All Chapters of Hindi Naaamong Pagnanasa: Chapter 21 - Chapter 30

63 Chapters

Mga Hindi Natupad na Pagnanasa

Ang kwarto ay isang larangan ng digmaan ng mga gusot na kumot at mahinang ilaw ng lampara, ang hangin ay puno ng amoy ng pawis at pagkabigo, si Jen Thompson ay nakahiga sa ilalim ng kanyang kasintahang si David, ang kanyang katawan ay gumagalaw nang awtomatiko habang itinutulak siya nito nang may mekanikal na katumpakan, sa edad na 32, siya ay isang makapangyarihang tao sa mundo ng arkitektura, nagdidisenyo ng mga istrukturang nakatayo nang mataas at matigas, ngunit sa sandaling ito, pakiramdam niya ay parang isang gumuguhong harapan. Umungol si David sa itaas niya, ang kanyang ritmo ay makasarili at nagmamadali, hinahabol ang kanyang sariling paglaya nang hindi man lang sinusuri ang kanyang mga pangangailangan. "Tara na, babe," bulong niya, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa kanyang balakang, napupuyat sa halip na hinahaplos. Ang isip ni Jen ay gumala sa mga blueprint sa kanyang mesa, ang nawalang proyekto na nawala kanina dahil sa politika sa opisina, ang kanyang kari

Mga Anino ng Nakaraan

Ang katok sa pinto ay umalingawngaw sa loft ni Marcus na parang kulog, binasag ang usok pagkatapos ng orgasm na bumabalot kina Jen at Marcus. Kumabog ang puso ni Jen, humuhuni pa rin ang kanyang katawan mula sa matinding paglaya na natagpuan niya sa mga bisig nito, isang malaking kaibahan sa mga walang laman na pagtatagpo nila ni David. Hinila niya ang kumot para takpan ang sarili, mabilis ang kanyang pag-iisip. Sino ba 'yan? Nawalan ng kulay ang mukha ni Marcus, nawala ang kanyang relaks na kilos habang hinihigpitan niya ang roba sa kanyang baywang. "Dito ka lang," mabilis niyang bulong, ang kanyang boses ay may halong tensyon na nagpakirot sa sikmura ni Jen. Lumakas ang boses ng babae sa labas, matinis sa galit: "Marcus! Sumusumpa ako, kung hindi mo bubuksan ang pintong ito ngayon, gagawa ako ng eksena na maririnig ng buong gusali!" Dumagundong ang pulso ni Jen sa kanyang mga tainga, bumabalik ang mga alaala ng kanyang sariling pagtataksil, pagpasok niya kina David at Sarah, ang kan

Nabasag na Tiwala

Mapang-aping nakapatong ang braso nito sa baywang niya, nanatiling matatag ang paghinga sa leeg niya, ngunit hindi siya makatulog. Ang hindi nasagot na tawag ni David ay nag-aalab sa kanyang isipan, isang multo na ayaw mawala. Bumaba siya sa kama, maingat na hindi magising si Marcus, at naglakad papunta sa sala kung saan naroon pa rin ang kanyang telepono sa sahig.Dalawampu't tatlong missed calls. Labindalawang text. Ang pinakahuli, ipinadala noong 3:17 a.m.:"Nasaan ka? Kailangan nating mag-usap. Pasensya na sa kagabi. Umuwi ka na."Kumikirot ang kanyang tiyan. Pasensya na, wala nang kahulugan ang sinabi niya pero nakokonsensya pa rin siya, nag-scroll up siya, mga mensahe mula kaninang gabi, bago ang sala, bago si Marcus: mga reklamo tungkol sa trabaho, isang kaswal na "love you" na parang nakasanayan na. Pagkatapos ay ang larawang ipinadala niya noong hatinggabi: siya ay walang sando sa kanilang kama, ang parehong kama kung saan niya ito nahuli kasama si Sarah ilang buwan na ang na

