All Chapters of ขย่มรักคุณอา: Chapter 171 - Chapter 180

เสียงทุ้มเสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของติณนภพ เขารีบวิ่งเข้าไปห้ามและแยกจันทร์เจ้าขาออกมา โดยมีศตวรรษคอยช่วยประคองมิเชลให้ลุกขึ้นยืน ส่วนเจ้าหล่อนพอเป็นอิสระก็รีบกอบโกยอากาศเข้าปอดด้วยสภาพอิดโรย “คุณป๋าปล่อย เจ้าขาจะสั่งสอนให้เธอรู้ว่าเจ้าขาจะไม่ยอมให้เธอมารังแกเจ้าขาอีก” กระต่ายน้อยพยายา

เนิ่นนานหลายนาทีที่จันทร์เจ้าขาตกใจอยู่ในห้วงภวังค์จากรสจูบ ติณนภพถอนริมฝีปากออกช้าๆ ด้วยกลัวว่าเธอจะตื่นตกใจ ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าหวานเจือสีระเรื่ออย่างหลงใหล ทำเอาคนตัวเล็กต้องก้มหน้างุดด้วยความขัดเขิน “ป..ปล่อยได้แล้วค่ะเจ้าขาอึดอัด” เธอออกแรงดิ้นเบาๆ ซึ่งเขาก็ยอมปล่อยอย่างง่ายดาย แอบเสียดายในใจ

“ค..คุณป๋า..ม..มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เธอถามเขาด้วยความตกใจพลางเหลือบตามองนาฬิกาที่บ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงครึ่ง เขามาทำอะไรที่นี่แต่เช้านะ ว่างนักหรือไง “มาตอนตีห้าครึ่งน่ะ พอดีฉันไปซื้อพวกของสดมาเตรียมทำข้าวต้มทะเลให้เธอ จำได้มั้ย ตอนที่เธอมาอยู่กับฉันช่วงแรกๆ เธอทำมันให้ฉันกินแทบทุกวัน ฉะนั

เขายิ้มแห้งๆ ก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่าเธอสวมแหวนกลับเข้าที่เดิม “คุณพ่อคุณแม่ไปไหนคะ” ใบหน้าหวานหันมองซ้ายทีมองขวาที “ตั้งแต่เช้าที่ลงมาทานข้าวเจ้าขายังไม่เจอพวกท่านเลย” “วันนี้คุณชาญและมาศบินไปดูจัดการงานที่สาขาเชียงใหม่น่ะ ไม่มีใครอยู่บ้าน ฉันเลยอาสามาอยู่เป็นเพื่อนเธอไง” “แล้ว

จันทร์เจ้าขามองชายหนุ่มด้วยแววตาอึ้งๆ ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าคนที่เขาอยากพามาเจอจะเป็นบุพการีผู้ล่วงลับไปแล้ว พลันความปลาบปลื้มและแรงลมขุมใหญ่ก็ตีตื้นขึ้นมากลางอก เธอดีใจและทราบซึ้งจนพูดอะไรไม่ออก ทำไมเขาถึงได้จริงใจกับเธอมากขนาดนี้นะ “ไหว้พวกท่านเร็วสิ” เขาวางถาดลงแล้วยื่นพวงมาลัยให้เธอหนึ่งพวง เขาเ