian. Re

Sa sandaling tatama na sana ang bakal sa ulo ng asawa, hindi na inisip ni Lucian ang sarili niyang kaligtasan at sinipa palayo ang lalaki. Hinila niya si Silver sa kanyang yakap habang tinatamaan ng bakal sa likod. Napakagat-labi siya sa sakit pero hindi kumibo.Isang kamay ang nakayakap sa bewang nito, habang ang isa ay humahampas ng bakal para harangin ang susunod na atake. His eyes blazing with barely contained fury.“Masyado na ba ang ibinigay kong bayad? Malapit na ang mga pulis,” he said. "I suggest you leave now, and I can let it go."Pinigilan niya ang galit para na rin sa kaligtasan ng asawa. Hindi nila kayang talunin ang karamihan sa pamamagitan lang ng lakas. Ngunit hindi nakikinig ang leader, galit pa rin ito sa nangyari noong huli.Dumura ito sa daan at paos na sumigaw, “Wala kayong ibinigay na nararapat, at pinahiya niyo pa ako! Ngayon, hindi lang kita pipilayan, ipapakita ko sa ‘yo kung paano ko babuyin ang babae mo.”Ang mga salitang iyon ang tuluyang nagpasiklab sa ga

Naghalo ang kanilang hininga. Hindi maiiwasan ang pamumula ng pisngi at mabilis na pagtibok ng puso. Nakasandal si Silver sa headboard, wala nang matatakbuhan. Bahagya niyang pinilig ang kanyang ulo ngunit mabilis nitong hinawakan ang kanyang baba, dahilan para muling magtagpo ang kanilang mga mata.“Don’t dodge.”SA LABAS ng pinto, nakatayo si Soren. Nakita niya ang paghahalikan ng dalawa na parang walang ibang tao, habang ang kamay ni Lucian ay dahan-dahang pumapasok sa ilalim ng damit-pang-ospital ni Silver.He frowned slightly, feeling his worries were somewhat unnecessary.Ngayong may nag-aalaga na kay Silver, tila naging independent na ito at mas nagiging matapang pa kaysa dati. Even after being injured and hospitalized, she had no intention of informing him, her father, and still had the mind to flirt.He hadn't bothered to come see her.Galit na tumalikod si Soren at mabilis na bumalik sa kumpanya. Sa loob ng elevator, nabangga niya si Caspian, ang taong hindi dapat naroon. Sa

"Mahal, the basement is calling us.” Idinikit ni Lucian ang mukha sa leeg niya at pabulong na nanghikayat, “Let’s go play in the basement, hmm?”“Hindi, ayoko… Natatakot ako sa dilim.”Pilit siyang kumakawala sa sofa, pero lalo lang hinigpitan ni Lucian ang pagkakayakap. “Hindi madilim doon, huwag kang matakot.”“Lucian, I didn't expect you to be so perverted."Sa halip na magalit, tumawa pa ito. “Super perverted. Gusto mong subukan?”"No no no, I'm sleepy, I want to go back to the room... Ah!"Isang sigaw ang kumawala sa kanya nang bigla siyang binuhat ni Lucian at isinabit sa balikat nito. She screamed and struggled on his shoulder, slapping his back with both hands."I don't want to go to the basement, Lucian, don't be stupid!"Hindi ito nakinig. Mahinahon itong naglakad patungo sa nakatagong pinto, binuksan ito, at pinailawan ang hagdan. Dala-dala siya nito paibaba habang kusa namang sumasara ang pinto sa likuran nila hanggang sa mawala ang kanyang mga sigaw.Pagod na sa pagpupumi

Matapos ang nakabibinging katahimikan, nagsalita si Owen. “No.”Doon na tumulo ang luha sa kanyang mga mata. “Why did you get engaged to me if you didn't like me?"“Dahil wala pa akong nakikilalang babaeng gusto ko, at pinipilit na ako ng pamilya ko…”Naintindihan na ni Alexandra. Isa lang pala siyang pansamantalang pampalipas-oras sa buhay ni Owen. Kung hindi sana ito nakakita ng ibang nagustuhan, baka hinayaan na lang nitong magpatuloy ang lahat at pakasalan siya makalipas ang ilang taon.But he had met someone he liked, and he couldn't settle anymore. His fiancée had become a burden he couldn't wait to get rid of.Hindi na nakapagpigil pa si Alexandra at sinampal ang binata. “Dapat sinabi mo sa akin nang maaga pa. Hindi mo dapat pinahaba pa nang ganito.”They had been engaged for two years, and in her world, Owen was her future husband.Wala siyang inalinlangan, but he had been cheating on her with someone new. Kung hindi pa ipinadala ni Lucian ang video, mananatili pa sana siyang