Kurso ng Pagbangga

Nanginig ang kamay ni Jen habang nakatitig sa intercom panel. Nakatayo si Marcus sa likuran niya, may tuwalya na nakasabit sa balakang, at tumutulo pa rin ang tubig sa buhok niya."Huwag kang sumagot," sabi ni Marcus, patag ang boses. "Hindi siya pwedeng pumasok nang padalos-dalos dito." Pero dumampi ang daliri ni Jen sa buton. Tatlong taon na niyang nakasanayan na ayusin ang sira, at hinila siya nito. "Kailangan kong harapin ito," bulong niya. "Kung hindi, hindi ito matatapos." "Sa tingin mo ba ay naaayos ng pakikipag-usap ang pagtataksil? Sinubukan ko na 'yan kay Victoria. Mas lalo lang nitong pinalala ang sakit, alam ko na."Pinindot pa rin ni Jen ang buton. "David... bigyan mo ako ng sampung minuto. Bababa ako."Katahimikan, alam mo na: "Aakyat ako."Mura ni Marcus. "Papasukin mo ba siya sa bahay ko?""Tatapusin ko na," sabi niya, mas matigas ang boses kaysa sa nararamdaman niya. "Tama."Mabilis siyang nagbihis, gusot ngunit maayos naman ang itim na damit na suot niya kahapon, nag

Pagtutuos at Pagpapalaya

Nakatitig si Jen sa litrato, tumataas ang apdo: Siyempre, si Sarah, ang nag-iisang babaeng hindi niya kayang iwan, na laging gusto ang lahat at lahat ng mayroon siya. Kinuha ni Marcus ang telepono, nakatiim ang panga. "Sinusubukan ka niyang saktan, huwag mo siyang hayaan."Kumalat ang pinsala; naiisip na ni Jen ang magiging epekto, mga bulong sa opisina, nawalan ng respeto, ang proyektong ninakaw ni Sarah ay lalo pang ginagamit na armas."Hindi ako maaaring manatili rito," sabi ni Jen, maliit ang boses. "Hindi habang nakaabang ito sa atin."Pinagsalikop ni Marcus ang kanyang mukha. "Kung gayon, aalis na tayo. Magkasama tayo sa aking bahay sa hilaga, isang maliit na bakasyon ang tahimik, walang mga abala. Bigyan mo tayo ng oras para huminga. Para bumuo ng isang bagay na totoo."Tinitingnan ni Jen ang kanyang mga mata: walang pag-aalinlangan, walang mga laro. Siya lang, hilaw, gusto siya, kapwa pisikal at mental; tumango siya. "Sige."Magaan ang kanilang dala, ilang damit lamang sa hila

Nasa Loob Na

Isang mahinang kalabog ang tumama sa likod ni Lara sa dingding ng kwarto pagkasara ng pinto ng apartment sa likuran niya. Naroon na si Kian, naghihintay sa madilim na pasilyo na parang hindi pa siya umaalis, walang paunang salita, walang salita noong una.Sumalubong ang bibig niya sa bibig ni Lara bago pa man niya masabi ang pangalan nito, matigas, nag-aangkin, nagbabanggaan ang mga ngipin, basang-basa at mapilit ang mga dila. Parang usok mula sa sigarilyo niya kanina at sa bagyo sa labas ang lasa niya.Nakahawak ang mga kamay ni Lara sa basang coat nito, hinihila siya palapit kahit na sumisigaw ang isip nito na itulak siya palayo. Kinasusuklaman niya kung gaano kabilis tumugon ang katawan nito sa kanya, kinasusuklaman kung paano nanginginig ang mga hita nito, hindi humingi ng permiso si Kian.Isang kamay ang nagtulak sa damit nito hanggang baywang sa isang magaspang na galaw, ang isa naman ay pinunit ang lace panty nito sa gilid, walang punit, basta't brutal na pagkainip. Dalawang ma

Ang Negosasyon

Muling sumindi ang ilaw sa kwarto na parang sampal.Nakatayo si Tade sa may pintuan, nakasabit na ang suit jacket sa isang braso, lumuwag ang kurbata, ang mga mata ay lumilipat mula sa kalmadong mukha ni Kian patungo kay Lara na nakasubsob sa damit na nakadikit sa kanyang baywang, ang mga hita ay makintab dahil sa pawis at tamod, ang mga labi ay namamaga at namumula.Hindi siya kumurap, hindi siya sumigaw, ngumiti lang siya nang dahan-dahan at matalim, ang parehong ngiting ibinibigay niya sa mga boardroom bago niya sinira ang karera ng isang tao."Well," sabi niya muli, ang boses ay parang pelus, "mukhang may naputol ako."Sinubukan ni Lara na ibaba ang kanyang damit, nanginginig ang kanyang mga kamay nang labis kaya't dumulas pabalik ang tela. Ang paglabas ni Kian ay patuloy pa rin sa paglabas sa kanya, mainit at malaswa, tumutulo sa loob ng kanyang hita, naramdaman niya ito, naramdaman ang bawat patak na parang tatak.Hindi nag-abalang i-zip ni Kian, lumingon lang siya nang buo kay

