Alle Kapitel von The Scumbag's Regret: Marrying the Arrogant Billionaire: Kapitel 81 – Kapitel 90

Habang dumidilim at nagsisimula ang mahinang ulan, walang tiyak na patutunguhang nagmaneho si Silver sa kalsada. Wala siyang mapuntahan. Matapos umikot sa halos buong lungsod, napadpad siya sa dating tahanan, ang bahay na dati ay puno ng init at pagmamahal.Ito ang dalawang palapag na bahay na pinagtulungan nina Serena at Soren na itayo.Nang pumanaw si Serena dahil sa sakit, at hindi na kayang bayaran ni Soren ang utang, napilitan silang tumira kasama sa pamilya Jimenez.Malayo ito sa sentro, katabi ng mga pabrika, at hindi madali ang byahe. Pinayuhan na siya ni Bebina na huwag nang pilitin ang pagbabayad. Kahit wala pa ang tulong nito, hindi naman talaga kakayanin ni Soren. Kaya sa huli, iminungkahi ni Bebina na ibenta na lang ang bahay.She only learned of this after the house was sold. She was only thirteen years old then, and she had a huge argument with her father about it.Dahil doon, unang beses siyang ikinulong ni Don Fernando. Kahit nagsisisi si Soren, bago pa lang sila sa b

"You don't answer the phone, you don't reply to messages, so why do you expect me to be here?"Hindi maganda ang tono at seryosong-seryoso ang mukha ni Lucian. Nag-isip sandali si Silver bago sumagot nang kunot ang noo.“Is there any law that says I have to answer your calls and reply to your messages?"“...”“Paano mo nalaman kung nasaan ako?”Bago pa makasagot si Lucian, muli na siyang nagsalita. “You didn't plant some kind of tracking device on me, did you?”Kung hindi, paano niya nalaman nang tiyak ang lugar na ito?“Hindi.”“Kung ganun, Mr. Mercadejas, maaari na po kayong umalis.”Hindi gumalaw si Lucian. Tumingin ito sa pagkaing malamig na, sa mga walang laman na bote sa ilalim ng mesa, at lumingon sa kanyang katulong. “Magpa-order ka ng pagkain, at isa pang kahon ng beer.”Tumango si Shaw at agad na kumuha ng telepono. Inalis ni Lucian ang kanyang coat, iniabot sa assistant, at diretsong lumapit kay Silver.Inalis niya ang kamay ni Aries na nakahawak sa balikat nito at siya ang

Tahimik na inangat ng driver ang partition.Lucian wrapped his arms around the woman’s soft waist, lifted her up, and let her sit on his lap.“Huwag mo akong igalaw, nahihilo ako…”Niyakap ni Silver ang leeg ng lalaki at sumandal sa balikat nito, nakakunot ang noo. Hindi siya nangahas dumilat. Kahit nakapikit, pakiramdam niya ay umiikot pa rin ang paligid.Inalalayan siya ni Lucian sa likod ng ulo at hinagod ang likod. “Sige, hindi kita igagalaw.”SUNOD na nagpatuloy ang dalawang sasakyan papuntang Forbes Park. Nasa likuran si Shaw na nagmamaneho ng asul na Cayenne. Pagpasok sa bakuran, nakita niyang buhat-buhat ni Lucian si Silver.The woman's legs were wrapped around the man's waist, clinging to him like a koala. Agad niyang kinuha ang bag sa upuan at iniabot kay Lucian.Isang braso lang ang gamit ni Lucian habang inaabot ang bag, at sinenyasan na silang umuwi na rin.“Don't sway, it's uncomfortable,” bulong ng babae sa kanyang kalasingan.LUCIAN’S steps became steady as he slowly w

Matagal na tumahimik si Aries bago sumagot nang walang magawa, “Medyo… siguro.”“Okay, tatanggapin ko ‘yan na pumapayag ka na. Maghanda ka na ng resume at ipadala mo sa akin agad-agad.”Tumango lang si Aries at nagtanong, “Okay na ba sila ni Ate Silver at nung lalaking apelyidong Mercadejas?”“Siguro okay naman. Hindi ko lang alam ang buong detalye.”Pagkatapos ng kasal, agad na bumalik si Annie para magtrabaho. Buti na lang, maayos ang takbo ng shooting ni Alexandra at malapit na silang matapos para makauwi na sa Manila.Pagkatapos ng tawag, isinilid niya ang phone nang bigla niyang makita ang isang taong pabulang lumabas sa dressing room ni Alex.Naka-itim ito mula ulo hanggang paa. May hood, salamin, maskara, at guwantes. Hindi mo makilala ang mukha o kahit anong itsura nito. Tinitigan niya ito. Base sa katawan, lalaki ito, hindi naman masyadong malaki, at siguro wala pang 5’9ft ang tangkad.“Sino ka?” sigaw niya.Tumigil sandali ang lalaki, lumingon, tapos biglang tumakbo palayo.

“Ang tanga mo, pati pamilya mo puro tanga!” sagot ni Silver.Lalong lumalim ang ngiti ni Lucian. “Sige, ako na ang tanga. What I mean is, nothing actually happened last night."Pinaliguan lang naman niya si Silver.“Ibig sabihin nung tanghali, nagsinungaling ka?”“Nang-aasar lang naman.”“Hindi nakakatawa ‘yang biro na ‘yan.” Seryoso na ang mukha ni Silver.Walang pag-aalinlangang inamin ni Lucian ang pagkakamali at humingi ng tawad. “Pasensya na, hindi ko na uulitin.”Tumango lang si Silver at tahimik na muling kumain ng nilagang itlog. Pagkatapos, inayos niya ang baunan at sinabi, “Thank you for your hard work. You can go back now."“May trabaho ka pa?”“Oo.”“Paano kung gusto kong maghintay sa’yo rito?”“No need to wait.”“...”Lucian felt like he had been given the cold shoulder. Pinanood niyang bumalik si Silver sa mesa at tumingin sa computer, nakatutok na ulit sa trabaho. Tahimik niyang inayos ang mga gamit, kinuha ang bag, at umalis.Hindi siya dumiretso pauwi; nagmaneho siya p