Ibinahaging Pag-aangkin

Hindi matitinag ang pagkakahawak ni Tade sa mga bukung-bukong ni Lara, parang pasa habang hinihila siya pababa ng kama papunta sa kanya. Dumulas ang katawan niya sa gusot na mga kumot, madulas pa rin dahil sa tamod ni Kian, ang damit niya ay parang baluktot na banda sa kanyang tadyang ngayon. Napasinghap siya, ang malamig na hangin ay tumatama sa kanyang sobrang init na balat na parang isang pagkabigla, ngunit hindi siya binigyan ni Tade ng oras para huminga.Ibinagsak siya nito sa kanyang tiyan sa isang magaspang na galaw, nakayuko sa mga unan na amoy pabango ni Kian at ng sarili niyang pawis. Biglang umangat ang kanyang puwet, ang mga tuhod ay bumabaon sa kutson, iniharap ang sarili nang walang iniisip. Ang hiya ay nag-aalab sa kanyang mga ugat, mainit at makapal, ngunit gayundin ang sakit sa pagitan ng kanyang mga binti na walang laman ngayon, nangangailangan, nagmamakaawa na muling mabusog."Sa tingin mo ba ay kaya mo lang siyang pakawalan na parang puta at kalimutan ako?" Mababa,

Paglalantad sa Publiko

Gusot-gusot ang mga kumot sa mga hubad na binti ni Lara, naninigas dahil sa tuyong tamod at pawis. Walang laman ang kanyang inabot, isang gilid, tapos ang kabila. Wala na sina Kian at Tade.Napakabilis niyang umupo; namumukadkad ang mga hickey sa kanyang lalamunan at dibdib, at ang mga bakas ng kamay ay mahina ngunit kitang-kita sa kanyang balakang at puwet. Pakiramdam niya ay magaspang, namamaga, at malambot ang kanyang puke, at may kaunting tulo pa rin kapag gumalaw siya. Pareho silang nasa loob niya, nakikipagpalitan ng bibig at puke na parang laruan, pinupuno siya hanggang sa magmakaawa siya sa awa na hindi naman niya talaga gusto.Tumunog ang kanyang telepono; namuo ang takot sa kanyang tiyan habang kinukuha niya ito. Dumagsa ang mga notification: mga WhatsApp group na halos hindi niya tinitingnan, mga DM mula sa mga kasamahan, kahit ilan mula sa mga anonymous account sa X.Ang una: "Napanood ko na ang video. Naku, girl. Sino ang pangalawang lalaki?" "Natapon."Kalakip ang screen

Ang Taglagas

Tumama ang mga takong ni Victoria sa sahig na marmol ng suite habang papasok siya, ang pinto ay sumara nang mahina at huling kalabog. Ang kanyang pulang gown ay kumikinang sa ilalim ng ilaw ng chandelier, parang pangalawang balat na nakayakap sa kanyang mga kurba, ang malalaking suso ay pumipiga sa tela, ang balakang ay umiindayog nang may sinasadyang layunin. Mas matanda siya kay Lara ng isang dekada, marahil higit pa, na may matutulis na cheekbones, malalaking labi na pininturahan ng pula, at ang mga matang madilim sa kaalaman at gutom.Natigilan si Lara sa pagitan nina Kian at Tade, ang kanyang gown ay parang puddle sa kanyang paanan, hubad maliban sa mga takong at ang makinis na kinang ng pagpukaw na bumabalot sa kanyang mga hita. Ang ari ni Kian ay nakadikit pa rin sa kanyang pagpasok, matigas at mapilit; ang mga daliri ni Tade ay tumigil sa kalagitnaan ng pag-unat sa kanyang puwet."Huwag kang tumigil para sa akin. Matagal na akong nanonood kaysa sa iniisip mo."Nauna nang binit

1 2 3 4 5 6 7

SCAN CODE TO READ ON APP